الأحزاب الرئيسية في بريطانيا بلا قيادة فعالة
الأحزاب الرئيسية في بريطانيا بلا قيادة فعالة

  الخبر: تستمر الكارثة اليومية لسياسة بريطانيا. صوّت البرلمان بالأمس ضد اتفاق رئيسة الوزراء تيريزا ماي مع الاتحاد الأوروبي، والذي وصفه كبار المشرعين بأنه لا قيمة له، وفي مساء يوم الأربعاء 13 آذار/مارس، صوت البرلمان ضد خروج بريطانيا بدون صفقة من الاتحاد الأوروبي. والجميع يسأل: إلى أين تتجه بريطانيا من كل هذا؟

0:00 0:00
Speed:
March 17, 2019

الأحزاب الرئيسية في بريطانيا بلا قيادة فعالة

الأحزاب الرئيسية في بريطانيا بلا قيادة فعالة

(مترجم)

الخبر:

تستمر الكارثة اليومية لسياسة بريطانيا. صوّت البرلمان بالأمس ضد اتفاق رئيسة الوزراء تيريزا ماي مع الاتحاد الأوروبي، والذي وصفه كبار المشرعين بأنه لا قيمة له، وفي مساء يوم الأربعاء 13 آذار/مارس، صوت البرلمان ضد خروج بريطانيا بدون صفقة من الاتحاد الأوروبي. والجميع يسأل: إلى أين تتجه بريطانيا من كل هذا؟

التعليق:

في الواقع، لقد طرح الجميع هذا السؤال منذ ليلة الاستفتاء منذ عامين. كانت النتيجة قريبة وكانت البلاد منقسمة بشدة، لكن الغالبية صوتت لصالح مغادرة الاتحاد الأوروبي. كانت السياسة البريطانية في دوامة هبوطية واضحة منذ ذلك الحين. كان الاستفتاء آنذاك فكرة رئيس الوزراء ديفيد كاميرون، لكنه استقال عندما جاءت النتيجة. لم يتوقع أبداً أن تكون النتيجة هي المغادرة، ويُزعم أنه لم يكن يتوقع حتى إجراء الاستفتاء الذي قام بحملته. وقال دونالد تاسك، رئيس المجلس الأوروبي، إنه سأل كاميرون: "لماذا قررت هذا الاستفتاء؟ إنه أمر خطير للغاية، إنه غبي"، وقال "إن كاميرون كان يشعر بالأمان حقاً، لأنه اعتقد في ذلك الوقت أنه لا يوجد خطر من إجراء استفتاء لأن شريكه في الائتلاف، الليبراليين، سيمنعون فكرة الاستفتاء هذه. ولكن بعد ذلك، من المستغرب فوزه، ولم يكن هناك شريك في الائتلاف. ومن المثير للسخرية، أن ديفيد كاميرون أصبح الضحية الحقيقية لفوزه". كان تاسك يشير إلى انتخابات عام 2015 حيث ذهب الليبراليون من 57 مقعداً في البرلمان إلى 8 مقاعد فقط، وبأغلبية محافظة مفاجئة، أجبر على إجراء الاستفتاء الموعود الذي كان المقصود به فقط كوعد شعبوي للحصول على المزيد من المقاعد في البرلمان وتأمين علاقات جيدة مع الاتحاد الأوروبي.

الديمقراطية تحت رحمة الشعوبية، حيث تترك السياسة لإرادة الجماهير. يلعب السياسيون لعبة خفية ولكنها خطرة تتمثل في التغلب على أكثر الغرائز وحشية للناخبين، ويحاولون التنبؤ وتوجيه الاتجاهات لصالحهم فقط، لترك الناخبين يشعرون بالخيانة في وقت لاحق. جلبت الشعوبية أزمة خروج بريطانيا من الاتحاد الأوروبي وأدت إلى وضع ترامب في منصبه في أمريكا على منصة حماية أمريكا البيضاء من المهاجرين الأجانب والواردات الأجنبية، كما أن كراهية الأجانب آخذة في الارتفاع في أوروبا.

أدت المناورات السياسية الشعبوية للحصول على أصوات إلى استفتاء خروج بريطانيا من الاتحاد الأوروبي والنتيجة كانت عامين من الشلل، والأغلبية التي صوتت لترك الاتحاد الأوروبي تخشى أن يستمر الجمود بين حكومة ماي والبرلمان إلى أجل غير مسمى مع عدم مغادرة بريطانيا فعلياً أبداً، بينما أولئك الذين صوتوا للبقاء يخشون أن بريطانيا سوف تغادر فجأة مع أسوأ الشروط الممكنة.

حزب المحافظين منقسم، وهو ما يعكس الانقسامات في جميع أنحاء البلاد، في حين إن حزب العمال متحد فقط في معارضته للمحافظين ولا يقدم أي قيادة حاسمة لأن ذلك من شأنه أن يكشف الانقسامات الخاصة به. لم تشعر بريطانيا من قبل بأي شكل من أشكال عدم القيادة. وبقدر ما تعتبر رئيسة الوزراء الحالية هدفاً للسخرية، فلا يوجد أي سياسي يطمح في أن يحل محلها ويعرّض نفسه لموجات الغضب التي تنهار من جانبي الانقسام البريطاني. كتبت واشنطن بوست إن "خروج بريطانيا من الاتحاد الأوروبي قد دمّر سمعة بريطانيا الدولية واحترامها لديمقراطيتها"، لكن الاضطرابات التي شهدتها بريطانيا هي ظاهرة الديمقراطيات بشكل عام التي تدير شؤون الدولة تحت عبودية استطلاعات الرأي والدوائر الانتخابية. يقدم الكونغرس الأمريكي العديد من الأمثلة على تصويت أعضاء الكونغرس ضد زعماء أحزابهم، كما فعل أعضاء البرلمان البريطاني، لتجنب خطر فقدان مقاعدهم في الانتخابات المقبلة.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. عبد الله روبين

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان