عار على بعثة الأمم المتحدة لحفظ السلام في الكونغو الديمقراطية
عار على بعثة الأمم المتحدة لحفظ السلام في الكونغو الديمقراطية

الخبر:   اقتحم سكان بلدة بيني الشرقية بجمهورية الكونغو الديمقراطية يوم الاثنين 15/8/2022 مكاتب بعثة منظمة الأمم المتحدة لتحقيق الاستقرار في جمهورية الكونغو الديمقراطية (UN-MONUSCO) احتجاجاً على فشل البعثة الأممية في حماية أرواحهم. ...

0:00 0:00
Speed:
August 20, 2022

عار على بعثة الأمم المتحدة لحفظ السلام في الكونغو الديمقراطية

عار على بعثة الأمم المتحدة لحفظ السلام في الكونغو الديمقراطية

(مترجم)

الخبر:

اقتحم سكان بلدة بيني الشرقية بجمهورية الكونغو الديمقراطية يوم الاثنين 15/8/2022 مكاتب بعثة منظمة الأمم المتحدة لتحقيق الاستقرار في جمهورية الكونغو الديمقراطية (UN-MONUSCO) احتجاجاً على فشل البعثة الأممية في حماية أرواحهم.

التعليق:

منذ عام 1999 شكلت الأمم المتحدة من خلال قرار مجلس الأمن رقم 1279 قوة حفظ السلام لمراقبة عملية السلام في جمهورية الكونغو الديمقراطية في الحرب الثانية. عُرفت البعثة باسم بعثة الأمم المتحدة في جمهورية الكونغو الديمقراطية (MONUC - Mission de l’Organisation des Nations Unies en République démocratique du Congo).

في تموز/يوليو 2010، تولّت بعثة منظمة الأمم المتحدة لتحقيق الاستقرار في جمهورية الكونغو الديمقراطية، زمام الأمور واستبدلت بعثة منظمة الأمم المتحدة في جمهورية الكونغو الديمقراطية حتى الآن.

نظراً لكونها توصف بأنها أكبر بعثات حفظ سلام للأمم المتحدة في جمهورية الكونغو الديمقراطية، فإن كلاً من بعثة منظمة الأمم المتحدة في جمهورية الكونغو الديمقراطية ومونوسكو لديها أعلى معدلات الاستغلال الجنسي والاعتداء الجنسي على الأطفال والنساء. تم الإبلاغ في إحدى الحالات عن تعرّض فتاة تبلغ من العمر ستة عشر عاماً للاغتصاب على يد خمسة من "قوات حفظ السلام" أثناء جمع الطعام (شيرين بختي، الاستغلال والاعتداء الجنسيان من قوات حفظ السلام التابعة للأمم المتحدة، 2019). كم هم شر هؤلاء الناس!

بصرف النظر عن الاغتصاب الذي ترتكبه قوات حفظ السلام التابعة للأمم المتحدة في جمهورية الكونغو الديمقراطية، ما جعل البلاد تُلقب بـ"مدينة الاغتصاب"، فإن قوات حفظ السلام في الكونغو تشارك في تجارة الجنس والعنف الجنسي مع الفتيات والنساء الكونغوليات. وفقاً للمنظمة الدولية غير الحكومية "أنقذوا الأطفال"، في تقريرها لعام 2008 بعنوان "لا أحد يلجأ إلى"، أكدّ أن الأطفال الذين تقلّ أعمارهم عن ست سنوات يتاجرون بالجنس مع عمال الإغاثة وقوات حفظ السلام مقابل الغذاء والمال والأشياء الصغيرة. وقد بلغ إجمالي عدد الادعاءات المتعلقة بالاستغلال والاعتداء الجنسيين ضد بعثة منظمة الأمم المتحدة لتحقيق الاستقرار في جمهورية الكونغو الديمقراطية 623 بين عامي 2004-2009 فقط.

من الواضح أن قوات حفظ السلام التابعة للأمم المتحدة تستغل حالة الفقر والبُعد في الكونغو. لا خجل من موظفي بعثة الأمم المتحدة، فبدلاً من القيام بواجبهم في حفظ السلام على النحو الصحيح، فإنهم ينغمسون في العنف الجنسي عن طريق إغراء ورشوة فتيات بريئات لا تتجاوز أعمارهن ست سنوات بالمال والاحتياجات الأساسية الأخرى مثل الطعام والملابس وما إلى ذلك. علاوةً على ذلك، أفادت التقارير أن أفراد حفظ السلام التابعين للأمم المتحدة قتلوا مدنيين أبرياء في شرق جمهورية الكونغو الديمقراطية في عام 2013. وأثناء الاحتجاج الحالي، قُتل أكثر من 15 مدنياً وجُرح 50. المهمات التي يُتوقع منها حماية المدنيين والحفاظ على رفاهيتهم تقتلهم بدلاً من ذلك. يتذمر المدنيون ويثيرون قلقهم من تقاعس القوات عن أداء واجباتهم، بل إنهم يشاركون في اغتصابهم ونهبهم وحتى قتلهم.

إن الصراع في جمهورية الكونغو الديمقراطية يجري بين دول أوروبية وخاصة بريطانيا ضد أمريكا على موارد الكونغو الوفيرة بما في ذلك الذهب والألماس. فبينما تستخدم أمريكا رواندا وأوغندا وبوروندي التي يحكمها رجال قبائل التوتسي المدعومين من أمريكا، تستخدم بريطانيا بعض دول جنوب أفريقيا الموالية لها مثل زيمبابوي وزامبيا وجنوب أفريقيا للتحقق من تحركات أمريكا.

إن ما تسمى بقوات حفظ السلام التابعة للأمم المتحدة لم يفعلوا شيئاً لمساعدة وإحياء عملية السلام في الكونغو، وبمعنى حقيقي، فإن وجودهم ليس لهذه الأغراض المحددة. بل تتمثل وظائفهم الرئيسية في حماية الرأسماليين الغربيين الاستعماريين أصحاب المصالح والاستثمارات والتأكد من أنهم يستغلون بسرعة وحرية ثروة جمهورية الكونغو الديمقراطية الهائلة من الموارد. لذلك لا ينبغي توقّع قيام هذه العصابات المسلحة البربرية باسم "قوات حفظ السلام" بإحلال أي سلام في الكونغو أو في أي مكان آخر، لأنهم جزء من المشكلة.

من أجل إحلال السلام ومساعدة شعب الكونغو الديمقراطية وأفريقيا والدول النامية ككل، نحتاج إلى اقتلاع جذري للرأسمالية وإعادة إقامة دولة الخلافة التي ستحمي المسلمين والعالم بأسره من كل أنواع الاستغلال والقمع.

قال الله سبحانه وتعالى: ﴿يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

سعيد بيتوموا

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في تنزانيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان