دموکراسی و لیبرالیسم کفری هستند که با نظام اسلام در تضادند
خبر:
قصی محبوبه، سیاستمدار عراقی و مسئول سابق در جریان حکمت، روز شنبه 2025/8/2 در مورد تجربه خود در کار با احزاب اسلامی صحبت کرد و در مورد امکان تبدیل اسلام گرایان به لیبرال هایی که به سکولاریسم و آزادی اعتقاد دارند، همانطور که به گفته وی با سید موسی صدر در لبنان و سید مهدی حکیم در لندن اتفاق افتاد، بحث کرد. وی با تاکید بر اینکه خود سید عمار حکیم به دلیل اعتدالش مورد حمله قرار گرفت زیرا آنها آن را تحت تأثیر غرب تفسیر کردند، و یادآور شد که سیاستمداران بسیار تغییر می کنند و به ماجد النصراوی، استاندار سابق بصره استناد کرد که قبل از رسیدن به این مقام تمام شب را نماز می خواند، سپس به گفته وی بسیار تغییر کرد. (شبکه 964 عربی)
توضیح:
اسلام سیاسی اصطلاحی است که به هر کسی که سیاست را دنبال می کند و اسلام را به عنوان شعار مطرح می کند، اطلاق می شود، و حقیقت این است که اسلام یک نظام زندگی کامل است که روابط انسان را با خالقش، با خودش و با سایر فرزندان انسان تنظیم می کند، و درست نیست که فقط به اسلام سیاسی اطلاق شود زیرا به شنونده این توهم را می دهد که اسلامی وجود دارد که به سیاست مربوط نیست، در حالی که سیاست بخش جدایی ناپذیر از اسلام است و آن روش عملی در تنظیم رابطه انسان با انسان است، و سیاست بیشترین مساحت را در کتب فقها در بیان احکام معاملات و مجازات ها به خود اختصاص می دهد، و همه اینها سیاست یعنی مراقبت از امور مردم بر اساس احکام شریعت است.
بازگشت به مقاله، آن توصیف می کند کسی را که به نام اسلام به قدرت می رسد، او را دیکتاتور توصیف می کند و معایب وجود اسلام سیاسی در حکومت را برمی شمارد، و با این کار معایب حکومت را هنگامی که مدعیان اسلام امور آن را بر عهده می گیرند، توصیف می کند.
و این به خودی خود یک نادانی واقعی و عدم آگاهی کامل از درک امور بر اساس واقعیت آن است، زیرا کسی که دموکراسی را از میان کسانی که به اسلام نسبت داده می شوند، دنبال می کند تا به قدرت برسد، در واقع راهی را به سوی غضب خدا و لزوم خشم او طی کرده است، زیرا او ظلم بزرگی مرتکب شده است هنگامی که دموکراسی را برای رسیدن به قدرت آغاز کرده است، زیرا دموکراسی نظامی است که با نظام اسلام مخالف است، زیرا انسان را بدون خدا قانونگذار می کند، در حالی که اسلام غیر از خدا را به عنوان قانونگذار نمی پذیرد، بنابراین کسی که از طریق دموکراسی به دنبال حکومت است تا آن را اعمال کند، در واقع بشر را با خدای عز و جل جایگزین می کند تا از خود همتایی برای خدا در قانونگذاری بسازد!
پس این چه مسلمانی است که از حرام استفاده می کند فقط برای رسیدن به حرام که همان حکومت کردن به غیر از آنچه خدا نازل کرده است!
علاوه بر قرار دادن بشر به عنوان همتای خدای بلندمرتبه و بزرگ، وسیله رسیدن به حرام نیز حرام است، اینگونه اسلام به ما آموخته است.
هر کس که به اسلام ندا سر دهد، مسلمان نیست، زیرا خداوند از سخنان پوچ بدون عمل بیزار است، چنانکه خداوند عزوجل فرمود: ﴿نزد خدا بسیار ناپسند است که چیزی را بگویید که انجام نمی دهید﴾ و این نهی واضح از اتخاذ اسلام به عنوان ویترین با سخنان بدون اعمالی است که رضایت خدا را محقق کند، بنابراین این رفتار باعث تفرقه و پراکندگی می شود، و در اینجا خداوند مؤمنان را مورد خطاب قرار می دهد و به آنان دستور می دهد که در برابر دشمنان خدا یک صف واحد ثابت قدم باشند و از سخنان پوچ بدون عمل اجتناب کنند، پس خداوند متعال فرمود: ﴿ای کسانی که ایمان آورده اید، چرا چیزی می گویید که انجام نمی دهید * نزد خدا بسیار ناپسند است که چیزی را بگویید که انجام نمی دهید * خداوند کسانی را دوست دارد که در راه او در یک صف می جنگند، گویی که بنایی است استوار﴾ پس کسی که اسلام را می خواهد راهی غیر از راه خدا را اتخاذ نمی کند بلکه به اسلام به طور کامل چنگ می زند و در برابر دشمنان خدا یک صف واحد را تشکیل می دهد تا بنایی استوار باقی بماند که هیچ خللی در آن راه نیابد وگرنه شکست می خورد و از زیانکاران خواهد بود.
همانا کسانی که به نام اسلام به حکومت سکولار می رسند، از آن جدا شده اند و از گمراهان هستند.
خداوندا ما را به سوی اسلام بازگردان، بازگشتی زیبا، و ما را در از سرگیری زندگی اسلامی به کار گیر و ما را جایگزین نکن، همانا تو شنوای پاسخ دهنده هستی.
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
وائل السلطان – ولایت عراق
