بیانیه مطبوعاتی

آیا تسلط بر الفاشر پایان نقشه است یا هنوز در جعبه تیرهای زهرآگینی وجود دارد؟!

سودان شاهد یک نقطه عطف بزرگ در جنگ مداوم خود برای بیش از دو سال بوده است، زیرا نیروهای پشتیبانی سریع توانستند شهر الفاشر را که آخرین سنگر ارتش سودان در منطقه دارفور در غرب کشور بود، تصرف کنند و بر آن تسلط یابند، و درگیری ها اکنون در منطقه کردفان مجاور متمرکز شده است.

به گفته برآوردهای سازمان ملل، از یکشنبه گذشته، بیش از 36000 غیرنظامی از الفاشر آواره شده‌اند که بیشتر آنها زنان و کودکان هستند. آنها پس از اینکه در معرض نقض‌های متعددی قرار گرفتند، از جمله قتل بر اساس هویت، سوزاندن و تجاوز به دختران و زنان، و همچنین غارت، دزدی و آدم ربایی در ازای باج. بیشتر آنها به شهرک طویله رفتند که 70 کیلومتر دورتر است و در اصل حدود 650000 آواره را در خود جای داده بود، که این امر باعث تشدید وضعیت انسانی در آن شهرک می‌شود که به آخرین پناهگاه امن برای ساکنان در سراسر شمال دارفور تبدیل شده است. سازمان ملل پس از تایید البُرهان از خروج ارتش از الفاشر، درباره وقوع فاجعه انسانی در این شهر هشدار داد. این سازمان توضیح داد که نیروهای پشتیبانی سریع جنایات هولناک جدیدی را در آنجا مرتکب شده اند، جایی که ویدئوهایی نشان می دهد که عناصری از آنها در حال انجام عملیات پاکسازی دسته جمعی علیه غیرنظامیان و اسرای ارتش و گروه های متحد با آن هستند. شبکه پزشکان سودان، که در زمینه بشردوستانه فعالیت می کند، نیروهای پشتیبانی سریع را به کشتن بیماران و همراهان آنها در تنها بیمارستان فعال در الفاشر متهم کرد. دولت سودان، که شهر پورت سودان در شرقی ترین نقطه کشور را به عنوان پایتخت موقت به جای خارطوم برگزیده است، اعلام کرد که نقض های نیروهای پشتیبانی سریع به جنایت نسل کشی می رسد، زیرا آنها از زمان تصرف شهر الفاشر حدود دو هزار غیرنظامی را کشته اند، و هرکسی که سعی در خروج از شهر داشته نیز در معرض نقض هایی از جمله تجاوز جنسی، غارت و آدم ربایی در ازای باج قرار گرفته است. مدیر اجرایی یونیسف گفت که حدود 130 هزار کودک در الفاشر که بیش از 500 روز در محاصره بوده اند، در معرض نقض های جدی از جمله قتل، نقص عضو، آدم ربایی و خشونت جنسی قرار دارند و در بیانیه ای تاکید کرد که هیچ کودکی در آنجا در امان نیست و با کمبود غذا، آب و دارو مواجه هستند و با شرایط وخیم انسانی روبرو هستند.

طبق معمول، شورای امنیت نگرانی خود را از جنایاتی که توسط نیروهای پشتیبانی سریع علیه غیرنظامیان گزارش شده است، ابراز کرد و از همه طرف‌های درگیر خواست تا فورا به آتش‌بس پایبند باشند. این شورا در طول جنگ حتی از محکومیت و انتقاد هم غایب بود، زیرا کشورهای بزرگ یا تأثیرگذار در داخل آن هستند که به درگیری در سودان دامن می زنند.

ای مردم سودان: تا چه زمانی درگیری در سودان و سایر نقاط به عنوان سوختی برای جاه طلبی های بین المللی و درگیری آنها با برنامه های خبیثانه، مداخلات و تامین سلاح برای طرف های متخاصم برای کنترل کامل آن باقی خواهد ماند؟! زنان و کودکان شما بیش از دو سال است که از این درگیری خونین رنج می برند که تنها منافع غرب و متحدانش را در کنترل سرنوشت سودان که همواره به دلیل موقعیت و ثروت هایش مورد طمع آنها بوده است، تامین می کند، بنابراین منافع آنها در تکه تکه کردن و پراکنده کردن آن است. تصرف الفاشر توسط نیروهای پشتیبانی سریع نیز حلقه دیگری از این طرح ها است، زیرا آمریکا با این کار می خواهد منطقه دارفور را از آن جدا کند و نفوذ خود را در سودان متمرکز کند و نفوذ انگلیس در آن را از بین ببرد.

راه حل نه در دولت دموکراتیک است و نه در دولت نظامی، بلکه در رهایی از نفوذ غرب کافر استعمارگر با همه طیف ها، اشکال و پیروانش است. راه حل این است که اسلام را به قدرت برسانیم، در سایه خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت، ﴿اگر خداوند شما را یاری کند، هیچ کس بر شما غالب نخواهد شد و اگر شما را خوار کند، چه کسی بعد از او شما را یاری خواهد کرد؟ و مؤمنان باید بر خدا توکل کنند﴾.

بخش زنان

در دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر