أبو وضاحة نيوز: كلمة الناطق الرسمي لحزب التحرير في ولاية السودان في المؤتمر الصحفي اليوم ببورتسودان

19/7/2025

أبو وضاحة نیوز: سخنرانی سخنگوی رسمی حزب التحریر در ایالت سودان در کنفرانس مطبوعاتی امروز در پورتسودان

سخنرانی سخنگوی رسمی حزب التحریر در ایالت سودان
در کنفرانس مطبوعاتی که شنبه 19/7/2025 در پورتسودان برگزار شد
"هیچ دولتی امید نمی بخشد مگر در سایه اسلام و دولت خلافت آن"

رئیس شورای حاکمیتی، عبدالفتاح البرهان، دوشنبه 19/05/2025، فرمانی مبنی بر تعیین مسئول سابق سازمان ملل، کامل ادریس، به عنوان نخست وزیر صادر کرد تا دولتی تکنوکرات را تشکیل دهد. البرهان در همان روز فرمانی مبنی بر لغو دستورالعمل قبلی صادر کرد که به نظارت اعضای شورای حاکمیتی بر وزارتخانه‌های فدرال و واحدهای دولتی مربوط می‌شد.

با پیگیری تشکیل دولت با تعیین وزرا در چند نوبت، در طول دو ماه کامل، متوجه می‌شویم که دولت پوست‌اندازی کرده است، از دولت تکنوکراتی که نخست‌وزیر به آن اشاره کرد، به دولت ترکیبی؛ ترکیبی از تکنوکرات‌ها و سهمیه‌بندی برای شرکای ناسازگار که بر سر وزارتخانه‌های درآمدزا؛ دارایی، معادن و بهزیستی (اجتماعی) درگیر هستند؛ دروازه امداد و کمک‌های خارجی و آنها خجالت نمی‌کشند. کامل ادریس شعار دولت خود را امید قرار داد، جایی که در سخنرانی تلویزیونی خود در تاریخ 19/06/2025 گفت که شعار دولت او "امید" و پیام آن "تحقق امنیت، زندگی مرفه و رفاه برای مردم" است. او می‌خواهد این اهداف را با همان نظام حکومت سکولار دموکراتیک محقق کند که از زمان ورود نیروهای کافر استعمارگر کیچنر به سودان در سال 1898 میلادی تا به امروز در کشورمان بر ما اعمال شده است و در تحقق هیچ یک از پیام‌های دولت امید در بالا ناکام مانده است، بلکه همان نظامی است که امنیت را از ما سلب کرد و در سایه آن، حرمت‌ها نقض شد! و ناامیدی گسترش یافت، به طوری که سقف زندگی پایین آمد تا جایی که دغدغه انسان این شد که بدون آرزو و انگیزه زنده بماند، و در مقابل می‌بینیم که شرکای کامل ادریس، که توافق جوبا آنها را آورده است، ادعای به حاشیه رانده شدن را مطرح می‌کنند و افراد ساده‌لوح را امیدوار می‌کنند و به طور واضح بین نشستن خود بر صندلی‌های وزارتخانه‌ها و رفع ظلم از ستمدیدگان در مناطق دورافتاده و مرکزی کشور خلط می‌کنند. شبکه الشرع از قول معتصم أحمد صالح، دبیر سیاسی جنبش عدالت و مساوات، نقل کرد: (تصویر کردن پایبندی طرف‌های صلح به مطالبات وزارتی خود بر اساس متن توافق‌نامه به عنوان باج‌خواهی سیاسی، قرائتی نادرست و مغرضانه است که هدف آن ارعاب این طرف‌ها و تضعیف پروژه آنها، تثبیت سلطه نخبگان مرکزی و محروم کردن نیروهای حاشیه‌نشین از مشارکت عادلانه در تصمیم‌گیری است.)

دو طرف، تکنوکرات‌ها به ریاست کامل ادریس و جنبش‌های به اصطلاح مسلح، باید درک کنند که حکومت در اسلام کیکی نیست که صاحب آن از قدرت و ثروت لذت ببرد و با وعده‌های دروغین به حاشیه‌نشینان یا دیگران برای نشستن بر صندلی قدرت متوسل شود، ﴿آنها را وعده می‌دهد و به آرزو می‌اندازد، و شیطان جز فریب به آنها وعده نمی‌دهد﴾، این وعده‌ها در مورد امنیت، آموزش، بهداشت و غیره، و آن وعده‌ها به مظلومان در مناطق دورافتاده کشور، که آنها را (اهل حاشیه) می‌نامند، همه اینها حجتی علیه این دولت امید است و تجربیات مردم کشور ثابت کرده است که هر کس بر صندلی حکومت نشست و آن را غنیمت و کیک پنداشت، این پندار او را هلاک کرد، زیرا تفاوت زیادی بین کسی که می‌خواهد به امور مردم رسیدگی کند؛ به عنوان یک مسئولیت و امانت، و روز قیامت شرمساری و پشیمانی است، و کسی که آمده است تا از کیک، قدرت و ثروت لذت ببرد.

