19/7/2025
کوشی نیوز: سخنگوی رسمی حزب التحریر در ایالت سودان: "هیچ دولتی جز در سایه اسلام و دولت خلافت امید نمیبخشد"
عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیتی، روز دوشنبه 19/05/2025، فرمانی مبنی بر تعیین کامل ادریس، مسئول سابق سازمان ملل، به عنوان نخستوزیر صادر کرد تا دولت تکنوکرات را تشکیل دهد. همچنین، برهان در همان روز فرمانی مبنی بر لغو دستورالعمل قبلی، مبنی بر نظارت اعضای شورای حاکمیتی بر وزارتخانههای فدرال و واحدهای دولتی صادر کرد.
با پیگیری تشکیل دولت با تعیین وزرا به صورت دستهای، در طول دو ماه کامل، متوجه میشویم که دولت پوست انداخته است، از دولت تکنوکرات که نخستوزیر آن را مطرح کرد، به دولت هیبریدی؛ ترکیبی از تکنوکراتها، و سهمیهبندی برای شرکای متخاصم، که بر سر وزارتخانههای درآمدزا درگیر هستند؛ دارایی، معادن، و رفاه (اجتماعی)؛ دروازه امداد و کمکهای خارجی و خجالت نمیکشند. کامل ادریس شعار دولت خود را امید قرار داده است، به طوری که در سخنرانی تلویزیونی خود در تاریخ 19/06/2025 گفت که شعار دولت او "امید" و پیام آن "تحقق امنیت، زندگی مرفه و رفاه برای مردم" است. او میخواهد این اهداف را با همان نظام حکومت سکولار دموکراتیک محقق کند، که از زمان ورود نیروهای کافر استعمارگر کیچنر به سودان در سال 1898 میلادی تاکنون در کشور ما اعمال شده است، و در تحقق هیچ یک از پیامهای دولت امید در بالا ناکام مانده است، بلکه همان نظامی است که امنیت را از ما سلب کرد، و در سایه آن حرمتها نقض شد! ناامیدی شایع شد، به طوری که سقف زندگی کاهش یافت تا جایی که دغدغه انسان این است که بدون آرزو و انگیزه زنده بماند، و در مقابل، شرکای کامل ادریس، که با توافقنامه جوبا آمدهاند، ادعای به حاشیه رانده شدن را مطرح میکنند، و سادهلوحان را امیدوار میکنند، و آشکارا بین نشستن خود بر صندلیهای وزارتخانهها، و رفع ظلم از ستمدیدگان در حاشیه و مرکز کشور، خلط میکنند. شبکه الشرق از قول معتصم احمد صالح، دبیر سیاسی جنبش عدالت و مساوات، نقل کرد: (تصویر کردن اصرار طرفهای صلح بر استحقاقات وزارتی خود بر اساس مفاد توافقنامه به عنوان باجگیری سیاسی، قرائتی مغرضانه و نادرست است، که هدف آن ارعاب این طرفها و از بین بردن پروژه آنها، برای تثبیت سلطه نخبگان مرکزی، و محروم کردن نیروهای حاشیه از مشارکت عادلانه در تصمیمگیری است).
هر دو طرف؛ تکنوکراتها به ریاست کامل ادریس، و جنبشهای موسوم به مبارزه مسلحانه، باید درک کنند که حکومت در اسلام کیکی نیست که صاحب آن از قدرت و ثروت لذت ببرد، و با وعدههای دروغین به حاشیهنشینان یا دیگران برای نشستن بر کرسی قدرت متوسل شود، ﴿به آنان وعده میدهند و آرزومندشان میسازند، و شیطان جز فریب به آنان وعده نمیدهد﴾، این وعدهها برای امنیت، آموزش، بهداشت و غیره، و آن وعدهها برای مظلومان در حاشیه کشور، که آنها را (اهل حاشیه) مینامند، همه اینها حجتی علیه دولت امید است، و تجربیات مردم کشور ثابت کرده است، که هر کس بر کرسی حکومت نشست و آن را غنیمت و کیک تصور کرد، این تصور او را هلاک کرد، زیرا تفاوت فاحشی وجود دارد بین کسی که میخواهد به امور مردم رسیدگی کند؛ به عنوان مسئولیت و امانت، و روز قیامت خواری و ندامت، و بین کسی که آمده است از کیک، قدرت و ثروت لذت ببرد.
اما تهمت حاشیه، که هر جاسوس با خارج، یاغی بر سلطنت دولت، آن را مطرح میکند، منظور از آن، مظالمی است که بر رعایای دولت در حاشیهها وارد میشود، و علت آن همان نظام غرب کافر استعمارگر است، که هر کس سلاح برداشته است برای تغییر این نظام ظالم نمیجنگد، بلکه برای گرفتن سهمیهها برای اعمال و اجرای آن میجنگد، یعنی ادامه ظلم به اهل حاشیه به دست خودشان نه به دست عمرو!
در اسلام، سلطنت؛ یعنی حق انتخاب و نصب حاکم، منحصراً برای امت یا نمایندگان آن است، و امت این حق را به کسی میدهد که در او شایستگی این مسئولیت عمومی را میبیند، به این صورت که قوی، پرهیزکار، مهربان با رعیت، و غیر متنفر باشد، اینها صفات حاکم در ذات خود او هستند، و اما در رابطه او با رعیت، باید او را با نصیحت احاطه کند، و به مال عمومی دست نزند، و تنها با اسلام بر آنها حکومت کند. این هفت مورد کامل است که اگر در حاکم جمع شود، زندگی استقامت مییابد، و کار مردم اصلاح میشود، پس تکنوکراتها و جنبشها کجایند؟!
تصویر کردن دولت کامل ادریس، به عنوان دولت امید برای مردم سودان، که حداقل امیدشان دولتی است که مشکلات آنها را حل کند، و زندگی آنها را به سطح زندگی انسان ارتقا دهد، از طریق تضمین تأمین نیازهای اساسی فرد: (خوراک، پوشاک و مسکن)، و تضمین تأمین نیازهای اساسی جامعه که عبارتند از (امنیت، آموزش و درمان)، و آنچه که این امر مستلزم آن است از فراهم کردن آب آشامیدنی سالم، برق، و زیرساختها؛ از شبکههای ارتباطی، جادهها، پلها و غیره، و آنچه که همه اینها مستلزم آن است از متوقف کردن غارت ثروتهای کشور، و بازگرداندن اموال مالکیتهای عمومی به صاحبانش، و مهمتر از همه اینها، ریشهکن کردن نفوذ کافر استعمارگر از کشورمان است. این چیزی است که امید را در بین مردم سودان ایجاد میکند، و این چیزی است که دولت کامل ادریس نمیتواند آن را محقق کند.
چرا؟ زیرا درمان هر مشکلی مستلزم شناخت دلایلی است که منجر به آن شده است، سپس استفاده از درمانی که دلایل مشکل را هدف قرار دهد، و بدین ترتیب درمان ریشهای خواهد بود. آیا کامل ادریس آمده است، در حالی که در جیب خود درمانی دارد که امید را زنده کند؟ یا آمده است در حالی که دلایل مشکل را حمل میکند، پس از آنکه دستان عطار آن را زینت داده است؟!
مردم سودان مسلمان هستند، و اسلام بزرگ دینی است که حضرت محمد ﷺ آن را آورد، به عنوان وحی از جانب خالق سبحان و تعالی، و این اسلامی که مردم سودان به آن اعتقاد دارند، دین و آیین دولت است، عقیده و نظامهای زندگی کامل تا روز قیامت، خداوند سبحان و تعالی میفرماید: ﴿امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین برای شما پسندیدم﴾، این اسلام حق است، جز اینکه غرب کافر استعمارگر، که دور آخر را در درگیری بین حق و باطل برد، دولت مسلمانان را نابود کرد؛ خلافت، و برای مسلمانان دولتهای ملی و کاربردی برپا کرد، و حاکمان فاسد مزدور بر آنها گماشت، که لشکریانی از جنس خودشان از آنها محافظت میکنند؛ مزدورانی در سیاست، اندیشه و رسانه، وظیفه همه آنها مبارزه با بازگشت اسلام است؛ اکسیر حیات، بلکه اجرای نظامهای ارباب کافر خود بر مسلمانان، و آنها با هم درگیرند که چه کسی برای اجرای آن سزاوارتر است، نظامیها یا تکنوکراتها یا جنبشهای مسلحانه؟!
دلیل بحرانی که مردم سودان از آن رنج میبرند، اجرای نظامهای غربی کافر استعمارگر است؛ از نظام دموکراتیک در حکومت، و نظام سرمایهداری در اقتصاد، که غارت ثروتها و به بردگی کشیدن مردم کشور را تسهیل میکند. و این همان چیزی است که کامل ادریس آمده است تا آن را بر ما اعمال کند، تا طناب بندگی به غرب کافر را بر گردن ما تجدید کند، پس آیا برای ما ضرر دارد که برای انجام مأموریت خود از دولتی از تکنوکراتها، یا جنبشهای مسلحانه، یا مزدورانی از دنیای سیاست کمک بگیرد؟!
امید، در طول تاریخ بشر، در دنیای باطل، و نه در توهمات، دروغ و گمراهی به وجود نمیآید، بلکه امید همیشه با حق، حقیقت و صداقت متولد میشود، که پیامبران فرستاده شده از جانب خدا آن را حمل میکنند، و سرورمان محمد ﷺ با رسالت اسلام بزرگ آن را ختم کرد، که بیانیهای شافی در عقیده، و نظامهای زندگی در حکومت، اقتصاد، اجتماع، سیاست آموزش و سیاست خارجی را حمل میکند، مسلمانان صاحب سلطنت، یا نمایندگان آنها از اهل قدرت و شوکت، در این نظام با مردی از خودشان به عنوان خلیفه مسلمانان بیعت میکنند، و در آن هنگام نظام خلافت برپا میشود، و امید به زندگی شرافتمندانه در سایه اسلام برای موارد زیر متولد میشود:
اولاً: خلیفه آخرین صفحه زندگی مسلمانان با نظامهای وضعی وارداتی، و کارشناسان اجرای آن از غرب کافر را خواهد بست، و با قدرت دلیل شروع به اجرای نظامهای اسلام خواهد کرد، که از وحی گرفته شده است.
ثانیاً: خلیفه بلافاصله شروع به تعیین معاونان، والیان و دیگر حکام، یا کسانی که از آنها کمک میگیرد، خواهد کرد، و فوراً شروع به درمان مشکلات رعیت، دور از هرگونه سهمیهبندی، خواهد کرد، زیرا سلطنت شرعاً برای امت است، نه برای کسی که سلاح حمل میکند و با خارج جاسوسی میکند.
ثالثاً: خلیفه مسلمانان نفوذ غرب کافر را از کشورمان ریشهکن خواهد کرد، و نهادهای دولتی را از ابزارهای آن پاکسازی خواهد کرد، و از ثروت فکری امت، و از ثروتهای مادی آن، نردبانی خواهد ساخت که با آن ارتقا یابد تا همانطور که در گذشته بود، و برای مدت ششصد سال گذشته، به اولین کشور در جهان تبدیل شود.
رابعاً: اسلامی که خلیفه مسلمانان آن را اجرا میکند، فضای سیاسی را از مزدوران و ابزارهای غرب کافر استعمارگر، و از گفتمان نژادپرستی، و ادعاهای جاهلیت که رعایای دولت را پراکنده میکند، پاکسازی خواهد کرد، و در آن هنگام ایده رسیدگی به امور همه رعایا با عدالت و احسان برای از بین بردن ادعاهای به حاشیه رانده شدن و دیگر اصطلاحاتی که زاده زندگی در سایه نظامهای غرب کافر است، کافی خواهد بود.
خامساً: خلیفه مسلمانان نیروی مسلح در دولت را به یک نیرو تبدیل خواهد کرد، که خلیفه مسلمانان ریاست آن را بر عهده دارد، و از ساختن شبهنظامیان جدید با هر طلوع صبح جدید جلوگیری خواهد کرد، بلکه بدتر و تلختر از آن، این است که برخی از آنها در کشورهای خارجی آموزش داده میشوند! سپس ما آرزوی امید و زندگی شرافتمندانه در زیر سایه این نیروهای مسلح متعدد را داریم!
این قطرهای از دریای احکام اسلام است، زمانی که آن را به عنوان پروژهای به امت ارائه میدهیم که میتواند امید به زندگی شرافتمندانه را زنده کند، و روزی که به مرحله اجرا و عمل درآید، زندگی ما زیر و رو خواهد شد و به دنبال آن امیدی خواهد بود که ما را به فتح قلههای مجد سوق دهد همانطور که در گذشته بودیم، و این بر خدا دشوار نیست.
خداوند سبحان و تعالی میفرماید: ﴿ای کسانی که ایمان آوردهاید، خدا و پیامبر را اجابت کنید هنگامی که شما را به سوی چیزی دعوت میکنند که شما را زنده میکند﴾.
ابراهیم عثمان (ابو خلیل)
سخنگوی رسمی حزب التحریر
در ایالت سودان
منبع: کوشی نیوز
