بیانیه مطبوعاتی
سد النهضة: سلاح أمريكي جديد لكسر إرادة مصر وأهلها
والحيلولة دون انعتاقهم من التبعية
از زمانی که اتیوپی از ساخت سد النهضة بر روی نیل آبی در سال 2011 خبر داد، فصلهای یک جنایت سیاسی و استراتژیک بزرگ پیدرپی میآیند، که از دیدگاه یک بیننده بصیر، این فقط یک تأسیسات آبی یا یک پروژه توسعهای نیست، بلکه یک ابزار استعماری جدید است که آمریکا از آن برای تسلط بر منطقه، به ویژه مصر، قلب کشورهای مسلمان، استفاده میکند. مصری که مقدر شده است تحت فشارهای اقتصادی، سیاسی و حتی آبی، در یک سبک جدید از روشهای جنگ غیرمستقیم، تسلیم و سرافکنده باقی بماند.
با وجود سخنان رسمی اتیوپی درباره "حق توسعه"، واقعیت این است که سد النهضة هرگز یک تصمیم مستقل اتیوپی نبود، بلکه ثمره برنامههای آمریکایی سنجیدهای است که به دهه پنجاه قرن گذشته بازمیگردد، زمانی که شرکت براون اند روت آمریکا با نظارت دفتر اصلاحات آمریکا مطالعاتی درباره ساخت سدها بر روی نیل آبی انجام داد. محل فعلی سد از آن زمان به عنوان یکی از برجستهترین پروژههایی که به آمریکا امکان میدهد تسلط آبی بر مصر و سودان را تحمیل کند، تعیین شد.
بنابراین، این سد، محصول دیدگاه آمریکایی نسبت به منطقه است، بخشی از ابزارهای آن برای ترسیم مجدد نقشه وابستگی در آفریقا به ویژه شرق آن است، و همانطور که آمریکا منابع ثروت در خلیج فارس را از طریق حاکمان مزدور اشغال کرد، امروز نیز از طریق نفوذ در آدیس آبابا بر منابع نیل تسلط دارد.
اتیوپی چیزی بیش از ابزاری در دست آمریکا نیست، که آن را حرکت میدهد و زمانبندی پیامهایش را بر اساس منافع خود در منطقه تنظیم میکند، دقیقاً همانطور که سیستم مصری را کنترل میکند که تظاهر به مخالفت میکند اما جرأت اتخاذ هیچ موضع اصولی یا تصمیم قاطعی را ندارد.
نمیتوان سد النهضة را از سیاست گرسنگی دادن و تنگ کردن که آمریکا بر مردم مصر اعمال میکند، جدا کرد. آب شریان زندگی است و نگهداری بخش بزرگی از آن در پشت این سد، آمریکا را قادر میسازد که تهدید به تشنگی را در برابر مردم مصر نشان دهد و تصمیم سیاسی و ارادی آنها را کنترل کند.
آمریکا از این سد نه تنها با پول، بلکه با حمایت سیاسی و دیپلماتیک کامل از آن حمایت کرده است، به طوری که در همه مجامع بینالمللی و منطقهای ایستاد تا هرگونه تلاش برای فشار بر اتیوپی یا مجبور کردن آن به امضای توافقنامهای الزامآور را خنثی کند، و امروز تکمیل آن را تبریک میگوید و آماده است تا از آن در سیاستهای فشار بر مردم منطقه، به ویژه مصر و سودان، سرمایهگذاری کند.
سیستم مصری، در حالی که ادعای حاکمیت میکند، از زمان شروع ساخت سد، فقط به اندازهای حرکت کرده است که آمریکا اجازه میدهد. هنگامی که اتیوپی در سال 2011 از سد خبر داد، حرکت نکرد، و هنگامی که پر کردن اولیه آغاز شد، حرکت نکرد، و حتی پس از پر کردن چهارم نیز حرکت نکرد. اکنون، پس از اعلام اتیوپی درباره تکمیل پر کردن آن، این سیستم بیانیههایی از "تحفظ" و "رد شکلی" صادر میکند، بدون اینکه هیچ اقدام عملی انجام دهد، بلکه به همکاری امنیتی و اطلاعاتی با واشنگتن و تلآویو ادامه میدهد، در حالی که زندگی میلیونها نفر تهدید میشود!
چرا؟ زیرا این سیستم یک حاکم واقعی نیست، بلکه یک کارمند نزد اربابش آمریکا است، سیاستهای ترسیم شده برای او را اجرا میکند، از حد مجاز فراتر نمیرود، مهم نیست که چقدر تهدیدات وارده به کشور جدی باشد.
این وضعیت همه سیستمهای موجود امروز در کشورهای مسلمان است. سیستمهای کارکردی و مزدور که هیچ تصمیمی ندارند و فقط بر اساس دستور کار غرب و رضایت استعمارگر حرکت میکنند.
نیل متعلق به مصر یا اتیوپی یا سودان به عنوان کشورهای ملی که پس از استعمار ایجاد شدهاند نیست، بلکه ملک عمومی است، که تابع احکام آن است، و هر نهادی به شدت از نگهداری آبهای آن یا دستکاری در آن برای تحمیل یک واقعیت جدید بر مسلمانان منع میشود.
چگونه تصور کنیم که مصر از آب نیل منع شود، یا در پشت سدی که اتیوپی -یعنی آمریکا در حقیقت- کنترل میکند، نگهداری شود، بلکه چگونه مسلمانان در برابر این تجاوز که کمتر از اشغال نظامی نیست، سکوت میکنند؟!
و اگر مراقبت از امور از مسئولیتهای دولت است، پس جلوگیری از این تجاوز بر آن واجب است، نه با شکایت به شورای امنیت یا بیانیههای رد، بلکه با آزاد کردن اراده سیاسی از وابستگی، و با استفاده از زور در صورت لزوم برای بازداشتن متجاوز و بازگرداندن حقوق. خداوند متعال فرموده است: ﴿فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ﴾.
قضیه سد النهضة، مانند همه قضایا و بحرانهای امت، ثابت میکند که مشکل فقط در سد نیست، و نه فقط در اتیوپی، بلکه در غیاب دولت اسلامی است که به امور مردم رسیدگی میکند، و از تجاوز به آنها جلوگیری میکند، و امنیت آبی، غذایی و سیاسی آنها را حفظ میکند.
به همین دلیل، وظیفه شرعی و سیاسی بر امت اسلامی این است که برای برپایی خلافت راشده بر اساس روش نبوت، که مرزها را بین آنها از بین میبرد، و آنها را در یک نهاد متحد میکند، و نیل را به یک ملک عمومی محفوظ برای همه رعایای خود تبدیل میکند، جدی تلاش کنند.
ای مخلصان در ارتش کنانه، ای فرزندان نیکوکار مصر، ای کسانی که هنوز حرارت ایمان و غیرت اسلام در سینههایتان وجود دارد، ای کسانی که قسم خوردهاید از مصر و مردمش محافظت کنید و شمشیر اسلام باشید نه تازیانه ستمگران:
آیا زمان آن نرسیده است که حق گفته شود؟! آیا زمان آن نرسیده است که مانند عمر و خالد و صلاح الدین بایستید؟! آیا زمان آن نرسیده است که این گروه خائن را که گردنهای ما را به دشمن تسلیم کردند و آب نیل را به بهای اندک در بازار وابستگی فروختند، برکنار کنید؟! سدی که در سرشاخههای نیل برپا شده است، فقط یک سد نیست، بلکه خنجر زهرآگین آمریکایی است که منتظر لحظه مناسب برای ضربه زدن به مردم شما در قلب زندگیشان است.
تاریخ در حال نوشتن است، و شما امروز در برابر فرصتی فراموش نشدنی قرار دارید: یا مردانی باشید که خداوند پیروزی و توانمندسازی را به دست آنها مینویسد، و حکومت اسلام و دولتش را برپا میکنید، و دست آمریکا را از مصر و مردمش قطع میکنید، یا ساکت و تسلیم باقی میمانید، و بار گناه سکوت و کوتاهی تا روز قیامت بر شما نوشته میشود!
پس یاران این دین باشید همانطور که انصار در مدینه بودند، و پرچم اسلام را برافرازید، و برکناری سیستم مزدور را اعلام کنید، و مصر را نقطه شروعی برای آزادی امت از هرگونه سلطه و استعمار قرار دهید، و خلافت راشدهای را برپا کنید که آب نیل و خون مسلمانان و کرامت آنها را حفظ کند.
این ساعت شماست، پس برای خدا برخیزید همانند قیام راستگویان… همانا پیروزی در انتظار شماست، و خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نمیکند.
﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ...﴾
دفتر مطبوعاتی حزب التحریر
در ولایت مصر