July 18, 2017

جريدة الراية: حراك الريف: احتقانٌ لا تُنفِّسُه إلا دولة الخلافة

Raya sahafa

2017-07-19

جريدة الراية:

حراك الريف: احتقانٌ لا تُنفِّسُه إلا دولة الخلافة

مرَّ على حراك الريف ما يناهز 8 أشهر، ولا تظهر أي بوادر على انفراج، فالاعتقالات في تزايد (قاربت المائتين)، ومطالب أهل الريف لا تزال كما هي بل وأضيف عليها مطلب إطلاق سراح المعتقلين، ولا يبدو أن ما يقال عن الغضبة الملكية نتيجة تأخر المشاريع الحكومية في المنطقة قد خففت من تأجج مشاعر السكان، وإذا تأكد هذا فإن آخر ورقة يراهن عليها النظام (وهي التدخل الملكي) قد تكون استُهلكت أو قاربت.

لقد أثبتت هذه الأحداث بوضوحٍ عمق الاحتقان الكامن في نفوس الناس، ومدى خيبة الأمل وانعدام الثقة، فجراحات التاريخ لم تندمل بعد، وأضيف إليها وعود حكومية لم تَعُدْ تقنع أحداً من كثرة ما تم النكوص عن أمثالها. أما من جهة النظام، فيبدو أن الأمر الوحيد الذي يجيده هو القمع أو ما يسمى المقاربة الأمنية خشية أن تنفلت الأمور وتنتقل العدوى إلى مناطق أخرى أو أن تخدش هيبة الدولة.

وبجانب ما يجري في منطقة الريف، فمن الواضح أن مناطق كثيرةً مرشحةٌ لمشهدٍ مماثلٍ، ومظاهرة التضامن الحاشدة مع الريف التي شهدتها الرباط في 2017/06/11 دليلٌ قويٌّ على شيوع الاحتقان وعدم اقتناع الناس بما يشاع عن حراك الريف من نزعات انفصالية أو تآمرية أو حتى داعشية...

إن الحل رغم وضوحه إلا أنه يبدو أنه فوق طاقة الحكام، فالمشكلة الحقيقية هي أن النظام أَلِفَ أن ينظر إلى الناس نظرةً استعلائيةً، يحق له ما لا يحق لهم، ولم يتأسس على النظر إلى الناس بنظرة الرعاية، نظرة الأب الرحيم إلى أبنائه كما بين ذلك رسول الله e حين جعل الرعاية قاسماً مشتركاً بين الإمام والأب فقَالَ: «أَلا كلُّكُمْ راعٍ وكلُّكُمْ مسؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالإِمَامُ الَّذِي عَلَى النَّاسِ رَاعٍ وَهُوَ مسؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ وَهُوَ مسؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ» [متفق عليه]. فكما أن الأصل في الأب أن يُقدِّم أبناءه على نفسه، يجوع حتى يشبعوا، ويعاني حتى يهنأوا، ويسهر حتى يناموا، يُقيل عثراتهم، ويُكافئ محسنهم ويعاقب مسيئهم عقاب تأديبٍ وليس عقاب حقدٍ ونقمةٍ، فكذا المفروض أن يكون الإمام مع رعيته.

نعم، هذه هي نظرة الإسلام للعلاقة بين الإمام والرعية، وهكذا كان رسول الله e والخلفاء الراشدون من بعده. لكن حكامنا وحواشيهم أَلِفُوا أن يستأثروا بالخيرات والأموال والامتيازات دون الناس، وألا يُعطوا الناس إلا من فضلات وفتات أموالهم، فإذا قام الناس يستنكرون ويطلبون ما لهم، رَمَوْهُم بكل التُّهم وهيَّأوا لهم القمع والزنازين بدل أن يهيئوا لهم المدارس والمصانع والمستشفيات.

إن ما يؤجج مشاعر الناس هو أن التهميش والفقر والحرمان الذي يعاني منه الريف ومناطق أخرى ليس ناتجاً عن قلة الموارد، فالكل يعلم أن المغرب يفيض بالخيرات، ولكن الواضح أن الأمر يتعلق بــ:

  • قرارٍ سياسي يفضل مناطق على أخرى بحسب ولائها أو أهميتها السياسية، أو مدى فائدتها الاقتصادية،
  • سوء توزيعٍ للثروة يجعلها حكراً على أشخاصٍ أو جهاتٍ معينة دوناً عن الباقين،
  • فسادٍ مالي وتسيُّبٍ إداريٍّ يجعل حتى الصالح من القوانين حبراً على ورق ولا يعرف طريقاً إلى التطبيق.
  • استعلاءٍ يستكثر على الناس أن يشكوا ظلم الحاكم أو يظهروا التذمر من سوء رعايته، ولا يستنكف عن رميهم بكل التهم والتنكيل بهم إن هم تجرأوا على ذلك.

