بیانیه مطبوعاتی

زنان کشمیر از سال 1947 مورد تجاوز و شکنجه اشغالگران هندی قرار می گیرند

(ترجمه)

در جریان شصتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در سال جاری، مجمع بین المللی سازمان های غیردولتی در مورد حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی زنان، به میزبانی سازمان بین المللی OCAPROCE با شعار "زنان برای ارتقاء و حمایت از میراث فرهنگی و ایجاد صلح پایدار تا سال 2030" برگزار شد. دکتر شوگفتا، نماینده کشمیر، رنج زنان کشمیری به دست نیروهای نظامی تروریستی اشغالگر هند را برجسته کرد. وی گفت: "من امروز در مقابل شما ایستاده ام با صدایی که درد بی شماری از زنان خاموش در دره جامو و کشمیر تحت اشغال هند را حمل می کند. فریادهای آنها با صدای گلوله ها خفه شده است و اشغالگری، نه تنها با گلوله، بلکه با بدن های آنها نیز به عنوان سلاح جنگی، کرامت آنها را پاره پاره کرده است." وی از نظام بین‌المللی خواست تا برای پایان دادن به خشونت جنسی علیه زنان کشمیری و پاسخگو کردن عاملان آن، اقدام کند.

سازمان های مختلف حقوق بشر برای مستندسازی موارد خشونت و تجاوز به غیرنظامیان از کشمیر بازدید کرده اند و گزارش های آنها از وحشتناک بودن آن شگفت انگیز است. ارتش هند، نیروهای پلیس ذخیره مرکزی و نیروهای امنیتی مرزی همگی در خشونت جنسی علیه زنان مسلمان در کشمیر دست دارند، به منظور تحقیر و مجازات آنها، علاوه بر اینکه وسیله ای برای اجبار مردان مسلمانی است که متهم به تندروی هستند تا خود را تسلیم کنند. زنان همچنین به طور فراقانونی به قتل می رسند، عمداً کور می شوند و خانه ها، مغازه ها و روستاهای کامل آنها به بهانه مبارزه با تروریسم سوزانده می شود. علاوه بر این، ماشین تبلیغاتی هند، زنان مسلمان کشمیری را به عنوان موجودات زیبایی به تصویر می کشد که منتظر مردان هندو هستند تا با آنها ازدواج کنند و آنها را هندی کنند. همه این اقدامات، طرح هایی هستند که با دقت توسط دولت هند به عنوان وسیله ای برای گسترش دامنه دستور کار دولت استعماری شهرک نشین هندوئیسم در کشمیر از طریق منزوی کردن و ارعاب ساکنان مسلمان بومی، مورد مطالعه قرار گرفته اند.

کشمیر سرزمین اسلامی اشغالی دیگری است که با شریعت خداوند متعال اداره می شد و به "بهشت ​​روی زمین" توصیف می شد. اما از زمان ورود انگلیسی ها به هند در سال 1608 و حکومت مستقیم آنها بر شبه قاره هند پس از حدود 150 سال، به سرزمینی برای قحطی، فقر، ناامنی و تفرقه تبدیل شد. این حکومت استعماری بدبختانه با یک دولت غربی طراحی شده تحت پوشش استقلال در سال 1947 جایگزین شد و توسط دولت هندوئیسم اشغال شد، درست همانطور که یهودیان فلسطین مبارک را اشغال می کنند و برای مسلمانان غیرقابل تحمل شده است.

با این حال، در سال 2025، و پس از اینکه شاهد سخنان پوچ سازمان های بین المللی در مورد نسل کشی یهودیان در غزه بودیم، بسیاری هنوز به همان سازمان ها، مانند سازمان ملل متحد، که برای تضمین سلطه آمریکا ایجاد شده و به اشغالگران اجازه داده است بر کشورهای ما تسلط یابند و آنها را در وهله اول حفظ کنند، برای حل مشکل خشونت و تجاوز در کشمیر چشم دوخته اند! و پس از دهه ها تماشای اینکه زنان کشمیری مورد توهین، انزوا و اجبار قرار می گیرند، مطمئناً می توانیم ببینیم که این سازمان های بین المللی و همچنین دولت های غربی هرگز به هتک حرمت خواهران ما پایان نخواهند داد. بلکه برپایی دولتی که تنها با اسلام حکومت کند و در نتیجه به اهمیت فراوانی که خداوند سبحان برای حفظ آبروی زن مسلمان و رفاه او قائل است، واقف باشد، تنها چیزی است که به سوء استفاده از خواهران ما در کشمیر، فلسطین، ترکستان شرقی و جاهای دیگر پایان خواهد داد. این دولت، خلافت بر منهج نبوت است که ارتش خود را برای دفاع از آبروی خواهرانمان در هر کجا که باشند بسیج خواهد کرد، همانطور که خلیفه ولید بن عبدالملک، فرمانده بزرگ مسلمان، محمد بن قاسم را در راس ارتشی عظیم فرستاد تا تعدادی از زنان مسلمانی را که توسط پادشاه ظالم هندو، راجا داهر، اسیر و زندانی شده بودند، نجات دهد، با وجود اینکه پایتخت خلافت در آن زمان دمشق بود. بنابراین، باید تلاش و توجه خود را به تسریع در برپایی خلافت معطوف کنیم. خداوند متعال می فرماید: ﴿اتَّبِعُوا مَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ قَلِيلاً مَا تَذَكَّرُونَ﴾.

بخش زنان

در دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر