سخنرانی سخنگوی رسمی حزب التحریر/ ولایت سودان در کنفرانس مطبوعاتی با عنوان:

(آتش‌بس چهارجانبه و خطر مذاکره بر اساس تمدن غرب)

از زمانی که گروه چهارجانبه شامل آمریکا، عربستان سعودی، مصر و امارات متحده عربی، بیانیه خود را در تاریخ 12/9/2025 در مورد بحران سودان اعلام کردند، بسیاری از مردم سودان به دو جریان تقسیم شده‌اند؛ جریانی که از بیانیه گروه چهارجانبه مبنی بر مذاکرات و حل و فصل سیاسی حمایت می‌کند، به این بهانه که صلح را به ارمغان می‌آورد، و جریان دیگری که می‌گوید آنچه در بیانیه گروه چهارجانبه آمده را رد می‌کند و خواستار ادامه جنگ است. با وجود اینکه هر دو طرف مسلمان هستند، اسلام را مبنایی برای تعیین مواضع خود قرار نداده‌اند، در حالی که اصل این بود که چنین شود، زیرا خداوند سبحان می‌فرماید: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً﴾، و خداوند سبحان می‌فرماید: ﴿وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ﴾، و ارجاع به خدا و رسولش، ارجاع به کتاب خدا سبحان و سنت رسول خدا ﷺ است.

ارجاع نزاع حاصل و جنگ شعله‌ور در سودان، به کتاب خدا و سنت رسولش ﷺ، به حقایق زیر می‌رسد:

اولاً: کسی که پرونده جنگ سودان را در دست دارد، آمریکاست، و اوست که ریاست گروه چهارجانبه را بر عهده دارد، و مشارکت برخی کشورهای عربی، از باب خاک پاشیدن در چشم است، زیرا مصر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی، از خود اختیاری ندارند، و تمام امر به دست آمریکاست، و آمریکا یک دولت کافر مستعمره‌گر است، که جایز نیست بین مسلمانان دخالت کند، زیرا او دشمن است نه دوست، اما سخن وزیر خارجه سودان، محی الدین سالم که گفت سودان با برادران خود در مصر و سودان و با دوستان خود در ایالات متحده آمریکا تعامل می‌کند، سخنی مردود است! زیرا خداوند سبحان می‌فرماید: ﴿إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوّاً مُّبِيناً﴾.

 سپس اینکه آن‌ها، یعنی کفار، خیر ما را نمی‌خواهند، همانطور که خداوند عز وجل فرمود: ﴿مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ﴾، پس کسی که خیر ما را از جانب پروردگارمان نمی‌خواهد، چگونه خیر از او می‌رسد؟! و چگونه اگر کافر، رأس کفر آمریکا باشد؛ که دستانش از خون مسلمانان در سراسر کره زمین می‌چکد.

ثانیاً: تمدن غربی که امروز آمریکا در رأس آن قرار دارد، بر عقیده جدایی دین از زندگی استوار است، و این عقیده بر اساس راه حل میانه است، پس نزد آن‌ها حق و باطلی وجود ندارد، بنابراین همیشه به دنبال حل منازعات از طریق راه حل میانه هستند، یعنی توافق بین دو طرف درگیر، و آن این است که هر طرف مقداری امتیاز بدهد، تا دو طرف در یک منطقه میانی به هم برسند، و این به این دلیل است که حقیقت نزد آن‌ها نسبی است و نه مطلق. بنابراین، هدف از این مذاکرات که توسط گروه چهارجانبه بر اساس راه حل میانه حمایت می‌شود، تثبیت برابری بین دولت و کسی است که بر آن سرکشی کرده است، سپس امتیازاتی از هر طرف به نفع طرف دیگر گرفته شود، که منجر به جدایی دارفور می‌شود! زیرا مذاکرات بر اساس راه حل میانه است، و نه بر اساس راه حل صحیح که حق را محقق و باطل را نابود می‌کند.

ثالثاً: کفار مستعمره‌گر زمانی که به دنبال حل منازعات در کشورهای مسلمان هستند، که در اصل خودشان عامل آن هستند، یا آن را از طریق مزدوران خود ایجاد کرده‌اند، آن را بر اساس منافع خود حل می‌کنند، و آنچه خودشان می‌خواهند، و نه آنچه به نفع مردم کشور باشد. چه کفار خودشان دخالت کنند، چه از طریق سازمان‌های منطقه‌ای خود به وکالت؛ اتحادیه آفریقا یا ایگاد یا غیره، و جدایی سودان جنوبی از ما دور نیست، زیر پرچم همان بهانه‌های پلید، از آوردن صلح و ثبات و غیره، سودان جنوبی را جدا کردند، و مشتاق بودند که این بیماری را به دارفور منتقل کنند تا آن را جدا کنند، و همچنین این کار را می‌کنند. و به خاطر این هدف؛ جداسازی دارفور، و تجزیه سودان، آمریکا این جنگ ویرانگر را به راه انداخت، و سوخت آن حرمت‌های مسلمانان است، با خون آن‌ها مرزهایی را برای یک کشور قومی، یا نژادی، یا حتی قبیله‌ای، بر ویرانه‌های سودان ترسیم می‌کند، که آمریکا به دروغ و تهمت آن را تصحیح نقشه‌های سایکس پیکو می‌نامد، و آمریکا در طول دو سال و نیم گذشته پرونده را در دست داشت، بین دولت، و کسی که بر آن سرکشی کرده است، مساوی می‌داند، و غذای خود را روی آتش ملایم می‌پزد، و از این منبر به آن منبر مانور می‌دهد و می‌چرخد، تا اینکه نیروهای پشتیبانی سریع پس از سقوط الفاشر، کنترل کامل منطقه دارفور را به دست گرفتند، سپس آمریکا از طریق گروه چهارجانبه دعوت به آتش‌بسی را تشدید کرد که آن را انسانی نامید، سپس مذاکره‌ای که در واقعیت در پایان منجر به جدایی دارفور می‌شود، با همان سناریوی جنوب، یعنی به نام توقف جنگ، و ایجاد صلح، آمریکا به هدف خود در تجزیه سودان از طریق مرزهای خون دست می‌یابد.

رابعاً: ادامه جنگ با روندی که از زمان آغاز آن در سال 2023 جریان دارد، نیروهای پشتیبانی سریع را از بین نمی‌برد، بلکه منجر به سناریوی لیبی با وجود دو دولت می‌شود، و نتیجه در هر دو حالت جدایی دارفور است، و این همان چیزی است که آمریکا از طریق مزدوران خود به دنبال آن است!

این واقعیت است، پس راه حل چیست؟

• راه حل را مسلمان منحصراً در وحی عظیم می‌جوید؛ عقیده اسلام، در کتاب و سنت و آنچه به آن راهنمایی کرده است.

• راه حل عظیم اسلام برای هر قضیه‌ای، بر اساس راه حل میانه و توافق بین دو طرف نیست، بلکه بر اساس احقاق حق و ابطال باطل است، پس صاحب حق، حق خود را به طور کامل و بدون کم و کاست می‌گیرد.

• فقدان مشروعیت، آفت آفات است، پس هر کس سلاح حمل کند، و قدرت داشته باشد، می‌خواهد بر مردم حاکم شود، تا اینکه آسان‌ترین راه برای تصدی وزارت، و گرفتن سهم در حکومت، تبانی با خارج، و حمل سلاح، و هتک حرمت بی‌گناهان شده است، بلکه این به یک عرف مرسوم تبدیل شده است که هیچ گونه استهجانی را برنمی‌انگیزد، بلکه حتی رهبران جامعه؛ از متفکران، و اصحاب رسانه، و سیاستمداران، خدمات خود را در پای مزدوران متفق با خارج قرار می‌دهند! و برای تصحیح این امر، اسلام به این قاعده حکم می‌کند که حاکمیت برای امت است، که مستلزم آن است که حاکمیت غصب شده امت به آن بازگردانده شود، تا زندگی خود را بر اساس عقیده اسلام بنا کند، با برپایی نظام خلافت.

• و معالجه اسلام حکم می‌کند، که هر کس در برابر دولتی که اسلام را اجرا می‌کند سلاح حمل کند و ادعای ستم کند، دولت از او می‌خواهد که سلاح خود را زمین بگذارد تا به ستم او گوش دهد، پس اگر این کار را کرد، دولت با او می‌نشیند، و به ستم او گوش می‌دهد، و آن را از او برطرف می‌کند، و اگر از زمین گذاشتن سلاح خودداری کرد، جنگ تأدیبی با او می‌شود تا سلاح خود را زمین بگذارد، و دولت به هیچ کشور خارجی اجازه نمی‌دهد که در این امر دخالت کند، چه رسد به اینکه به کسی که جنگ را شعله‌ور کرده است از دشمن کافری که ادعای میانجیگری می‌کند، اجازه دهد.

• معالجه اسلام برای قضیه سرکشی و خروج از حاکمیت دولت، معالجه شرعی است که بندگی را برای خداوند رب العالمین محقق می‌کند، و علاوه بر این، معالجه‌ای صحیح است، که منطبق بر واقعیت مشکل است؛ وحدت دولت را حفظ می‌کند، و از دخالت دشمنان کمین‌کرده در امور آن جلوگیری می‌کند، پس به هدایت حبیبمان ﷺ پایبند باشیم.

ای اهالی سودان، ای مخلصان اهل قدرت و منعت:

حزب التحریر/ ولایت سودان، همچنان در بین شما و با شما، برای از سرگیری زندگی اسلامی کار می‌کند، شما را آگاه می‌کند و توجه شما را جلب می‌کند، که راه و خروج از این زندگی بدبختانه شما، که در خشم خداوند سبحان است، در این است که همگی یک هدف داشته باشیم، و آن این است که چگونه مخلصان از فرزندان ما از اهل قدرت و منعت، نصرت را به حزب التحریر بدهند، ضمانت اجرای اسلام، و آزادی مردم از استعمار، و رساندن اسلام به جهانیان، خداوند سبحان می‌فرماید: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾.

ابراهیم عثمان (ابو خلیل)

سخنگوی رسمی حزب التحریر

در ولایت سودان