بیانیه مطبوعاتی
چه تفاوت عظیمی است بین عزت در سایه اسلام، و خواری تحت سلطه نظامهای وابسته
کمیته عالی امتحانات گواهینامه سودانی از جامعه بینالمللی و سازمانهای ذیربط خواست تا به حمایت از تلاشهای وزارت آموزش و پرورش ادامه دهند و در توانمندسازی همه دانشآموزان سودانی برای شرکت در امتحانات، بهویژه مناطق آسیبدیده از جنگ و شرایط پیچیده انسانی، سهیم باشند. (سونا، 2025/06/26م)
هنوز هم گروهی از هموطنان ما به سازمان ملل و سازمانهای آن خوشبین هستند و از کسانی که به اصطلاح جامعه بینالمللی و سازمانهای بینالمللی نامیده میشوند، کمک میخواهند، علیرغم تاریخچهای که ثابت میکند آنها برای خدا ارزشی قائل نیستند، آنها انجمنهای خیریه نیستند، بلکه دستور کار خود را دارند که هر از گاهی خصومت آشکار خود را با اسلام و مسلمانان نشان میدهند.
در سال 2016، یونسکو کنفرانسی را برای جلوگیری از (افراطگرایی خشونتآمیز) برگزار کرد و یکی از نتایج آن این بود که "باید به مسئله تغییر برنامههای آموزشی در خاورمیانه و سایر مناطقی که شاهد شکوفایی ایدههای افراطی هستند، رسیدگی شود".
این اصطلاح (ایدههای افراطی) به طور انحصاری به اسلام اطلاق میشود، زیرا کشورهای غربی حاکم بر دنیای امروز، اسلامی کشیشی میخواهند که هیچ دخالتی در زندگی از نظر نظامهای حکومتی، سیاسی، نظام اقتصادی و نظام اجتماعی نداشته باشد، تا مانعی در اجرای نقشههای خود پیدا نکنند، بلکه به تمام اقدامات جنایتکارانه خود علیه مسلمانان ادامه دهند؛ از سرکوب و نسلکشی، و جدایی سودان جنوبی و جنگ جاری کنونی در سودان، تنها نتیجه پیروی از غرب سرمایهداری و سازمانهای جنایتکار آن است.
نقش این سازمانهای بهاصطلاح بشردوستانه فراتر از آن چیزی است که اعلام شده است، تا از طریق انتشار اطلاعات گمراهکننده درباره واقعیت اوضاع در مناطقی که در آن کار میکنند، افکار عمومی را گمراه کنند تا کار خود را ادامه دهند، علاوه بر این، آنها نقشهای اطلاعاتی مشکوکی را به نفع قدرتهای بینالمللی ایفا میکنند، تا جایی که تعدادی از ناظران آنها را ابزار استعمار نوین توصیف کردهاند! بلکه آنها از خطرناکترین ابزارهای درگیری بینالمللی هستند.
در سودان، چند بار این سازمانهای بینالمللی در حال انجام کارهای اطلاعاتی و جاسوسی به نفع کشورهای غربی فاش شدهاند، و این به جمعآوری اطلاعات محدود نمیشود، بلکه فراتر از آن به انتشار سموم تفرقه و درگیری بین گروههای جمعیتی میرسد، همانطور که در سودان جنوبی رخ داد، جایی که این سازمانها از طریق جانبداری از یک طرف درگیری، به پیچیدهتر شدن این درگیریها کمک کردند و از مصونیتهای اعطاشده به آنها سوء استفاده کردند.
مراقبت از امور مستلزم برخورد با این سازمانهای بینالمللی با بیاعتمادی است، زیرا اعمال آنها که تردیدهای بسیاری را برانگیخته است، به دلیل تضاد منافع کشورها و ابهام مواضع کشورهای حامی، با ابهامات زیادی همراه است.
نجات ما به دست خودمان است نه به دست دشمنانمان که در کمین ما هستند. چه کسانی که آشکارا با ما دشمنی میورزند، و چه کسانی که لباس نفاق دوستان و عبای "شرکا" (اهداکنندگان) را پوشیدهاند.
پیوند دادن مسائل آموزش و پرورش؛ که مهمترین در تربیت و شکلدهی نسلها از طریق آن است، با این سازمانهای مشکوک، یک خودکشی سیاسی و یک هلاکت بزرگ محسوب میشود که آثار مخرب آن برای جامعه دیر یا زود ظاهر میشود.
آموزش و پرورش رکن اساسی در نهضت مسلمانان است و برای اینکه چنین باشد، باید یک نظام سیاسی مبتنی بر عقیده اسلام بزرگ وجود داشته باشد، نظامی که شامل یک دیدگاه سیاسی متمایز، والا و مستقل برای دولت خود باشد، تا نوع بشر را از تاریکی کفر، گمراهی و جهل به نور اسلام و عدالت آن ببرد، که آن را برای بشریت در همه زمینههای زندگی؛ معنوی، فکری، اخلاقی، سیاسی، اقتصادی و غیره، و در علوم و فناوری به ارمغان میآورد. این نظام سیاسی بدون شک نظام خلافت راشده بر منهج نبوت است که اسلام و نظامهای آن را به طور کامل پیاده میکند، و جهان را برای قرنها در برتری مؤسسات آکادمیک، نوآوریهای پیشرفته، اکتشافات و همچنین سهم عظیم آن در توسعه بشری رهبری کرد، چه تفاوت عظیمی است بین عزت در سایه اسلام، و خواری در سایه نظامهای وابستگی.
سخنگوی رسمی حزب التحریر در ولایت سودان