اما تهمت حاشیه‌نشینی، که هر جاسوسی با خارج از کشور و شورشی علیه قدرت دولت آن را مطرح می‌کند، منظور از آن، ظلم‌هایی است که بر رعایای دولت در مناطق دورافتاده آن واقع می‌شود، که دلیل آن خود نظام غرب کافر استعمارگر است، که هر کسی که سلاح برداشته است برای تغییر این نظام ظالم نمی‌جنگد، بلکه برای گرفتن سهمیه برای اعمال و اجرای آن می‌جنگد، یعنی ادامه ظلم به اهل حاشیه به دست خودشان، نه به دست عمرو!

سلطنت در اسلام، یعنی حق انتخاب حاکم و نصب او، منحصراً برای امت یا نمایندگان آن است، و امت این حق را به کسی می‌دهد که گمان می‌کند شایسته این مسئولیت عمومی است، به این صورت که قوی، باتقوا و مهربان با رعایا باشد و کسی که باعث تنفر نشود، اینها صفات حاکم در ذات خود است، و اما در ارتباط او با رعایا، باید آنها را با نصیحت خود احاطه کند و به مال عمومی دست نزند و فقط بر اساس اسلام بر آنها حکومت کند. این هفت شرط کامل است که اگر در حاکم جمع شود، زندگی استقامت می‌یابد و امور مردم اصلاح می‌شود، پس تکنوکرات‌ها و جنبش‌ها کجا هستند؟!

تصویر کردن دولت کامل ادریس به عنوان دولت امید برای مردم سودان، که حداقل امید آنها دولتی است که مشکلات آنها را حل کند و زندگی آنها را به سطح زندگی انسان ارتقا دهد، از طریق تضمین برآورده شدن نیازهای اساسی فرد: (خوراک، پوشاک و مسکن)، و تضمین برآورده شدن نیازهای اساسی جامعه که عبارتند از (امنیت، آموزش و درمان)، و آنچه این امر مستلزم آن است از فراهم کردن آب آشامیدنی سالم، برق و زیرساخت‌ها؛ از شبکه‌های ارتباطی، جاده‌ها، پل‌ها و غیره، و آنچه این امر مستلزم آن است از توقف غارت ثروت‌های کشور، بازگرداندن اموال مالکیت‌های عمومی به صاحبانش، و محور همه اینها ریشه‌کن کردن نفوذ کافر استعمارگر از کشورمان است. این همان چیزی است که امید را در دل مردم سودان ایجاد می‌کند و این چیزی است که دولت کامل ادریس قادر به تحقق آن نیست.

چرا؟ زیرا درمان هر مشکلی مستلزم دانستن علل ایجاد آن است، سپس گرفتن درمانی که علل مشکل را هدف قرار دهد، و بدین ترتیب درمان اساسی خواهد بود. آیا کامل ادریس آمده است، در حالی که در آستین خود درمانی دارد که امید را زنده کند؟ یا آمده است در حالی که دلایل مشکل را حمل می‌کند، پس از آن که دستان عطار آن را زینت داده‌اند؟!

مردم سودان مسلمان هستند و اسلام بزرگ دینی است که حضرت محمد ﷺ با آن آمد، به عنوان وحی از جانب خالق سبحانه‌وتعالی، و این اسلامی که مردم سودان به آن معتقدند، دین و روش دولت است، عقیده و نظام‌های زندگی کامل تا روز قیامت، خداوند متعال می‌فرماید: ﴿امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را برای شما به عنوان دین پسندیدم﴾، این اسلام حق است، جز اینکه غرب کافر استعمارگر، که دور آخر را در درگیری بین حق و باطل برد، دولت مسلمانان، یعنی خلافت را ویران کرد و برای مسلمانان دولت‌های ملی و کاربردی برپا کرد، و حاکمان فاسد مزدور را بر آنها گماشت که لشکری از جنس خودشان از آنها محافظت می‌کنند؛ مزدورانی در سیاست، اندیشه و رسانه، که وظیفه همه آنها مبارزه با بازگشت اسلام است؛ داروی زندگی، بلکه اعمال نظام‌های ارباب کافر خود بر مسلمانان، و آنها بر سر این درگیری دارند که چه کسی برای اعمال آن اولی‌تر است، نظامیان، تکنوکرات‌ها یا جنبش‌های مسلح؟!

