الشعب الكردي المسلم بين خندقين (مترجم)
الشعب الكردي المسلم بين خندقين (مترجم)

 وقعت اشتباكات بعد أن رفضت الشرطة منح ترخيص لمسيرة احتجاجية لحزب الشعوب الديمقراطي كان قد خطط لها للتظاهر ضد تدابير أمنية مكثفة في بلدة سور في مدينة ديار بكر.

0:00 0:00
Speed:
December 19, 2015

الشعب الكردي المسلم بين خندقين (مترجم)

الشعب الكردي المسلم بين خندقين

(مترجم)

الخبر:

وقعت اشتباكات بعد أن رفضت الشرطة منح ترخيص لمسيرة احتجاجية لحزب الشعوب الديمقراطي كان قد خطط لها للتظاهر ضد تدابير أمنية مكثفة في بلدة سور في مدينة ديار بكر. وقد قتل شخصان بالرصاص خلال هذه الحوادث. (وكالات).

التعليق:

تستمر الاشتباكات بعد الانتخابات على نحو متزايد بين حزب العمال الكردستاني والسلطات الحكومية في المنطقة الشرقية والجنوبية الشرقية والتي بدأت بالفعل قبل انتخابات 1 تشرين الثاني/نوفمبر وتزايدت بعد إعلان نتائج الانتخابات. ويسود حظر التجول والمواجهات خصوصا في بلدتي سيلفان وسور في ديار بكر، وبلدة سيزر في سيرناك، وبلدة نصيبين في منطقة ماردين ويوكسيكوفا في هكاري. وبينما يهاجر عشرات الآلاف من الناس من هذه المناطق إلى المناطق المجاورة، فإن حظر التجول وتهديد حزب العمال الكردستاني يمنع باقي الأفراد من تلبية احتياجاتهم الأساسية. وعلى الرغم من أن الشرطة توفر للناس في المناطق الآمنة جزئيا الخبز والماء والغذاء، فإن المشاكل في المناطق غير الآمنة لا تزال مستمرة. وبينما تستمر العمليات لعدة أيام، فإن المدارس، والشركات التجارية، والمكاتب العامة أصبحت غير قادرة على تقديم الخدمات.

تصريحات الرئيس أردوغان بشأن اتفاق دولمبهس بعد فشل حزب العدالة والتنمية في الوصول  إلى السلطة  منفردا في انتخابات 7 حزيران/يونيو،  فضلا عن إعلان حزب العمال الكردستاني عدم إلقاء السلاح؛ الذي وضع "عملية الحل" القائمة منذ سنتين "مجمدة"، قد أدى إلى اندلاع الاحتجاجات في العديد من المدن. في أعقاب ذلك بدأت الدولة في شن عمليات داخل البلاد وفي منطقة قنديل، واستمر هذا الصراع على نحو متزايد.

وقد أدلى رئيس الوزراء أحمد داود أوغلو بالتصريحات التالية فيما يتعلق بالعمليات الأخيرة: "سيتم تطهير كل المناطق من العناصر الإرهابية، من شارع لشارع ومن بيت لبيت إذا لزم الأمر". وقال: "قلت إن هذه الجبال سيتم تطهيرها عندما حدث داليجا. ويتم مسح تلك الجبال. ولن يبقى هناك شارع واحد في سيزر وسيلوبي وسور غير مطهر. لن نترك بيتا واحدا"، و"لن نعطي فرصة لأولئك الذين يسعون لتحويل سيزر إلى كوباني". وتظهر هذه التعليقات أن الدولة ستستمر في سياستها الأمنية لحين آخر.

تركيا هي الدولة التي تعيش فيها غالبية الأكراد. ورأى حزب العدالة والتنمية أن حزب العمال الكردستاني قد عزز فعاليته على الصعيدين العسكري وفي المناطق الحضرية أثناء "عملية الحل". ويشكل هذا الوضع عائقا لحزب العدالة والتنمية في كسب تأييد الشعب الكردي، وكذلك في اتخاذ الخطوات المتعلقة بتركيا. ويسعى حزب العدالة والتنمية إلى تدمير حزب العمال الكردستاني وامتداداته في المنطقة من خلال التفويض الذي تلقاه في الانتخابات العامة ودعم الجمهور. وبالتالي فإنه يواصل حظر التجول والعمليات.

حزب العمال الكردستاني يريد الحفاظ على ما حققه من إنجازات من "عملية الحل". لقد أراحت "عملية الحل" شعوب المنطقة، ولكنها خفّضت أسباب محاربة الدولة. بالنسبة للسكان المحليين، فإن كسب الأعضاء من خلال الاستراتيجية القديمة والإجراءات المخططة لم يعد مناسبا كما كان من قبل. هذا هو السبب في تغيير حزب العمال الكردستاني استراتيجيته ونقل الصراع بعيدا أكثر فأكثر عن المناطق الريفية إلى المدن. لقد علّمت أحداث كوباني ودعم الشعب، وكذلك الخبرات بجانب صفوف حزب الاتحاد الديمقراطي في سوريا، علمت حزب العمال الكردستاني حرب المدن. وفي الواقع، لقد أصبحت كوباني مقرا لكبار قادة حزب العمال الكردستاني بصدارة كل من باهوز آردال، ومصطفى كاراسو ونورالدين صوفي.

وتسعى الدولة لعرقلة تعزيز حزب العمال الكردستاني في المدن واسترداد إنجازات حزب العمال الكردستاني في السنتين الماضيتين. وهكذا، بقولها بأنه "ليست هناك مشكلة كردية وإنما هناك مشكلة حزب العمال الكردستاني"، فإنها تخطط لكسب تأييد الشعب للسياسة الديمقراطية وإبعادها من حزب العمال الكردستاني وامتداداته. وسوف يتيح تحقيق هذا اتخاذ تدابير فعالة ضد الاحتمالات في العراق وسوريا. وستتخذ الدولة خطوات سياسية جديدة باسم قرار بعد هذه الاشتباكات.

إن نقل المعارك إلى المدن، وحفر الخنادق والأنفاق في الشوارع هو نضال حزب العمال الكردستاني للتمكين، من خلال  كسب دعم الشعب وتركيع الدولة. حتى وإن أخفق في تحقيق ذلك، فإنه لا يزال خطوة تهدف إلى تعزيز يده في المفاوضات مع الدولة. وإذا تمكن من تحقيق ذلك، فإنه يهدف إلى الحصول على مطالبها في مفاوضات محتملة مع الدولة، ولو تحت اسم مختلف.

وقد أجبرت هذه التجارب شعوب المنطقة على ما يشبه اختيار حالة من حالات الوفاة. لقد اضطرت لاتخاذ خيار بين أن تكون مع الدولة الديمقراطية العلمانية، أو أن تكون بجانب المنظمة التي تضطهد شعبها. وهكذا، فقد كان الشعب الكردي المحلي دائما هم المظلومين.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

موسى باي أوغلو

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان