النقاب يهدد أمن أوروبا واستقرارها!!
النقاب يهدد أمن أوروبا واستقرارها!!

الخبر:   يناقش الساسة الألمان من مختلف التوجهات إمكانية فرض حظر على لباس النقاب. ففي حين يعارض هذا الحظر كلٌّ من رئيس الدولة يوأخيم جاوكJoachim Gauck  ووزير الداخلية دو ميزييرde Maizière  وهما من الحزب الديمقراطي المسيحي بسبب معارضته للدستور لما فيه من حد للحرية الشخصية، يعارضه رئيس الحزب الاشتراكي الديمقراطي زيجمار جبريل Sigmar Gabriel لأنه سيؤدي إلى حرمان النساء من الحياة العامة. [مرآة اليوم – الألمانية]

0:00 0:00
Speed:
August 15, 2016

النقاب يهدد أمن أوروبا واستقرارها!!

النقاب يهدد أمن أوروبا واستقرارها!!

الخبر:

يناقش الساسة الألمان من مختلف التوجهات إمكانية فرض حظر على لباس النقاب. ففي حين يعارض هذا الحظر كلٌّ من رئيس الدولة يوأخيم جاوكJoachim Gauck  ووزير الداخلية دو ميزييرde Maizière  وهما من الحزب الديمقراطي المسيحي بسبب معارضته للدستور لما فيه من حد للحرية الشخصية، يعارضه رئيس الحزب الاشتراكي الديمقراطي زيجمار جبريل Sigmar Gabriel لأنه سيؤدي إلى حرمان النساء من الحياة العامة. [مرآة اليوم – الألمانية]

التعليق:

عودا إلى منهج التخويف من الإسلام وربط المظاهر الإسلامية بالإرهاب، يعود الساسة في أوروبا للبحث في حظر النقاب لأنه يهدد الأمن والاستقرار، هكذا وبدون أي حجة عقلية أو عملية. والذي يمنعهم من هذا الحظر هو معارضته للدستور الاتحادي، وقد جاء في إشارة من وزير الداخلية إلى أن الموضوع متعلق بالولايات، وأن لكل ولاية الحق في إصدار قانون خاص لها يحظر أو يسمح بالنقاب.

السؤال هو، هل سيقف الدستور في وجه استصدار قانون لا يتوافق معه؟

ليس مستغربا أن تقوم أجهزة الدولة بالتعاون مع استخباراتها بعمل إرهابي ما، تقوم به امرأة متسترة بالنقاب يقومون بتصويرها في مشهد درامي يشغلون الإعلام به حتى يستصدروا هذا القانونَ بتعديلِ الدستور أو بضمه تحت غطاء قانون مكافحة الإرهاب الذي أصبح مظلة لكل مخالفة دستورية. وقد حصل هذا من قبل عندما أرادت ألمانيا نشر كاميرات المراقبة في الأماكن العامة الأمر الذي أثار حفيظة الناس لما فيه من انتهاك للحريات الشخصية، حتى قامت المخابرات الألمانية بمسرحية الحقيبة التي تحتوي على أنبوبة غاز في محطة القطارات، والتي اكتشفتها لوجود كاميرات المراقبة في المحطة، ولولا هذه الكاميرات لحصلت كارثة، فاستغلت النشوة الإعلامية إبان مونديال كرة القدم عام 2006 فقامت منذ ذلك الحين بنشر عشرات الآلاف من الكاميرات تحت غطاء مكافحة الإرهاب، وكذلك فعلت مع مراقبة الشبكة العنكبوتية بمسرحية مماثلة.

يذكرنا هذا بتغيير المادة 83 من دستور الجمهورية العربية السورية، والذي عدله مجلس الشعب السوري في حزيران عام 2000 في ساعة بعد نفوق حافظ أسد ليتولى الرئاسة ابنه الجزار الذي لم يكن بلغ الأربعين بعد.

المدهش في الموضوع أن نجد بعض أبناء جلدتنا يتهافتون على الترويج للقبول بهذا الحظر بحجة أن من يلبس النقاب يضع حاجزا ثقافيا بينه وبين الاندماج في المجتمع الأوروبي الذي ينتمي له! وهذا ما صرح به من ادعى لنفسه أنه خبير في الشؤون الإسلامية المدعو بسام الطيبي وهو سوري المولد ويعمل مدرسا للعلوم الإسلامية في جامعة جوتنجن في ألمانيا.

على صعيد آخر قام مجلس بلدية مدينة كان الفرنسية بحظر لباس البوركيني على شواطئ البحر وهو لباس يغطي سائر البدن  للسباحة لأنه - حسب وصف محافظ المدينة - يدل على انتماء لمنظمة إرهابية تحارب فرنسا.

أي هشاشة فكرية هذه التي تتمخض عنها هذه القوانين؟ قطعة قماش تهز كيانات وتهدم مبادئ وتزلزل ثقافات وتهدد أمن أقوى البلاد واستقرارها! لا بد أن لهذه القماشة شأناً حتى تتداولها البرلمانات وتناقشها المحافل السياسية.

إنها ليست مجرد قطعة قماش فحسب، فهم يعلمون أنها تدل على عزة المسلمة وعلوها عن رذائل الغرب وتميزها في حشمتها. وهي رمز لفكر ومبدأ يعلو على كل المبادئ ويكشف عوارهم وفساد نظرتهم عن الحياة، وهذا ما يخشونه لما فيه من تهديد مبدئي لوجودهم وليس تهديدا إرهابيا كما يدعون.

نسأل الله أن يعزنا بالإسلام في دولة عزيزة، في خلافة راشدة على منهاج النبوة كما بشر بها النبي e: «... ثم تكون خلافة على منهاج النبوة».

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

م. يوسف سلامة - ألمانيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان