بیانیه مطبوعاتی

خواه مربوط به سیل باشد یا کشمیر، یا اقتصاد یا اشغال هند برای رودخانه های ما

تا کی منتظر بمانیم تا به اصطلاح نظام بین المللی مشکلات ما را حل کند؟!

پس از سیل های ویرانگر در مناطق شمالی ایالت خیبر پختونخوا، به ویژه در بونیر و مناطق اطراف آن، جایی که صدها نفر جان خود را از دست دادند و خانه ها، دام ها، اموال و وسایل نقلیه شسته شدند، موج های جدیدی از سیل اکنون از ایالت پنجاب عبور می کنند و به سمت ایالت سند می روند. پیش از این نیز باران های شدید کراچی را درنوردید. از خداوند سبحانه و تعالی سلامتی و عافیت مسئلت می نماییم، زیرا هنوز پیش بینی بارش بیشتر وجود دارد، در حالی که حاکمان ما جز بالا بردن دست های خود و واگذار کردن کل موضوع به نظام بین المللی، هیچ کاری انجام نداده اند! و آنها کل موضوع را طوری ارائه می دهند که گویی صرفاً تغییرات آب و هوایی خارج از اراده آنها است، و اگر نظام بین المللی مداخله نکند، آنها بدون هیچ قدرت و توانی رها می شوند، گویی محافظت از جان و مال مردم مسئولیت آنها نیست، بلکه مسئولیت نظام بین المللی است!

اما برای این حاکمان، رنج میلیون ها نفر چیزی جز فرصتی جدید برای جمع آوری صدقات و کمک ها از سراسر جهان تحت پوشش "کمک" نیست. پولی که در نهایت به خزانه های آنها ختم می شود. در طول دهه گذشته، پاکستان سالانه بین 1.4 تا 2 میلیارد دلار به عنوان "تامین مالی آب و هوا" دریافت کرده است. به ویژه پس از سیل های سال 2020، پاکستان در سال 2021، 4 میلیارد دلار دریافت کرد. و قبلاً مطالبات خود را از نظام بین المللی برای تامین مالی آب و هوایی هشت برابر بیشتر از آنچه در حال حاضر دریافت می کند، ارائه کرده است، از جمله یک میلیارد دلار تحت عنوان "تسهیلات مقاومت و پایداری" وابسته به صندوق بین المللی پول که به سازگاری با آب و هوا و مدیریت خطرات فاجعه اختصاص دارد. در 9 ژانویه 2023، کنفرانس بین المللی پاکستان مقاوم در برابر آب و هوا در ژنو برگزار شد، جایی که وعده هایی فراتر از درخواست 8 میلیارد دلاری پاکستان داده شد، اما تا به امروز تنها کمتر از 20 درصد آن محقق شده است. بنابراین، حاکمان به جای به عهده گرفتن مسئولیت در رسیدگی به بحران، بار را به نظام بین المللی منتقل کردند و تنها به انتقال بخشی از پول های دریافتی به خزانه های شخصی خود بسنده کردند.

و این موضوع فقط به سیل محدود نمی شود، بلکه منعکس کننده دیدگاه دائمی این حاکمان است، که معتقدند راه حل مشکلات ما در دست نظام بین المللی است، و بدون آن ما قدرت و توانایی رسیدگی به مشکلات خود را نداریم. حاکمان و سیاست گذاران ما با تحسین به سازوکارهای تصمیم گیری غربی می نگرند و پایبندی به آن را معیاری برای پیشرفت، تمدن و حرفه ای بودن می دانند، بلکه بیشتر آنها مستقیماً توسط آنها آموزش دیده اند. و دقیقاً همین "دیدگاه" است که به قدرت های بزرگ وسیله ای برای مداخله در امور ما و تحمیل دستور کار خود مطابق با سیاست هایشان می دهد. چه واگذاری مسئله کشمیر به سازمان ملل باشد، چه واگذاری اجرای معاهده آب سند به بانک جهانی، اینها از نتایج این دیدگاه است. و چه مربوط به کسری حساب جاری باشد، چه کسری درآمدهای دولتی، یا بحران انرژی، حاکمان ما - طبق این دیدگاه - دستور کار و دیکته های صندوق بین المللی پول را تحمیل کرده اند. و به دلیل همین دیدگاه، حقوق گروه های مختلف جامعه مطابق با دستور کارهای اروپایی و آمریکایی تدوین می شود، که اعتراضات مکرر مردم پاکستان را برانگیخته است. حتی در مهمترین نهادهای دولتی، مداخلات تحت عنوان "اصلاحات نهادی"، با دیکته بانک جهانی یا بانک توسعه آسیایی، تحمیل می شود. اما سیاست های نظامی و دفاعی پاکستان، و اختلافات مرزی، یا استراتژی نسبت به افغانستان، مستقیماً توسط پنتاگون، فرماندهی مرکزی آمریکا و وزارت امور خارجه اداره می شود، در حالی که حاکمان ما همواره به آنها وفادار هستند. و در نتیجه این دیدگاه، استقلال ما به نظام بین المللی وابسته شده است. و جالب اینجاست که این حاکمان، به دلیل این دیدگاه استثماری، سعی می کنند شکست خود در حل مسائل ملی را با گفتن "این تقدیر الهی است!" پنهان کنند! اگر شجاعت اخلاقی داشتند به شکست خود اعتراف می کردند!

اما در اسلام، خلیفه مسئول رسیدگی به تمام امور مردم است، و جایز نیست هیچ امری از امور مسلمانان را به سلطان کفر واگذار کند. خداوند متعال در کتاب کریم خود می فرماید: ﴿وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً﴾، و این آیه به وضوح از مسلمانان می خواهد که کافران را از هر گونه سلطه بر امور خود منع کنند، و این کار را به طور قاطع حرام می کند. خلیفه این دیدگاه استثماری را رد خواهد کرد و مسئولیت مستقیم تمام امور مسلمانان را بر عهده خواهد گرفت. طبق اسناد فعلی بودجه، پاکستان 8.2 تریلیون روپیه به عنوان پرداخت های ربوی پرداخت می کند. خلیفه استفاده از این فضا مالی را در چنین بانک های حرام و نامشروع متوقف می کند، و در عوض آن را به سمت پروژه های بلندمدت برای محافظت از جان و مال مسلمانان در برابر سیل و سایر بحران ها هدایت می کند. بدون حذف این حاکمان، و ریشه کن کردن دیدگاه سرطانی وابستگی که آنها تجسم می کنند، هیچ راه نجاتی برای مسلمانان پاکستان وجود ندارد.

دفتر رسانه ای حزب التحریر

در ولایت پاکستان