النفط الأذربيجاني ما زال يتدفّق إلى كيان يهود عبر تركيا!
النفط الأذربيجاني ما زال يتدفّق إلى كيان يهود عبر تركيا!

الخبر: نظم احتجاج أمام مبنى شركة النفط الحكومية الأذربيجانية "سوكار" في إسطنبول التي تزود كيان يهود بالنفط عبر تركيا. وأظهرت مجموعة "ألف شاب من أجل فلسطين" التي نظّمت الاحتجاج، ردّ فعلها بإلقاء الطلاء الأحمر على الشّركة التي تزوّد كيان يهود بالنفط. وهتفت المجموعة بشعارات مثل "نحن شوكة في أعناق أولئك الذين يغذون الاحتلال والإبادة الجماعية من هذه الأراضي، لن نسمح بمرور هذه التجارة الدموية!". (صحيفة كرار، 2024/05/31).

0:00 0:00
Speed:
June 11, 2024

النفط الأذربيجاني ما زال يتدفّق إلى كيان يهود عبر تركيا!

النفط الأذربيجاني ما زال يتدفّق إلى كيان يهود عبر تركيا!

(مترجم)

الخبر:

نظم احتجاج أمام مبنى شركة النفط الحكومية الأذربيجانية "سوكار" في إسطنبول التي تزود كيان يهود بالنفط عبر تركيا. وأظهرت مجموعة "ألف شاب من أجل فلسطين" التي نظّمت الاحتجاج، ردّ فعلها بإلقاء الطلاء الأحمر على الشّركة التي تزوّد كيان يهود بالنفط. وهتفت المجموعة بشعارات مثل "نحن شوكة في أعناق أولئك الذين يغذون الاحتلال والإبادة الجماعية من هذه الأراضي، لن نسمح بمرور هذه التجارة الدموية!". (صحيفة كرار، 2024/05/31).

التعليق:

بعد الانتخابات المحلية التي جرت في 31 آذار/مارس الماضي، والتي خسرتها الحكومة، أعلن الرئيس التركي رجب طيب أردوغان وقف التجارة مع كيان يهود وفرض قيود على تصدير 54 منتجاً تركياً. وقال أردوغان في تصريحات لاحقة إنه على الرّغم من حجم التجارة بين تركيا وكيان يهود الذي بلغ 9.5 مليار دولار، فإن تركيا قطعت التجارة تماماً لدعم أهل غزة. كما عبّر الرئيس التركي عن أن كيان يهود دولة إرهابية وأنّ نتنياهو يجب أن يُحاكم باعتباره قاتل أطفال ومرتكب إبادة جماعية على كل منصّة يتحدث عليها، بغض النظر عن موضوع ومحتوى الاجتماع.

من يستمع إلى كلمات أردوغان الغاضبة المتزايدة ضدّ كيان يهود، قد يعتقد أنه يكنُّ عداءً كبيراً للكيان وأنه يفعل كل ما في وسعه لضمان انتصار أهل غزة. وبصورة أكثر دقة، هذا ما يريد أن تعتقده الشعوب المسلمة، وهذا ما تهدف إليه كل جهوده. ولكن يكفي أن ننظر إلى الأفعال بدلاً من الأقوال لنرى أنّ الواقع مختلف تماماً عن رواية أردوغان.

هل توقفت تركيا فعلاً عن التعامل مع العصابة الصهيونية؟ أم أنها مستمرة في ذلك عبر قنوات مختلفة؟ هذا ليس واضحاً حتى الآن. على الأقل لم يتم الإعلان عنه حتى اليوم. لكن المواد الغذائية ليست من بين مجموعات المنتجات مثل وقود الطائرات والإسمنت والحديد والصلب التي تمّ تقييدها. فقد ذكرت شبكة قدس الإخبارية في شباط/فبراير أنّ تركيا من أكثر الدول المصدرة للفواكه والخضروات إلى كيان يهود.

وبعبارة أخرى، بينما حكم كيان يهود على أهل غزة بالجوع والعطش لمدة 7 أشهر، كانت تركيا هي الرائدة في إطعام الإرهابيين المحتلين.

ورغم أن وزارة التجارة التركية أعلنت أنّ كل التجارة توقفت اعتباراً من 9 نيسان/أبريل، فإن الحكومة ليست عندها مصداقية في هذه القضية. وذلك لأن الحزب الحاكم نفى أولاً التجارة مع كيان يهود أثناء ارتكاب الإبادة الجماعية في غزّة، ثم أوضح أنه لا توجد وسيلة لمنعها بسبب الاتفاقيات الدولية، واتهم منتقدي استمرار التجارة بأنهم عملاء لدول ثالثة. وأخيراً، عندما ساد الضغط الشعبي، أجبروا على الاعتراف وأعلنوا أن التجارة توقفت. واليوم يحدث الوضع نفسه مع شركة سوكار التي تبيع النفط لكيان يهود عبر تركيا. فرغم تصريح تركيا بتقييد التجارة مع كيان يهود، يتمّ نقل النفط إلى يهود عبر خط أنابيب باكو - جيهان - تبليسي. وفي حين تلبي دولة أذربيجان ما يقرب من 40 في المائة من احتياجات كيان يهود من النفط، فإن شركة سوكار تتوسط هذه التجارة الدموية. العديد من المنظمات غير الحكومية والمنظمات الشبابية وأهل تركيا ككل ينظمون احتجاجات للمطالبة بأن لا تفرض تركيا قيوداً على منتجاتها فحسب، بل وأيضاً منع وصول المنتجات إلى عصابة الإبادة الجماعية اليهودية عبر تركيا.

الحكومة التي يُفترض أنها تفرض عقوبات على كيان يهود لا تريد منع ذلك بأي شكل من الأشكال، لأن أردوغان والمسؤولين الآخرين ليسوا صادقين. وبسبب هذا النفاق، لم تُغلق سفارات وقنصليات كيان يهود حتى الآن. ولا توجد إجراءات قانونية في تركيا حتى الآن ضد نتنياهو وقطيع القتلة من كيان يهود. وحتى الآن لم تتم معاقبة وترحيل الإرهابيين اليهود الذين يحملون الجنسية التركية والذين ذهبوا للقتال في غزة.

علاوةً على ذلك، لا يزال مرتكبو جرائم القتل الجماعي الصهاينة يتلقون الدعم والحماية من خلال اعتقال الشباب المحتجين ضدّ شركة النفط سوكار، وهي شركة النفط التابعة لنظام الدكتاتور العلماني الصديق لليهود علييف، في عمليات فجرية. والسؤال إذن هو: إذا كان كيان يهود دولة إرهابية وحكومة نتنياهو وجنودها مجرمين قتلة، فلماذا يعاقب الشباب الذين يريدون طرد المجرمين من تركيا ولا يعاقب أولئك الذين يدعمون مجازرهم، مثل شركة سوكار؟ هذا ببساطة نفاق! إنها تعمل مع الذئب وتبكي مع الحمل.

من ناحية أخرى، قالت شركة سوكار في بيان إنها لا تبيع النفط الخام مباشرة إلى كيان يهود. ومع ذلك، قالت إنها لن تتدخل في أي بلد ستبيع الشركات التي تتعامل معها سوكار النفط! بعبارة أخرى، قبلت بشكل غير مباشر البيع لقتلة الأطفال. إن بيان شركة سوكار هو بيان الحكومة نفسه التي حاولت فيه في البداية بذكاء إنكار قضية التجارة مع الكيان المحتل ثم اضطرت إلى الاعتراف بسبب الضغط الشعبي.

والآن يتم وصف هذا الاحتجاج ضد شركة سوكار بأنه استفزاز وتتم التغطية على خيانة غزة من قبل أذربيجان وتركيا بحجة "دولتين وأمة واحدة". ولكن مهما كان ما يتم فعله فإن طوفان غزة سيستمر في فضح الخونة الذين يدعمون التحالف الصليبي اليهودي وتوضيح الصفوف.

وبإذن الله، في القريب العاجل، عندما تقوم الخلافة الراشدة على منهاج النبوة وتشرق شمس الإسلام، سيتم اقتلاع جميع الخونة مع اليهود المحتلين من جسد الأمة.

كما شبه رسول الله ﷺ المدينة المنورة... فقال: «الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَيَنْصَعُ طَيِّبُهَا» رواه مسلم والبخاري

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد أمين يلدريم

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان