بیانیه مطبوعاتی

"جنگ نقاب" پوپولیستی پژواک مدرنی از استعمار اروپایی

که برای نادیده گرفتن نسل‌کشی در غزه و سلب هویت اسلامی زنان مسلمان مورد استفاده قرار می‌گیرد

(ترجمه شده)

صحنه سیاسی امروز شاهد یک کارزار صلیبی پوپولیستی جدید از سوی احزاب و دولت‌های دموکرات راست‌گرا است که خواستار ممنوعیت نقاب هستند و استرالیا، ایتالیا و پرتغال به این موج پیوسته‌اند. این کشورها بخشی از گروه گسترده‌تری از کشورهای اروپایی متخاصم هستند که قبلاً نقاب را ممنوع کرده‌اند، به‌طوری که فرانسه، بلژیک، دانمارک و سوئیس قبلاً ممنوعیت کاملی برای نقاب در همه مکان‌های عمومی اعمال کرده‌اند، در حالی که هلند و آلمان ممنوعیت جزئی را در مکان‌های خاصی مانند مؤسسات آموزشی و ادارات دولتی اعمال می‌کنند. اما در بریتانیا، بحث و جدل بر سر مکان‌های کار و نیروی کار متمرکز است، جایی که احزاب راست‌گرا مانند حزب اصلاحات بریتانیا ادعا می‌کنند که نقاب مانع ادغام، ارتباط و امنیت می‌شود و آن را نمادی از تفرقه توصیف می‌کنند.

این جنگ علیه نقاب یک پدیده مدرن نیست، بلکه فصل جدیدی در تاریخ طولانی دشمنی سکولار غرب با اسلام و مسلمانان است. این دشمنی تاریخی ریشه‌دار به عنوان ابزاری برای منحرف کردن توجه از بحران اقتصادی عمیقی که جوامع سکولار غربی در نتیجه شکست مدل سرمایه‌داری جهانی از آن رنج می‌برند، مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد.

احزاب راست‌گرا مانند حزب ملت واحد به رهبری پائولین هانسون در استرالیا، حزب برادران ایتالیا به رهبری جورجیا ملونی و حزب چگا به رهبری آندره ونتورا در پرتغال، از نقاب به عنوان نمادی برای تحقیر زنان مسلمان، تحمیل جذب اجباری آنها در جامعه و منحرف کردن توجه افکار عمومی از بحران‌های واقعی ناشی از شکست دولت سوء استفاده می‌کنند.

این بحث و جدل قرن‌هاست که در مورد لباس زنان مسلمان ادامه دارد و یادآور چیزی است که به عنوان "ماموریت تمدن‌سازی" استعماری اروپا و درگیری تمدن‌ها شناخته می‌شود، اما با یک نسخه معاصر که برای مخاطبان قرن بیست و یکم که از سیستم‌های سرمایه‌داری ورشکسته و متعصب به ستوه آمده‌اند، تنظیم شده است. این یک استراتژی سنجیده است که هدف آن تبدیل رنج اقتصادی واقعی به یک جنگ مصنوعی علیه اسلام و مسلمانان است.

همچنین، آنچه به عنوان "فمینیسم ملی" شناخته می‌شود، یعنی سوء استفاده سیاستمداران از گفتمان حقوق زنان برای توجیه سیاست‌های ضداسلامی مانند ممنوعیت نقاب، گفتمان شرق‌شناسانه استعماری را بازتولید می‌کند که کشورهای اسلامی و زنان مسلمان را عقب‌مانده، تهدیدآمیز و نیازمند نجات به تصویر می‌کشد.

پیشنهادات ممنوعیت نقاب در ایتالیا و استرالیا به‌طور خاص زنان مسلمان را هدف قرار می‌دهد که در اصل قربانیان اصلی حملات اسلام‌هراسانه هستند.

در استرالیا، داده‌های ثبت اسلام‌هراسی استرالیا، گزارش سالانه 2024 نشان می‌دهد که 75 درصد از حملات ضداسلامی زنان و دختران را هدف قرار می‌دهند. به طور مشابه، داده‌های آژانس حقوق اساسی اروپا نشان می‌دهد که 65 درصد از مسلمانان در ایتالیا از تبعیض رنج می‌برند و زنان بیشتر مورد هدف قرار می‌گیرند.

در همین حال، در پرتغال، پدیده اسلام‌هراسی به طور چشمگیری در حال افزایش است و مستقیماً با ظهور حزب راست افراطی چگا به رهبری آندره ونتورا مرتبط است که اسلام را به عنوان تهدیدی برای هویت پرتغال و غرب مسیحی به تصویر می‌کشد. تحمیل ممنوعیت نقاب در این کشورها به تعصبات مشابهی که زنان مسلمان از قبل از آن رنج می‌برند، مشروعیت قانونی می‌بخشد.

علاوه بر این، نمی‌توان از ریاکاری سیاسی احزاب راست‌گرا که با صدای بلند در مورد لباس زنان مسلمان صحبت می‌کنند، در حالی که کشورهایشان شاهد بحران خشونت مردانه هولناکی علیه زنان هستند، چشم‌پوشی کرد:

• در استرالیا، تقریباً هر هفته یک زن توسط شریک زندگی خود به قتل می‌رسد (موسسه جرم‌شناسی استرالیا، 2023-2024).
• در ایتالیا، هر سه روز یک زن به قتل می‌رسد که نشان‌دهنده یک بحران شرم‌آور است (وزارت کشور ایتالیا، 2024).
• در پرتغال، خشونت خانگی به عنوان پرگزارش‌ترین جرم در نظر گرفته می‌شود و زنان 85 درصد از قربانیان را تشکیل می‌دهند.

نادیده گرفتن این بحران‌های انسانی، در حالی که خطر یک تکه پارچه بزرگنمایی شده و تهدیدی امنیتی تلقی می‌شود، ریاکاری آشکار کسانی را نشان می‌دهد که ادعا می‌کنند از زنان محافظت می‌کنند.

ممنوعیت نقاب نشان‌دهنده یک انتخاب عمدی از سوی طبقه سیاسی برای نادیده گرفتن مسائل انسانی واقعی است که افکار عمومی را مشغول کرده است. در حالی که صدها هزار نفر در تظاهرات - بر روی پل سیدنی هاربر در استرالیا، در میدان‌های ایتالیا و خیابان‌های لیسبون - برای اعتراض به نسل‌کشی مسلمانان در غزه، که توسط نهاد یهودی غاصب و جنایتکار انجام می‌شود، به خیابان‌ها آمدند، سیاستمداران به جای آن تصمیم گرفتند وارد یک جنگ فرهنگی شوند که بر دوقطبی "ما در برابر آنها" استوار است.

این حمله مستقیم به لباس زنان مسلمان، که از گفتمان امنیت ملی برای به تصویر کشیدن نقاب به عنوان تهدیدی وجودی برای امنیت، هویت ملی و ارزش‌های سکولار استفاده می‌کند، منجر به مشروعیت بخشیدن به یک پروژه اجباری برای ادغام اجباری می‌شود و زنان مسلمان را مجبور می‌کند از هویت اسلامی خود دست بکشند و از هویت‌های ملی سکولار تحمیلی پیروی کنند.

ما مسلمانان باید به عقیده اسلامی خود پایبند باشیم و وعده خداوند سبحان و تعالی را در مورد پاداش بزرگ برای صابرین و ثابت‌قدمان بر دین خود در اوقات سختی و آزمایش به یاد داشته باشیم. خداوند متعال فرمود: ﴿إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ * أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴾.

بخش زنان

در دفتر رسانه‌ای مرکزی

حزب التحریر