الإبادة الجماعية ضد مسلمي الروهينجيا في ميانمار سببها خلل منهجي في النظرية السياسية الغربية وفي مفهوم وممارسات الدولة (مترجم)
الإبادة الجماعية ضد مسلمي الروهينجيا في ميانمار سببها خلل منهجي في النظرية السياسية الغربية وفي مفهوم وممارسات الدولة (مترجم)

الخبر: ذكرت بي بي سي في الثالث عشر من أيلول/سبتمبر 2017 أن: "الزعيمة الحالية لميانمار أونغ سان سو تشي سوف تغيب عن مناقشة رئيسية ....

0:00 0:00
Speed:
September 16, 2017

الإبادة الجماعية ضد مسلمي الروهينجيا في ميانمار سببها خلل منهجي في النظرية السياسية الغربية وفي مفهوم وممارسات الدولة (مترجم)

الإبادة الجماعية ضد مسلمي الروهينجيا في ميانمار سببها خلل منهجي في النظرية السياسية الغربية وفي مفهوم وممارسات الدولة

(مترجم)

الخبر:

ذكرت بي بي سي في الثالث عشر من أيلول/سبتمبر 2017 أن: "الزعيمة الحالية لميانمار أونغ سان سو تشي سوف تغيب عن مناقشة رئيسية للأمم المتحدة الأسبوع القادم مع تزايد الانتقادات حول تعاملها مع أزمة اللاجئين التي تضم الأقلية المسلمة من الروهينجا". حيث فر حوالي 370.000 من الروهينجا إلى بنغلادش منذ 25 آب/أغسطس بسبب الهجمات الوحشية على القرويين المسلمين وقراهم. كما ونفت حكومة ميانمار ادعاءات الأمم المتحدة بأن التطهير العرقي ضد الروهينجا المسلمين هو عمل منظم، بيد أن مراسل بي بي سي تمكن من أن يشاهد مباشرة أحد الأمثلة عن التطهير العرقي. وانتقد تقرير بي بي سي السيدة أونج سان سو تشي التي حصلت على جائزة نوبل للسلام لعدم وقوفها منذ فوزها في الانتخابات للدفاع عن الروهينجا الذين تعرضوا لموجات من التطهير العرقي والتمييز المستمر والاضطهاد على مر السنين. ومع ذلك، تعاطفت بي بي سي مع صعوبتها في الوقوف على الكراهية العنصرية العميقة التي أعربت عنها الأغلبية البوذية لميانمار تجاه الأقلية المسلمة من الروهينجا.

التعليق:

إن الأمر الأبرز في هذه المأساة المستمرة هو أن الأمم المتحدة عهد إليها بمعالجة المشكلة، ولكن جذور المشكلة تكمن في الأسس التي تقوم عليها الأمم المتحدة. وليس من المستغرب أن نقاش وسائل الإعلام هو نقاش سطحي.

كما وتتساءل وسائل الإعلام الغربية عما إذا كان ينبغي تجريد السيدة سو تشي من جائزة نوبل لفشلها في وقف التطهير العرقي وتقليل معاناة الروهينجا. وألقت اللوم على "جبل جليدي ضخم من التضليل" لتشويه حجم المشكلة، على الرغم من أن ما يقرب من 400.000 لاجئ قد فروا إلى بنغلادش المجاورة للانضمام إلى مئات الآلاف من اللاجئين الذين خرجوا خلال جولات سابقة من الإبادة الجماعية. كما ويحتجز العديد من الروهينجا في المنطقة الحدودية التي تحيط بها الألغام التي وضعها الجيش الميانماري لمنع عودتهم بينما غرق آخرون في البحر خلال محاولاتهم اليائسة للهرب داخل قوارب واهية.

وقال الأمين العام للأمم المتحدة أنطونيو غوتيريس "إن الوضع الإنساني كارثي"، وعندما سئل عما إذا كان يحدث هناك تطهير عرقي، قال: "اضطر ثلث سكان [الروهينجا] للفرار من البلاد - هل يمكن أن تجد كلمة أفضل لوصف ذلك؟" ولذلك، فعندما تجتمع الأمم المتحدة في الأسبوع المقبل، سواء أكان ذلك مع السيدة سو تشي أم بدونها، فمن المتوقع أن يتم إلقاء خطابات وكلمات الإدانة، إلى جانب التحذيرات من الأزمة الإنسانية المتزايدة في المخيمات المكتظة في بنغلادش. ويمكن أن يتبع ذلك تعهدات بإمدادات المعونة من بعض الدول الأعضاء. ومع ذلك، فإن أمريكا ودول الاتحاد الأوروبي والصين ستكون صامتة بشكل ملحوظ، ذلك لأن الاقتصاد في ميانمار في طور التحرير، بشكل بطيء، واقتصادات رأس المال الكبرى لا ترغب في إفساد فرص الاستثمار من خلال الضغط على ما يسمونه "الديمقراطية الناشئة الضعيفة". وسيكون هنالك بالتأكيد انتقادات، ولكن سيكون هنالك أيضاً صبر كاف مع ميانمار لإغراق صرخات الإغاثة من الروهينجا، كما وسيصدر القادة الفاسدون في العالم الإسلامي التحذيرات كالمعتاد، دون اتخاذ الإجراءات التي يأمرهم الإسلام بها.

إلا أن المشكلة المعروفة والتي يُغض الطرف عنها هي المفهوم الخطير لـ"الدولة القومية"، الذي يدعم المفهوم الغربي للنظام العالمي كما ويدعم المنظمات، مثل منظمة الأمم المتحدة، المصممة لدعم مثل هذه المفاهيم. إن مفهوم الدولة القائم على أساس "القومية" قد كفل الموت والدمار في جميع أنحاء العالم. فلقد كان هذا المفهوم وراء القوة الدافعة للاشتراكية الوطنية الألمانية التي أدت إلى الحرب العالمية الثانية والإبادة الجماعية في أوروبا؛ وها هو قد ظهر مرة أخرى في أوروبا بعد تفكك الاتحاد السوفياتي وأسفر عن الحرب الأهلية في يوغوسلافيا السابقة والإبادة الجماعية للمسلمين في البوسنة؛ كما وتستغله روسيا في زعزعة الاستقرار في أوكرانيا، وأدى إلى مذبحة شعب التوتسي في رواندا.

وقال الجنرال مين أونج هلينغ رئيس القوات المسلحة في ميانمار إن "شعب الراخين [البوذيين] هم سكاننا الأصليون الذين عاشوا منذ وقت طويل هناك منذ زمن أجدادهم"، وبذلك حدد أصل قومية ميانمار وأكد أنه لا يمكن للبلاد "قبول وتعريف مصطلح "الروهينجا" عن طريق إخفاء الحقيقة". والحقيقة، في رأي الأغلبية الحاكمة البوذية، أن الروهينجا هم مهاجرون غير شرعيين من بنغلاديش. هذه الآراء لا تختلف أساساً عن وجهات نظر الإدارة الأمريكية الحالية في تهديداتها ببناء جدران لمنع المهاجرين المكسيكيين ومطاردة المهاجرين غير الشرعيين من أمريكا من أجل "جعل أمريكا عظمى مرة أخرى". إن القومية كأساس لإقامة الدولة هي بناء فكري مثير للانقسام والتوحش، حيث تسببت في بؤس وانهيار بشري لا نهاية لهما. وبدأت بريطانيا انفصالاً مؤلماً عن الاتحاد الأوروبي بسبب الخوف من إذابة "قوميتها" التي جاءت مع عضوية الاتحاد الأوروبي.

إن الفكر الإسلامي وحده هو القادر على إذابة وتشكيل قوميات مختلفة معاً في وحدة متناغمة ومتقدمة، ومع ذلك فإن المسلمين هم الذين يعانون الآن أكثر من غيرهم من شر هذه النظرية الغربية كأساس للدولة. إن إزالة هذه المفاهيم هي مسؤولية تقع على عاتقنا لتخليص أنفسنا وبقية العالم من هذه المعاناة اللاإنسانية، ولا يمكن للأمم المتحدة أن تفعل ذلك من أجلنا لأنها مبنية على الفكرة ذاتها التي تؤدي إلى البؤس حيث ستدينه بهدوء عندما يتم الاجتماع الأسبوع المقبل.


 

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الدكتور عبد الله روبين

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان