بیانیه مطبوعاتی

رنج مردم فلسطین بر روی پل ملک حسین (اللنبی)

بین ازدحام، فساد و طبقه VIP

در سایه هجوم کشورهای منطقه اطراف سرزمین مبارک فلسطین برای تنگ کردن عرصه بر مردم آن، آسیب رساندن به آنها و وادار کردن آنها به ترک سرزمین خود و تسلیم آن به یهودیان، پل ملک حسین (اللنبی یا کرامه) شریان اصلی حیات مردم فلسطین به سوی جهان خارج است. با این حال، این گذرگاه که قرار است وسیله‌ای برای رفت و آمد باشد، به منبع رنج روزانه برای مسافران، به‌ویژه در سمت اردنی، تبدیل شده است، جایی که عوامل انسانی، اداری و سیاسی در هم می‌آمیزند تا صحنه‌ای بسیار بی‌رحمانه را رقم بزنند.

سفر عبور در هر دو جهت از طریق پل ممکن است ساعت‌های طولانی به طول انجامد که گاهی به بیش از ده ساعت می‌رسد، در شرایطی که فاقد حداقل خدمات انسانی است. سالمندان، بیماران و زنان به طور مضاعف رنج می‌برند، زیرا صندلی کافی و مکان‌های مناسب برای انتظار راحت وجود ندارد، در حالی که گرمای شدید در تابستان و سرمای شدید در زمستان بار تجربه را بر دوش مسافران سنگین‌تر می‌کند.

آنچه اوضاع را بدتر کرد این است که مقامات اردنی اخیراً سیستم رزرو قبلی از طریق دفاتر مسافرتی مشخص را به بهانه کاهش ازدحام و تنظیم ترافیک معرفی کرده‌اند. با این حال، واقعیت نشان داد که این سیستم به ابزاری برای انحصار، فساد و فشار بر مسافران تبدیل شده است. زیرا برای مسافر عادی، گرفتن رزرو نزدیک دشوار است و این امر راه را برای بازار سیاه و دلالان بلیط باز کرده است که غالباً از مقامات دولتی، به ویژه کارکنان خود پل، هستند. مسافران شکایت دارند که دلالانی که با برخی از دفاتر همکاری می‌کنند، بلیط‌ها را می‌خرند و سپس آنها را با قیمت‌های دو برابر می‌فروشند. این عمل به بار اضافی بر دوش خانواده‌های فلسطینی تبدیل شده است که مجبور می‌شوند مبالغ هنگفتی را برای گرفتن رزرو فوری بپردازند، که نشان دهنده توطئه‌ای از پیش طراحی شده است و راه را برای فساد و اخاذی باز می‌کند، علاوه بر همدستی رژیم اردن با کیان یهود در روند فشار بر مردم فلسطین برای کوچاندن اجباری آنها و فرار از جهنم سفر از و به سرزمین مبارک.

علاوه بر بازار سیاه، سیستم VIP وضعیت تبعیض آشکار را تقویت می‌کند. در ازای مبالغ هنگفت که ممکن است از 150 دینار برای هر نفر فراتر رود، مسافر از رفتار ویژه‌ای برخوردار می‌شود که شامل عبور از صف‌ها، کوتاه‌کردن مراحل و رفت و آمد با اتوبوس‌های دارای تهویه مطبوع است. این سرویس عبور را به صحنه‌ای طبقاتی تبدیل کرده است. کسی که پول دارد، سریع عبور می‌کند و کسی که ندارد، اسیر صف‌های طولانی می‌ماند. منتفعان از این سرویس اغلب مقامات دولتی اردنی هستند که با یهودیان در استثمار مردم، غارت اموال آنها و تقسیم آن همکاری می‌کنند.

موضوع فقط به ازدحام و فساد محدود نمی‌شود، بلکه فراتر از آن به بعد روانی و سیاسی عمیق‌تری می‌رسد. رنج روی پل از سوی فلسطینیان به عنوان تحقیر سیستماتیک و پیامی غیرمستقیم مبنی بر اینکه حرکت آنها آزاد نیست و سفرشان مشروط به توانایی مالی یا صبر آنها در برابر رنج طولانی است، تلقی می‌شود. پل به جای اینکه پلی برای وصل باشد، به نمادی از فقدان کرامت و نابرابری اجتماعی تبدیل شده است.

مسافر سردرگم است که کدام طرف از همه پست‌تر است: تشکیلات خودگردان فلسطین، یا کیان یهود، یا اردن؟ هر طرف خشم خود را بر سر مسافر خالی می‌کند. سمت تشکیلات خودگردان فلسطین شبیه به یک نقطه عبور برای گمرک است، جایی که مردم را بازرسی می‌کنند و کالاهای شخصی آنها را به بهانه انحصاری بودن آن برای عباس و پسرش طارق و دیگر "گردن کلفت‌ها" در تشکیلات خودگردان، مصادره می‌کنند. اما طرف یهود به بازرسی امنیتی افراد و وسایل می‌پردازد، هزینه‌های گزافی را بر خروج کنندگان از مردم فلسطین تحمیل می‌کند، اموال آنها را مصادره می‌کند و آنها را به جریمه و مالیات بر کالاهای شخصی خود ملزم می‌کند. طرف اردنی نیز به نوبه خود مالیات ورود به اردن و مالیات خروج از فرودگاه را وضع می‌کند و با سیستم رزروهای قبلی عرصه را بر مسافران تنگ می‌کند و این امر آنها را به سمت استفاده از خدمات VIP سوق می‌دهد که بسیاری از آنها از عهده هزینه‌های آن برنمی‌آیند، به ویژه اینکه این خدمات چیزی جز انتقال آنها از طریق مسیری که بیش از سه کیلومتر نیست، در ازای هزینه‌ای که ممکن است از 150 دینار برای هر نفر فراتر رود، نیست.

یکی از مسافران پس از اتمام مراحل سمت کیان یهود، رنج خود را اینگونه خلاصه کرد: "از سمت دولت یهود خارج می‌شوی در حالی که با تو غیرانسانی رفتار می‌شود، تا وارد سمت اردنی شوی و انگار وارد جهنمی کوچک می‌شوی." پل به الگویی تکان‌دهنده تبدیل شده است که تا چه حد حق تردد می‌تواند به بار اقتصادی و روانی تبدیل شود که توطئه علیه پایداری مردم فلسطین در سرزمین مبارک خود با فساد، انحصار و طبقاتی‌گری در هم آمیخته است.

ناظر به وضعیت پل، خلاصه توطئه‌ای را که یهودیان با ابزارهای اجرایی خود، تشکیلات خودگردان فلسطین و رژیم اردن، به منظور تنگ کردن عرصه بر مردم فلسطین و آسیب رساندن به عزم و پایداری آنها، می‌بافند، تا به فرار از سرزمین مبارک روی آورند و آن را برای یهودیان خالی کنند، درمی‌یابد. رژیم اردن به عنوان نگهبانی امین برای آنها در طولانی‌ترین مرزها باقی می‌ماند، در حالی که تشکیلات خودگردان فلسطین همچنان به عنوان جاسوس و بازوی امنیتی نزد یهودیان بر سر باقیمانده مردم فلسطین عمل می‌کند. اما افسوس افسوس، این روبیضه ها و دشمنان خدا یهود نمی توانند تقدیر و وعده خدا را تغییر دهند، پیامبر ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند و مسلمانان آنها را بکشند، تا اینکه یهودی پشت سنگ یا درختی پنهان شود، سپس سنگ یا درخت می گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش، مگر درخت غرقد که از درختان یهود است» روایت احمد.

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت اردن