العقارب والحيات تخرج من أفواه دعاة التطبيع مع كيان يهود
العقارب والحيات تخرج من أفواه دعاة التطبيع مع كيان يهود

الخبر: انشغلت مجالس الناس في السودان هذه الأيام بقضية التعليق على دعاوى التطبيع مع كيان يهود بين مستنكر ومستاء من تلك الدعاوى التي جاهر بها بعض المنتسبين للتيارات الإسلامية، وسرعان ما سارعت الصحف المحلية (بمضغها) وتقديمها للرأي العام وكأنها قضية خلافية تستوجب البحث والنقاش.

0:00 0:00
Speed:
February 18, 2017

العقارب والحيات تخرج من أفواه دعاة التطبيع مع كيان يهود

العقارب والحيات تخرج من أفواه دعاة التطبيع مع كيان يهود

الخبر:

انشغلت مجالس الناس في السودان هذه الأيام بقضية التعليق على دعاوى التطبيع مع كيان يهود بين مستنكر ومستاء من تلك الدعاوى التي جاهر بها بعض المنتسبين للتيارات الإسلامية، وسرعان ما سارعت الصحف المحلية (بمضغها) وتقديمها للرأي العام وكأنها قضية خلافية تستوجب البحث والنقاش.

التعليق:

إن قضية تطبيع العلاقات مع كيان يهود والأنظمة العميلة التي تعاقبت على حكم البلاد ليست بالجديدة، فقد بدأت في شباط/فبراير 1956م على خلفية حوار تجاري بين حكومة السودان وكيان يهود بدأ في لندن وتواصل في إسطنبول، إذ التقى مبعوث من الكيان المحتل، بعبد الله خليل وزير الدفاع السوداني حينئذ، والذي أصبح في تموز/يوليو من العام نفسه رئيساً للوزراء، ووصلت العلاقات بين الجانبين إلى إحدى ذراها عندما عقدت وزيرة خارجية الكيان المغتصب (غولدا مائير)، اجتماعاً سرياً ورسمياً مع رئيس الوزراء، عبد الله خليل، في صيف 1957م في أحد فنادق باريس لبحث آفاق التنسيق بينهما. (المصدر: يعقوب نمرودي، رحلة حياتي المجلد الثاني، مكتبة معاريف، 2003م).

ثم تعاقبت الحكومات العميلة على السودان ما بين عمالة إنجليزية وعمالة أمريكية وكلاهما يعمل للمحافظة على المصالح الغربية والتي منها مد جسور الود مع الكيان المحتل، وما حادثة ترحيل الفلاشا ـ إبان حكم النميري ـ عنا ببعيدة.

الجدير بالذكر أن دعاوى تطبيع العلاقات مع كيان يهود التي تسرح وتمرح في وسائل الإعلام هذه الأيام لا تنفصل بأي حال من الأحوال عن السياسة الرسمية التي تتبناها الدولة، فقد أوردت المنار في 2016/9/8م ما وصفته بـ(امتداد الخيوط بين الخرطوم وتل أبيب، وبداية الاتصالات المباشرة وعملية التزاور لمسؤولين في الكيان الصهيوني والحكومة) وكشفت مصادر مطلعة لـ (المنار) أن موفدا سودانيا زار (كيان يهود) مؤخرا، وطرح على المسؤولين فيها، الموقف السوداني من ملفات المنطقة، واصطفافه إلى جانب المحور السعودي الذي لا يرى في (إسرائيل) عدوا، واتخاذ الخرطوم قرارا بمواصلة العداء لإيران، ووقف عمليات تهريب السلاح عبر أراضيها إلى حركة حماس) المنار القدس 2016/9/8م.

وقد بادر نظام الخرطوم بتقديم مسألة التطبيع مع الكيان للعلن من خلال جلسات ما سمي بالحوار الوطني؛ فقد تقدم ممثل مؤتمر المستقلين ضمن لجنة العلاقات الخارجية بقضية التطبيع التي وافق عليها 41 حزباً من الأحزاب المشاركة في الحوار الوطني، ورغم أنها اعتبرت من المسائل المعلقة التي لم يتم الاتفاق حولها من قبل المتحاورين إلا أن التصريحات التي أدلى بها وزير الخارجية في معرض إجابته للصحفيين عن مسألة التطبيع تؤكد خلاف ذلك حيث قال: (إن بلاده لا تمانع دراسة إمكانية التطبيع مع إسرائيل). الجزيرة نت. ثم أدلى بتصريح مماثل بقوله: (يجب أن يعاد النظر في قضية التطبيع مع إسرائيل وأن كل شيء وارد في السياسة الخارجية)، كل هذا يعني أن هناك مباركة بل مسعى جاداً من الحكومة للارتماء أمام الحذاء الصهيوني، وهذا ما أكده مراسل صحيفة هآرتس عندما جاء في تقريره أن كيان يهود طلب من الولايات المتحدة الأمريكية وبعض الدول الأوروبية رفع العقوبات عن السودان.

وفي هذا السياق نذكر الأمة الإسلامية بوجود مدرسة (براغماتية) داخل كل من التنظيمين الحاكمين في كيان يهود والسودان تؤمن وتعمل للتطبيع الكامل بينهما، جاء ذلك على لسان والي القضارف السابق كرم الله في اجتماع للمجلس التشريعي في دورته الخامسة، تحدث الوالي قائلا: (هناك مدرسة داخل المؤتمر الوطني توافق على التطبيع مع إسرائيل) وقال: (أنا أنتمي لتلك المدرسة). العربي الجديد 2015/11/4م. وفي الجانب الآخر اعتبر حزب الليكود الحاكم أن الدعوة التي بادر بها البعض في السودان للتطبيع مع الكيان هي فاتحة خير، جاء ذلك على لسان الوزير (أيوب قرا) في اجتماع لأعضاء حزب الليكود حيث قال: (هذه الدعوة بمناسبة دعم جاد ومميز للعلاقات الطيبة المتوقعة في العهد الجديد... وهي فاتحة خير ستشهد في أعقابها مفاجأة أخرى في الزمن القريب). أمد للإعلان 2017/2/16م.

وهكذا يتبين أن هناك جريمة يعمل عليها الطرفان وهي لا تعتبر مفاجأة بالنسبة للواعي سياسياً فنحن نعلم أن النظام في الخرطوم يعمل على تنفيذ الخارطة الأمريكية في البلاد من خلال معاونته فيما يسمى محاربة (الإرهاب) أي الإسلام - وقد كان - وتركيز العلمانية الكالحة بأيدي حكومة عريضة تفرخها مخرجات الحوار الوطني وتضم في جعبتها المنخنقة والنطيحة وكل أشكال التيار العلماني من مرتزقي السياسة والحركات المسلحة... وهكذا يكون النظام في السودان قد قدم ولاء الطاعة لأمريكا بتبنيه للعلمانية التي ينافس بها أمريكا وكيان يهود فجوراً وجوراً على الإسلام وأهله، وفي هذا الإطار يجب أن تفهم دعاوى التطبيع مع كيان يهود فهي ليست مفاجأة كما وصفها وزير الليكود (أيوب قرا) لكنها قراءة سياسية واعية تعلمها الأمة وتعمل على إبطالها، ولن تنجح العقارب والثعابين في دس سمومها في جسد الأمة مرة أخرى فالأمة لهم بالمرصاد، وكل هذه محاولات بائسة يائسة تقوم بها الدولة ومخابراتها لكسر إرادة الأمة التي ترفض الاعتراف بكيان يهود المغتصب فضلاً عن التطبيع معه.

إننا في السودان نعيش وسط الأمة وبينها في مساجدها وأماكن تجمعاتها وندرك تماماً أن جمهور المسلمين في السودان يرفض رفضاً قاطعا كل شكل من أشكال الاعتراف بكيان يهود، بل إن الأهل في السودان يتشوقون للانضمام لجحافل التحرير التي تعيد المسجد الأقصى إلى رحاب المسلمين.

إن قضية فلسطين من أمهات القضايا التي تسعى الأمة لمعالجتها، بل إنها جرح نازف لن يندمل إلا بقيام دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة التي تقطع دابر المتآمرين، وتعيد الأقصى الحزين وكل فلسطين إلى رحاب المسلمين وتضرب يهود ضربات بيد من إيمان وحديد فتنسيهم وساوس الشيطان. قال تعالى: ﴿فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيرًا﴾ [الإسراء: 7]

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عصام الدين أحمد أتيم

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية السودان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان