بیانیه مطبوعاتی
خشم برای مردم غزه از آن سوی دریاها خواستار شکستن محاصره... پس چه زمانی مردم کنانه و ارتش آن خشمگین خواهند شد؟
چه زمانی خشم آنها آتشی خواهد بود که کیان یهود و نظام های مزدور حامی آن را بسوزاند؟
در حالی که غزه از گرسنگی می میرد، و تحت سکوت شرم آور عربی، و توطئه بین المللی رسوا، محاصره شده است، ناگهان جوانی مصری از آن سوی دریاها، به نام انس حبیب، درهای سفارت مصر در هلند را با قفل می بندد، و آرد بر آستانه آن می ریزد، به نام مردم محاصره شده غزه فریاد می زند، و فرزندان ارتش خود در مصر را به شکستن محاصره، و باز کردن گذرگاه، و پایان دادن به گرسنگی سیستماتیک دعوت می کند... فریادی از سرزمینی دور در قلب های آزاد طنین انداز شد، پس آیا پاسخگویی از مردم مصر وجود دارد؟ آیا غیرتی در سینه های مردان ارتش کنانه وجود دارد؟ یا اینکه قفل هایی که بر سفارت مصر در لاهه گذاشته شده، کمتر از قفل های گذاشته شده بر اراده و سلاح آنهاست؟!
ای مردم کنانه... ای ارتش دلاور آن، غزه از شما کمک می خواهد، پس آیا کمک کننده ای هست؟
آنچه در غزه رخ می دهد، جنایتی تمام عیار است، که هر کس سکوت کند و راضی شود و تسلیم شود، در آن شرکت دارد، و گذرگاه رفح، تنها رگ حیاتی برای بازماندگان آن، به دستور سیاست تسلیم شده به یهود، بسته شده است. از ورود غذا و دارو و آب به آن جلوگیری می شود، و از یاری واقعی جلوگیری می شود، و همه اینها در سایه تسلیم نظام ها، و سستی ارتش هاست!
در زمانی که مردم غزه از نزدیکترین افراد به خود، از فرزندان کنانه که در عربیت و اسلام و خون با آنها مشترک هستند، انتظار دارند که برای شکستن محاصره و رفع ظلم حرکت کنند، ناگهان حرکت از هلند می آید! بله، از جوانی غریب در سرزمین غربت... احساساتش به حرکت درآمد و غیرتش به جوش آمد، پس به بستن سفارت مصر و فریاد زدن پرداخت: "گذرگاه رفح را باز کنید!" و "غزه را نجات دهید!"، و "محاصره را بردارید!"، پس آیا هنوز غیرتی برای شما باقی مانده است ای مردم مصر؟!
واجب شرعی که بر هر واجبی برتری دارد، یاری مستضعفان، و آزادی آن سرزمین غصب شده است، و این واجبی بر عهده ارتش های مسلمانان است، نه فقط بر عهده ملت ها، زیرا آنها صاحبان سلاح و قدرت هستند، و آنها اهل فرض بزرگ، فرض جهاد در راه خدا هستند. نووی می گوید: "اگر کفار به شهری از شهرهای مسلمانان وارد شوند، یا شهری را محاصره کنند، جهاد بر هر کس که نزدیک آن است، فرض عین می شود، سپس نزدیک ترها". قرطبی می گوید: "اگر جهاد معین شد، برای هیچ کس جایز نیست که تخلف کند مگر به عذری آشکار، و هر کس تخلف کند، منکری بزرگ مرتکب شده است". ابن قدامه می گوید: "و اگر دشمن به صحنه شهری فرود آمد، یا امام مردم را بسیج کرد، خروج بر همه واجب می شود، و برای هیچ کس جایز نیست که تخلف کند".
ای سربازان مصر، آیا دشمن به صحنه غزه فرود نیامده است، بلکه آن را محاصره کرده و بمباران کرده و بدترین عذاب را به آن چشانده است؟! آیا مسجد الاقصی، محل عروج پیامبرتان ﷺ، تحت اشغال نیست؟! آیا مردم غزه برادران شما نیستند؟! پس چه عذری برای شما باقی می ماند در حالی که شما قوی ترین ارتش های منطقه را در اختیار دارید، و گذرگاه رفح در دست شماست؟!
ای مخلصان در ارتش کنانه: شما فرزندان این ملت اصیل هستید، شما فرزندان فاتحان هستید، و به شما از نیرویی عطا شده است که برای آزادی قدس در چند روز معدود کافی است، اگر با عقیده اسلام حرکت کنید نه با تبعیت از غرب و مزدورانش، با شرع خدا نه با قوانین غرب، با پرچم رسول خدا ﷺ نه با پرچم های سایکس پیکو.
ای سپاهیان کنانه: شما ابزاری در دست نظام مزدور نیستید که توافقنامه های ننگین را اجرا می کند، و آمریکا و کیان یهود را به حساب امت خود راضی می کند، بلکه شما در برابر خداوند عزوجل مسئول هستید، و در روز قیامت مورد سوال قرار خواهید گرفت: چرا حرکت نکردید؟ چرا به مرزها و توافقنامه ها راضی شدید؟ چرا به یاری اهلتان در غزه نشتافتید؟! رسول خدا ﷺ فرمودند: «هیچ کس نیست که مسلمانی را در جایی که حرمتش شکسته می شود و از آبرویش کاسته می شود، خوار کند، مگر اینکه خداوند عزوجل او را در جایی که دوست دارد یاری شود، خوار کند» و غزه امروز آبرویش کاسته می شود، و حرمتش مباح می شود، و زنان و کودکانش در برابر چشمان شما کشته می شوند، پس آیا راضی می شوید که خداوند شما را در جایی که دوست دارید یاری شوید، خوار کند؟!
ای مردم کنانه: صداهای خود را بلند کنید، همانطور که انس حبیب کرد، و در راه خدا از سرزنش هیچ سرزنش کننده ای نترسید، حتی اگر بر همه موسسات این نظام مزدور قفل بزنید، تا ریشه کن کردن آن از ریشه، و هر حرکت صادقانه از افسران و سربازانی که برای باز کردن راه به سوی غزه و آزادی فلسطین تلاش می کنند را در آغوش بگیرید. و بدانید که درگیری امروز بین اسلام و کفر است، بین حق و باطل، و هر کس با مردم غزه نباشد، در صف دشمنانشان است چه بداند و چه نداند.
ای سپاهیان کنانه: بدانید که شما در برابر خداوند در مورد این خون ها، در مورد این گرسنگی، در مورد این محاصره مسئول هستید. مدال ها و حقوق ها و آرامش کاذب تحت حکومت خائن به شما سودی نخواهد رساند.
خداوند از شما خواهد پرسید: چرا حرکت نکردید؟! و غزه در روز قیامت با شما مخاصمه خواهد کرد اگر به یاری آن نشتابید. و تاریخ کسانی را که در مسری رسول خدا ﷺ کوتاهی کردند، نخواهد بخشید.
جوان مصری از هلند، هنگامی که سفارت نظام خود را با قفل های خشم بست، دریچه ای در قلب امت گشود، و به یاد آنها آورد که جهاد تعطیل نمی شود، و یاری به تاخیر نمی افتد، و غزه یک قضیه انسانی نیست بلکه قضیه امت و عقیده و کرامت است.
ای مردم مصر، شما خط دفاع اول از امت هستید، و شما در ثغره ای از ثغور اسلام هستید، پس مبادا اسلام از سوی شما مورد حمله قرار گیرد. خشم از آن سوی دریاها ندایی سر داد، پس آیا پاسخگویی از ارتش کنانه وجود دارد؟!
خشم از آن سوی دریاها کافی نخواهد بود... بلکه باید تمام سرزمین کنانه خشمگین شود... و باید قاهره با ندای خلافت شعله ور شود... نه برای باز کردن گذرگاه، بلکه برای باز کردن صفحه جدیدی از پیروزی.
خداوندا غزه و مردمش را حفظ کن، و یاری کنندگان آنها را یاری کن، و هر محاصره ای را بشکن، و برای امت کسانی را مهیا کن که پرچم آزادی و فتح را از نو بردارند. خداوندا خلافت راشده را برپا کن، و شمشیرهای جهاد را با آن رها کن، و مسجد الاقصی را با آن آزاد کن، و مستضعفان در غزه و سایر بلاد مسلمانان را با آن یاری کن.
﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيراً﴾
دفتر رسانه ای حزب التحریر
در ولایت مصر