أهل كشمير يضحون  والنظام والمعارضة يلهون في سيرك السياسة الديمقراطية!
أهل كشمير يضحون  والنظام والمعارضة يلهون في سيرك السياسة الديمقراطية!

الخبر: في السابع عشر من تشرين الأول/ أكتوبر 2016، أعلن رئيس حركة الإنصاف الباكستانية (عمران خان)، الثاني من تشرين الثاني/ نوفمبر 2016 موعداً جديداً للاحتجاج، حيث قال عمران خان في مؤتمر صحفي في مقر إقامته في (بني غالا) "في الوقت الراهن، نحن نطالب رئيس الوزراء (نواز شريف) بالاستقالة أو بتقديم نفسه للمساءلة، في أعقاب الكشف عن أوراق بنما، ولكن إذا اختارت الحكومة اتباع سياسة التعذيب أو الاعتقال أو غيرها من الوسائل غير المشروعة، فسوف نبذل كل جهد ممكن لإسقاط النظام الفاسد الحالي. وفي السادس عشر من تشرين الأول/ أكتوبر 2016، قال مساعد حزب الشعب الباكستاني (بيلاوال بوتو زرداري) في تجمع من الناس إنّه "إنْ لم تتحقق أربعة مطالب للحزب، فسيبدأ الحزب بمسيرات احتجاجية طويلة ضد الحكومة. وقال "أولا: يجب أن تتشكل لجنة جديدة للأمن القومي البرلمانية. وثانيا: يجب المصادقة على مشروع قرار "بنما" الذي قدّمه حزب الشعب الباكستاني". وفي الرابع عشر من تشرين الأول/ أكتوبر 2016، قبلت المحكمة العليا في باكستان طلب حركة (تحريك إنصاف) في (كونا) لعقد جلسات استماع في وقت مبكر في القضايا المتعلقة بأوراق بنما، وحددت العشرين من تشرين الأول/ أكتوبر موعدا للاستماع.

0:00 0:00
Speed:
October 19, 2016

أهل كشمير يضحون والنظام والمعارضة يلهون في سيرك السياسة الديمقراطية!

أهل كشمير يضحون

والنظام والمعارضة يلهون في سيرك السياسة الديمقراطية!

الخبر:

في السابع عشر من تشرين الأول/ أكتوبر 2016، أعلن رئيس حركة الإنصاف الباكستانية (عمران خان)، الثاني من تشرين الثاني/ نوفمبر 2016 موعداً جديداً للاحتجاج، حيث قال عمران خان في مؤتمر صحفي في مقر إقامته في (بني غالا) "في الوقت الراهن، نحن نطالب رئيس الوزراء (نواز شريف) بالاستقالة أو بتقديم نفسه للمساءلة، في أعقاب الكشف عن أوراق بنما، ولكن إذا اختارت الحكومة اتباع سياسة التعذيب أو الاعتقال أو غيرها من الوسائل غير المشروعة، فسوف نبذل كل جهد ممكن لإسقاط النظام الفاسد الحالي. وفي السادس عشر من تشرين الأول/ أكتوبر 2016، قال مساعد حزب الشعب الباكستاني (بيلاوال بوتو زرداري) في تجمع من الناس إنّه "إنْ لم تتحقق أربعة مطالب للحزب، فسيبدأ الحزب بمسيرات احتجاجية طويلة ضد الحكومة. وقال "أولا: يجب أن تتشكل لجنة جديدة للأمن القومي البرلمانية. وثانيا: يجب المصادقة على مشروع قرار "بنما" الذي قدّمه حزب الشعب الباكستاني". وفي الرابع عشر من تشرين الأول/ أكتوبر 2016، قبلت المحكمة العليا في باكستان طلب حركة (تحريك إنصاف) في (كونا) لعقد جلسات استماع في وقت مبكر في القضايا المتعلقة بأوراق بنما، وحددت العشرين من تشرين الأول/ أكتوبر موعدا للاستماع.

التعليق:

لقد ولّى الزمن الذي كانت فيه الأحزاب تتنافس على تبني قضية كشمير. ومع ذلك، وبعد فرض أهل كشمير قضيتهم على العالم وبعد أن أصبحت أخبارهم تتصدر عناوين الصحف العالمية، من خلال تضحياتهم الكبيرة والمستمرة في أعقاب استشهاد (برهان واني) في الثامن من تموز/ يوليو 2016، ألهت الأحزاب السياسية نفسها في سيرك الحياة السياسية والديمقراطية، باستثناء حزب التحرير/ ولاية باكستان. وبدلا من إجبار نظام رحيل- نواز بذل كل جهد ممكن، بما في ذلك القيام بالعمليات العسكرية، من أجل تحرير المسلمين في كشمير، ركّز الجميع على قضايا جانبية من مثل أوراق بنما، باسم إنقاذ الديمقراطية أو تطبيق الديمقراطية الحقيقية. وقد ساعد هذا الموقف، غير المبدئي، لأحزاب المعارضة، ساعد نظام رحيل- نواز على تهدئة المشاعر الملتهبة للمسلمين في باكستان تجاه إخوانهم في كشمير، وهم يتشوقون لرؤية إخوانهم وأخواتهم محررين من الاحتلال الهندي الوحشي، حتى لو كلفهم ذلك خوض الحروب من أجلهم.

ليس هناك شك في أن المسلمين في باكستان ليس لديهم حب أو أمل في الديمقراطية لحل أمورهم الحياتية. وكلما سنحت الفرصة للمسلمين في باكستان للتعبير عن رأيهم في أي الأنظمة يريدون أن يحكموا؟، فإنهم دائما يصوتون بأغلبية ساحقة لصالح الإسلام والخلافة الراشدة على منهاج النبوة، وقد وضعت هذه الرغبة الجامحة للإسلام ضغوطا هائلة على الخونة في القيادة السياسية والعسكرية، وأجبروا على التظاهر بتأييدهم للإسلام مثل ادعاء رئيس أركان الجيش، الجنرال رحيل خلال خطابه في يوم الدفاع في السادس من أيلول/ سبتمبر 2016 حيث قال "كان سيرنا بحسب أحكام الله وسيرة النبي الكريم ﷺ"!

في مقابلة مع هيئة الإذاعة البريطانية في كانون الأول/ ديسمبر 2012 قال (ريتشارد أولسون) سفير الولايات المتحدة لدى باكستان، في تجاهل تام للمراهنة على "الحصان السياسي المستقبلي في باكستان" قال إن "رهاننا هو على حصان الديمقراطية"، قال ذلك لأنه يعلم بأن الديمقراطية نفسها هي التي تحمي المصالح الأمريكية وتستغل المسلمين في باكستان بغض النظر عن الشخص الذي يأتي للحكم. ومن أجل نزع فتيل الضغط في رغبة المسلمين في باكستان لمشروع الخلافة، يحاول عملاء أمريكا في الوسط ​​السياسي، يحاولون بذل قصارى جهدهم لإظهار أن الديمقراطية هي الخيار الوحيد القابل للتطبيق. لذلك وبغض النظر عن مدى أهمية أي فكرة تتصل بالإسلام، فهم يتخذون مسألة الديمقراطية مسألة حياة أو موت.

يجب على المسلمين في باكستان رفض المهزلة السياسية الديمقراطية أو ما يسمى بالنضال من أجل تطبيق الديمقراطية الحقيقية، فهي ترفض السيادة لله سبحانه وتعالى وحده. ويجب على المسلمين أيضا رفض جميع الأطراف الذين يخدعون الشعب بالحلم الزائف الديمقراطية لتحقيق التغيير الحقيقي. فالتغيير الحقيقي لا يحصل إلا من خلال إقامة دولة الخلافة على منهاج النبوة، وبها فقط تحفظ مصالح الإسلام والمسلمين. وأيضا هذا الذي يخيف الغرب وأمريكا، فرهانهم هو على حصان الديمقراطية، وتخوفهم الكبير هو من بزوغ فجر الخلافة على منهاج النبوة التي تحكم بكتاب الله وسنة نبيه محمد ﷺ، وهم لا يرضون لنا إلا الكفر الذي هم سادرون فيه، قال تعالى: ﴿وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

شاهزاد شيخ

نائب الناطق الرسمي لحزب التحرير في ولاية باكستان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان