النظام الرئاسي (مترجم)
النظام الرئاسي (مترجم)

شارك الرئيس التركي أردوغان في برنامج تلفزيوني حيث صرح ببعض التصريحات حول النظام الرئاسي وقال "سوف أستمر بالدعوة لنظام الرئاسة. لماذا نخجل منه؟ ما هو نظام الرئاسة؟ فلندع الأمة والمثقفين والسياسيين لمناقشته.

0:00 0:00
Speed:
November 22, 2015

النظام الرئاسي (مترجم)

الخبر:

شارك الرئيس التركي أردوغان في برنامج تلفزيوني حيث صرح ببعض التصريحات حول النظام الرئاسي وقال "سوف أستمر بالدعوة لنظام الرئاسة. لماذا نخجل منه؟ ما هو نظام الرئاسة؟ فلندع الأمة والمثقفين والسياسيين لمناقشته. لماذا نهرب منه؟ في الواقع أن هناك مشكلة نظام خلف المشاكل؟ إنهم ينظرون إليه كأنه "أمر خاص بأردوغان. إنه ليس خاصًا فيَّ، إنه يتعلق بأمتي. فلنطرح الأمر على الأمة، وما تقرره الأمة سنوافق عليه بكل سرور. إن العالم يسعى إلى الطريق التي تقود إلى الاستقرار، يجب أن نتخلص من نظام الأزمات هذا". (المصدر: وكالات).

التعليق:

بعد انتخابات حزيران/ يونيو جُمد موضوع النظام الرئاسي لفترة ولكنه ما لبث أن عاد مجددًا بعد انتخابات تشرين الثاني/ نوفمبر. حزب العدالة والتنمية الذي وصل إلى السلطة منفردًا بعد الانتخابات قد قوى من شوكته لهذا الموضوع، لذا ينبغي أن نقرأ جيدًا بين سطور تصريحات أردوغان. مظهرًا المكر السياسي، يدعي أردوغان أن هذا النظام الرئاسي ليس أمرًا شخصيًا ويجب على الأمة مناقشته. ومن هنا يمكن أن نقول الآتي:

1. منذ أن عاد حزب العدالة والتنمية إلى السلطة منفردًا بعد الانتخابات فقد قوي موقفه من القضية. ومن المحتمل أن أردوغان يخطط لطرح هذا الأمر بالإضافة إلى الدستور الجديد للاستفتاء، وقد صرح بهذا بكل وضوح.

2. إن أردوغان يخطط لإنهاء السياسة العلمانية القوية المؤيدة للإنجليز نهائيًا وإحلال السيطرة السياسية الأمريكية مكانها. بالإضافة لهذا فإن النظام الرئاسي الذي يطالب به أردوغان هو في الواقع مطلبٌ أمريكي.

3. مع أن أردوغان لا يرى في الموضوع أمرًا شخصيًا، إلا أن هناك بعض المصداقية لهذا القول. إن هذا الأمر هو مطلبٌ أمريكي، ويولي أردوغان أهميةً كبرى له وكأنه يريد تثبيت نفسه من خلال النظام الرئاسي.

4. في حال تمت التعديلات الدستورية وتحول النظام إلى النظام الرئاسي من الممكن أن يكون هناك حزبان فقط، على غرار أمريكا، في فترات مستقبلية. ومن المحتمل جدًا أن يصل حزب العدالة والتنمية وحزب الشعب الجمهوري "أكثر نعومةً" للبرلمان.

5. ومن الممكن القول إن النظام الرئاسي المطروح على جدول الأعمال من قبل أردوغان لا يختلف كثيرًا عن النظام البرلماني من حيث الأساس على اعتبار أن أسس العلمانية والديمقراطية موجودتان في كليهما.

6. في خطابه قال الرئيس أردوغان بخصوص النظام الرئاسي "لماذا نخجل منه؟ ما هو النظام؟ فلندع الأمة والمثقفين والسياسيين لمناقشته. لماذا نمتنع عنه؟ في الواقع إن هناك مشكلة نظام خلف المشاكل". ومن هنا فإن أردوغان يتلاعب بالشعب. لو كان أردوغان مخلصًا في أقواله لناقش الخلافة التي هي النظام الوحيد للمسلمين، عوضاً عن النظام الرئاسي. بالإضافة لهذا كان يجب عليه العمل بكل قوته لإقامة الخلافة أو تسليم الحكم لحزب التحرير.

7. بالحديث عن أزمات النظام، اقترح أردوغان أن النظام الرئاسي سيحل الأزمات. لا يوجد لهذا الادعاء أي أساس من الصحة حيث إن هذا النظام مطبق من قبل الكثير من دول العالم وهو على وشك الانهيار. إن هذا النظام غير قادر على إيجاد الحلول وقد وصل به الحال إلى جر الإنسانية إلى الهاوية. بالإضافة لهذا فإن شعوب الدول التي تطبق هذا النظام مثل أمريكا والدول الغربية قد وصلت إلى درجة كراهية هذا النظام.

8. في الختام نقول: إن إحداث بعض التعديلات على النظام وعدم قلعه من جذوره لن تأتي بالاستقرار، فبغض النظر عن النظام البرلماني أو النظام الرئاسي فإن كليهما حرام. يجب على المسلمين ألا ينخدعوا بمثل هذا النظام الرئاسي، بل يجب عليهم العمل لاستئناف الحياة الإسلامية عن طريق إقامة دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، وهي وحدها القادرة على إحداث الاستقرار المنشود.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

يلماز شيلك

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان