على المسلمين بوصفهم أمة واحدة أن يحتفلوا بالعيد في الوقت نفسه
على المسلمين بوصفهم أمة واحدة أن يحتفلوا بالعيد في الوقت نفسه

الخبر:   في ماليزيا، يصادف العيد هذا العام يوم السبت 22 نيسان/أبريل 2023. في الأسبوع الماضي قبل إعلان العيد، كان هناك جدل بين المسلمين في ماليزيا حول مسألة موعد العيد. كان هناك خوف من أن يكون هناك "العيد المفاجئ" أو بالملايو "Raya terkejut" هذا هو الوقت الذي يتم فيه الإعلان عن حلول العيد في اليوم التالي، ويشعر الكثيرون بالقلق إذا كانت هذه هي فترة الذروة، فلن يكون هناك وقت كافٍ للاستعداد للاحتفال. في العام الماضي، احتفلت ماليزيا بالعيد في وضع "Raya terkejut" قبل يوم واحد من سنغافورة على الرغم من أن المسافة بين طرف ماليزيا وسنغافورة تبلغ حوالي 2 كم فقط!

0:00 0:00
Speed:
April 29, 2023

على المسلمين بوصفهم أمة واحدة أن يحتفلوا بالعيد في الوقت نفسه

على المسلمين بوصفهم أمة واحدة أن يحتفلوا بالعيد في الوقت نفسه

(مترجم)

الخبر:

في ماليزيا، يصادف العيد هذا العام يوم السبت 22 نيسان/أبريل 2023. في الأسبوع الماضي قبل إعلان العيد، كان هناك جدل بين المسلمين في ماليزيا حول مسألة موعد العيد. كان هناك خوف من أن يكون هناك "العيد المفاجئ" أو بالملايو "Raya terkejut" هذا هو الوقت الذي يتم فيه الإعلان عن حلول العيد في اليوم التالي، ويشعر الكثيرون بالقلق إذا كانت هذه هي فترة الذروة، فلن يكون هناك وقت كافٍ للاستعداد للاحتفال. في العام الماضي، احتفلت ماليزيا بالعيد في وضع "Raya terkejut" قبل يوم واحد من سنغافورة على الرغم من أن المسافة بين طرف ماليزيا وسنغافورة تبلغ حوالي 2 كم فقط!

التعليق:

عاماً بعد عام، تظهر مشكلة الاختلاف نفسها في الاحتفال بالعيد في كل مكان في العالم لأن كل بلد مسلم يطبق وسائل مختلفة في تحديد مواعيد الصيام والعيد. إذا استخدم بلد مسلم وسيلة الرؤية، فستكون هناك دائماً بلاد إسلامية ترفض القبول أو الاعتراف بأخبار الرؤية من البلدان الأخرى. في ماليزيا، يُنصح المسلمون باستمرار بالانصياع لقرار الحكومة بغض النظر عن قرارات الرعية (أو غير الرؤية) للدول الأخرى حتى لو كانت الدولة على بعد أقل من رحلة تستغرق يوماً واحداً. حتى اليوم، لا تزال كل البلاد الإسلامية ملتزمة بقرارها الخاص بتحديد دخول رمضان والعيد. في الماضي، عندما كان المسلمون يعيشون في ظل الخلافة، كانوا متوحدين في الاحتفال بالعيد على الرغم من أن المناطق المختلفة كانت تفصل بينها مسافات كبيرة. خلال الخلافة العثمانية على سبيل المثال، احتفل المسلمون في إسطنبول والقاهرة ومكة وبغداد بالعيد في وقت واحد.

بعد هدم الخلافة في 3 آذار/مارس 1924م، انقسم المسلمون إلى أكثر من 50 دولة، لكل منها سيادتها الخاصة. ومنذ ذلك الحين، تمّ استخدام العديد من الحجج للدفاع عن حدود القومية والوطنية التي شكلها المستعمرون الكفار حتى تتمكن كل دولة من الحفاظ على "استقلالها" في تبني أسلوبها الخاص في تحديد رمضان والعيد وترفض قبول الدليل.؛ رؤية من مناطق إسلامية أخرى في العالم. من بين الحجج التي يتم تسليط الضوء عليها في كثير من الأحيان مبنية على اختلاف المطالع. هذا في جوهره رأي إسلامي، لكن عندما لا يكون الدافع وراء هذا الرأي هو الفهم الحقيقي للمسافات الإقليمية، ولكن بناءً على حدود وطنية مزيفة، فإن الموقف يتعثر. علاوةً على ذلك، مع تقدم أنظمة الاتصالات السلكية واللاسلكية اليوم، فإن حجة اختلاف المطالع قد تكون محل خلاف، خاصة عندما تشكل حدود الدولة القومية الزائفة أساس الأحكام النظامية!

استناداً إلى الوضوح في فهم حكم النظام وتطور أنظمة الاتصالات الحديثة، فإن التصميم العالمي لرمضان وشوال (الرواية العالمية) ليست مسألة معقدة. ومن هنا، ما الذي يمنع حكام المسلمين اليوم من الموافقة على الاحتفال برمضان وشوال في اليوم نفسه؟ الحقيقة هي أن العقبة الرئيسية ليست مشكلة الرؤية ولا الاختلافات الفلكية ولا التكنولوجيا. المشكلة الرئيسية هي أن كل بلد إسلامي يتمسك بسيادته التي تقوم على حدود قومية زائفة تقسم الأمة. لم تعد العقيدة تشكل أساس الوحدة. ومن المحزن بالتأكيد أن نرى أن كل بلد مسلم يعتقد أنه كان على صواب في اتخاذ قرار إسلامي - على أساس القومية - على الرغم من أنهم يقولون إنّ المسلم هو أخو المسلم. يبدو أن حدود الدول القومية التي أنشأها الكفار المستعمرون قد ترسخت في نفوس المسلمين حتى في قضايا بسيطة مثل ثبوت رمضان والعيد. على الرّغم من وجود جهود وتعاون بين البلاد الإسلامية في جنوب شرق آسيا لحل مشكلة تحديد رمضان والعيد، على سبيل المثال، من خلال إنشاء MABIMS (اختصار للاجتماع السنوي غير الرسمي لوزراء الدين في بروناي دار السلام، وإندونيسيا، وماليزيا وسنغافورة)، فإنه حتى اليوم لم يتم حل المشكلة. في الواقع، سبب فشل MABIMS هو الجهود التي لا تستند إلى المفهوم الحقيقي لوحدة المسلمين، فهو لا يزال يعتمد بشكل كبير على مفهوم الدولة القومية الذي هو نفس إطار المشكلة التي يحاول حلها!

لا مفرّ من استنتاج أن مشاكل المسلمين لا يمكن حلها بالكامل إلا بإقامة دولة الخلافة. من خلال توحيد المسلمين في ظلّ الخلافة، يتمّ حلّ جميع هموم المسلمين وخلافاتهم. القاعدة الشرعية أن رأي الإمام يرفع الخلاف، لذلك في الخلافة سيتمّ حل مشاكل مثل تحديد بداية شوال لجميع المسلمين، بما في ذلك ماليزيا. بسهولة رؤية الهلال في أي مكان تكفي لثبوت العيد حول العالم. المسلمون أمة واحدة، جسد واحد، كتاب واحد، عقيدة واحدة، قبلة واحدة وإيمان واحد بالله سبحانه وتعالى.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. محمد – ماليزيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان