اليوم العالمي للمرأة: 115 عاماً من الفشل والنفاق
اليوم العالمي للمرأة: 115 عاماً من الفشل والنفاق

الخبر: في الثامن من آذار/مارس 2025، يتم الاحتفال باليوم العالمي للمرأة، والذي يصادف مرور 115 عاماً منذ إنشائه في كوبنهاجن عام 1910. تحتفل الحكومات والمؤسسات الغربية بهذا اليوم بتصريحات صاخبة عن التقدم والمساواة والتحرر. ومع ذلك، فإن الواقع يفضح نفاقهم العميق، وخاصة في مهمتهم التي عينوها لأنفسهم "لتحرير" النساء المسلمات.

0:00 0:00
Speed:
March 10, 2025

اليوم العالمي للمرأة: 115 عاماً من الفشل والنفاق

اليوم العالمي للمرأة: 115 عاماً من الفشل والنفاق

(مترجم)

الخبر:

في الثامن من آذار/مارس 2025، يتم الاحتفال باليوم العالمي للمرأة، والذي يصادف مرور 115 عاماً منذ إنشائه في كوبنهاجن عام 1910. تحتفل الحكومات والمؤسسات الغربية بهذا اليوم بتصريحات صاخبة عن التقدم والمساواة والتحرر. ومع ذلك، فإن الواقع يفضح نفاقهم العميق، وخاصة في مهمتهم التي عينوها لأنفسهم "لتحرير" النساء المسلمات.

التعليق:

وَهْمُ التقدم: على الرغم من أكثر من قرن من النضال النسوي، والاتفاقيات الدولية مثل إعلان بكين واتفاقية القضاء على جميع أشكال التمييز ضد المرأة (سيداو)، لا تزال النساء في جميع أنحاء العالم يواجهن العنف والفقر والاعتداء الجنسي والاتجار والوصول المحدود إلى التعليم والرعاية الصحية. وبينما زادت الفرص في التعليم والوظائف، زادت أيضاً الضائقة النفسية والتوتر والعنف والاعتداء الجنسي؛ وهو ما أثبتته حركة #MeToo. إن كرامة المرأة تتقوض، حيث يتم تقليصها إلى مجرد أشياء تجارية، وإجبارها على تلبية معايير الجمال غير الواقعية، وإجبارها على التوفيق بين حياتها المهنية والأمومة وتوقعات المجتمع.

إن النظام الرأسمالي العلماني، الذي يدعي تمكين المرأة، قد حولها إلى سلعة. إنه يخلق بيئة حيث يقوض الرجال الغربيون الأقوياء حقوقها وكرامتها باستمرار. إن صعود الشعبوية اليمينية - الذي ينعكس في قادة مثل دونالد ترامب - يوضح تسامح المجتمع مع كراهية النساء، ويكشف عن التناقضات الأخلاقية في ادعاء الغرب بالدفاع عن حقوق المرأة ويؤدي إلى تآكل التقدم المفترض لحقوق المرأة ورفاهيتها تماماً.

النفاق الغربي تجاه المرأة المسلمة: بينما تدعي الحكومات الغربية أنها تدافع عن حرية المرأة، فإنها تفرض في الوقت نفسه قيوداً على ملابس المرأة المسلمة. وحتى في الدنمارك، موطن يوم المرأة العالمي، اقترحت ما تسمى "لجنة نضال المرأة المنسية" حظر الحجاب في المدارس الابتدائية بحجة ضمان حرية الفتيات المسلمات؛ وهو تناقض ساخر يفضح النهج الانتقائي والقسري الذي يتبناه الغرب في التعامل مع حقوق المرأة. فهم يسعون إلى "تحرير" النساء المسلمات من خلال القوة والحظر، في حين تصرخ النساء الغربيات أنفسهن مطالبات بالتحرر من قمع الرأسمالية.

وفي الوقت نفسه، تدعم هذه الحكومات نفسها كيان يهود المسؤول عن قتل الآلاف من النساء في غزة وإساءة معاملة السجينات بشكل منهجي. وبينما تحتفل باليوم العالمي للمرأة بإعلانات المساواة، فإنها تواصل دعم وتمويل الأنظمة القمعية التي تكرس العنف ضد المرأة. وهذا المعيار المزدوج الصارخ يفضح تناقضها الأخلاقي.

الإسلام هو الضمان الحقيقي لكرامة المرأة: على النقيض من النسوية والرأسمالية، اللتين فشلتا في توفير الكرامة الحقيقية، يقدم الإسلام نظاماً شاملاً يحمي المرأة من الاستغلال والقمع والتحول الجنسي. وعلى النقيض من المجتمعات الغربية، لا يضع الإسلام الرجال والنساء ضد بعضهم بعضا في صراع بين الجنسين، ولا يبيع المثل العليا الزائفة أو يخفضها إلى سلعة. بل إنه بدلاً من ذلك يقيم الانسجام بين الجنسين من خلال أدوار محددة وحقوق ومسؤوليات متبادلة. فالرجال والنساء ليسوا متنافسين في الإسلام بل يكمل كل منهما الآخر، كل منهما يؤدي دوره ضمن نظام عادل وموجه من الله. وتظل الخلافة هي الدولة الوحيدة في التاريخ التي تضمن حقوق المرأة وأمنها وكرامتها.

لقد حان الوقت للنساء المسلمات وغير المسلمات على حد سواء لرفض الوعود الفارغة للنسوية العلمانية والسعي إلى العدالة والحماية الحقيقية في الإسلام.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إبراهيم الأطرش

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان