
2025-08-11
الرادار: الأستاذة/أم صهيب تكتب.. السودان: مأساة القرن المُغيّبة عن أنظار العالم
دولت اسلام، حامی رعایای خود، غایب شد و مسلمانان در بدبختی، عذاب و فجایع در سراسر جهان زندگی کردند، از جمله سودان که در حال حاضر یکی از بدترین فجایع انسانی در تاریخ معاصر را در نتیجه جنگ خونین مداوم از دو سال پیش بین ارتش و نیروهای پشتیبانی سریع تجربه میکند، که منجر به فجایع وحشتناکی شده است که هیچکس در مورد آن صحبت نمیکند یا تلاش نمیکند آن را متوقف کند. جنگی فراموششده که رسانهها بر آن نور نمیافکنند و هیچ دولتی یا حتی مؤسساتی ابعاد آن را فاش نمیکنند.
زیرا ساکنان در معرض نقضهای جدی شامل کشتار جمعی، آوارگی، پناهندگی اجباری، قحطی، بیماری، خشونت جنسی و سایر مصیبتها قرار میگیرند، و هیچ ناظر و بازخواستکنندهای وجود ندارد!
با ارتکاب فجایع از سوی هر دو طرف درگیر، تخمینها حاکی از وجود آمار تکاندهندهای از کشتهها و زخمیها، بهویژه در میان زنان، کودکان و سالمندان است. تعداد کشتهها حداقل 150,000 نفر تخمین زده شده است که بیش از 60,000 نفر از آنها تنها در ایالت خارطوم در 14 ماه اول درگیری بودهاند.
تعداد مجروحان از 70,000 نفر فراتر رفته است، با مشکلات بزرگی در دسترسی به مراقبتهای پزشکی به دلیل فروپاشی سیستم بهداشتی و توقف 70 تا 80 درصد از مؤسسات بهداشتی، و شیوع بیماریهایی مانند وبا، سرخک و اسهال. همچنین، آموزش و پرورش از بین رفته است. تقریباً 20 میلیون کودک در سودان امروز خارج از مدارس هستند.
مناطق متعددی شاهد قتلعامهای وحشتناک، اعدامهای خونسرد، آدمربایی و شکنجه، از جمله کودکان بودهاند، از جمله کشتارهای ود النورة، الهلالیة، جلقنی، السریحة، تمبول، اردوگاه زمزم و روستاهای شمال دارفور، الجنینة، اردمتا و روستاهای ایالت نیل سفید در مرکز کشور، که منجر به کشته شدن هزاران غیرنظامی و آوارگی صدها هزار نفر از آنها شده است. علاوه بر این، جرایم خشونت جنسی و تجاوز گروهی علیه زنان، دختران و حتی کودکان وجود دارد.
بر اساس گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت وابسته به سازمان ملل متحد، این جنگ منجر به آوارگی بیش از 14 میلیون نفر شده است، از جمله بیش از 11 میلیون آواره در داخل سودان و بیش از 3 میلیون پناهنده که به کشورهای همسایه مانند مصر، اتیوپی، آفریقای مرکزی، سودان جنوبی، چاد و حتی اردن فرار کردهاند.
کودکان 53 درصد از آوارگان داخلی را تشکیل میدهند، که سودان را به بزرگترین بحران آوارگی داخلی در جهان تبدیل میکند، جایی که آوارگان حدود یک سوم جمعیت سودان را تشکیل میدهند که حدود 50 میلیون نفر است. اردوگاههای پناهندگان فاقد خدمات اساسی هستند و از کمبود غذا، آب تمیز و مراقبتهای بهداشتی رنج میبرند. این اردوگاهها نیز در معرض حملات مکرر قرار دارند که رنج آوارگان را افزایش میدهد.
همه اینها منجر به یک بحران غذایی حاد شده است، به ویژه اینکه هر دو طرف از گرسنگی به عنوان سلاح جنگی با جلوگیری از ورود غذا به مناطق تحت کنترل خود استفاده میکنند. حدود 25 میلیون نفر - تقریباً نیمی از جمعیت - به کمکهای غذایی نیاز دارند، به ویژه در اردوگاههای آوارگان. صدها هزار کودک از سوء تغذیه حاد رنج میبرند و تعداد زیادی از آنها در معرض مرگ هستند. گزارشها حاکی از آن است که حدود 3.7 میلیون کودک در سودان از سوء تغذیه رنج میبرند، با این انتظار که اگر وضعیت به همین منوال ادامه یابد، این تعداد افزایش یابد و احتمال مرگ حدود 220,000 کودک مبتلا به سوء تغذیه حاد وجود دارد.
به این معنا که سودان، که به دلیل فراوانی زمینهای کشاورزی، آب و دامها به عنوان سبد غذایی جهان در نظر گرفته میشد، اکنون مردمش از گرسنگی، فقر، بیماری و آوارگی رنج میبرند و با بزرگترین فاجعه انسانی از هر نظر در نتیجه جنگ شوم بین ارتش و نیروهای پشتیبانی سریع مواجه است، تا مطامع خانم خود آمریکا در سودان و ثروتهای آن را ادامه دهند، که تنها مردم مصیبتزده سودان بهای سنگینی برای آن میپردازند.
این جنگ در سودان و دیگر کشورهای مسلمان تا زمانی که مطامع استعماری وجود داشته باشد و حاکمان فرومایه بر سینههای آنها سنگینی کنند، ادامه خواهد داشت. ای مردم، برای برکناری آنها و ایجاد خلافت راشده دوم بر منهج نبوت تلاش کنید تا سودان و همه کشورهای مسلمان از زنجیر استعمار با همه اشکال و روشهایش رهایی یابند. خداوند متعال فرمود: ﴿ذَلِكَ بِأَنَّ اللهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴾.
همانطور که ابن ماجه با سند خود از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت کرده است که گفت: رسول خدا ﷺ رو به ما کرد و فرمود: «ای گروه مهاجران: پنج چیز است که اگر به آنها مبتلا شوید، و به خدا پناه میبرم از اینکه به آنها برسید؛ هرگز در هیچ قومی فحشا آشکار نشود تا اینکه آن را علنی کنند، مگر اینکه طاعون و دردهایی که در نیاکان گذشتهشان نبوده است، در میان آنها شیوع یابد، و پیمانه و ترازو را کم نگذارند، مگر اینکه به سالها و سختی معیشت و ستم سلطان بر آنها گرفتار شوند، و زکات اموال خود را ندهند، مگر اینکه باران از آسمان از آنها منع شود، و اگر حیوانات نبودند، باران نمیباریدند، و پیمان خدا و پیمان رسولش را نشکنند، مگر اینکه خداوند دشمنی از غیر خود بر آنها مسلط کند تا بخشی از آنچه در دست دارند را بگیرند، و تا زمانی که پیشوایان آنها به کتاب خدا حکم نکنند و از آنچه خداوند نازل کرده است برنگزینند، مگر اینکه خداوند عذابشان را در میان خود قرار دهد». و این به خدا قسم وضعیت و حال ما در کشورهای اسلامی از زمان غروب آفتاب خلافت و سرپرست و رهبری است که به شریعت خدا و دین او حکم میکند.
نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاعرسانی مرکزی حزب التحریر
مسلمة الشامی (أم صهيب)
المصدر: الرادار