أما النقطة الأولى فمنطقة الريف وما يسمى المغرب النافع وغير النافع مثال لها، وأما النقطة الثانية فإن التفاوت الكبير في الثروات صار معروفاً واحتكارات المناجم ورخص المقالع والصيد في أعالي البحار وسنُّ القوانين على مقاس اللوبيات كذلك لم يعد خافياً على أحد، وأما النقطة الثالثة فمن المعروف بداهةً، وآخر أخباره ما تناقله الناس مؤخراً عن فضيحة المبلغ الضخم الذي وُجد في ملكية رئيس جماعة حد السوالم (بلدة صغيرة، 30 كلم جنوب الدار البيضاء)، حيث قيل إنه بلغ 200 مليون درهم نقداً (20.6 مليون دولار)، فإذا كانت جماعةٌ بهذا الحجم ومسؤولٌ بهذا الحجم استطاع مراكمة ثروةٍ بهذا الحجم، فماذا عن ثروات من هُمْ أعلى منه؟ وهل يعقل أن الأجهزة الأمنية لم تكن على علمٍ بمدى فساد هذا الشخص علماً أن الشكاوى ضده بلغ عددها مائتين؟ وإذا كانت السلطات تعلم فلماذا سكتت عنه حتى بلغ الأمر هذا المبلغ؟ وأما النقطة الرابعة فهي ما نعيشه اليوم.

إن النظرة الرعوية الرحيمة الشفيقة للحاكم تجاه رعيته والأحكام الشرعية التي تنظم العلاقة بين الحاكم والمحكوم هي التي تمنع وجود الأمور المذكورة سابقاً فتوجد أجواء الطمأنينة داخل الدولة وتنفس الاحتقان بين الأمة والحاكم، وهذه الأجواء لا ولن توجد إلا في دولة الخلافة على منهاج النبوة، فوحده الخليفة المبايع على كتاب الله وسنة رسوله e، الذي تشرَّب الأحكام الشرعية ونهل مخافة الله وحب عباده من حوض السنة المحمدية، ولم يرضع من ثدي الميكافيلية الانتهازية، ولم يُشْرَبْ حب الدنيا وتكديس الثروات، كفيلٌ بتجسيدها في الواقع، قال e: «مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ الله رَعِيَّةً يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ إلا حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ الجَنَّةَ»، وَفِي رِوَايَة: «فَلَمْ يُحِطْهَا بِنُصْحِهِ، لَمْ يَجِدْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ» [متفق عليه]، وقال أيضاً: «مَنْ وُلِّيَ عَلَى عَشَرَةٍ فَحَكَمَ بَيْنَهُمْ بِمَا أَحَبُّوا أَوْ كَرِهُوا، جِيءَ بِهِ يَوْمَ القِيَامَةِ مَغْلُولَةً يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ، فَإِنْ حَكَمَ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ، وَلَمْ يَرْتَشِ فِي حُكْمِهِ، وَلَمْ يَحِفْ، فَكَّ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمَ القِيَامَةِ، يَوْمَ لَا غُلَّ إِلَّا غُلُّهُ، وَإِنْ حَكَمَ بِغَيْرِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى، وَارْتَشَى فِي حُكْمِهِ، وَحَابَى، شُدَّتْ يَسَارُهُ إِلَى يَمِينِهِ وَرُمِيَ بِهِ فِي جَهَنَّمَ فَلَمْ يَبْلُغْ قَعْرَهَا خَمْسَمِائَةِ عَامٍ» [الحاكم في المستدرك].

بقلم: محمد عبد الله

المصدر: جريدة الراية

More from null

أبو وضاحة نيوز: وقفة وكلمة لإفشال مؤامرة فصل دارفور ببورتسودان

أبو وضاحة شعار

14-11-2025

أبو وضاحة نيوز: تجمع و سخنرانی برای خنثی کردن توطئه جدایی دارفور در پورتسودان

در چارچوب کمپینی که حزب التحریر/ ایالت سودان برای خنثی کردن توطئه آمریکا برای جدایی دارفور انجام می دهد، جوانان حزب التحریر/ ایالت سودان، پس از نماز جمعه، 23 جمادی الاول 1447 هـ، مطابق با 14/11/2025، در مقابل مسجد باشیخ، در شهر پورتسودان، محله دیم شهر تجمع کردند.


استاد محمد جامع ابو ایمن - معاون سخنگوی رسمی حزب التحریر در ایالت سودان - در جمع حاضران سخنرانی کرد و خواستار تلاش برای خنثی کردن طرح جاری برای جدایی دارفور شد و گفت: طرح آمریکا برای جدایی دارفور را همانطور که جنوب را جدا کرد، خنثی کنید، تا وحدت امت حفظ شود، اسلام تفرقه این امت و از هم پاشیدگی آن را حرام کرده است و وحدت امت و دولت را یک مسئله سرنوشت ساز قرار داده است که در قبال آن یک اقدام واحد، زندگی یا مرگ، اتخاذ می شود، و هنگامی که این مسئله از جایگاه خود پایین آمد، کافران، به ویژه آمریکا، و با کمک برخی از فرزندان مسلمانان توانستند کشور ما را از هم بپاشند و سودان جنوبی را جدا کنند... و برخی از ما در مورد این گناه بزرگ سکوت کردند و به کوتاهی و سستی متوسل شدند و آن جنایت گذشت! و اکنون آمریکا امروز باز می گردد تا همان طرح را با همان سناریو برای جدا کردن دارفور از بدنه سودان، تحت عنوان طرح مرزهای خون، اجرا کند. با تکیه بر جدایی طلبانی که تمام دارفور را اشغال کرده اند و با اعلام یک دولت موازی در شهر نیالا، دولت ادعایی خود را تاسیس کرده اند. آیا اجازه می دهید آمریکا این کار را در کشور شما انجام دهد؟!


سپس پیامی به علما، مردم سودان و افسران مخلص در نیروهای مسلح مبنی بر اقدام برای آزادسازی کامل دارفور و جلوگیری از جدایی فرستاد و اینکه هنوز فرصت برای خنثی کردن طرح دشمن و شکست این مکر وجود دارد و اینکه درمان ریشه ای در برپایی خلافت راشده بر منهاج نبوت است، زیرا این تنها چیزی است که امت را حفظ می کند، از وحدت آن دفاع می کند و شرع پروردگارش را برپا می دارد.


سپس سخنان خود را اینگونه به پایان رساند: ما برادران شما در حزب التحریر انتخاب کرده ایم که با خداوند متعال باشیم، خداوند را یاری کنیم، به او ایمان داشته باشیم و بشارت رسول خدا (ص) را تحقق بخشیم، پس به سوی ما بیایید، زیرا خداوند ما را حتماً یاری می کند. خداوند متعال فرمود: {ای کسانی که ایمان آورده اید، اگر خدا را یاری کنید، شما را یاری می کند و گام های شما را استوار می گرداند}.


دفتر رسانه ای حزب التحریر در ایالت سودان

منبع: أبو وضاحة نيوز

رادار: بابنوسه در مسیر فاشر

الرادار شعار

13-11-2025

رادار: بابنوسه در مسیر فاشر

به قلم مهندس/حسب الله النور

نیروهای پشتیبانی سریع روز یکشنبه گذشته به شهر بابنوسه حمله کردند و صبح روز سه‌شنبه حمله خود را تکرار کردند.

فاشر با سقوطی پر طنین سقوط کرد و فاجعه‌ای بود که هستی سودان را لرزاند و قلب مردمش را به درد آورد، خون پاک ریخته شد، کودکان یتیم شدند، زنان بیوه شدند و مادران عزادار شدند.


و با همه این مصیبت‌ها، مذاکرات جاری در واشنگتن ذره‌ای آسیب ندید، بلکه برعکس، مسعد بولس، مشاور رئیس جمهور آمریکا در امور آفریقا و خاورمیانه، در تاریخ ۲۷/۱۰/۲۰۲۵ به کانال الجزیره مباشر گفت که سقوط الفاشر به تقسیم سودان کمک می‌کند و به پیشرفت مذاکرات کمک می‌کند!


در آن لحظه سرنوشت‌ساز، بسیاری از فرزندان سودان متوجه شدند که آنچه در حال وقوع است چیزی نیست جز فصل جدیدی از نقشه‌ای قدیمی که مخلصان همواره نسبت به آن هشدار داده‌اند، نقشه جداسازی دارفور که می‌خواهد با ابزارهای جنگ، گرسنگی و ویرانی تحمیل شود.


و دایره مخالفت با آنچه آتش‌بس سه ماهه نامیده شد گسترش یافت و صداهای مخالف آن به ویژه پس از درز اخباری مبنی بر احتمال تمدید آن به مدت نه ماه دیگر بلند شد، که عملاً به معنای سومالی‌سازی سودان و تبدیل تقسیم به یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر مانند وضعیت لیبی است.


و چون سازندگان جنگ نتوانستند این صداها را با تشویق ساکت کنند، تصمیم گرفتند آنها را با ارعاب ساکت کنند. به این ترتیب، قطب‌نمای حمله به سمت بابنوسه هدایت شد تا صحنه تکرار فاشر باشد. محاصره خفه کننده‌ای که دو سال به طول انجامید، سقوط هواپیمای باربری برای توجیه توقف تدارکات هوایی، و بمباران همزمان شهرهای سودانی؛ ام درمان، عطبره، الدمازین، الابیض، ام برمیبطه، ابوجبیه و العباسیه، همانطور که در جریان حمله به فاشر رخ داد.


حمله به بابنوسه روز یکشنبه آغاز شد و صبح سه‌شنبه تجدید شد و نیروهای پشتیبانی سریع از همان روش‌ها و وسایلی استفاده کردند که در فاشر استفاده کردند. تا لحظه نوشتن این سطور، هیچ حرکت واقعی از سوی ارتش برای نجات مردم بابنوسه مشاهده نشده است، که تکراری دردناک است که تقریباً با صحنه فاشر قبل از سقوط آن مطابقت دارد.


اگر بابنوسه سقوط کند - خدا نکند - و صداهای مخالف آتش‌بس خاموش نشود، این فاجعه در شهر دیگری تکرار خواهد شد... و به همین ترتیب، تا اینکه به مردم سودان تحمیل شود که آتش‌بس را با خواری بپذیرند.


این نقشه آمریکا برای سودان است، آنطور که به چشم می‌آید؛ پس ای مردم سودان، هوشیار باشید و در آنچه انجام می‌دهید تدبر کنید، قبل از اینکه بر نقشه کشورتان فصلی جدید با عنوان تقسیم و نابودی نوشته شود.


همانطور که در کانال الحدث در تاریخ ۱۰/۱۱/۲۰۲۵ ذکر شد، تمام مردم بابنوسه به طور کامل آواره شده‌اند که تعداد آنها ۱۷۷ هزار نفر است و سرگردان هستند و به چیزی توجه نمی‌کنند.


زاری و شیون و سیلی زدن به صورت و پاره کردن گریبان از اخلاق زنان است، اما این موضع نیاز به مردانگی و شجاعتی دارد که منکر را انکار کند و دست ظالم را بگیرد و کلمه حق را بلند کند و خواستار رهایی ارتش‌ها برای حرکت به سوی نجات بابنوسه، بلکه برای بازگرداندن کل دارفور شود.


رسول خدا ﷺ فرمودند: «هرگاه مردم ستمگر را ببینند و دستش را نگیرند، نزدیک است که خداوند همگان را به عذابی از سوی خود فراگیرد». و فرمود: «هرگاه مردم منکر را ببینند و آن را تغییر ندهند، نزدیک است که خداوند همگان را به عذابی فراگیرد».


و از بدترین انواع ظلم و از بزرگترین منکرات است که مردم ما در بابنوسه همانطور که مردم فاشر قبلاً خوار شدند، خوار شوند.


آمریکایی که امروز به دنبال تقسیم سودان است، همان کسی است که قبلاً جنوب را جدا کرد و به دنبال تقسیم عراق، یمن، سوریه و لیبی است، و همانطور که مردم شام می‌گویند «و ریسمان روی کوزه است»، تا هرج و مرج تمام امت اسلام را فرا گیرد، و خداوند ما را به وحدت دعوت می‌کند.


خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاتَّقُونِ﴾، و پیامبر ﷺ فرمودند: «اگر با دو خلیفه بیعت شد، دیگری را بکشید». و فرمود: «به زودی فتنه‌ها و فتنه‌ها خواهد بود، پس هر کس خواست امر این امت را در حالی که همه با هم هستند، پراکنده کند، او را با شمشیر بزنید، هر که می‌خواهد باشد». و همچنین فرمود: «هر کس نزد شما آمد در حالی که امر شما بر یک نفر جمع است و می‌خواهد عصای شما را بشکند یا جماعت شما را پراکنده کند، او را بکشید».


آیا رساندم؟ خدایا تو شاهد باش، آیا رساندم؟ خدایا تو شاهد باش، آیا رساندم؟ خدایا تو شاهد باش.

منبع: الرادار