بیانیه مطبوعاتی

کنفرانس "صلح داخلی" در دمشق

مقدمه ای برای تبرئه مزدوران رژیم ساقط شده و عادی سازی روابط با نمادهای سرکوب و جنایت

کنفرانس مطبوعاتی که توسط "کمیته صلح داخلی" در ساختمان وزارت اطلاع رسانی در دمشق، روز سه شنبه 10 ژوئن 2025 میلادی، به مدیریت حسن صوفان، عضو کمیته، برگزار شد، موج گسترده ای از نارضایتی و خشم شدید را در میان سوری ها، به ویژه در بین خانواده های شهدا، مفقودین و فرزندان انقلاب برانگیخت، زیرا شامل مواضعی بود که بسیاری آن را تحریک آمیز برای خانواده های قربانیان، بی احترامی به فداکاری های انقلابیون، بی اعتنایی به خون شهدایشان، چشم پوشی از واقعیت های روشن و حقایق آشکار، توجیهات صریح برای جنایتکاران جنگی و عادی سازی روابط با نمادهای رژیم ساقط شده تحت شعار "صلح داخلی"، "بازسازی وطن" و "جلوگیری از خونریزی" می دانستند. این خشم عمومی پس از اظهارات صوفان در طول کنفرانس، که در آن از سیاست آزادی تعدادی از افسران سابق رژیم و عدم پاسخگویی آنها طبق قانون و از طریق دادگاه های علنی، به ویژه "فادی صقر" دفاع کرد، در حالی که سوابق خونین پربار آنها را نادیده گرفت، و صوفان تا آنجا پیش رفت که برخی از این افراد را شریک پیروزی دانست و معتقد بود که برخی از آنها در "جلوگیری از خونریزی سوری ها" و "همکاری با فرماندهی عملیات نظامی در طول نبردهای آزادسازی" سهیم بوده اند و از کسانی که از آنها انتقاد می کنند خواست که "مدارک موثق" در مورد دست داشتن آنها در جنایات ارائه دهند!

صوفان تأکید کرد که افسران آزاد شده، افسران فعالی هستند که از سال 2021 مشغول به کار بوده اند و داوطلبانه در مرزهای عراق در چارچوب چیزی که به عنوان وضعیت "امانت" شناخته می شود، خود را تسلیم کرده اند و اظهار داشت که بازداشت شدگان تحت تحقیقات قانونی قرار گرفته اند که هیچ اتهامی مبنی بر ارتکاب جنایات جنگی علیه آنها ثابت نشده است و تأکید کرد که ادامه بازداشت آنها منافع ملی را تأمین نمی کند و مبتنی بر هیچ مشروعیت قانونی نیست، پس از آن صفحات و رسانه های اجتماعی با مستندات تصویری و مدارکی که دست داشتن تعدادی از آزادشدگان، به ویژه فادی صقر و سقراط الرحیه، در جنایات قتل و نقض آشکار حقوق غیرنظامیان را تأیید می کند، پر شد. صوفان همچنین اشاره کرد که شخصیت هایی مانند فادی صقر نقشی در گشودن گره ها، حل مشکلات و مقابله با خطراتی که کشور با آن روبرو است، ایفا می کنند و افزود: "ما درد و خشم خانواده های شهدا را درک می کنیم، اما مجبوریم تصمیماتی بگیریم که ثبات نسبی را در این مرحله تأمین کند" و تأکید کرد که آزادی فقط شامل کسانی می شود که "دستشان به خون سوری ها آلوده نشده است" و آنچه رخ داده "بخشی از اقدامات صلح داخلی" است و افزود که عدالت انتقالی به معنای محاکمه هر کسی که به نظام خدمت کرده نیست، بلکه محاکمه برای جنایتکاران بزرگی است که جنایات و تخلفات سنگینی را مرتکب شده اند و تلاش برای تسریع در روند عدالت انتقالی یا انجام آن به صورت فردی منجر به هرج و مرج می شود و دولت به نظر می رسد که قادر به انجام وظایف خود نیست و این امر راه را برای مداخلات خارجی باز می کند و انتقام و خونخواهی دلیلی برای تحقق عدالت انتقالی نخواهد بود و ادغام شخصیت های بحث برانگیز در روند آشتی، ناشی از تلاش برای حل بحران های ساختاری در کشور است و معتقد است که اعطای امنیت به فادی صقر پس از ارزیابی وضعیت عمومی صورت گرفته است و به جای بازداشت وی، با توجه به صحنه، از سوی رهبری به او امان داده شده است، به عنوان راهی برای جلوگیری از خونریزی در مناطق پر تنش و اطمینان دادن به حامیان اجتماعی.

هر کس که وقایع کنفرانس مطبوعاتی برگزار شده توسط "کمیته صلح داخلی" را دنبال کند، آن را تأییدی بر مسیر دولت فعلی در مرحله انتقالی و سیاست های آن، چه در برخورد با بقایای نظام ساقط شده، چه در تغییر موضع خود نسبت به اصول و اهداف انقلاب و یا در پرداختن به خواسته های مردم انقلاب برای تحقق عدالت و پاسخگو کردن دست اندرکاران خونریزی بی گناهان، خواهد یافت که بسیاری را بر آن داشته است که بگویند هیچ طرفی حق ندارد از حقوق قربانیان چشم پوشی کند یا به نیابت از آنها در خون و ناموسشان گذشت کند یا بین جلاد و قربانی مساوات قائل شود، با هشداری نسبت به وخیم تر شدن اوضاع در نتیجه بی توجهی به احساسات خانواده های شهدا و مفقودین که آزادی نمادهای جنایتکار را یکی پس از دیگری می بینند و این گذشت را "مشارکت در جرم" می دانند.

پرونده رفع تحریم ها، پرونده ای آمریکایی-اروپایی بود که بر دولت فعلی فشار می آورد تا دیدگاه خود را در مورد حکومت و جهت گیری آن در سوریه، از "مبارزه با تروریسم" گرفته تا سکولاریسم دولت، تا نقض حاکمیت آن از طریق وابسته نگه داشتن آن به غرب و تصمیماتی که برای ما می گیرد و دیکته هایی که بر ما تحمیل می کند، تا ادغام بقایای نظام ساقط شده در نهادهای حکومتی و دولتی به تدریج تحت بهانه ها، شعارها و توجیهات واهی مختلف، تحمیل کند.

اینکه مجرم فادی صقر و امثال او علناً و بدون هیچ خجالتی تطهیر شوند، تحریک آشکاری برای احساسات سوری ها است، به ویژه ظاهر شدن او در کنار استاندار دمشق و معنایی که این امر دارد و پیام هایی که می فرستد. به جای محاکمه دست اندرکاران بر اساس قانون جرم انگاری روشن و سریع، به ابتکارات بیهوش کننده مین گذاری شده به نام گفتگو، همبستگی ملی، صلح اجتماعی و صلح داخلی متوسل می شوند، انگار که وقایع 14 سال جنگ داخلی بوده است و نه انقلابی از بزرگترین انقلاب های تاریخ!

همچنین لازم به یادآوری است که در حالی که بسیاری از کسانی که سابقه جنایتکارانه ای در قبال انقلاب دارند، در صحنه حضور دارند، هنوز تعداد زیادی از دعوتگران، زندانیان عقیدتی، انقلابیون و مجاهدان سال هاست که به ناحق در زندان های ادلب به سر می برند و هنوز تعداد زیادی از مردم ما در اردوگاه های آوارگان قادر به پرداخت هزینه بازگشت برای ساختن خانه های ویران شده خود به دست کسانی که پوست خود را عوض کرده و نقش هایشان تغییر کرده است، نیستند.

در همین راستا، ظاهر شدن فادی صقر و بسیاری از شخصیت های رهبری در دوران نظام ساقط شده در صدر دعوت کنندگان به صلح داخلی و تأمین امنیت جانی برای آنها، علاوه بر بازرگانان بزرگ و جنایتکاران جنگی بزرگ شناخته شده در دوران نظام ساقط شده، که اخیراً به دمشق بازگشته اند، علاوه بر طرفداران شبه نظامیان و هنرمندان و شخصیت هایی که سال ها از طاغوت فراری حمایت کردند و خواستار قتل و تخریب شدند و همچنان در امان هستند و بدون پاسخگویی تحت عنوان "صلح داخلی" قرار دارند، همه اینها احساسات کینه و خشم را در خانواده های شهدا و مفقودین دامن می زند.

خداوند سبحان از ظلم و عاقبت ظالمان هشدار داده است، انقلاب شام و مشکلاتی که پس از سرنگونی نظام ساقط شده بزرگتر می شوند، به پایان نخواهد رسید، مگر با تحقق اصول انقلابمان، تا سرنگونی نظام ساقط شده مقدمه ای برای عدالت، امنیت و آرامش و خوشی زندگی باشد و این جز از طریق نظام سکولاری که دین را از زندگی، دولت و جامعه جدا می کند و غرب می خواهد آن را بر ما تحمیل کند، امکان پذیر نیست، بلکه با ایجاد نظامی نشأت گرفته از صمیم عقایدمان که خواسته های ما را برآورده کند و اهداف انقلابمان را محقق کند، تا احکام و قوانین اسلام و دولت آن دروازه عدالت، امنیت و امانی باشد که همگان به دنبال آن هستند و برای این خیر بزرگ، کوشندگان باید بکوشند.

دفتر رسانه ای حزب التحریر

در ولایت سوریه