کوشی نیوز: سخنرانی سخنگوی رسمی حزب التحریر در ایالت سودان در کنفرانس مطبوعاتی با عنوان: "درخواستی به مردم سودان.. دارفور را دریابید تا به جنوب ملحق نشود"

2025-08-14

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

به قلم استاد/غاده عبدالجبار (ام اواب)

هفته گذشته، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی در شهر کریمه در ایالت شمالی، در اعتراض به قطع برق برای چندین ماه در یک تابستان سوزان، تحصن مسالمت‌آمیزی برگزار کردند که منجر به فراخوانی معلمان توسط سازمان اطلاعات عمومی در کریمه در منطقه مروی در شمال سودان در روز دوشنبه شد، پس از مشارکت آنها در تحصن در اعتراض به قطع برق برای حدود 5 ماه در این منطقه. عایشه عوض، مدیر مدرسه عبیدالله حماد، به سودان تریبون گفت: «سازمان اطلاعات عمومی او و 6 معلم دیگر را احضار کرده است» و اظهار داشت که اداره آموزش در واحد کریمه، تصمیمی برای انتقال او و وکیل مدرسه، مشاعر محمد علی، به مدارس دیگری که در فواصل دور از واحد قرار دارند، به دلیل شرکت در این تحصن مسالمت‌آمیز، صادر کرده است، و توضیح داد که مدرسه ای که او و وکیل مدرسه به آن منتقل شده اند، برای رسیدن به آن روزانه به 5000 (واحد پول) برای جابجایی نیاز است، در حالی که حقوق ماهانه او 140 هزار (واحد پول) است. (سودان تریبون، 2025/08/11)

توضیح:

چه کسی مسالمت آمیز شکایت کند و با احترام در مقابل دفتر مسئول بایستد و پلاکاردها را بالا ببرد و خواستار ساده ترین عناصر زندگی شرافتمندانه شود، تهدیدی برای امنیت تلقی می شود، پس احضار می شود و مورد تحقیق قرار می گیرد و به طریقی مجازات می شود که طاقت آن را ندارد، اما چه کسی سلاح حمل کند و با خارجیان تبانی کند، پس بکشد و حریم ها را نقض کند و ادعا کند که می خواهد حاشیه نشینی را از بین ببرد، این جنایتکار مورد تکریم قرار می گیرد و وزیر می شود و سهمیه ها و سهم ها در قدرت و ثروت به او داده می شود! آیا در میان شما مرد رشیدی نیست؟! چه شده است شما را، چگونه قضاوت می کنید؟! این چه اختلالی در موازین است و این چه معیارهای عدالتی است که این افراد که ناگهانی بر کرسی های قدرت نشسته اند، دنبال می کنند؟

اینها هیچ ارتباطی با حکومت ندارند و هر فریادی را علیه خود می دانند و فکر می کنند که ترساندن رعیت بهترین راه برای تداوم حکومت آنهاست!

سودان از زمان خروج ارتش انگلیس، با یک نظام واحد با دو چهره حکومت کرده است، نظام سرمایه داری است و دو چهره آن دموکراسی و دیکتاتوری هستند، و هیچ یک از این دو چهره به آنچه اسلام رسیده است، نرسیده است، اسلامی که به همه رعایا؛ مسلمان و کافر، اجازه می دهد از سوء سرپرستی شکایت کنند، بلکه به کافر اجازه می دهد از سوء اجرای احکام اسلام بر او شکایت کند و رعیت باید حاکم را برای کوتاهی اش محاسبه کند، همانطور که باید احزاب را بر اساس اسلام برای محاسبه حاکم ایجاد کند، پس کجا هستند این متنفذین، که امور رعیت را با ذهنیت جاسوسانی که با مردم دشمنی می ورزند، اداره می کنند، از سخن فاروق رضی الله عنه: (خداوند رحمت کند کسی را که عیب هایم را به من هدیه دهد)؟

و با داستانی از خلیفه مسلمین معاویه به پایان می برم تا برای امثال اینها که معلمان را به خاطر شکایتشان مجازات می کنند، باشد که چگونه خلیفه مسلمین به رعیت خود می نگرد و چگونه می خواهد آنها مرد باشند، زیرا قدرت جامعه قدرت دولت است و ضعف و ترس آن ضعف دولت است اگر بدانند؛

روزی مردی به نام جاریه بن قدامه سعدی بر معاویه وارد شد و او در آن زمان امیرالمومنین بود و سه وزیر از قیصر روم نزد معاویه بودند، معاویه به او گفت: "آیا تو با علی در تمام مواضعش تلاش نکردی؟" جاریه گفت: "علی را رها کن، خدا روی او را گرامی بدارد، ما از زمانی که او را دوست داشتیم از او متنفر نشدیم و از زمانی که به او نصیحت کردیم به او خیانت نکردیم". معاویه به او گفت: "وای بر تو ای جاریه، چقدر نزد خانواده ات خوار بودی که تو را جاریه نامیدند...". جاریه در پاسخ به او گفت: "تو نزد خانواده ات خوارتر هستی که تو را معاویه نامیدند، و او سگی است که جفت گیری کرد و زوزه کشید، پس سگ ها زوزه کشیدند". معاویه فریاد زد: "ساکت باش مادر نداشته باشی". جاریه پاسخ داد: "بلکه تو ساکت باش ای معاویه، مادری دارم که مرا برای شمشیرهایی به دنیا آورده است که با آنها با تو روبرو شدیم، و ما به تو گوش و اطاعت دادیم تا در میان ما بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، حکومت کنی، پس اگر وفا کنی، به تو وفا می کنیم، و اگر روی گردانی، پس ما مردانی سخت و زره هایی گشاده را ترک کرده ایم، آنها تو را رها نمی کنند که به آنها تعدی کنی یا آزارشان دهی". معاویه بر سر او فریاد زد: "خداوند امثال تو را زیاد نکند". جاریه گفت: "ای مرد، حرف خوبی بزن و ما را رعایت کن، زیرا بدترین چوپانان نابودگر هستند". سپس خشمگینانه بدون اجازه بیرون رفت.

سه وزیر به معاویه نگاه کردند، یکی از آنها گفت: "قیصر ما را هیچ یک از رعایایش جز در حالی که رکوع می کند و پیشانی اش را به پایه های تختش می چسباند، خطاب نمی کند، و اگر صدای بزرگترین خواصش بلند شود، یا نزدیکترین خویشاوندش را ملزم کند، مجازاتش قطعه قطعه کردن عضو یا سوزاندن است، پس چگونه این بادیه نشین جلف با رفتارش خشن است، آمده است تو را تهدید می کند، گویا سرش از سر توست؟". معاویه لبخندی زد، سپس گفت: "من مردانی را اداره می کنم که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند، و همه قوم من مانند این بادیه نشین هستند، در میان آنها کسی نیست که برای غیر خدا سجده کند، و در میان آنها کسی نیست که بر ستم سکوت کند، و من بر کسی فضیلتی ندارم مگر به تقوا، و من مرد را با زبانم آزار دادم، پس از من انتقام گرفت، و من آغازگر بودم، و آغازگر ستمکارتر است". بزرگترین وزیران روم گریست تا اینکه ریشش خیس شد، معاویه از او در مورد دلیل گریه اش پرسید، او گفت: "ما تا امروز خودمان را در بازدارندگی و قدرت همتای شما می دانستیم، اما اکنون که در این مجلس آنچه را که دیدم، می ترسم که روزی سلطنت خود را بر پایتخت پادشاهی ما بگسترانید...".

و آن روز در واقع فرا رسید، بیزانس زیر ضربات مردان فرو ریخت، گویی خانه عنکبوت بود. آیا مسلمانان دوباره مرد می شوند، که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند؟

فردا برای بیننده نزدیک است، زمانی که حکومت اسلام بازگردد، زندگی زیر و رو می شود و زمین با نور پروردگارش با خلافت راشده بر منهاج نبوت روشن می شود.

آن را برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر نوشتم
غاده عبد الجبار - ایالت سودان

منبع: الرادار

2025-08-14

رادار: جنگ فراموش شده سودان: فاجعه ای برای امت

به قلم استاد/یاسمین مالک

"وحشتی که در سودان آشکار می شود، حد و مرزی ندارد"
فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

سودان خونریزی می کند و جهان به سختی تکان می خورد. اکنون، جنگ وحشیانه بین نیروهای مسلح سودان به رهبری سپهبد عبدالفتاح البرهان و نیروهای پشتیبانی سریع به رهبری محمد حمدان دقلو (حمیدتی) وارد سومین سال خود می شود و کشور را در هرج و مرج فرو برده و یکی از وحشتناک ترین فجایع انسانی دوران ما را رقم زده است. با این حال، با وجود حجم ویرانی و رنج، جنگ سودان به دلیل بی تفاوتی جهانی نادیده گرفته می شود، فراموش می شود و خاموش می شود.

این درگیری بر سر قدرت از آوریل 2023 جان حدود 150000 غیرنظامی را گرفته است - اگرچه سازمان های امدادی معتقدند که رقم واقعی بسیار بیشتر است. اینها سربازان در میدان جنگ نیستند، بلکه زنان، کودکان و سالمندان هستند که بی رحمانه در خانه ها، مساجد، بازارها و اردوگاه های موقت خود کشته می شوند (بی بی سی). قتل عام النهود که در آن بیش از 300 غیرنظامی - از جمله 21 کودک - توسط جنگجویان نیروهای پشتیبانی سریع جان باختند، تنها یکی از جنایات بی شماری است. شهرهای کامل سوخته و با خاک یکسان شده اند. گورهای دسته جمعی با عجله حفر شده اند. خانواده های کامل ناپدید شده اند. آنچه در سودان اتفاق می افتد فقط یک جنگ نیست، بلکه یک نسل کشی سازمان یافته است.

زنان و دختران، مانند همیشه در جنگ ها، از جمله آسیب پذیرترین قربانیان هستند. هر دو طرف از خشونت جنسی به عنوان ابزاری برای ترور و سلطه استفاده کرده اند. دخترانی به سن 9 سال ربوده شده، مورد تجاوز جنسی گروهی قرار گرفته و سپس به خانه های خود بازگردانده شده اند و از نظر جسمی ویران شده اند، اگر اصلاً بازگردند. بازماندگان از تجاوزهای آشکار با هدف تحقیر جوامع و حملات جنسی دسته جمعی در اردوگاه های آوارگان صحبت می کنند.

کارکنان پزشکی گزارش می دهند که بازماندگان را بدون حمایت روانی یا عدالت درمان می کنند. بسیاری از ترس از شرم یا انتقام سکوت می کنند. (دیدبان حقوق بشر، کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد)

بیش از 14 میلیون نفر آواره شده اند که این بزرگترین بحران آوارگی در جهان است. بیش از نیمی از جمعیت 50 میلیونی سودان با خطر قحطی روبرو هستند. به گزارش برنامه جهانی غذا، قحطی حداقل 10 منطقه از جمله اردوگاه زمزم را که 400000 آواره را در خود جای داده است، فرا گرفته است. (برنامه جهانی غذا).

غذا و آب کمیاب است. نه به دلیل یک فاجعه طبیعی، بلکه به طور عمدی. هر دو جناح از گرسنگی به عنوان سلاح استفاده کرده اند و با ممانعت از کمک های بشردوستانه، تصرف منابع و جلوگیری از دسترسی به ضروریات اولیه. از گرسنگی برای مجازات کل مردم استفاده می شود.

در اردوگاه های پناهندگان، کودکان برگ درختان را می خورند و مادران روزها بدون غذا می گذرانند تا به فرزندان خود غذا بدهند. بیماری های منتقله از طریق آب، مالاریا و وبا به سرعت گسترش یافته اند. سیستم های بهداشتی از هم پاشیده اند. یونیسف این وضعیت را یک بحران چند وجهی توصیف می کند که هر جنبه از زندگی را نابود می کند. سلامت، بهداشت، آموزش و ایمنی (سازمان بهداشت جهانی). ده ها گزارش در مورد شکنجه زندانیان سیاسی، ربودن غیرنظامیان و سربازگیری اجباری کودکان برای جنگ منتشر شده است. کارکنان بشردوستانه نیز هدف قرار گرفته، کشته یا ربوده شده اند یا از دسترسی به نیازمندان منع شده اند. بیمارستان ها غارت شده و به میدان جنگ تبدیل شده اند. مدارس بمباران شدند. هیچ جای امنی باقی نمانده است. (کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد).

با این حال، رسانه ها به سختی نام سودان را زمزمه می کنند. این جنگ به عنوان جنگی دیده نشده، فراموش شده یا به سادگی از تیتر اخبار حذف شده است. برخلاف اوکراین یا غزه، هیچ حمایتی از سوی افراد مشهور، هیچ اعتراض جمعی و هیچ فوریت سیاسی وجود ندارد.

سکوت سودان تصادفی نیست، ثروت آن از طلا، نفت، اورانیوم و زمین های حاصلخیز آن را به یک جایزه ژئواستراتژیک تبدیل کرده است. قدرت هایی مانند امارات، عربستان سعودی، مصر، آمریکا، بریتانیا و روسیه همگی در سودان منافع دارند. این کشور به صفحه شطرنجی برای منافع خارجی تبدیل شده است.

جنگ در سودان یک تصادف تاریخی نیست. این میراث استعمار، مرزهای ترسیم شده و دیکتاتوری های سکولار مورد حمایت حامیان خارجی است. سودان، مانند اکثر کشورهای موجود در سرزمین های مسلمانان، تحت کنترل قدرت های استعماری بود. از استقلال واقعی محروم شد، رهبری آن فاسد شد و مردم آن علیه یکدیگر قیام کردند.

راه حل های دموکراتیکی که غرب ترویج می کند بخشی از مشکل است. این سیستم ها - که برای خدمت به منافع نخبگان طراحی شده اند - سودان را ناامید کرده اند، همانطور که عراق، لیبی و افغانستان را ناامید کرده اند.

تنها یک راه وجود دارد که یک راه حل واقعی و دائمی برای سودان و کل امت اسلامی ارائه می دهد. این راه، برپایی خلافت بر اساس روش پیامبری است.

خلافت، مسلمانان را با قومیت ها و قبایل مختلف متحد می کند، نفوذ خارجی را از بین می برد، منابع را به طور عادلانه توزیع می کند، اصل پاسخگویی را تثبیت می کند و کرامت و امنیت را برای همه تضمین می کند. تاریخ به یاد می آورد که چگونه حکومت خلافت در زمان عمر بن عبدالعزیز فقر را در شمال آفریقا ریشه کن کرد تا جایی که دیگر نمی شد کسی را پیدا کرد که مستحق زکات باشد.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى» صحیح مسلم. امت ما در سودان در سختی است، ممکن است جهان اهمیتی ندهد، اما ما باید اهمیت دهیم.

بخش زنان در دفتر رسانه مرکزی حزب التحریر از همه مسلمانان می خواهد که آگاه شوند، راه حل های باطل را رد کنند و خواستار برپایی فوری دولت خلافت بر اساس روش پیامبری شوند.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه مرکزی حزب التحریر

یاسمین مالک
عضو دفتر رسانه مرکزی حزب التحریر

منبع: الرادار