بیانیه مطبوعاتی

از وزارت دفاع تا وزارت جنگ

وقت آن است که در معنای دفاع اسلامی تجدید نظر کنیم

(ترجمه)

با صدور یک دستور اجرایی توسط دونالد ترامپ، نام وزارت دفاع آمریکا به طور رسمی به وزارت جنگ تغییر یافت. این فقط یک تغییر نام نبود؛ بلکه صراحتاً ذهنیت تهاجمی قدرت‌های استعماری و سیاست خارجی مبتنی بر اشغالگری آن‌ها را آشکار کرد. ترامپ به وضوح اظهار داشت: "دفاع بسیار تدافعی است... اما ما می‌خواهیم تهاجمی هم باشیم."

غرب - که قرن‌ها به زبان صلح، دیپلماسی، نظم بین‌المللی و مشارکت سخن می‌گفت - اکنون بی‌شرمانه به زبان جنگ تهاجمی سخن می‌گوید، همان‌طور که در دوران استعماری امپریالیستی خود انجام می‌داد. در این میان، امت اسلامی، محصور در چارچوب دولت-ملت فرسوده و محدود، همچنان با اصطلاحات دفاعی و سیاست‌های مبتنی بر تسلیم، دست و پا بسته است. در گذشته، مسلمانان به جهاد، فتح و حمل رسالت اسلام افتخار می‌کردند؛ اما امروز، والاترین آرزوهای مسلمانان به جنگ‌های دفاعی و رهایی از اشغال محدود شده است. در حالی که غرب علناً موضعی تهاجمی را اعلام می‌کند، امت اسلامی باید به اصول خود بازگردد. از ابتدا، دولت پیامبر ﷺ در مدینه قاطع بود، نه برای استعمار، جنایت یا نسل‌کشی مانند غرب، بلکه برای حمل اسلام و رهبری بشریت. سیاست خارجی اسلام، از ابتدا، مبتنی بر آشکار کردن دین و شکستن مرزهای کاذب بود، تا بشریت را از ظلم ادیان دیگر به عدالت اسلام خارج کند. ﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾.

در حقیقت، مأموریت آشکار کردن دین محدود به مرزها نیست، و نمی‌توان آن را در نظام بین‌المللی سکولار تعریف کرد. اسلام آمده است تا یک مرجع جهانی باشد. و وظیفه امت است که آن را با دعوت و جهاد منتشر کند، تا بر سایر ادیان غالب شود. با این حال، از قرن نوزدهم به بعد - و به ویژه پس از تخریب خلافت - و با گسترش نظام دولت-ملت و اتخاذ سیاست‌های دفاعی، امت اسلامی از روحیه ابتکار تهاجمی محروم شد. در این میان، استعمارگران به غارت خود تحت شعارهای صلح و ثبات ادامه دادند و سرزمین‌های آن را اشغال کردند، و همانطور که امروز در غزه شاهد هستیم که فرزندان آن را در مقابل چشمان جهان ذبح می‌کنند. با این حال، حاکمان مسلمان - که به وزرای جنگ آن‌ها لقب وزرای دفاع داده می‌شود - محدود به نگهبانی از مرزهای ملی و احترام به معاهدات محدودکننده هستند. آن‌ها که به سیاست‌های دفاعی ملی محدود شده‌اند، سکوت را برگزیده‌اند، و از مفاهیم سیاسی غربی کمک گرفته‌اند، و این منفی‌گرایی و عقب‌نشینی را به عنوان حکمت، مصلحت و کیاست سیاسی بازتعریف کرده‌اند!

غرب اکنون مجدداً در تلاش است تا اهداف استعماری خود را تحت لوای جنگ تهاجمی محقق کند. آیا امت اسلامی - و حاکمان افغانستان - آماده‌اند تا از مرزها فراتر روند، و برای امدادرسانی به مظلومان تلاش کنند، و جهاد - نه فقط به عنوان دفاع از خود در برابر اشغال، بلکه با مفهوم گسترده‌تر آن به عنوان یک رویکرد برای سیاست خارجی - را به دستور کار بازگردانند؟

لذا، باید از سیاست‌های دفاعی "متعادل" که بر اقتصاد تمرکز دارند، دست برداریم، و با برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت، مسیر درست را احیا کنیم، زیرا تنها آن است که سیاست خارجی خود را بر دعوت و جهاد بنا می‌کند؛ تا اسلام زمین را فرا گیرد و فتنه از بین برود. ﴿وَقاتِلُوهُمْ حَتّى لا تَكونَ فِتْنَةٌ وَيَكونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ﴾.

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر در ولایت افغانستان