نَفائِسُ الثَّمَراتِ - همانا وقت آن فرا رسیده است

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان

بعد از اینکه اجدادش به والی آن جزیه می پرداختند، ترامپ تعرفه های گمرکی را بر تونس وضع می کند!

خبر:

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در پستی در پلتفرم تروث سوشیال خود در روز پنجشنبه، 7 آگوست 2025، از اجرایی شدن تعرفه های گمرکی اعمال شده بر ده ها کشور خبر داد. تعرفه های گمرکی آمریکا که بر تونس اعمال شده است، 25 درصد تخمین زده می شود.

کارشناسان معتقدند که این تعرفه ها تاثیر منفی بر بخش روغن زیتون خواهد داشت، زیرا بازار آمریکا حدود 30 درصد از صادرات تونس را به خود اختصاص می دهد.

اظهار نظر:

این متکبر نباید اقتصاد بسیاری از کشورهای جهان را کنترل کند، سیاست ها را ترسیم کند، محدودیت ها را اعمال کند، سهم صادرات و واردات را تعیین کند و خود را توزیع کننده روزی مردم ببیند، اگر دو چیز راه را برای او هموار نکند و تمام دلایل را فراهم نکند:

اول: سیاست اقتصادی که کشورش به ویژه پس از جنگ جهانی دوم در قبال کشورهای اسلامی در پیش گرفت، که امتدادی از توصیه های کنفرانس کمپبل بود که توصیه می کرد آنها را فقط به عنوان یک بازار مصرفی نگه دارند که تولید نمی کند و صادر نمی کند مگر آنچه غرب از محصولات آنها نیاز دارد، علاوه بر آن شوک نیکسون که طلا و نقره را در پول با دلار جایگزین کرد، یعنی اوراق اجباری واهی که به سرقت محصولات و کالاهایی که آمریکا نیاز داشت با ارزان ترین قیمت کمک کرد، این علاوه بر دستورات صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است که ابزارهایی را نشان می دهند که آمریکا برای تحمیل شرایط خود بر اقتصاد این قفس هایی که مسلمانان در آن زندگی می کنند، استفاده کرده است.

دوم: بستن سیستم های متوالی حاکم بر کشورهای مسلمان با دیکته ها و بدهی ها و بستن درها به روی صادرات محصولات آنها، و در نتیجه عدم وجود چشم انداز و راه حل های ریشه ای، تونس خود را یا مطیع شرایط دردناک ترامپ خواهد دید، یا اتحادیه اروپا در انتظار آن است که اقتصاد آن را با توافقنامه گات نابود کرد و می خواهد توافقنامه آلیکا را فعال کند، یا به بازارهای روسیه تزاری یا سایر کشورهای یک دین کفر روی آورد.

تونس سبز "انبار روم" است، به معنای سبد غذایی روم، بیشتر مردم آن در نتیجه بستن اقتصاد آن برای دهه ها از سوی غرب صلیبی که قوانین و سیاست های اقتصادی بدی را برای غارت خیرات آن وضع کرده و آن را به گدایی لقمه نانی وادار کرده است، در فقر و زندگی بد به سر می برند، همانطور که پروردگارمان در کتاب عزیزش فرموده است: ﴿کسانی که کافر شدند، از اهل کتاب و مشرکان، دوست ندارند که خیری از سوی پروردگارتان بر شما نازل شود﴾، تونس زیتون با راه حل های الهام گرفته از همان سیستمی که با آتش آن می سوزد، از بحران های خود خارج نخواهد شد، تونس توسط امتی احاطه شده است که اگر مرزها و موانعی را که استعمار بین آنها ایجاد کرده است، می شکست، نیازی به آمریکا، اروپا و روسیه برای بازاریابی محصولات و خیرات خود و احیای اقتصاد خود و بازیابی درخشش کشاورزی، صنعت و خدمات خود نداشت، و این همان چیزی بود که قبل از ورود استعمار فرانسه ستمگر و سیستم های حکومتی پس از آن که این استعمار، نه فقط اقتصادی، بلکه فکری و سیاسی را نیز تحکیم بخشیدند، بود.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

نجم الدین شعیبن