دلیل بحرانی که مردم سودان از آن رنج می‌برند، اعمال نظام‌های غربی کافر استعمارگر است؛ از نظام دموکراتیک در حکومت، و نظام سرمایه‌داری در اقتصاد، که غارت ثروت‌ها و به بردگی گرفتن مردم کشور را تسهیل می‌کند. و این همان چیزی است که کامل ادریس آمده است تا آن را بر ما اعمال کند، تا طوق بندگی غرب کافر را بر گردن ما تجدید کند، پس آیا به ما زیان می‌رساند که برای انجام وظیفه خود از دولتی از تکنوکرات‌ها، جنبش‌های مسلح، یا مزدوران دنیای سیاست کمک بگیرد؟!

امید، در طول تاریخ بشریت، در دنیای باطل، و نه توهمات، دروغ و گمراهی به دنیا نمی‌آید، بلکه امید همیشه با حق، حقیقت و صداقت به دنیا می‌آید، پیامبران فرستاده شده از جانب خداوند آن را حمل می‌کنند و حضرت محمد ﷺ با پیام اسلام بزرگ آن را ختم کرد، که بیانی شفابخش در عقیده و نظام‌های زندگی در حکومت، اقتصاد، اجتماع، سیاست آموزش و سیاست خارجی دارد، مسلمانان صاحب قدرت، یا نمایندگان آنها از اهل قوت و شوکت، در این نظام با مردی از خودشان به عنوان خلیفه مسلمانان بیعت می‌کنند و در آن هنگام نظام خلافت برپا می‌شود و امید به زندگی شرافتمندانه در سایه اسلام برای موارد زیر به دنیا می‌آید:

اولاً: خلیفه آخرین صفحه از زندگی مسلمانان با نظام‌های وارداتی وضعی و کارشناسان اعمال آنها از غرب کافر را درهم خواهد پیچید و با قدرت استدلال شروع به اعمال نظام‌های اسلام خواهد کرد که از وحی گرفته شده است.

ثانیاً: خلیفه بلافاصله شروع به تعیین معاونان، والیان و سایر حاکمان یا کسانی که از آنها کمک می‌گیرد خواهد کرد و بلافاصله شروع به درمان مشکلات رعایا به دور از هرگونه سهمیه‌بندی خواهد کرد، زیرا سلطنت شرعاً برای امت است، نه برای کسی که سلاح حمل می‌کند و با خارج از کشور تبانی می‌کند.

ثالثاً: خلیفه مسلمانان نفوذ غرب کافر را از کشورمان ریشه‌کن خواهد کرد، نهادهای دولتی را از ابزارهای آن پاک خواهد کرد و از ثروت فکری امت و ثروت‌های مادی آن نردبانی خواهد ساخت که با آن بالا رود تا همانطور که قبلاً بود، به اولین کشور جهان تبدیل شود و این به مدت ششصد سال گذشته بود.

رابعاً: اسلامی که خلیفه مسلمانان آن را اعمال می‌کند، فضای سیاسی را از مزدوران و ابزارهای غرب کافر استعمارگر، و از سخنان نژادپرستی و ادعاهای جاهلیت که رعایای دولت را متفرق می‌کند، پاک خواهد کرد و در آن هنگام ایده رسیدگی به امور همه رعایا با عدل و احسان برای از بین بردن ادعاهای به حاشیه رانده شدن و سایر اصطلاحاتی که زاییده زندگی در سایه نظام‌های غرب کافر است، کافی خواهد بود.

خامساً: خلیفه مسلمانان نیروی مسلح در دولت را به یک نیرو تبدیل خواهد کرد که ریاست آن را خلیفه مسلمانان بر عهده دارد و به بیهودگی ساخت شبه‌نظامیان جدید با هر طلوعی پایان خواهد داد، بلکه دردناک‌تر و تلخ‌تر این است که برخی از آنها در کشورهای خارجی آموزش می‌بینند! سپس آرزوی امید و زندگی شرافتمندانه را در زیر سایه این نیروهای مسلح متعدد داریم!

این قطره‌ای از دریای احکام اسلام است، زمانی که آن را به عنوان پروژه‌ای به امت ارائه می‌دهیم که می‌تواند امید را در زندگی شرافتمندانه زنده کند و روزی که در معرض اجرا و عمل قرار گیرد، زندگی ما زیر و رو خواهد شد و امید از عملی پیروی خواهد کرد که ما را به تسخیر قله‌های مجد می‌برد همانطور که قبلاً بودیم و این بر خداوند دشوار نیست.

خداوند متعال می‌فرماید: ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید، دعوت خدا و پیامبر را اجابت کنید هنگامی که شما را به سوی چیزی فرا می‌خوانند که شما را زنده می‌کند﴾.

ابراهیم عثمان (ابو خلیل)
سخنگوی رسمی حزب التحریر
در ایالت سودان

منبع: أبو وضاحة نيوز