الحربُ على الكسبِ غيرِ المشروعِ لا يمكنُ كسبُها في ظلِّ الرأسماليةِ
الحربُ على الكسبِ غيرِ المشروعِ لا يمكنُ كسبُها في ظلِّ الرأسماليةِ

يومَ الثلاثاءِ الثامنِ والعشرينَ من 28 آبَ/أغسطسَ ألفينِ وثمانيةَ عشرَ 2018، تمَّ اعتقالُ نائبةِ رئيسِ المحكمةِ العليا في كينيا فيلومينا مويليو في نيروبي بسببِ مزاعمَ حولَ الكسبِ غيرِ المشروع. وتمَّ أخذُها في وقتٍ لاحقٍ إلى إدارةِ التحقيقاتِ الجنائيةِ لاستجوابِها بشأنِ مسائلِ إساءةِ استخدامِ المنصبِ والرشاوى والتهربِ الضريبيِّ. وفي يومِ الأربعاءِ، التاسعِ والعشرينَ من 29 آبَ/أغسطسَ ألفينِ وثمانيةَ عشرَ 2018، تمَّ توجيهُها إلى محكمةِ ميليماني لمواجهةِ هذه الاتهامات. ووفقاً لصحيفةِ ديلي نيشن، فقبلَ اعتقالِها، قامَ مديرُ المتابعاتِ العامةِ نورُ الدين حاجي، مع كبيرِ منفذي الجرائمِ في كينيا، جورج كينوتي، بعقدِ سلسلةٍ من الاجتماعاتِ بواسطةِ لجنةِ الخدمةِ القضائية. وقالت الصحيفةُ كذلك إنَّ هيئةَ الإيراداتِ الكينيةِ قد أبلغتْ مكتبَ المتابعاتِ العامةِ بأنَّ نائبةَ رئيسِ المحكمةِ العليا قد فشلتْ في دفعِ الضرائبِ بالإضافةِ إلى الحركةِ المشبوهةِ لمبالغَ كبيرةٍ من الأموالِ داخلَ وخارجَ الحساباتِ المصرفية.

0:00 0:00
Speed:
September 03, 2018

الحربُ على الكسبِ غيرِ المشروعِ لا يمكنُ كسبُها في ظلِّ الرأسماليةِ

الحربُ على الكسبِ غيرِ المشروعِ لا يمكنُ كسبُها في ظلِّ الرأسماليةِ

(مترجم)

الخبر:

يومَ الثلاثاءِ الثامنِ والعشرينَ من 28 آبَ/أغسطسَ ألفينِ وثمانيةَ عشرَ 2018، تمَّ اعتقالُ نائبةِ رئيسِ المحكمةِ العليا في كينيا فيلومينا مويليو في نيروبي بسببِ مزاعمَ حولَ الكسبِ غيرِ المشروع. وتمَّ أخذُها في وقتٍ لاحقٍ إلى إدارةِ التحقيقاتِ الجنائيةِ لاستجوابِها بشأنِ مسائلِ إساءةِ استخدامِ المنصبِ والرشاوى والتهربِ الضريبيِّ. وفي يومِ الأربعاءِ، التاسعِ والعشرينَ من 29 آبَ/أغسطسَ ألفينِ وثمانيةَ عشرَ 2018، تمَّ توجيهُها إلى محكمةِ ميليماني لمواجهةِ هذه الاتهامات. ووفقاً لصحيفةِ ديلي نيشن، فقبلَ اعتقالِها، قامَ مديرُ المتابعاتِ العامةِ نورُ الدين حاجي، مع كبيرِ منفذي الجرائمِ في كينيا، جورج كينوتي، بعقدِ سلسلةٍ من الاجتماعاتِ بواسطةِ لجنةِ الخدمةِ القضائية. وقالت الصحيفةُ كذلك إنَّ هيئةَ الإيراداتِ الكينيةِ قد أبلغتْ مكتبَ المتابعاتِ العامةِ بأنَّ نائبةَ رئيسِ المحكمةِ العليا قد فشلتْ في دفعِ الضرائبِ بالإضافةِ إلى الحركةِ المشبوهةِ لمبالغَ كبيرةٍ من الأموالِ داخلَ وخارجَ الحساباتِ المصرفية.

التعليق:

منذُ أنْ اكتسبتِ "الحربُ على الكسبِ غيرِ المشروعِ" زخماً في شهرِ حزيرانَ/يونيو من هذا العام، تعدُّ القاضيةُ مويلو هي الأعلى في الرتبةِ بينَ ضباطِ القضاءِ في كينيا الذين يتمُّ القبضُ عليهم بسببِ اتهاماتِ بالفساد. إنها القاضيةُ التي كان زملاؤها في يومٍ من الأيامِ يشيدونَ بها كلاعبةِ فريقٍ قيّمةٍ بعدَ أنْ أصبحت بنجاحٍ نائبةَ رئيسِ المحكمةِ العليا في المحكمةِ العليا. وقد نقلت وسائلُ الإعلامِ مؤخراً عن النائبةِ قولَها: "نحن جميعاً مسؤولون في الحربِ ضدَّ الفسادِ، وستلعبُ السلطةُ القضائيةُ دورَها على التوالي"، وبالذهابِ مع الحقائقِ التاريخيةِ، فإنّ جميعَ المسؤولينَ العامينَ الذين استدعوا أمامَ المحكمةِ بسببِ عملياتِ تطهيرِ الفسادِ لم يُدَنْ أحدٌ منهم ولم يذهبْ أيُّ أحدٍ منهم للسجن.

إنّ هذه ليست المرةَ الأولى التي يواجهُ فيها المسؤولونَ الحكوميونَ قضايا فسادٍ مثلَ تلقي الرشاوى. ففي عامِ ألفينِ وستةَ عشرَ 2016، تعرضَ قاضي المحكمةِ العليا فيليب تونوي للاستجوابِ بشأنِ ادعاءاتٍ بأنه تلقى رشوةً كبيرةً تقدرُ بمليوني دولارٍ للتأثيرِ على قضيةٍ عريضةٍ انتخابيةٍ ضدَّ حاكمِ مقاطعةِ نيروبي السابقِ إيفانز كيديرو. تعاني السلطةُ القضائيةُ الكينيةُ من حالةٍ من الفوضى بسببِ تحقيقاتٍ واسعةِ النطاقِ في قضايا الفسادِ التي تقعُ أسفلَ اللباسِ القضائيِّ للعديدِ من قضاةِ البلاد. ففي عامَ ألفينِ وثلاثة 2003، تمَّ توقيفُ ثلاثةٍ وعشرينَ 23 من كبارِ القضاةِ على خلفيةِ ارتكابِ أعمالِ فساد، مما أجبرَهم على إلغاءِ العديدِ من القضايا التي كانت معلقة. ينبغي على المسؤولينَ القضائيينَ الذين يواجهونَ قضايا الفسادِ أنْ يكونوا دليلاً واضحًا على أنّ المؤسساتِ التي يوثقُ بها ومسؤوليتُها مكافحةُ الفساد، هي نفسُها الفاسدةُ وقد أصبحت حصونًا للقادةِ الفاسدين. إنّ هذا دليلٌ واضحٌ على أنّ الفسادَ متجذرٌ بعمقٍ في جميعِ مكاتبِ الدولة. إنّ التصريحاتِ المتكررةَ للرئيسِ كينياتا؛ "الفسادُ هو معصيةٌ لله" وأصبحَ "تهديداً للأمنِ القوميِّ" ليست أكثرَ من كلامٍ فارغٍ.

ومثلُ أيِّ نظامٍ رأسماليٍّ آخرَ، فإنّ كينيا تعاني من الفسادِ وسطَ ضباطِ الدولةِ الذينَ يُتهمونَ بارتكابِ أعمالٍ فاسدةٍ مثلَ الاختلاسِ والرشوةِ وإساءةِ استخدامِ المكاتب. هذا الفسادُ هو ظاهرةٌ قديمةٌ. حيثُ إنّ موظفي الدولةِ داخلَ الأنظمةِ العلمانيةِ يجمعونَ ثروةً من خلالِ نهبِ الخزائنِ العامةِ وجعلِ الحياةِ الاقتصاديةِ للرعايا العاديينَ قاسيةً في حينِ يزدادُ ثراءُ الزعماءِ أكثرَ فأكثر. من أجلِ هذا، فإنّ الاستقرارَ الاقتصاديَّ لن يتحققَ أبداً في البلدانِ المرتبطةِ بالأيديولوجيةِ الفاسدة.

وبما أنّ السببَ الجذريَّ للفسادِ هو الرأسماليةُ حيثُ تتظاهرُ فيها اللّجانُ بأنها تعملُ على مكافحتِها تحتَ شعارِ الأنظمةِ الرأسمالية، فإنّ الحلَّ الحقيقيَّ والملموسَ يكمنُ فقط في التخلصِ من الأيديولوجيةِ الفاشلةِ الفاسدةِ، وأنْ يستبدلَ بها أيديولوجيةٌ عادلةٌ هي الإسلامُ الذي يكونُ مقياسُهُ الوحيدُ لأعمالِ الإنسانِ هو ما قررَهُ اللهُ تعالى وليس المنفعةُ المادية. وبالتالي، يجبُ حمايةُ المجتمعِ من أيِّ أعمالٍ فاسدةٍ تغضبُ اللهَ سبحانهُ وتعالى. كما وطالبَ الإسلامُ الحاكمَ بمحاسبةِ وإزالةِ أيِّ مسؤولٍ فاسدٍ دونَ خوفٍ أو محاباة. ومن خلالِ هذهِ الأحكام؛ فإنّ الإسلامَ المجسدَ في دولةِ الخلافةِ الراشدةِ على منهاجِ النبوةِ سوفَ يقضي على كلِّ أنواعِ الشرورِ والفسادِ وينشرُ العدلَ والخيرَ في العالم.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

شعبان معلم

الممثل الإعلامي لحزب التحرير في كينيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان