ممنوعیت ناامیدکننده کتابها توسط رژیم هندو
تلاشی برای محو مبارزه و فداکاریهای اسلامی در کشمیر اشغالی
خبر:
در تجلی آشکار بیصداقتی، هند که مدعی دموکراسی تحت حاکمیت حزب مردم هندو است، تصمیمی مبنی بر ممنوعیت 25 کتاب که حقایق تاریخی اشغال کشمیر توسط آن را مستند میکنند، صادر کرد. این تصمیم که در تاریخ 5 اوت 2025 از سوی وزارت کشور در اداره جامو و کشمیر صادر شد، این کتابها را بر اساس ماده 98 قانون بهاراتیا نیایا سنهیتا سال 2023 مصادرهشده اعلام کرد و آنها را متهم به انتشار روایات دروغین، ترویج جداییطلبی و تجلیل از تروریسم کرد.
تفسیر:
با وجود اینکه هند ادعا میکند یک کشور دموکراتیک است، اما حتی در برابر کتابهایی که به رویدادهای تاریخی اشغال کشمیر توسط آن میپردازند، احساس ناامنی میکند. این کشور میخواهد تاریخ خود در اشغال و نقض حقوق بشر را که در طول نسلها گسترش یافته است، محو کند. این ممنوعیت، شکنندگی دولت هند را آشکار میکند که در حالی که از طریق رویدادهایی مانند جشنواره کتاب چینار در سرینگر - که تنها چند روز پیش برای نشان دادن تصویری از صلح زیر چکمههای بیش از 800 هزار سرباز افتتاح شد - روایتی نادرست از ثبات را ترویج میکند، همزمان دستوراتی را برای سرکوب بحثهای فکری در مورد رنج مردم کشمیر صادر میکند.
بنابراین، از یک سو نمایشگاه کتاب را برای بازاریابی روایتی نادرست از ثبات زیر 800 هزار چکمه نظامی سازماندهی میکند و از سوی دیگر، در همان هفته، دستوری را صادر میکند که شامل فهرستی از کتابهای ممنوعه درباره کشمیر است. این نشاندهنده میزان عدم اعتماد به نفس رژیم هندو است که پس از شکست در همه جبههها و عدم توانایی در همگامی و مقابله با استدلال فکری برای توجیه نقض حقوق بشر و اشغال خود، تصور میکند که سرکوب برای ساکت کردن مسلمانان و محو حافظه جمعی آنها کافی است.
کتابهای ممنوعه که در ضمیمه (A) اطلاعیه دولتی فهرست شدهاند، شامل آثار تحقیقی هستند که سرکوب، مقاومت و آرزوهای مسلمانان در کشمیر را مستند میکنند. از جمله آنها: کتاب "استعمار کشمیر: دولتسازی تحت اشغال هند" اثر حفصه کانجوال (انتشارات دانشگاه استنفورد) که مکانیسمهای استعمار هند در منطقه را آشکار میکند و کتاب "مبارزه کشمیر برای آزادی" اثر محمد یوسف سراف (فیروز سنز پاکستان) که مبارزه مسلمانان علیه اشغال را روایت میکند.
از دیگر آثار برجسته میتوان به "آزادی" اثر آرونداتی روی (پنگوئن ایندیا داریا گنج، نیودلهی)، "مناقشه کشمیر 1947-2012" اثر ا. ج. نورانی (تولیکا بوکس، چنای، تامیل نادو)، "کشمیر در کشمکش: هند، پاکستان و جنگی که پایان ندارد" اثر ویکتوریا اسکوفیلد (بلومزبری ایندیا آکادمی) و "مقاومت در برابر اشغال در کشمیر" اثر هالی دوشینسکی، مونا بان، آثر زیا و سینتیا محمود (انتشارات دانشگاه پنسیلوانیا) اشاره کرد. این کتابها نقضهای سیستماتیک حقوق بشر، موارد ناپدید شدن اجباری، وحشیگری ارتش و تلاشها برای محو هویت اسلامی کشمیر تحت حکومت هند را مستند میکنند.
این ممنوعیت صرفاً یک اقدام سیاسی نیست، بلکه حملهای مستقیم به حافظه جمعی امت و وظیفه آن در مقاومت در برابر کفر و ظلم است. کشمیر، سرزمینی اسلامی و دارای اکثریت مسلمان است، که از سال 1947 تحت اشغال است و رژیم هندو که ریشه در نظام کفر به نام دموکراسی سکولار دارد، به دنبال تجزیه امت از طریق محو روایات جهاد، فداکاری و دعوت به آزادی است. کتابهایی مانند "آیا کنان بوشپورا را به یاد دارید؟" اثر ایسار باتول و دیگران (زوبان بوکس) فجایع مرتکب شده علیه زنان مسلمان را برجسته میکند و حدیث پیامبر ﷺ را یادآوری میکند: «مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى».
اقدامات رژیم هندو ناشی از شکست آن در تسلیم کردن مسلمانان استوار در کشمیر است. علیرغم لغو ماده 370 در سال 2019 که این منطقه را از خودمختاری خود محروم کرد و راه را برای سیاستهایی برای تغییر ماهیت دموگرافیک اسلامی آن باز کرد، مقاومت همچنان ادامه دارد. این ممنوعیت تلاشی بیهوده برای سرکوب حقیقت است، اما خداوند سبحان وعده داده است: ﴿يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ﴾.
تلاشهای رژیم هندو برای محو تاریخ استعماری خود در اشغال سرزمین مسلمانان، نقض حقوق بشر و فداکاریهای مجاهدین، تنها عزم امت را افزایش خواهد داد. ملیگرایی و دموکراسی ثابت کردهاند که ابزارهایی برای تقسیم هستند که توسط قدرتهای استعماری برای تضعیف مسلمانان تحمیل شدهاند.
تنها راه حل، استقرار خلافت بر منهج نبوت است که سرزمینهای مسلمانان را متحد میکند، سرزمینهای اشغالی مانند کشمیر، فلسطین و ترکستان شرقی را آزاد میکند و اسلام را برای حفاظت از شرف، جان و عقل امت اجرا میکند. حافظه جمعی مسلمانان با ممنوعیت یا چکمههای نظامی خاموش نمیشود، بلکه با اذن خداوند، برای ریشهکن کردن اشغال و برپایی عدالت اسلام، برمیخیزد.
نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع رسانی مرکزی حزب التحریر
محمد بهات - کشمیر