جريدة الراية: الآثار السياسية والاقتصادية للاتفاق النووي بين إيران والقوى العظمى
July 22, 2015

جريدة الراية: الآثار السياسية والاقتصادية للاتفاق النووي بين إيران والقوى العظمى

Raya sahafa

2015/07/22م

الآثار السياسية والاقتصادية للاتفاق النووي بين إيران والقوى العظمى
بقلم: أحمد الخطواني

4

قبل الخوض في الآثار السياسية والاقتصادية لاتفاق إيران النووي مع الدول الكبرى الست، والتي تشمل الدول الخمس الكبرى دائمة العضوية في مجلس الأمن وهي أمريكا وبريطانيا وروسيا وفرنسا والصين بالإضافة إلى ألمانيا، ينبغي القول بأنّ بنود الاتفاق وآليات تنفيذه التي تم التوافق عليها تُسقط أي أمل لدى إيران بأن تكون في يومٍ من الأيام قوة نووية، وتجعل من برنامجها النووي الذي طوّرته على مدى سنوات طوال لا يعدو عن كونه مجرد نظريات علمية مسطرة على الورق، وتُحيل تجهيزاتها النووية العديدة التي استنزفت جزءاً كبيراً من ثروتها وعرق أبنائها إلى مجرد كومة من الحديد الخردة التي يعلوها الصدأ والغبار.


فبعد كل هذه الجهود الضخمة التي بذلتها إيران في العقدين الأخيرين في تطوير برنامجها النووي، وبعد كل هذه المفاوضات المضنية التي خاضتها مع الدول الكبرى للاحتفاظ بقدراتها النووية التي بنتها يأتي هذا الاتفاق ليعيدها إلى نقطة الصفر، وليحوِّل مشروعها النووي إلى مجرد سراب نووي تاريخي.


وإلقاء نظرة سريعة على أبرز بنود الاتفاق يؤكد أنّ إيران قد قبلت بهدم برنامجها النووي بأيديها، ومزّقت ملاءة فخرها بإملاء من أعدائها أعداء الأمّة الإسلامية بقيادة أمريكية، فقد التزمت في الاتفاق بتخصيب اليورانيوم بنسبة 3.67 % لمدة خمس عشرة سنة، بعد أن كان بمقدورها تخصيبه بنسبة تزيد عن العشرين بالمائة وصولاً إلى تخصيبه في نهاية المطاف إلى تسعين بالمائة وهي النسبة التي تُمكّنها من صنع قنبلة نووية، وأمّا هذه النسبة التي قبلت بها من التخصيب والتي تقل عن الأربعة بالمائة فإنّها لا تصلح حتى للاستخدامات المدنية.


والتزمت إيران في هذا الاتفاق أيضاً بتشغيل أقل من ستة آلاف جهاز طرد مركزي بدائي من أصل عشرين ألفاً تملكها، بحيث قبلت بوضع الأجهزة المتطورة منها في مخازن تخضع للتفتيش الصارم من قبل مفتشي وكالة الطاقة الذرية، وحتى الأجهزة البدائية القليلة المسموح بتشغيلها فإنّها تنتمي إلى الجيل الأول والتي لا تصلح لإنتاج اليورانيوم المخصب للأغراض السلمية فضلاً عن العسكرية.


وأمّا بالنسبة لليورانيوم الفعلي الموجود بحوزة إيران والذي تصل كميته إلى حوالي عشرة آلاف كيلو غرام فقبلت بأن تقوم مفاعلات إيران في ناتانز وفوردو بالتخلص من معظمه، والاحتفاظ فقط بثلاثمائة كيلو غرام منه، وذلك عبر تحويل تسعة آلاف وسبع مائة كيلو غرام منه إلى غاز، وبذلك يستحيل الاستفاده منه نهائياً في صناعة القنبلة الذرية ، لأنّه لا يمكن تحويله إلى البلوتونيوم الذي يُستخدم في تلك الصناعة.


وبالإضافة إلى ماسبق فقد وافقت إيران على عدم بناء منشآت جديدة لتخصيب اليورانيوم وبناء مفاعل جديد للمياه الثقيلة طيلة 15 عاما.


ومن أهم الآثار السياسية التي تترتب على هذا الاتفاق التأكيد على أنّ لإيران دوراً مرسوماً لها في المنطقة لا يخرج عن المسار الذي ترسمه لها أمريكا، وإنّ تضحيتها ببرنامجها النووي المتقدم بهذه البساطة يؤكد أنّها دولة غير مستقلة حقيقة، وأنّها لا تملك فعلاً القرار السياسي المستقل الذي يُمكنها على الأقل من رفض هذا الاتفاق المهين والمجحف بحق الشعب الإيراني المسلم وبحق الأمة الإسلامية، بل إنّ فعلها هذا يُظهر مدى ديمومة ولائها وتبعيتها لأمريكا من خلال هكذا اتفاق مذل، وإنّ جعجعة وسائل إعلامها ضد العنجهية الأمريكية ليس سوى ستار من دخان يحجب رؤية تلك التبعية عن عيون العوام وعيون المبهورين بالثورة الإيرانية.


وأمّا زعم إيران بأنّها حقّقت انتصاراً على أمريكا والقوى الكبرى بتوقيعها الاتفاق فهو زعم لا يستند إلى أي أساس، وتُفنده هذه البنود الصريحة التي استعرضناها، والتي قضت من ناحية عملية على أي أمل لإيران بأن تكون دولة نووية في مستقبل الأيام.


وأمّا ادّعاؤها بأنّها حققت مكاسب اقتصادية من خلال إفراج أمريكا عن سبعة مليارات من الدولارات من الأرصدة الإيرانية المجمدة، وسمحت بتدفق الشركات الغربية للاستثمار في إيران، ورفع العقوبات الدولية عن الشركات الإيرانية فكل ذلك ثمن بخس لا يُبرر تعطيل برنامجها النووي المتطور، وفقدانها للقدرات النووية المتميزة التي امتلكتها بعد صبر ومثابرة وعناء.


على أنّ تحسين اقتصادها سوف يكون محدوداً جداً ولا يجعل من إيران دولة متفوقة أبداً، بل إنّ هذا التحسن سيعود معظم مردوده على الدول والشركات الغربية أكثر ممّا يعود على إيران نفسها، لأنّه إنّما يصب في خدمة الاقتصاد الرأسمالي العالمي والشركات العالمية العابرة للحدود، وسوف تجعل الاستثمارات الغربية من إيران سوقاً جديدة لاقتصاد السوق وقوى العولمة التي تُهيمن على نشاطاتها أمريكا وأوروبا.


وحتى ذلك التحسن الطفيف في الاقتصاد الإيراني الذي ستشعر به إيران فسيستثمر في تأجيج الحروب الطائفية في المنطقة، وإطالة عمر الأنظمة الطاغوتية كنظام بشار، وزيادة سفك المزيد من دماء المسلمين، وتحويل سوريا والعراق واليمن إلى بلدان خربة مدمرة يسهل تمزيقها وشطرها إلى مِزق وأشلاء، تُحقق الأجندة الأمريكية المشبوهة، وتُساهم في خلق كيانات طائفية مسخ تخضع جميعها للنفوذ الأمريكي.


فأمل إيران في أن تتحول إلى شرطي للخليج أو بمعنى أصح في أن تكون عصا أمريكا الغليظة في المنطقة يريح أمريكا من كثير من الأعباء والمهمات القذرة التي تقوم بها حالياً فيها، وهذا يجعل أمريكا تتفرغ أكثر نحو شرق آسيا لمواجهة تعاظم قوة الصين فيها، كما ويمنحها سابقة ونموذجاً تتصدى بهما للمشروع النووي الكوري الشمالي الأكثر إزعاجاً.


والخلاصة أنّ إيران بهذا الاتفاق قد خسرت مكانتها وقوتها الإقليمية والذي كان برنامجها النووي بمثابة الغزْل القوي الذي يُشكّل عصبها ومصدر عنفوانها، فنقضته وجعلته أنكاثا، وتحولت إلى مجرد دولة وظيفية تقوم بالمهمات الطائفية القذرة التي تُحقق الأهداف الاستعمارية الأمريكية.

المصدر: جريدة الراية

More from null

أبو وضاحة نيوز: وقفة وكلمة لإفشال مؤامرة فصل دارفور ببورتسودان

أبو وضاحة شعار

14-11-2025

أبو وضاحة نيوز: تجمع و سخنرانی برای خنثی کردن توطئه جدایی دارفور در پورتسودان

در چارچوب کمپینی که حزب التحریر/ ایالت سودان برای خنثی کردن توطئه آمریکا برای جدایی دارفور انجام می دهد، جوانان حزب التحریر/ ایالت سودان، پس از نماز جمعه، 23 جمادی الاول 1447 هـ، مطابق با 14/11/2025، در مقابل مسجد باشیخ، در شهر پورتسودان، محله دیم شهر تجمع کردند.


استاد محمد جامع ابو ایمن - معاون سخنگوی رسمی حزب التحریر در ایالت سودان - در جمع حاضران سخنرانی کرد و خواستار تلاش برای خنثی کردن طرح جاری برای جدایی دارفور شد و گفت: طرح آمریکا برای جدایی دارفور را همانطور که جنوب را جدا کرد، خنثی کنید، تا وحدت امت حفظ شود، اسلام تفرقه این امت و از هم پاشیدگی آن را حرام کرده است و وحدت امت و دولت را یک مسئله سرنوشت ساز قرار داده است که در قبال آن یک اقدام واحد، زندگی یا مرگ، اتخاذ می شود، و هنگامی که این مسئله از جایگاه خود پایین آمد، کافران، به ویژه آمریکا، و با کمک برخی از فرزندان مسلمانان توانستند کشور ما را از هم بپاشند و سودان جنوبی را جدا کنند... و برخی از ما در مورد این گناه بزرگ سکوت کردند و به کوتاهی و سستی متوسل شدند و آن جنایت گذشت! و اکنون آمریکا امروز باز می گردد تا همان طرح را با همان سناریو برای جدا کردن دارفور از بدنه سودان، تحت عنوان طرح مرزهای خون، اجرا کند. با تکیه بر جدایی طلبانی که تمام دارفور را اشغال کرده اند و با اعلام یک دولت موازی در شهر نیالا، دولت ادعایی خود را تاسیس کرده اند. آیا اجازه می دهید آمریکا این کار را در کشور شما انجام دهد؟!


سپس پیامی به علما، مردم سودان و افسران مخلص در نیروهای مسلح مبنی بر اقدام برای آزادسازی کامل دارفور و جلوگیری از جدایی فرستاد و اینکه هنوز فرصت برای خنثی کردن طرح دشمن و شکست این مکر وجود دارد و اینکه درمان ریشه ای در برپایی خلافت راشده بر منهاج نبوت است، زیرا این تنها چیزی است که امت را حفظ می کند، از وحدت آن دفاع می کند و شرع پروردگارش را برپا می دارد.


سپس سخنان خود را اینگونه به پایان رساند: ما برادران شما در حزب التحریر انتخاب کرده ایم که با خداوند متعال باشیم، خداوند را یاری کنیم، به او ایمان داشته باشیم و بشارت رسول خدا (ص) را تحقق بخشیم، پس به سوی ما بیایید، زیرا خداوند ما را حتماً یاری می کند. خداوند متعال فرمود: {ای کسانی که ایمان آورده اید، اگر خدا را یاری کنید، شما را یاری می کند و گام های شما را استوار می گرداند}.


دفتر رسانه ای حزب التحریر در ایالت سودان

منبع: أبو وضاحة نيوز

رادار: بابنوسه در مسیر فاشر

الرادار شعار

13-11-2025

رادار: بابنوسه در مسیر فاشر

به قلم مهندس/حسب الله النور

نیروهای پشتیبانی سریع روز یکشنبه گذشته به شهر بابنوسه حمله کردند و صبح روز سه‌شنبه حمله خود را تکرار کردند.

فاشر با سقوطی پر طنین سقوط کرد و فاجعه‌ای بود که هستی سودان را لرزاند و قلب مردمش را به درد آورد، خون پاک ریخته شد، کودکان یتیم شدند، زنان بیوه شدند و مادران عزادار شدند.


و با همه این مصیبت‌ها، مذاکرات جاری در واشنگتن ذره‌ای آسیب ندید، بلکه برعکس، مسعد بولس، مشاور رئیس جمهور آمریکا در امور آفریقا و خاورمیانه، در تاریخ ۲۷/۱۰/۲۰۲۵ به کانال الجزیره مباشر گفت که سقوط الفاشر به تقسیم سودان کمک می‌کند و به پیشرفت مذاکرات کمک می‌کند!


در آن لحظه سرنوشت‌ساز، بسیاری از فرزندان سودان متوجه شدند که آنچه در حال وقوع است چیزی نیست جز فصل جدیدی از نقشه‌ای قدیمی که مخلصان همواره نسبت به آن هشدار داده‌اند، نقشه جداسازی دارفور که می‌خواهد با ابزارهای جنگ، گرسنگی و ویرانی تحمیل شود.


و دایره مخالفت با آنچه آتش‌بس سه ماهه نامیده شد گسترش یافت و صداهای مخالف آن به ویژه پس از درز اخباری مبنی بر احتمال تمدید آن به مدت نه ماه دیگر بلند شد، که عملاً به معنای سومالی‌سازی سودان و تبدیل تقسیم به یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر مانند وضعیت لیبی است.


و چون سازندگان جنگ نتوانستند این صداها را با تشویق ساکت کنند، تصمیم گرفتند آنها را با ارعاب ساکت کنند. به این ترتیب، قطب‌نمای حمله به سمت بابنوسه هدایت شد تا صحنه تکرار فاشر باشد. محاصره خفه کننده‌ای که دو سال به طول انجامید، سقوط هواپیمای باربری برای توجیه توقف تدارکات هوایی، و بمباران همزمان شهرهای سودانی؛ ام درمان، عطبره، الدمازین، الابیض، ام برمیبطه، ابوجبیه و العباسیه، همانطور که در جریان حمله به فاشر رخ داد.


حمله به بابنوسه روز یکشنبه آغاز شد و صبح سه‌شنبه تجدید شد و نیروهای پشتیبانی سریع از همان روش‌ها و وسایلی استفاده کردند که در فاشر استفاده کردند. تا لحظه نوشتن این سطور، هیچ حرکت واقعی از سوی ارتش برای نجات مردم بابنوسه مشاهده نشده است، که تکراری دردناک است که تقریباً با صحنه فاشر قبل از سقوط آن مطابقت دارد.


اگر بابنوسه سقوط کند - خدا نکند - و صداهای مخالف آتش‌بس خاموش نشود، این فاجعه در شهر دیگری تکرار خواهد شد... و به همین ترتیب، تا اینکه به مردم سودان تحمیل شود که آتش‌بس را با خواری بپذیرند.


این نقشه آمریکا برای سودان است، آنطور که به چشم می‌آید؛ پس ای مردم سودان، هوشیار باشید و در آنچه انجام می‌دهید تدبر کنید، قبل از اینکه بر نقشه کشورتان فصلی جدید با عنوان تقسیم و نابودی نوشته شود.


همانطور که در کانال الحدث در تاریخ ۱۰/۱۱/۲۰۲۵ ذکر شد، تمام مردم بابنوسه به طور کامل آواره شده‌اند که تعداد آنها ۱۷۷ هزار نفر است و سرگردان هستند و به چیزی توجه نمی‌کنند.


زاری و شیون و سیلی زدن به صورت و پاره کردن گریبان از اخلاق زنان است، اما این موضع نیاز به مردانگی و شجاعتی دارد که منکر را انکار کند و دست ظالم را بگیرد و کلمه حق را بلند کند و خواستار رهایی ارتش‌ها برای حرکت به سوی نجات بابنوسه، بلکه برای بازگرداندن کل دارفور شود.


رسول خدا ﷺ فرمودند: «هرگاه مردم ستمگر را ببینند و دستش را نگیرند، نزدیک است که خداوند همگان را به عذابی از سوی خود فراگیرد». و فرمود: «هرگاه مردم منکر را ببینند و آن را تغییر ندهند، نزدیک است که خداوند همگان را به عذابی فراگیرد».


و از بدترین انواع ظلم و از بزرگترین منکرات است که مردم ما در بابنوسه همانطور که مردم فاشر قبلاً خوار شدند، خوار شوند.


آمریکایی که امروز به دنبال تقسیم سودان است، همان کسی است که قبلاً جنوب را جدا کرد و به دنبال تقسیم عراق، یمن، سوریه و لیبی است، و همانطور که مردم شام می‌گویند «و ریسمان روی کوزه است»، تا هرج و مرج تمام امت اسلام را فرا گیرد، و خداوند ما را به وحدت دعوت می‌کند.


خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاتَّقُونِ﴾، و پیامبر ﷺ فرمودند: «اگر با دو خلیفه بیعت شد، دیگری را بکشید». و فرمود: «به زودی فتنه‌ها و فتنه‌ها خواهد بود، پس هر کس خواست امر این امت را در حالی که همه با هم هستند، پراکنده کند، او را با شمشیر بزنید، هر که می‌خواهد باشد». و همچنین فرمود: «هر کس نزد شما آمد در حالی که امر شما بر یک نفر جمع است و می‌خواهد عصای شما را بشکند یا جماعت شما را پراکنده کند، او را بکشید».


آیا رساندم؟ خدایا تو شاهد باش، آیا رساندم؟ خدایا تو شاهد باش، آیا رساندم؟ خدایا تو شاهد باش.

منبع: الرادار