7 تشرين الأول/أكتوبر 2019 - الذكرى 19 لاحتلال أفغانستان؛ ثمانية عشر عاماً من ديمقراطية الاحتلال عانت من فشل فادح في أفغانستان! (مترجم)
7 تشرين الأول/أكتوبر 2019 - الذكرى 19 لاحتلال أفغانستان؛ ثمانية عشر عاماً من ديمقراطية الاحتلال عانت من فشل فادح في أفغانستان! (مترجم)

الخبر:يتزامن 7 تشرين أول/أكتوبر مع الذكرى 19 لاحتلال أفغانستان - وهو اليوم الذي احتلت فيه قوات الولايات المتحدة وحلف الناتو أفغانستان قبل 18 عاماً تحت ستار "أجندة الحرب على الإرهاب" إلى جانب شعارات حقوق الإنسان وحقوق المرأة، وبناء الدولة وبناء الأمة والديمقراطية. على مدار الأعوام الثمانية عشر الماضية من الديمقراطية، لم يختبر الأفغان تجربة أي مما يسمى بالشعارات المذكورة، حتى الإرهاب الأمريكي استمر في إزهاق أرواح الآلاف من الناس خلال 18 عاماً. لذلك، بدأت الولايات المتحدة وحلف شمال الأطلسي وعملاؤهم من الحكام في عملية السلام مع مجموعة اعتادوا أن يطلقوا عليها "الإرهابيين" من جهة، وعقدوا مؤخراً الانتخابات الرئاسية الأفغانية من ناحية أخرى.

0:00 0:00
Speed:
October 08, 2019

7 تشرين الأول/أكتوبر 2019 - الذكرى 19 لاحتلال أفغانستان؛ ثمانية عشر عاماً من ديمقراطية الاحتلال عانت من فشل فادح في أفغانستان! (مترجم)

7 تشرين الأول/أكتوبر 2019 - الذكرى 19 لاحتلال أفغانستان؛

ثمانية عشر عاماً من ديمقراطية الاحتلال عانت من فشل فادح في أفغانستان!

(مترجم)

الخبر:

يتزامن 7 تشرين أول/أكتوبر مع الذكرى 19 لاحتلال أفغانستان - وهو اليوم الذي احتلت فيه قوات الولايات المتحدة وحلف الناتو أفغانستان قبل 18 عاماً تحت ستار "أجندة الحرب على الإرهاب" إلى جانب شعارات حقوق الإنسان وحقوق المرأة، وبناء الدولة وبناء الأمة والديمقراطية. على مدار الأعوام الثمانية عشر الماضية من الديمقراطية، لم يختبر الأفغان تجربة أي مما يسمى بالشعارات المذكورة، حتى الإرهاب الأمريكي استمر في إزهاق أرواح الآلاف من الناس خلال 18 عاماً. لذلك، بدأت الولايات المتحدة وحلف شمال الأطلسي وعملاؤهم من الحكام في عملية السلام مع مجموعة اعتادوا أن يطلقوا عليها "الإرهابيين" من جهة، وعقدوا مؤخراً الانتخابات الرئاسية الأفغانية من ناحية أخرى.

التعليق:

يمكن للمرء أن يعلن بصراحة مسموعة أن القيم الديمقراطية قد رفضها بالكامل أهل أفغانستان المسلمون. من أجل إجهاض النظام الديمقراطي، تضاءلت مشاركة الأفغان تدريجياً في الانتخابات الرئاسية. فكما هو موضح في الأرقام، شهدت مشاركة الناس في العملية الديمقراطية انخفاضاً حاداً من 84٪ في عام 2004 إلى 39٪ في عام 2009، ومن 35٪ في عام 2014 إلى 20٪ في عام 2019.

علاوة على ذلك، أثبتت قوات الاحتلال وحكام أفغانستان أنهم المنتهكون الرئيسيون الوحيدون لحقوق الإنسان في أفغانستان. في السنوات الخمس الماضية وحدها، قُتل أكثر من 50000 من قوات الأمن الأفغانية وعشرات الآلاف من المدنيين والآلاف من جنود طالبان في ظل أشكال مختلفة من الإرهاب. كما ذكر مكتب الأمم المتحدة لتنسيق الشؤون الإنسانية (OCHA) في تقريره الأخير: "نظرة عامة على الاحتياجات الإنسانية لعام 2019 تبين أن مليون أفغاني مشرد يحتاجون إلى مساعدة إنسانية بحلول نهاية العام".

بالإضافة إلى ذلك، تهدف جميع التدابير المتعلقة بحقوق المرأة التي اتخذتها الحكومة والمؤسسات الأجنبية وسفارات الدول الكافرة إلى تفكيك الأسر المسلمة في هذا البلد. لذلك، تحت ستار سياسة المساواة بين الجنسين، ضاعفوا توظيف النساء في جميع الكيانات والمشاريع الحكومية وغير الحكومية. في الحقيقة، لقد أرادوا استخدام النساء المسلمات كأدوات لأغراضهم ​​الخاصة مثل كيفية تعاملهم مع النساء الغربيات. ولكنهم على العكس قد عانوا من فشل كبير في هذه المهمة.

فيما يتعلق ببناء الدولة والأمة، تسببت كل فترة من الانتخابات الرئاسية والبرلمانية في مزيد من الانقسام بين الشعب الأفغاني. لذلك، فإن النتيجة الملموسة الوحيدة التي يمكن لأي فرد أفغاني أن يشعر بها بشكل لا لبس فيه في حياته هي الانقسام والارتباك وعدم الاستقرار بين القادة السياسيين الأفغان. نتيجة لذلك، فقد قادة الفصائل والجماعات المختلفة ثقتهم في النظام السائد للديمقراطية الأمريكية في المجتمع. إن تطبيق الديمقراطية الأمريكية قد دفع أفغانستان حتماً إلى أشكال مختلفة من الفساد والفقر والبغاء والإبادة الجماعية والفتنة والبطالة... كما دفع الأفغان إلى الاعتقاد بأن القيم الديمقراطية الغربية قد فشلت باستمرار في تلبية احتياجات الأفغان ومشاكلهم.

رؤية الحالات الكارثية المذكورة أعلاه، تؤكد فشل الولايات المتحدة وعملائها الحكام في كسب قلوب وعقول الشعب الأفغاني. والرأي العام الغربي، ولا سيما في الولايات المتحدة، يعارض تماما استمرار الحرب في أفغانستان. وهكذا، سعت أمريكا لتقليص أجندة "الحرب على الإرهاب" في أفغانستان من خلال بدء محادثات مباشرة مع طالبان من أجل الخروج بنجاح من مستنقع الحرب من خلال ضمان حماية سمعتها السياسية وكذلك ضمان تأثيرها الاستخباراتي والثقافي في أفغانستان أيضا.

في مثل هذا الموقف الحرج، يكون الحل الوحيد لمسلمي أفغانستان هو رفض جميع حزم المساعدات الاستعمارية (أي القيم الإنسانية والحلول والأنظمة) التي تقدمها الولايات المتحدة أو أوروبا أو الصين وروسيا إلى الأفغان وقادتهم. وبدلاً من ذلك، يجب عليهم التشبث بقيم وحلول نظام الإسلام من أجل إقامة الخلافة على منهاج النبوة. لتحقيق ذلك، لديكم أكبر حزب سياسي في الأمة منكم يركز على تقديم الإسلام في سياق الفكر ويناضل سياسيا حتى تتم معالجة جميع المشاكل والأزمات المعاصرة للأمة. لذا انطلقوا وادعموا أكبر حزب فكري وسياسي للأمة من خلال المشاركة في إيقاظ الأمة.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

سيف الله المستنير

رئيس المكتب الإعلامي لحزب التحرير بولاية أفغانستان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان