July 25, 2009

الجولة الإخبارية ليوم السبت 25-7-2009


العناوين:


• غير المسلمين في بريطانيا يتوجهون للعدالة في المحاكم الشرعية
• مؤشر أمريكي جديد لتصنيف الدول حسب الإسلام
• منطقة أبيي النفطية في السودان: مصدر نزاع أم مصالحة؟
• قيادة باكستان ما زلات لا تدرك الخطر من الولايات المتحدة
• برنامج الفضاء الصيني يُظهر محاولة طموحة للهيمنة على الفضاء


التفاصيل:


قدّر ما يصل إلى 5 % من القضايا في محكمة التحكيم للمسلمين تشمل أناسا لا يتبعون دين الإسلام. تدير الهيئة أحكام المحكمة في مدينة لندن وبْرادْفُورْد وبيِرْمِنْغْهَام وكوفِنْتْرِي ومانْشِسْتَر. وقالت المحكمة أن الوزن المعطى للاتفاقات الشفهية في جلسات استماعها والذي هو أكثر منه المعطى في المحاكم الأخرى مما جعل غير المسلمين يتوجهون إليها، حيث تقدر المحكمة أن هناك قضية من عشرين من قضاياها لغير المسلمين. وأخبر فريد شيدي متحدث باسم المحكمة صحيفة التايمز: "نحن نعطي وزنا للاتفاقات الشفهية، بينما لا تعطي المحاكم البريطانية ذلك". واستشهد شيدي بقضية لغير مسلم رفع دعوى على شريكه التجاري المسلم، رفعها في اختلاف حول الفائدة في شركتهم. وقد حذر دوغلاس موري مدير مركز الترابط الاجتماعي، حذر من أنه يجب إيقاف التوجه غير المنقطع نحو تطبيق الشريعة. وقال: "إذا كانت الحكومة لا ترى ما يحدث فلا بد أنهم عميان. في أحسن الحالات فإن من يدعو لهذا هم المسلمون المحافظون، وفي أسوأ الحالات هم المتطرفون الراديكاليون".


مبادرة بوحي أمريكي في طريقها لتصنيف الأمم حسب ولائهم لمبادئ الإسلام. هذا المشروع لمؤشر الشريعة يقوده الإمام فيصل عبد الرؤوف، رجل دين مقيم في ولاية نيويورك، ورئيس مشروع مبادرة قرطبة لتحسين العلاقات بين البلاد الإسلامية والغرب. لقد بدأ المشروع عمله منذ عام 2006، بمجموعة من الباحثين يعقدون بهدوء وراء الكواليس لقاءات مع علماء وناشطين ومسؤولين حكوميين. قال فيصل عبد الرؤوف: "ظللنا نستطلع رأي العلماء في العالم الإسلامي، وسؤالهم عن ما يحدد الدولة الإسلامية من وجهة نظر الشريعة الإسلامية". وقال: "ما هي المبادئ التي تصنع الدولة الإسلامية؟ نستطيع أن نقول أن منها العدل، والحماية للدين وللأقليات العرقية ومحو الفقر إلخ... نود أن نصنف الجهتين البلدان الإسلامية والبلدان غير الإسلامية، لأننا نعلم أن بعض البلدان غير الإسلامية سوف يكون تصنيفها أعلى من بعض البلدان الإسلامية في بعض المبادئ مثل العدل وحماية الأقليات وغيرها".
يتضح أن هذه المبادرة بالوحي الأمريكي تهدف لتحديد مدى إذعان البلاد الإسلامية للقوانين والأعراف الغربية.


أعادت محكمة التحكيم الدائمة في مدينة لاهاي يوم الأربعاء تحديد حدود منطقة أبيي النفطية المتنازع عليها في السودان. وقد رحب دبلوماسيون ومسؤولون سودانيون بالحكم، كقرار لمشكلة الحدود المتفاقمة لمنطقة أبيي والتي نتج عنها حرب أهلية لأكثر من عقدين بين شمال وجنوب السودان - أحد أكثر القضايا حساسية والتي لم تحل في اتفاقية السلام الشامل عام 2005. لكن الشكوك تبقى حول قبول المجتمعات المنقسمة التي تعيش حول أبيي للحكم. هذا القرار من المحكمة لإعادة تحديد الحدود الغربية لأبيي يعني أن مدينة ميرام والتي تتوفر فيها سكة حديد ستكون واقعة في حدود شمال السودان. وأيضا فإن حدود أبيي الشرقية الجديدة تعني أن السودان الشمالي سيكون قادرا على المحافظة على حقول هيغليغ وبامبو (Heglig and Bamboo) النفطية مهما كانت نتائج الاستفتاء. وبهذا القرار فإن قِطعا كبيرة من الأراضي الرعوية في حدود 2005 هي الآن في الشمال.
لا يعني هذا القرار أن السلام سيعود للسودان، بل على العكس طالما أن شركات النفط من الدول المختلفة تستمر باستغلال آبار السودان النفطية، فإن القوى الغربية ستبقى تضغط لجعل السودانيين يقتتلون، لتأمين حقول بترول رئيسية للغرب.


أفادت صحيفة النيويورك تايمز هذا الأسبوع أن مسؤولين باكستانيين أخبروا إدارة أوباما أن قتال المارينز لطالبان في المنطقة الجنوبية لأفغانستان سوف يجبر المسلحين للدخول عبر الحدود إلى باكستان، والذي يحتمل أن يزيد من تأجيج المشكلة في مقاطعة بلوشستان؛ وفقا لمسؤولين من المخابرات الباكستانية.
قد يتصور البعض أن تطورات مثل هذه قد تدفع القادة العسكريين الباكستانيين إلى قطع العلاقة مع أمريكا. ولكن بدلا من هذا، فإن القيادة العسكرية قامت بطلب أسلحة ودعم أكبر، رغم أنه تهديد واضح من قبل الولايات المتحدة لتقسيم باكستان. إن استمرار التعاون بين قيادة الجيش الباكستاني وأمريكا لا يخرج منه خاسر إلا المسلمون.


تقوم الصين بعد أربعين سنة من إرسال الولايات المتحدة رجلا إلى القمر، تقوم بإطلاق برنامجها الفضائي الحديث للوصول إلى سطح القمر قبل عودة أمريكية، ولسبق منافسيها الآسيويين. وتأمل الولايات المتحدة- البلد الوحيد الذي أرسل رجالا إلى القمر، بعودة إلى سطح القمر قبل عام 2020، المدة التي تعادل عمر جيل بعد أول ست رحلات تاريخية لها لسطح القمر ما بين عامي 1969 و1972. وفي الوقت الراهن، تسعى الصين بعد إرسال أول رجل لها إلى القمر عام 2003، وهي البلد الثالث التي ترسل رجلا إلى القمر، تسعى إلى إطلاق مركبة بدون رجل فضاء إلى سطح القمر قبل عام 2012، وأيضا إطلاق مركبة برجل فضاء إلى القمر قبل عام 2020. وقال دين تشينغ، خبير في البرنامج الفضائي الصيني من مؤسسة البحث سي إن آي كورب (CAN Corp) والتي مقرها الولايات المتحدة، قال: "إن الصين تعمل كل ما يلزم لإرسال رجل إلى القمر". لكن هذه البرامج الطموحة ليست هي فقط ما يقلق صانعي سياسات الولايات المتحدة. حيث يتنبأ الكثيرون أن الصين سوف تطور جيلا جديدا من الأسلحة والأقمار الصناعية والتي سوف تغطي على تصدر أمريكا في الفضاء.

More from اخبار

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

بیانیه مطبوعاتی

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است

که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

این هم جنایتکار جنگی نتانیاهو که آن را به صراحت و بدون تأویلی که به نفع حاکمان عرب سازشکار و بلندگوهایشان باشد، اعلام می‌کند و در مصاحبه با کانال عبری i24 می‌گوید: «من در مأموریت نسل‌ها و با تفویض تاریخی و روحانی هستم، من به شدت به رؤیای اسرائیل بزرگ، یعنی رؤیایی که شامل فلسطین تاریخی و بخش‌هایی از اردن و مصر می‌شود، باور دارم.» پیش از او جنایتکار سموتریچ نیز با اظهارات مشابه بخش‌هایی از کشورهای عربی اطراف فلسطین از جمله اردن را ضمیمه کرده بود، و در همین راستا، دشمن اول اسلام و مسلمانان، رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، به او چراغ سبز برای گسترش داد و گفت: «اسرائیل در مقایسه با این توده‌های عظیم زمینی، لکه کوچکی است و تعجب کردم که آیا می‌تواند زمین‌های بیشتری به دست آورد، زیرا واقعاً بسیار کوچک است.»

این اظهارات پس از اعلام رژیم یهود مبنی بر قصد خود برای اشغال نوار غزه پس از اعلام کنست مبنی بر الحاق کرانه باختری و گسترش شهرک سازی و بدین ترتیب، پایان دادن به راه حل دو دولتی در واقعیت، و همچنین اظهارات امروز سموتریچ در مورد طرح شهرک سازی عظیم در منطقه "E1" و اظهارات او در مورد جلوگیری از تشکیل دولت فلسطین است که به هر امیدی به یک کشور فلسطینی پایان می‌دهد.

این اظهارات به منزله اعلام جنگ است، این رژیم مسخره جرات انجام آن را نداشت اگر رهبرانش کسی را می‌یافتند که آنها را ادب کند و به تکبرشان پایان دهد و پایانی برای جنایات مستمر آنها از زمان ایجاد رژیمشان و گسترش آن با کمک غرب استعمارگر و خیانت حاکمان مسلمان بگذارد.

دیگر نیازی به بیانیه‌هایی نیست که دیدگاه سیاسی او را واضح‌تر از آفتاب در رابعه النهار نشان دهد، و آنچه در واقعیت در حال وقوع است با پخش مستقیم تجاوزات رژیم یهود در فلسطین و تهدید به اشغال بخش‌هایی از سرزمین‌های مسلمانان در اطراف فلسطین از جمله اردن، مصر و سوریه و اظهارات رهبران جنایتکار آن، تهدیدی جدی است که نباید ادعاهای بیهوده‌ای تلقی شود که تندروها در دولت او آن را پذیرفته‌اند و وضعیت بحرانی آن را منعکس می‌کند، همانطور که در بیانیه وزارت خارجه اردن آمده است که طبق معمول به محکوم کردن این اظهارات بسنده کرد، همانطور که برخی از کشورهای عربی مانند قطر، مصر و عربستان سعودی انجام دادند.

تهدیدات رژیم یهود، بلکه جنگ نسل کشی که در غزه مرتکب می‌شود و الحاق کرانه باختری و نیاتش برای گسترش، متوجه حاکمان اردن، مصر، عربستان سعودی، سوریه و لبنان است، همانطور که متوجه مردم این کشورهاست. اما حاکمان، امت حداکثر واکنش‌های آنها را که محکومیت و استنکار و درخواست از نظام بین‌المللی و همسویی با معاملات آمریکایی برای منطقه است، به رغم مشارکت آمریکا و اروپا در جنگ رژیم یهود علیه مردم فلسطین، شناخته‌اند و آنها جز اطاعت از آنها چیزی ندارند و عاجزتر از آن هستند که بدون اجازه یهود قطره‌ای آب به کودک در غزه برسانند.

اما مردم خطر و تهدیدات یهود را واقعی می‌دانند و نه اوهام بیهوده‌ای که وزارت خارجه اردن و عربی برای شانه خالی کردن از پاسخ واقعی و عملی به آن ادعا می‌کنند و حقیقت وحشیگری این رژیم را در غزه می‌بینند، پس برای این مردم و به ویژه اهل قدرت و بازدارندگی در آن و به طور خاص ارتش‌ها جایز نیست که در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود حرفی نداشته باشند، اصل در ارتش‌ها همانطور که روسای ستاد آنها ادعا می‌کنند این است که برای حفاظت از حاکمیت کشورشان هستند، به ویژه هنگامی که می‌بینند حاکمانشان با دشمنانشان که کشورشان را به اشغال تهدید می‌کنند، همدستی می‌کنند، بلکه باید از 22 ماه پیش به یاری برادران خود در غزه می‌شتافتند، مسلمانان یک امت واحد هستند بدون مردم که مرزها و تعدد حاکمان آنها را از هم جدا نمی‌کند.

خطابه‌های مردمی جنبش‌ها و عشایر در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود، تا زمانی که پژواک خطابه‌هایشان باقی بماند باقی می‌ماند و سپس به سرعت از بین می‌رود، به ویژه هنگامی که با واکنش‌های محکومیت توخالی وزارت خارجه و حمایت از نظام همسو شود، اگر نظام برای انجام اقدامی عملی که منتظر دشمن در خانه خود نباشد، بلکه خود برای نابودی آن و کسانی که بین او و آنها حائل می‌شوند حرکت کند، مهار نشود، خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ﴾ و کمترین کاری که کسی که ادعا می‌کند در کمین رژیم یهود و تهدیدات آن است، می‌تواند انجام دهد این است که با لغو پیمان خائنانه وادی عربه و قطع همه روابط و توافقنامه‌ها با آن، نظام را مهار کند، در غیر این صورت خیانت به خدا و رسول و مسلمانان است، با این حال، راه حل مسائل مسلمانان برپایی دولت اسلامی آنها بر منهج نبوت است، نه تنها برای از سرگیری زندگی اسلامی، بلکه برای نابودی استعمارگران و حامیان آنها.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت اردن

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

الرادار شعار

2025-08-14

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

به قلم استاد/غاده عبدالجبار (ام اواب)

هفته گذشته، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی در شهر کریمه در ایالت شمالی، در اعتراض به قطع برق برای چندین ماه در یک تابستان سوزان، تحصن مسالمت‌آمیزی برگزار کردند که منجر به فراخوانی معلمان توسط سازمان اطلاعات عمومی در کریمه در منطقه مروی در شمال سودان در روز دوشنبه شد، پس از مشارکت آنها در تحصن در اعتراض به قطع برق برای حدود 5 ماه در این منطقه. عایشه عوض، مدیر مدرسه عبیدالله حماد، به سودان تریبون گفت: «سازمان اطلاعات عمومی او و 6 معلم دیگر را احضار کرده است» و اظهار داشت که اداره آموزش در واحد کریمه، تصمیمی برای انتقال او و وکیل مدرسه، مشاعر محمد علی، به مدارس دیگری که در فواصل دور از واحد قرار دارند، به دلیل شرکت در این تحصن مسالمت‌آمیز، صادر کرده است، و توضیح داد که مدرسه ای که او و وکیل مدرسه به آن منتقل شده اند، برای رسیدن به آن روزانه به 5000 (واحد پول) برای جابجایی نیاز است، در حالی که حقوق ماهانه او 140 هزار (واحد پول) است. (سودان تریبون، 2025/08/11)

توضیح:


چه کسی مسالمت آمیز شکایت کند و با احترام در مقابل دفتر مسئول بایستد و پلاکاردها را بالا ببرد و خواستار ساده ترین عناصر زندگی شرافتمندانه شود، تهدیدی برای امنیت تلقی می شود، پس احضار می شود و مورد تحقیق قرار می گیرد و به طریقی مجازات می شود که طاقت آن را ندارد، اما چه کسی سلاح حمل کند و با خارجیان تبانی کند، پس بکشد و حریم ها را نقض کند و ادعا کند که می خواهد حاشیه نشینی را از بین ببرد، این جنایتکار مورد تکریم قرار می گیرد و وزیر می شود و سهمیه ها و سهم ها در قدرت و ثروت به او داده می شود! آیا در میان شما مرد رشیدی نیست؟! چه شده است شما را، چگونه قضاوت می کنید؟! این چه اختلالی در موازین است و این چه معیارهای عدالتی است که این افراد که ناگهانی بر کرسی های قدرت نشسته اند، دنبال می کنند؟


اینها هیچ ارتباطی با حکومت ندارند و هر فریادی را علیه خود می دانند و فکر می کنند که ترساندن رعیت بهترین راه برای تداوم حکومت آنهاست!


سودان از زمان خروج ارتش انگلیس، با یک نظام واحد با دو چهره حکومت کرده است، نظام سرمایه داری است و دو چهره آن دموکراسی و دیکتاتوری هستند، و هیچ یک از این دو چهره به آنچه اسلام رسیده است، نرسیده است، اسلامی که به همه رعایا؛ مسلمان و کافر، اجازه می دهد از سوء سرپرستی شکایت کنند، بلکه به کافر اجازه می دهد از سوء اجرای احکام اسلام بر او شکایت کند و رعیت باید حاکم را برای کوتاهی اش محاسبه کند، همانطور که باید احزاب را بر اساس اسلام برای محاسبه حاکم ایجاد کند، پس کجا هستند این متنفذین، که امور رعیت را با ذهنیت جاسوسانی که با مردم دشمنی می ورزند، اداره می کنند، از سخن فاروق رضی الله عنه: (خداوند رحمت کند کسی را که عیب هایم را به من هدیه دهد)؟


و با داستانی از خلیفه مسلمین معاویه به پایان می برم تا برای امثال اینها که معلمان را به خاطر شکایتشان مجازات می کنند، باشد که چگونه خلیفه مسلمین به رعیت خود می نگرد و چگونه می خواهد آنها مرد باشند، زیرا قدرت جامعه قدرت دولت است و ضعف و ترس آن ضعف دولت است اگر بدانند؛


روزی مردی به نام جاریه بن قدامه سعدی بر معاویه وارد شد و او در آن زمان امیرالمومنین بود و سه وزیر از قیصر روم نزد معاویه بودند، معاویه به او گفت: "آیا تو با علی در تمام مواضعش تلاش نکردی؟" جاریه گفت: "علی را رها کن، خدا روی او را گرامی بدارد، ما از زمانی که او را دوست داشتیم از او متنفر نشدیم و از زمانی که به او نصیحت کردیم به او خیانت نکردیم". معاویه به او گفت: "وای بر تو ای جاریه، چقدر نزد خانواده ات خوار بودی که تو را جاریه نامیدند...". جاریه در پاسخ به او گفت: "تو نزد خانواده ات خوارتر هستی که تو را معاویه نامیدند، و او سگی است که جفت گیری کرد و زوزه کشید، پس سگ ها زوزه کشیدند". معاویه فریاد زد: "ساکت باش مادر نداشته باشی". جاریه پاسخ داد: "بلکه تو ساکت باش ای معاویه، مادری دارم که مرا برای شمشیرهایی به دنیا آورده است که با آنها با تو روبرو شدیم، و ما به تو گوش و اطاعت دادیم تا در میان ما بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، حکومت کنی، پس اگر وفا کنی، به تو وفا می کنیم، و اگر روی گردانی، پس ما مردانی سخت و زره هایی گشاده را ترک کرده ایم، آنها تو را رها نمی کنند که به آنها تعدی کنی یا آزارشان دهی". معاویه بر سر او فریاد زد: "خداوند امثال تو را زیاد نکند". جاریه گفت: "ای مرد، حرف خوبی بزن و ما را رعایت کن، زیرا بدترین چوپانان نابودگر هستند". سپس خشمگینانه بدون اجازه بیرون رفت.


سه وزیر به معاویه نگاه کردند، یکی از آنها گفت: "قیصر ما را هیچ یک از رعایایش جز در حالی که رکوع می کند و پیشانی اش را به پایه های تختش می چسباند، خطاب نمی کند، و اگر صدای بزرگترین خواصش بلند شود، یا نزدیکترین خویشاوندش را ملزم کند، مجازاتش قطعه قطعه کردن عضو یا سوزاندن است، پس چگونه این بادیه نشین جلف با رفتارش خشن است، آمده است تو را تهدید می کند، گویا سرش از سر توست؟". معاویه لبخندی زد، سپس گفت: "من مردانی را اداره می کنم که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند، و همه قوم من مانند این بادیه نشین هستند، در میان آنها کسی نیست که برای غیر خدا سجده کند، و در میان آنها کسی نیست که بر ستم سکوت کند، و من بر کسی فضیلتی ندارم مگر به تقوا، و من مرد را با زبانم آزار دادم، پس از من انتقام گرفت، و من آغازگر بودم، و آغازگر ستمکارتر است". بزرگترین وزیران روم گریست تا اینکه ریشش خیس شد، معاویه از او در مورد دلیل گریه اش پرسید، او گفت: "ما تا امروز خودمان را در بازدارندگی و قدرت همتای شما می دانستیم، اما اکنون که در این مجلس آنچه را که دیدم، می ترسم که روزی سلطنت خود را بر پایتخت پادشاهی ما بگسترانید...".


و آن روز در واقع فرا رسید، بیزانس زیر ضربات مردان فرو ریخت، گویی خانه عنکبوت بود. آیا مسلمانان دوباره مرد می شوند، که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند؟


فردا برای بیننده نزدیک است، زمانی که حکومت اسلام بازگردد، زندگی زیر و رو می شود و زمین با نور پروردگارش با خلافت راشده بر منهاج نبوت روشن می شود.

آن را برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر نوشتم
غاده عبد الجبار - ایالت سودان

منبع: الرادار