January 29, 2012

الجولة الإخبارية 24-1-2012 م

العناوين:

  • أكاذيب الدابي تثبت تواطؤ الجامعة العربية مع نظام الطاغية في الشام
  • الغرب يطمئن على عدم إقامة النظام الإسلامي في مصر وإقامة نظام ديمقراطي لا يختلف عن النظام السابق

التفاصيل:

نشر رئيس بعثة المراقبين العرب محمد الدابي في 23/1/2012 تقريره عن مهمة بعثته في سوريا قائلا بأن حدة العنف قد انخفضت منذ أن قامت بعثته بنشر المراقبين في سوريا في 26/12/2011، وقال إن مهمة البعثة ليست للتحقق أو لتقصى الحقائق وإنما هي لتتحقق من تنفيذ برتوكول الجامعة العربية التي قبلت به دمشق والذي يتضمن جملة من البنود منها إنهاء المظاهر المسلحة وإطلاق سراح المعتقلين في المظاهرات منذ منتصف مارس الماضي. وقال إن مهمة المراقبين الذين بدأوا بالعمل هناك تكمن في الرصد وفي تقييم مدى التزام الحكومة السورية بالبرتوكول وليس وقف القتل والتدمير. أما الأنباء من سوريا فتشير إلى مقتل أكثر من 1000 شخص منذ وصول بعثة الجامعة العربية برئاسة الدابي إلى سوريا.

ومن ناحية ثانية أصدر وزراء الخارجية العرب بيانا في 22/1/2012 في ختام اجتماعهم حول سوريا في القاهرة برئاسة قطر طالبوا فيه بتشكيل ما يسمى حكومة وطنية خلال شهرين وسحب الجيش من الشوارع والسماح بالتظاهر السلمي. فطالبوا بشار أسد بتفويض كل صلاحياته لنائبه الأول ليتولى تشكيل حكومة وطنية بمشاركة المعارضة خلال شهرين، وقرر الوزراء إحالة هذه القرارات إلى مجلس الأمن. وقد رفضت لجان التنسيق المحلية المبادرة العربية واعتبرت الجامعة العربية قد فشلت مرة أخرى في إيجاد حل في سوريا. وقالت إن قرار الجامعة غير قابل للتحقق ويفتقر إلى آليات التنفيذ وأن أهل سوريا لن يقبلوا حلا لا يتضمن تغييرا شاملا وجذريا لنظام القمع والفساد. وذكروا أن الجامعة العربية تعطي مهلة جديدة للنظام وفرصة أخرى تتيح له مجددا الوقت والغطاء في مسعاه إلى وأد الثورة وتحويل المجتمع السوري إلى أرض محروقة.

إنه من الملاحظ أن أمريكا والغرب وعملاءهم في المنطقة متواطئون على الثورة في سوريا، فهم أولا لا يريدونها إسلامية لا تركع إلا لله بل يريدونها ثورة وطنية علمانية تحت شعار دولة مدنية ديمقراطية. ولذلك أوجدوا مجلسا انتقاليا علمانيا مشكلا من عملاء علمانيين تابعين للغرب في الفكر والشعور وفي السياسة. وثانيا لا يريدون أن تنفك سوريا عن الاستعمار الغربي فتصبح بلدا مستقلا استقلالا حقيقيا عن الاستعمار، بل يريدون تغيير وجوه وأساليب لا تغييرا جذريا في الفكر وفي السياسة وفي النظام. فكما حدث إبان الاستعمار الفرنسي عندما قام الناس يقاومون احتلاله الغاشم بدأ الغرب بإشهار عملاء علمانيين وجعلهم قادة وأبطالا ونصبوهم حكاما ووضعوا دستور كفر ضرار للبلد كما فعلوا في العراق حاليا حيث وضع الأمريكان دستورا ضرارا للعراق ونصبوا عليه عملاء وربطوا البلد بهم. فما أن انسحبت فرنسا من سوريا حتى قام الاستعمار بتسليم الحكم لأولئك العملاء على مختلف انقلاباتهم العسكرية وبدأوا يطبقون دستوره وقوانينه ويتبعون سياسته. والنظام البعثي الحالي ونظام آل الأسد هو امتداد لذلك النظام الذي وضعه الغرب لسوريا. فأمريكا والغرب عن طريق الجامعة العربية وربما عن طريق مجلس الأمن في المستقبل سيفعلون الفعل نفسه. وهم يطيلون عمر النظام لتطال جرائمه كل الناس ويوغل فيهم قتلا حتى يستيئسوا من قدرتهم على التخلص من الطاغية ونظامه بأنفسهم من دون الاستعانة بالغرب ويقبلوا بالحلول والأنظمة والشخصيات العميلة التي ستفرضها أمريكا عليهم مباشرة أو عن طريق الجامعة العربية أو مجلس الأمن. ولن يُفشل هذا المشروع التآمري إلا رفض الأهل في سوريا له وصبرهم على دينهم وإصرارهم على أنها هي لله لله أي على تحكيم شرع الله وعدم الركوع لغير الله أي عدم التبعية للغرب وعلى رأسه أمريكا.

---------

ذكرت صحيفة نيويورك تايمز الأمريكية في 23/1/2012 أن هناك بوادر توافق بين الإسلاميين الذين يهيمنون على البرلمان وبين العسكر وأن نقاط الاتفاق أصبحت واضحة وهي تشكيل حكومة برلمانية رئاسية ونظام قانوني لا يختلف في توجهه الإسلامي عن سابقه فضلا عن ضمانات واسعة لحرية التعبير والدين. وذكرت أن هناك مؤشرات على أن الطرفين يعملان لإبرام اتفاق بشأن قضيتين حساستين هما درجة الإشراف المدني على العسكر والحصانة القضائية التي قد تمنح للقادة العسكريين. ونقلت عن ديبلوماسي غربي اشترط عدم ذكر اسمه قوله يبدو أن الإخوان المسلمين والمجلس العسكري الحاكم يتفاوضون بشكل فاعل خلف الكواليس. وقال: حسبما رأيت ربما يصل الطرفان إلى الخطوط العريضة لاتفاق قبل أن ينطلق البرلمان. وتقول الصحيفة إن ذلك التوافق ربما طمأن ديبلوماسيين غربيين بأن مصر تسير نحو تشكيل حكومة أكثر ديمقراطية.

إن ما تذكره الصحيفة مكشوف وليس مخفيا، ولكن ذكر الصحيفة له هو للتدليل على الرضى الأمريكي على ذلك بأنه طمأنة لأمريكا وللغرب بأن النظام الديمقراطي كما كان على عهد الساقط حسني مبارك هو الذي سيسود في مصر وليس النظام الإسلامي. والغرب لا يعني بالديمقراطية الانتخابات بدليل أنه دعم حسني مبارك في انتخابات مزورة في سبيل ألا يأتي الإسلام وألا تخرج مصر من تحت نفوذه، كما دعم الغرب الانقلاب العسكري في الجزائر عام 1991 عندما انتخب الناس من يمثلون الاتجاه الإسلامي. وإنما الذي يعني الغرب من الديمقراطية هو ألا يكون التشريع والنظام وأجهزة الدولة وسياساتها مستند إلى العقيدة الإسلامية وكل شيء مستنبط من مصادر الشريعة الإسلامية، وأن يكون التشريع بشريا مستندا إلى الدساتير الغربية. ولا مانع لديهم أن تكون مادة لا حول لها ولا قوة تخدع عامة الناس مثل مادة أن المصدر الرئيس للتشريع هو الإسلام. فهذه المادة كانت على عهد الساقط حسني مبارك. فمعناها أن الإسلام ليس المصدر الوحيد للتشريع، أي أن هناك مصادر أخرى من غير الإسلام أي من الكفر يستندون إليها في سن القوانين، وثانيا أن الإسلام لا يلعب أي دور في التشريع إلا إضفاء الشرعية على قوانين الكفر التي يشرعها البرلمان حسب الدستور المستوحاة مواده من الدساتير الغربية. مع العلم أن أصحاب التوجه الإسلامي في مصر فازوا بحوالي 75% من مقاعد البرلمان. وقد انتخبهم الشعب لتوجههم الإسلامي أي لأن الشعب يريد تطبيق الشريعة الإسلامية. وهذه النسبة كافية أن تفرض على العسكر وعلى العالم كله توجهها الإسلامي وأن تطبق ما تريد أي أن تطبق الإسلام كاملا لا شريك معه في التشريع.

More from اخبار

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

بیانیه مطبوعاتی

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است

که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

این هم جنایتکار جنگی نتانیاهو که آن را به صراحت و بدون تأویلی که به نفع حاکمان عرب سازشکار و بلندگوهایشان باشد، اعلام می‌کند و در مصاحبه با کانال عبری i24 می‌گوید: «من در مأموریت نسل‌ها و با تفویض تاریخی و روحانی هستم، من به شدت به رؤیای اسرائیل بزرگ، یعنی رؤیایی که شامل فلسطین تاریخی و بخش‌هایی از اردن و مصر می‌شود، باور دارم.» پیش از او جنایتکار سموتریچ نیز با اظهارات مشابه بخش‌هایی از کشورهای عربی اطراف فلسطین از جمله اردن را ضمیمه کرده بود، و در همین راستا، دشمن اول اسلام و مسلمانان، رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، به او چراغ سبز برای گسترش داد و گفت: «اسرائیل در مقایسه با این توده‌های عظیم زمینی، لکه کوچکی است و تعجب کردم که آیا می‌تواند زمین‌های بیشتری به دست آورد، زیرا واقعاً بسیار کوچک است.»

این اظهارات پس از اعلام رژیم یهود مبنی بر قصد خود برای اشغال نوار غزه پس از اعلام کنست مبنی بر الحاق کرانه باختری و گسترش شهرک سازی و بدین ترتیب، پایان دادن به راه حل دو دولتی در واقعیت، و همچنین اظهارات امروز سموتریچ در مورد طرح شهرک سازی عظیم در منطقه "E1" و اظهارات او در مورد جلوگیری از تشکیل دولت فلسطین است که به هر امیدی به یک کشور فلسطینی پایان می‌دهد.

این اظهارات به منزله اعلام جنگ است، این رژیم مسخره جرات انجام آن را نداشت اگر رهبرانش کسی را می‌یافتند که آنها را ادب کند و به تکبرشان پایان دهد و پایانی برای جنایات مستمر آنها از زمان ایجاد رژیمشان و گسترش آن با کمک غرب استعمارگر و خیانت حاکمان مسلمان بگذارد.

دیگر نیازی به بیانیه‌هایی نیست که دیدگاه سیاسی او را واضح‌تر از آفتاب در رابعه النهار نشان دهد، و آنچه در واقعیت در حال وقوع است با پخش مستقیم تجاوزات رژیم یهود در فلسطین و تهدید به اشغال بخش‌هایی از سرزمین‌های مسلمانان در اطراف فلسطین از جمله اردن، مصر و سوریه و اظهارات رهبران جنایتکار آن، تهدیدی جدی است که نباید ادعاهای بیهوده‌ای تلقی شود که تندروها در دولت او آن را پذیرفته‌اند و وضعیت بحرانی آن را منعکس می‌کند، همانطور که در بیانیه وزارت خارجه اردن آمده است که طبق معمول به محکوم کردن این اظهارات بسنده کرد، همانطور که برخی از کشورهای عربی مانند قطر، مصر و عربستان سعودی انجام دادند.

تهدیدات رژیم یهود، بلکه جنگ نسل کشی که در غزه مرتکب می‌شود و الحاق کرانه باختری و نیاتش برای گسترش، متوجه حاکمان اردن، مصر، عربستان سعودی، سوریه و لبنان است، همانطور که متوجه مردم این کشورهاست. اما حاکمان، امت حداکثر واکنش‌های آنها را که محکومیت و استنکار و درخواست از نظام بین‌المللی و همسویی با معاملات آمریکایی برای منطقه است، به رغم مشارکت آمریکا و اروپا در جنگ رژیم یهود علیه مردم فلسطین، شناخته‌اند و آنها جز اطاعت از آنها چیزی ندارند و عاجزتر از آن هستند که بدون اجازه یهود قطره‌ای آب به کودک در غزه برسانند.

اما مردم خطر و تهدیدات یهود را واقعی می‌دانند و نه اوهام بیهوده‌ای که وزارت خارجه اردن و عربی برای شانه خالی کردن از پاسخ واقعی و عملی به آن ادعا می‌کنند و حقیقت وحشیگری این رژیم را در غزه می‌بینند، پس برای این مردم و به ویژه اهل قدرت و بازدارندگی در آن و به طور خاص ارتش‌ها جایز نیست که در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود حرفی نداشته باشند، اصل در ارتش‌ها همانطور که روسای ستاد آنها ادعا می‌کنند این است که برای حفاظت از حاکمیت کشورشان هستند، به ویژه هنگامی که می‌بینند حاکمانشان با دشمنانشان که کشورشان را به اشغال تهدید می‌کنند، همدستی می‌کنند، بلکه باید از 22 ماه پیش به یاری برادران خود در غزه می‌شتافتند، مسلمانان یک امت واحد هستند بدون مردم که مرزها و تعدد حاکمان آنها را از هم جدا نمی‌کند.

خطابه‌های مردمی جنبش‌ها و عشایر در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود، تا زمانی که پژواک خطابه‌هایشان باقی بماند باقی می‌ماند و سپس به سرعت از بین می‌رود، به ویژه هنگامی که با واکنش‌های محکومیت توخالی وزارت خارجه و حمایت از نظام همسو شود، اگر نظام برای انجام اقدامی عملی که منتظر دشمن در خانه خود نباشد، بلکه خود برای نابودی آن و کسانی که بین او و آنها حائل می‌شوند حرکت کند، مهار نشود، خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ﴾ و کمترین کاری که کسی که ادعا می‌کند در کمین رژیم یهود و تهدیدات آن است، می‌تواند انجام دهد این است که با لغو پیمان خائنانه وادی عربه و قطع همه روابط و توافقنامه‌ها با آن، نظام را مهار کند، در غیر این صورت خیانت به خدا و رسول و مسلمانان است، با این حال، راه حل مسائل مسلمانان برپایی دولت اسلامی آنها بر منهج نبوت است، نه تنها برای از سرگیری زندگی اسلامی، بلکه برای نابودی استعمارگران و حامیان آنها.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت اردن

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

الرادار شعار

2025-08-14

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

به قلم استاد/غاده عبدالجبار (ام اواب)

هفته گذشته، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی در شهر کریمه در ایالت شمالی، در اعتراض به قطع برق برای چندین ماه در یک تابستان سوزان، تحصن مسالمت‌آمیزی برگزار کردند که منجر به فراخوانی معلمان توسط سازمان اطلاعات عمومی در کریمه در منطقه مروی در شمال سودان در روز دوشنبه شد، پس از مشارکت آنها در تحصن در اعتراض به قطع برق برای حدود 5 ماه در این منطقه. عایشه عوض، مدیر مدرسه عبیدالله حماد، به سودان تریبون گفت: «سازمان اطلاعات عمومی او و 6 معلم دیگر را احضار کرده است» و اظهار داشت که اداره آموزش در واحد کریمه، تصمیمی برای انتقال او و وکیل مدرسه، مشاعر محمد علی، به مدارس دیگری که در فواصل دور از واحد قرار دارند، به دلیل شرکت در این تحصن مسالمت‌آمیز، صادر کرده است، و توضیح داد که مدرسه ای که او و وکیل مدرسه به آن منتقل شده اند، برای رسیدن به آن روزانه به 5000 (واحد پول) برای جابجایی نیاز است، در حالی که حقوق ماهانه او 140 هزار (واحد پول) است. (سودان تریبون، 2025/08/11)

توضیح:


چه کسی مسالمت آمیز شکایت کند و با احترام در مقابل دفتر مسئول بایستد و پلاکاردها را بالا ببرد و خواستار ساده ترین عناصر زندگی شرافتمندانه شود، تهدیدی برای امنیت تلقی می شود، پس احضار می شود و مورد تحقیق قرار می گیرد و به طریقی مجازات می شود که طاقت آن را ندارد، اما چه کسی سلاح حمل کند و با خارجیان تبانی کند، پس بکشد و حریم ها را نقض کند و ادعا کند که می خواهد حاشیه نشینی را از بین ببرد، این جنایتکار مورد تکریم قرار می گیرد و وزیر می شود و سهمیه ها و سهم ها در قدرت و ثروت به او داده می شود! آیا در میان شما مرد رشیدی نیست؟! چه شده است شما را، چگونه قضاوت می کنید؟! این چه اختلالی در موازین است و این چه معیارهای عدالتی است که این افراد که ناگهانی بر کرسی های قدرت نشسته اند، دنبال می کنند؟


اینها هیچ ارتباطی با حکومت ندارند و هر فریادی را علیه خود می دانند و فکر می کنند که ترساندن رعیت بهترین راه برای تداوم حکومت آنهاست!


سودان از زمان خروج ارتش انگلیس، با یک نظام واحد با دو چهره حکومت کرده است، نظام سرمایه داری است و دو چهره آن دموکراسی و دیکتاتوری هستند، و هیچ یک از این دو چهره به آنچه اسلام رسیده است، نرسیده است، اسلامی که به همه رعایا؛ مسلمان و کافر، اجازه می دهد از سوء سرپرستی شکایت کنند، بلکه به کافر اجازه می دهد از سوء اجرای احکام اسلام بر او شکایت کند و رعیت باید حاکم را برای کوتاهی اش محاسبه کند، همانطور که باید احزاب را بر اساس اسلام برای محاسبه حاکم ایجاد کند، پس کجا هستند این متنفذین، که امور رعیت را با ذهنیت جاسوسانی که با مردم دشمنی می ورزند، اداره می کنند، از سخن فاروق رضی الله عنه: (خداوند رحمت کند کسی را که عیب هایم را به من هدیه دهد)؟


و با داستانی از خلیفه مسلمین معاویه به پایان می برم تا برای امثال اینها که معلمان را به خاطر شکایتشان مجازات می کنند، باشد که چگونه خلیفه مسلمین به رعیت خود می نگرد و چگونه می خواهد آنها مرد باشند، زیرا قدرت جامعه قدرت دولت است و ضعف و ترس آن ضعف دولت است اگر بدانند؛


روزی مردی به نام جاریه بن قدامه سعدی بر معاویه وارد شد و او در آن زمان امیرالمومنین بود و سه وزیر از قیصر روم نزد معاویه بودند، معاویه به او گفت: "آیا تو با علی در تمام مواضعش تلاش نکردی؟" جاریه گفت: "علی را رها کن، خدا روی او را گرامی بدارد، ما از زمانی که او را دوست داشتیم از او متنفر نشدیم و از زمانی که به او نصیحت کردیم به او خیانت نکردیم". معاویه به او گفت: "وای بر تو ای جاریه، چقدر نزد خانواده ات خوار بودی که تو را جاریه نامیدند...". جاریه در پاسخ به او گفت: "تو نزد خانواده ات خوارتر هستی که تو را معاویه نامیدند، و او سگی است که جفت گیری کرد و زوزه کشید، پس سگ ها زوزه کشیدند". معاویه فریاد زد: "ساکت باش مادر نداشته باشی". جاریه پاسخ داد: "بلکه تو ساکت باش ای معاویه، مادری دارم که مرا برای شمشیرهایی به دنیا آورده است که با آنها با تو روبرو شدیم، و ما به تو گوش و اطاعت دادیم تا در میان ما بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، حکومت کنی، پس اگر وفا کنی، به تو وفا می کنیم، و اگر روی گردانی، پس ما مردانی سخت و زره هایی گشاده را ترک کرده ایم، آنها تو را رها نمی کنند که به آنها تعدی کنی یا آزارشان دهی". معاویه بر سر او فریاد زد: "خداوند امثال تو را زیاد نکند". جاریه گفت: "ای مرد، حرف خوبی بزن و ما را رعایت کن، زیرا بدترین چوپانان نابودگر هستند". سپس خشمگینانه بدون اجازه بیرون رفت.


سه وزیر به معاویه نگاه کردند، یکی از آنها گفت: "قیصر ما را هیچ یک از رعایایش جز در حالی که رکوع می کند و پیشانی اش را به پایه های تختش می چسباند، خطاب نمی کند، و اگر صدای بزرگترین خواصش بلند شود، یا نزدیکترین خویشاوندش را ملزم کند، مجازاتش قطعه قطعه کردن عضو یا سوزاندن است، پس چگونه این بادیه نشین جلف با رفتارش خشن است، آمده است تو را تهدید می کند، گویا سرش از سر توست؟". معاویه لبخندی زد، سپس گفت: "من مردانی را اداره می کنم که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند، و همه قوم من مانند این بادیه نشین هستند، در میان آنها کسی نیست که برای غیر خدا سجده کند، و در میان آنها کسی نیست که بر ستم سکوت کند، و من بر کسی فضیلتی ندارم مگر به تقوا، و من مرد را با زبانم آزار دادم، پس از من انتقام گرفت، و من آغازگر بودم، و آغازگر ستمکارتر است". بزرگترین وزیران روم گریست تا اینکه ریشش خیس شد، معاویه از او در مورد دلیل گریه اش پرسید، او گفت: "ما تا امروز خودمان را در بازدارندگی و قدرت همتای شما می دانستیم، اما اکنون که در این مجلس آنچه را که دیدم، می ترسم که روزی سلطنت خود را بر پایتخت پادشاهی ما بگسترانید...".


و آن روز در واقع فرا رسید، بیزانس زیر ضربات مردان فرو ریخت، گویی خانه عنکبوت بود. آیا مسلمانان دوباره مرد می شوند، که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند؟


فردا برای بیننده نزدیک است، زمانی که حکومت اسلام بازگردد، زندگی زیر و رو می شود و زمین با نور پروردگارش با خلافت راشده بر منهاج نبوت روشن می شود.

آن را برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر نوشتم
غاده عبد الجبار - ایالت سودان

منبع: الرادار