"الاقتتال" الذي يغذّيه الغرب لا يمكن حلّه بسياسات ديمقراطية مدعومة من الغرب الحلّ يجب أن يأتي من الإسلام (مترجم)
"الاقتتال" الذي يغذّيه الغرب لا يمكن حلّه بسياسات ديمقراطية مدعومة من الغرب الحلّ يجب أن يأتي من الإسلام (مترجم)

الخبر: شهدت بنغلادش سلسلة من "هجمات عسكرية" وعمليات ضد "الإرهاب" قامت بها القوات الأمنية في آذار/مارس 2017 والتي خلفت أكثر من 12 قتيلاً بمن فيهم نساء وأطفال، والعديد من المصابين. ففي 17 آذار/مارس 2017، تم الإعلان عن قيام انتحاري بتفجير نفسه بالقرب من مخيم مؤقت لنخبة كتيبة التدخل السريع في منطقة أشكونا في دقة. وبعد أسبوع في 28 آذار/مارس في صلحت، في الشمال الشرقي لبنغلادش، بدأ حصار استمر لأربعة أيام والذي انتهى بعد أربعة أيام من عملية الكوماندو العسكرية.

0:00 0:00
Speed:
April 05, 2017

"الاقتتال" الذي يغذّيه الغرب لا يمكن حلّه بسياسات ديمقراطية مدعومة من الغرب الحلّ يجب أن يأتي من الإسلام (مترجم)

"الاقتتال" الذي يغذّيه الغرب لا يمكن حلّه بسياسات ديمقراطية مدعومة من الغرب

الحلّ يجب أن يأتي من الإسلام

(مترجم)

الخبر:

شهدت بنغلادش سلسلة من "هجمات عسكرية" وعمليات ضد "الإرهاب" قامت بها القوات الأمنية في آذار/مارس 2017 والتي خلفت أكثر من 12 قتيلاً بمن فيهم نساء وأطفال، والعديد من المصابين. ففي 17 آذار/مارس 2017، تم الإعلان عن قيام انتحاري بتفجير نفسه بالقرب من مخيم مؤقت لنخبة كتيبة التدخل السريع في منطقة أشكونا في دقة. وبعد أسبوع في 28 آذار/مارس في صلحت، في الشمال الشرقي لبنغلادش، بدأ حصار استمر لأربعة أيام والذي انتهى بعد أربعة أيام من عملية الكوماندو العسكرية.

التعليق:

على الرغم من أن مثل هذه العمليات ليست أمرًا جديدا في بنغلادش، إلا أن ارتفاع وتيرة العنف في الوقت نفسه الذي تدّعي فيه قوات الأمن البنغالية وبكل اعتزاز بأنها تمكنت من السيطرة على ما يدعى بالقوات الإسلامية جعلت الناس في حالة من التشكك بخصوص نوايا الحكومة الشريرة بدلاً من شعورهم بالصدمة. فالهجمات الانتحارية الأخيرة على المخيمات الأمنية ونقاط التفتيش بالإضافة إلى عمليات الكوماندو المطولة والدرامية لفتت انتباه الشعب. فبعد عملية الكوماندو المثيرة التي حصلت في صلحت بتطويق بناية والتي تصدرت العناوين الرئيسية لوسائل الإعلام المحلية والعالمية ولمدة أربعة أيام، كل ما تمكنا من معرفته بخصوص "العسكريين" المقتولين بعد الحصار هو أنه كان منهم 4 أطفال (أحدهم لا يتجاوز عمره بضعة أسابيع)، وامرأتان ورجل واحد!!! ولم تقم الشرطة بالكشف عن أي شيء آخر إلى جانب ذلك. ومن المثير للاهتمام أن تنظيم الدولة الإسلامية أعلن مسؤوليته عن تلك الحوادث. إلا أن الشرطة البنغالية تستمر بالإعلان أن فرعا من جماعة المجاهدين البنغالية المحظورة هو المسؤول عن العديد من هذه الهجمات. وعلى الرغم من القيام بالعديد من التدابير وتشكيل العديد من الوحدات والقوات لمكافحة (الإرهاب) والتي حولت البلد حرفيا إلى ثكنة عسكرية، فإن هذه الزيادة في (الإرهاب) أجبرت الشعب على التفكير بشكل يختلف عن الروايات الحكومية. حيث إن أعدادا كبيرة من الناس بدأت تجادل بأن هذه الخطوات ما هي إلا أهداف سياسية خبيثة من قوى محلية وإقليمية ودولية.

ويتساءل الشعب لماذا قبْل زيارة رئيسة الوزراء حسينة إلى الهند والتي تم تحديدها من 7 إلى 10 نيسان/أبريل 2017 بهدف التوقيع على بعض مذكرات التفاهم واتفاقيات تعاون عسكرية مشتركة، لماذا شهدوا على الارتفاع المفاجئ لما يسمى بالعسكريين؟ هل هذا كله من أجل تبرير الاتفاق مع الهند حيث إنه يتضمن تعاونا عسكريا لقتال "العسكرية الإسلامية"؟ إن هذا دليل قطعي بأن حسينة تريد إحضار قوات التدخل الهندية إلى البلد بأية وسيلة ممكنة. وفي الوقت نفسه فإن كل القطاعات الاستراتيجية الأساسية كالكهرباء والاتصالات... الخ موبوءة بالهنود. والآن سنشهد قيام العدو الأول لبنغلادش بتدريب قواتنا العسكرية وتزويدنا بالأسلحة والآلات لتوسيع صناعة الهند الثانوية للأسلحة. كما أن هنالك قضية حيوية أخرى لا يجب تجاهلها في تحليلنا وهي أنه مهما كان ما تفعله الهند وبنغلادش بخصوص المعاهدات العسكرية فإنه جميعه يحصل بموافقة الولايات المتحدة، حيث إن الهند الآن هي أكبر حليف لأمريكا بهدف تحقيق بعض الأهداف الجيوسياسية؛ والتي من بينها منع إقامة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة بذريعة ما يسمى بمحاربة (الإرهاب). ففي بنغلادش، فإن السذاجة السياسية منتشرة بين جزء كبير من الشعب الذين يعتقدون أن كل ما تقوم به حكومة حسينة تقوم به حسب رغبة الهند، ناسين دور الولايات المتحدة كليا من الصورة، بينما علينا نحن أن ننظر إلى الصورة الأكبر للسياسات الإقليمية، كالتعاون الهندي الأمريكي مثلا. فعندما قامت إدارة ترامب بإلغاء بعض صفقات إدارة أوباما الرئيسية، بيّنت بشكل واضح أنها تريد الاستمرار بشراكتها الاستراتيجية القوية مع الهند في هذه المنطقة. ففي 8 شباط/فبراير 2017، أثنى وزير الدفاع الأمريكي (الجنرال جايمس ماتيس) في مكالمة هاتفية مع نظيره الهندي (مانوهار باريكار) على "التقدم الرائع" الذي أحرزته الهند في "السنوات الأخيرة" وأشار إلى "التعاون المشترك بين البلدين في مجال الدفاع" حيث قال إن الإدارة الجديدة حريصة على "الحفاظ على هذا الزخم والبناء عليه".

(https://www.wsws.org/en/articles/2017/02/15/inus-f15.html)

وبهذا أيًا كان السبب وراء هذه العمليات لمكافحة (الإرهاب) من قبل أجهزة الدولة، فإنه من الواضح أن الإسلاميين والأحزاب السياسية المعارضة تتعرض لإرهاب الحكومة بشكل أكبر. فرابطة عوامي الحاكمة تلوم دومًا جماعات المعارضة والجماعات الإسلامية لدعمهم ورعايتهم (للإرهاب) المحلي. وبغض النظر عمن كان وراء هذه الهجمات فإن عامة الشعب هم من يدفعون الثمن. فالنظام الحالي الذي هو من وضع البشر والسياسات الديمقراطية المدعومة من الغرب فشلت بشكل مزرٍ في حل هذه القضية؛ فالأحزاب السياسية العلمانية مشغولة في الاستفادة من هذه المسألة باستخدامها وسيلة في لعبة لومهم القذرة. ومن الواضح أن ما يدعى "بالعسكرية الإسلامية" في بنغلادش ما هي إلا جزء من الظاهرة العالمية التي أوجدتها الدول الغربية الشريرة بعد تدخلهم السافر في العديد من البلاد الإسلامية المسالمة، وسيكون من السذاجة النظر إلى هذه القضايا بمعزل عن السياسات العالمية وصراع القوى بين الرأسمالية العلمانية الآخذة في الانحدار وبين الشعبية المتنامية المطالبة دولة الخلافة على منهاج النبوة. أما (الإرهاب) فما هو إلا نتيجة ثانوية للنظام الديمقراطي الحالي. ولهذا فإن الحل يجب أن يأتي من الإسلام الذي يضمن حكومة يمكن محاسبتها حقا ويضمن السلام والازدهار للبشر.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد كمال

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية بنغلادش

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان