"عاصمة الثقافة العربية" طرابلس الشام ترفض ثقافة التغريب والانحلال
"عاصمة الثقافة العربية" طرابلس الشام ترفض ثقافة التغريب والانحلال

الخبر: طرد أهل طرابلس الشام مهرجاناً سينمائياً يروّج للفاحشة.

0:00 0:00
Speed:
June 09, 2024

"عاصمة الثقافة العربية" طرابلس الشام ترفض ثقافة التغريب والانحلال

"عاصمة الثقافة العربية" طرابلس الشام ترفض ثقافة التغريب والانحلال

الخبر:

طرد أهل طرابلس الشام مهرجاناً سينمائياً يروّج للفاحشة.

التعليق:

منذ سنة 1996 شُرع تقليد جديد في جامعة الدول العربية، وهو تحديد مدينة من المدن العربية كلّ عام تسمّى عاصمة للثقافة العربية. وكان لافتا للنظر تسمية طرابلس اللبنانية هذا العام لتكون عاصمة للثقافة العربية، على الرغم من الأزمات الحادّة التي يمرّ بها لبنان على الصعد السياسية والاقتصادية والأمنية وغيرها، وعلى الرغم ممّا يعانيه أهل طرابلس أشدّ المعاناة من الفقر والإهمال والفوضى ونقص الخدمات العامّة، وبعد أن صُنّفت المدينة منذ سنوات أفقر مدن حوض المتوسط على الإطلاق!

وكان لافتا للنظر أنّ حفل إعلان طرابلس مدينة للثقافة العربية كان أبعد ما يكون عن أيّ مضمون ثقافي، فكان الحفل عبارة عن مجموعة من الأغاني الطربية وبعض الخطابات الخالية من أيّ مضمون ثقافي، فكان هذا الحفل مثار سخرية ونقد لاذع من عدد من الكتّاب في الصحافة اللبنانية.

إلّا أنّ الأنكى كان محاولة اختراق المدينة ضمن هذا الإطار بمهرجان سينمائي يشتمل على سبعة وثلاثين فلماً قصيرا، من الأفلام التي تحمل رسالة أو فكرة يراد إيصالها للناس. وكان أن رصَدَ بعض النابهين الواعين من أهل المدينة قبل انطلاق المهرجان ومع إعلان عناوين أفلامه أنّ بعض هذه الأفلام يروّج صراحة وبكلّ وقاحة للشذوذ الجنسي وغيره من أشكال الفواحش. فسارعوا إلى التحذير من هذا المهرجان وتنبيه وجوه المدينة وقادة الفكر وكذلك الرأي العامّ فيها إلى خطورة هذا النشاط الذي يوشك على اختراق المدينة وتشويه صورتها وإفساد ذوق أهلها، بأسلوب التسلّل تحت عباءة الثقافة وفنّ السينما. فتنبّه أهل طرابلس، وسرت حالة من الغضب والاشمئزاز بين أهل المدينة وأوساط الفكر والرأي فيها، ورفع مفتي طرابلس وشمال لبنان كتابا إلى وزير الداخلية يطلب منه منع هذا المهرجان لما يحويه من عدوان سافر على كلّ معاني العفّة والفضيلة والشرف. وفي يوم الجمعة الماضي الذي كان أوّل العشر المباركات من ذي الحجّة، والذي كان مقرّرا أن يكون اليوم الأوّل لهذا المهرجان الساقط رفع معظم خطباء الجمعة الصرخة، معربين عن غضبهم من هذا الاقتحام الوقح لمدينة العلم والعلماء، داعين إلى قطع دابره فورا. فاضطرّت الجهة المضيفة للمهرجان في المدينة إلى إعلان إلغائه قبل سويعات من موعد انطلاقه.

وكانت المفاجأة في اليوم التالي تجنيد عدد من الصحف والمواقع والهيئات والشخصيات المتحلّلة من الدين أقلامها للهجوم على طرابلس وأهلها وخطبائها، لا سيّما الهيئات والشخصيات التي كانت رأس حربة في التصدّي لمحاولة الاختراق الوقحة هذه. وكان لافتا للنظر أنّ عددا من هذه الأقلام نحا منحى التحريض على المدينة وأهلها، بأن صوّر رفضها لمهرجان الفساد هذا قمعا وترهيبا وتهديدا للفنّ والفنّانين، حتّى إنّ بعضهم وضع هذا الموقف في خانة انعدام الأمن في المدينة، لتحويل المشهد من مشهد مدينة متديّنة حريصة على أعراضها وشرفها تدافع عن هويّتها الثقافية إلى مشهد مدينة منغلقة متزمّتة تكره الفنّ والثقافة وتهدّد أمن الفنّانين والمبدعين والمثقّفين!

إنّ الصورة الحقيقية لما جرى في هذه الحاضرة العريقة من حواضر الإسلام والمسلمين هي أنّها نموذج للصراع الحضاري والثقافي المحتدم في بلاد المسلمين عموما، حيث يتعرّض المسلمون لموجة جديدة من الغزو الفكري لغسل أدمغتهم وتفريغها مما تبقّى فيها من ثوابت الإسلام، ولتهيئتهم نفسيا للتعايش مع كلّ أشكال الفساد والتحلّل الخلقي التي أفرزتها حضارة الغرب وطريقة عيشه، حضارة فصل الدين عن الحياة والفاحشة والشذوذ وعبادة المادّة والجسد.

إنّ هذه المعركة التي شهدتها طرابلس الأسبوع الماضي ليست معركة بين فنّانين مثقّفين متنوّرين ومجتمع متزمّت منغلق جاهل كما يحاول هؤلاء السقّاط تصويرها. وإنّما هي معركة بين ثقافتين ونظرتين مختلفتين للحياة وطريقة العيش ومعنى السعادة. معركة بين فراخ الحضارة الغربية التي تصوّر الحياة على أنّها المنفعة المادّية البحتة وتصوّر السعادة على أنّها نيل أكبر قسط من المتع واللذائذ الجسدية ولو عن طريق الشذوذ، وأبناء حضارة ترى أنّ الحياة على أنّها مزج للمادّة بالروح، حيث تنتظم الحياة وسلوك الإنسان بأوامر الله ونواهيه، وحيث السعادة لا تتحصّل دون نيل رضوان الله تعالى.

إنّ ما جرى في طرابلس كان بكلّ وضوح تجلّياً لصراع الحضارات بأجلى صوره.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أحمد القصص

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان