2025-09-23
الرادار: هیچ نجاتی برای شما مردم ما در سودان
و نه امنیت و امانی نیست مگر در سایه نظام اسلام
در طول تاریخ، تعدد قبایل در سودان عامل منازعه و جنگ نبوده است، بلکه علت آن درگیری سیاسی و نظامی شدید بین کشورهای استعماری و مزدوران آنها بوده است که زراعت و نسل را نابود کرد، به ویژه پس از آنکه کشور را پاره پاره کردند و بذر فتنه و جنگ قبیله ای و عصبی را پاشیدند، همانطور که امروز اتفاق می افتد و دقیقاً همانطور که در دوران جاهلیت اول رخ می داد، از زمان غیاب اسلام و تخریب دولت آن، مردم به احکام جاهلیت بازگشتند و بر اساس قبیله گرایی می جنگند که پیامبر ﷺ از آن نهی کرد و در این مورد تأکید کرد و فرمود: «هر کس زیر پرچم کورکورانه بجنگد و به سوی تعصب دعوت کند یا برای تعصب خشمگین شود، مرگ او جاهلی است».
بنابراین مردم سودان باید بدانند که وضعیت سیاسی موجود که فاقد ایده سیاسی آگاهانه است و به غرب کافر وابسته است، عامل بحران ها و مشکلات است، نتیجه قطب بندی سیاسی مبتنی بر اساس قبیله ای منفور است، جایی که دولت های پی در پی از قبایل به عنوان سوخت برای درگیری های خود استفاده کردند، بنابراین از روش احزاب در قطب بندی قبیله ای پیروی کردند، و آنچه در دارفور رخ داد و در حال وقوع است، بهترین مثال برای آن است، زمانی که برخی از قبایل به جنبش های مسلح شورشی طرفداری کردند، که باعث شد دولت در مقابل، قبایل وفادار به خود را مسلح کند و از آنها در جنگ با شورشیان استفاده کند، و بر این روش، نحوه برخورد دولت های پی در پی در تمام مناطق سودان را قیاس کنید، که باعث ایجاد وضعیت تنش و بدگمانی در همه مناطق شده است، تا جایی که کل کشور به یک بشکه باروت تبدیل شده است که هر لحظه قابل اشتعال است، در حالی که تنها بازنده در این درگیری و جنگ قبیله ای وحشیانه، مردم کشور هستند، آنها همچنان بهای سنگینی از خون و جان خود می پردازند، متأسفانه آنها چیزی جز ابزارهای ارزان قیمتی نیستند که برای کشتن یکدیگر مورد استفاده قرار می گیرند!
اسلام حرمت خون مسلمان را بزرگ داشته است، خداوند سبحان و تعالی فرمود: ﴿و هر کس مؤمنی را عمداً بکشد، جزای او جهنم است که جاودانه در آن خواهد بود و خداوند بر او خشم می گیرد و او را لعنت می کند و برای او عذابی بزرگ آماده کرده است﴾ و پیامبر ﷺ فرمود: «از بین رفتن دنیا برای خداوند آسان تر است از کشتن مؤمنی به ناحق» و همچنین فرمود: «هرگاه دو مسلمان با شمشیرهای خود روبرو شوند، قاتل و مقتول هر دو در آتش هستند» پس ما کجا هستیم از پیروی از پیامبر ﷺ؟ و ما کجا هستیم از مراجعه به کتاب خداوند عز و جل که می فرماید: ﴿ای مردم، ما شما را از مرد و زنی آفریدیم و شما را شعبه ها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید، همانا گرامی ترین شما نزد خداوند پرهیزکارترین شماست، همانا خداوند دانا و آگاه است﴾؟ بنابراین بر ما لازم است که برای متوقف کردن خونریزی مداوم خون هایمان و متوقف کردن نقشه غرب کافر با پیروی از دستورات خدا و رسولش، یعنی با حاکم کردن اسلام، تلاش کنیم، جنگ قبیله ای متوقف نخواهد شد و اوضاع آرام نخواهد شد و دستکاری در جان بی گناهان متوقف نخواهد شد مگر با بازگشت به اسلام و نقض هر آنچه مخالف آن است.
اما اسلام جز با سلطنت تحقق نمی یابد، یعنی با دولتی که آن را اجرا کند و با دعوت و جهاد به جهان برساند، و آن دولت خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت است، که در آن حکومت مسئولیت است نه غنیمت، بنابراین به وظیفه مراقبت از سلامت، آموزش، امنیت و توانمندسازی مردم برای کشاورزی و صنعت و باز کردن مسیرهای چراگاه عمل می کند تا بین کشاورزان و دامداران اصطکاکی رخ ندهد، دستان خرابکاران را بدون هیچ گونه تعللی قطع می کند و به تمام مظاهر قتل، آتش سوزی و غارت با اجرای حدود بر قانون شکنان پایان می دهد.
دولت خلافت تنها قادر است مردم را به عنوان یک امت واحد بر اساس اسلام بزرگ متحد کند، نه بر اساس نژادپرستی، قبیله گرایی یا ملی گرایی، زیرا با احکام اسلام و سلطنت آن حرکت می کند، این سلطنتی است که مسلمانان را گرد هم آورد و آنها را برادرانی دوستدار خدا قرار داد، پس بین ابوبکر عرب، بلال حبشی، سلمان فارسی، صهیب رومی، حمزه قرشی و معاذ انصاری جمع کرد...
اسلام بزرگ تنها در طول تاریخ بشر توانسته است اقوام، نژادها و قبایل مختلف را در یک امت متحد کند، زیرا در مدینه منوره محبوس نبود، بلکه در تمام جزیره گسترش یافت و فتوحات اسلامی برای نشر اسلام انجام شد، مسلمانان عراق را فتح کردند، و مسیحیان، مزدکیان و زرتشتیان از عرب و فارس در آن ساکن بودند، و فارس را فتح کردند و عجم ها، یهودیان و رومی ها در آن ساکن بودند، و شام را فتح کردند و یک اقلیم رومی بود که سوری ها، ارمنی ها، رومی ها و عرب ها در آن ساکن بودند، و شمال آفریقا را که بربرها در آن بودند، فتح کردند، و سند، خوارزم، سمرقند و اندلس را فتح کردند و همه آن اقوام را در یک امت متحد کردند، بدون هیچ تمایزی بین آنها، پس نور اسلام در مدت کوتاهی ارکان دنیا را فرا گرفت؛ زیرا دستورات اسلام اقتضا می کند که به رعیت با نگاه انسانی نگریسته شود، نه با نگاه نژادپرستانه، فرقه ای یا مذهبی، زیرا احکام اسلام بر همگان تطبیق شد، پس همه مردم رعایای دولت اسلامی شدند، هیچ فرقی بین مسلمان و غیر مسلمان نیست و هیچ کس به دیگری ظلم نمی کند و اگر این اتفاق بیفتد، اسلام بازدارنده و مانع آن است، خداوند متعال فرمود: ﴿و نباید دشمنی با قومی شما را وادار کند که عدالت نکنید، عدالت کنید که آن به تقوا نزدیک تر است﴾، و همه مردم در برابر قضاوت در قانون برابرند، و نظام حکومت حکم می کند به وحدت بین اجزای دولت، همانطور که تضمین نیازهای هر استان را صرف نظر از درآمدهای آن به خزانه داری حکم می کند، که باعث می شود ادغام بین فرزندان همه استان های دولت حتمی شود.
بنابراین بر هر مسلمان زن و مرد واجب است که برای برپایی این فریضه بزرگ غایب، بنای خلافت راشده بر اساس روش نبوت، تلاش کنند. ﴿این امت شما امتی واحد است و من پروردگار شما هستم، پس مرا عبادت کنید﴾.
به قلم استاد/ رنا مصطفی
المصدر: الرادار
