عندما يصبح المنقذون ضحايا
عندما يصبح المنقذون ضحايا

الخبر: قال زعيم حزب BSP، عمران مسعود، يوم السبت في تغريدة نُشرت باللغة الهندية، "أصبحت الدولة غير آمنة للفتيات تحت حكم سي إم يوغي أديتياناث. ففي ميروت، انتحرت طالبة BDS فانيا شيخ بالقفز من الشرفة، بعد أن تحرّش بها زميلها في الصف علانيةً وصفعها للاحتجاج". (مجلة الصحافة الحرة).

0:00 0:00
Speed:
October 28, 2022

عندما يصبح المنقذون ضحايا

عندما يصبح المنقذون ضحايا

(مترجم)

الخبر:

قال زعيم حزب BSP، عمران مسعود، يوم السبت في تغريدة نُشرت باللغة الهندية، "أصبحت الدولة غير آمنة للفتيات تحت حكم سي إم يوغي أديتياناث. ففي ميروت، انتحرت طالبة BDS فانيا شيخ بالقفز من الشرفة، بعد أن تحرّش بها زميلها في الصف علانيةً وصفعها للاحتجاج". (مجلة الصحافة الحرة).

التعليق:

تشير التقارير إلى أن 200 مليون مسلم في الهند يتعرضون للتهديدات المخطط لها والمستهدفة والاعتداء والعنف الجنسي والقتل. هذه الحادثة الأخيرة المفجعة لفانيا شيخ، طالبة علوم الأسنان في السنة الثانية التي واجهت الإساءة والإذلال وأنهت حياتها علانية. لم يكن فعلها مجرد اليأس والغضب، بل كان إعلاناً صريحاً عن الحالة البائسة للمسلمين في الهند. ويمكن رؤية علامات خدش الأظافر الموجودة على وجه المتّهم على وجوه أصحاب السلطة الذين كان بإمكانهم حمايتها. بالنسبة إلى الحكومتين، قد تكون باكستان والهند مجرد جارتين، لكن بالنسبة لشعب باكستان، فإن مسلمي الهند هم إخوة وأخوات تركوا وراءهم.

نشأت باكستان نتيجة لمطالبة الناس بالعيش في ظلّ الإسلام. تم قبول الأرواح التي فُقدت، ويُضحّى بهم ويُخطفون بعيداً والحزن يملأ قلوبهم. انقسمت العائلات، وفُقدت الممتلكات، وتعرضت البنات للاعتداء، وتحمّلت الجماهير جروحاً لا تندمل. لقد سمعنا جميعاً قصص الرعب لنساء قفزن من فوق أسطح منازلهن أو في الآبار لإنقاذ شرفهن. وقُتل أطفال أمام أعين أمهاتهم. ومات الرجال لحماية النساء والأطفال واعتقدوا أنهم كانوا يحمون أجيال المسلمين. ولكن حتى بعد رسم الخطوط استمر التمييز. وتمت مطاردة المسلمين كلما وجدوا في حالة ضعف. في الواقع، تصاعدت لتصبح حركة دولية لإلقاء اللوم على المسلمين عن كل خطأ،  لمجرد كونهم مسلمين.

وهذا يوضح أن الحرب ليست ضدّ المسلمين فقط بل ضدّ عقيدتهم. عندما يزعمون أن المسلمين يشكلون تهديداً لهم، فإنهم في الواقع يعبرون عن خوفهم الداخلي من قوة الإسلام. لم تكن فانيا هي أول فتاة تعاني ولن تكون الأخيرة إذا بقينا نعيش في ظلّ هذا النظام الشيطاني. قال الصحفي الهندي ديريندرا كيه جها "إذا كانت هندو راشترا تعني منح المسلمين مكانة من الدرجة الثانية، فإن الهند قد أصبحت بالفعل كذلك. الآن السؤال هو هل نجعله رسمياً. حتى لو لم يفعلوا ذلك، فقد حدث التغيير".

في الواقع، حلم حزب بهاراتيا جاناتا هو تقليص وجود المسلمين في الهند، ولم يتورعوا عن التصريح بذلك أيضاً. هؤلاء هم المسلمون أنفسهم الذين قاتلوا معهم لطرد الاستعمار البريطاني من شبه القارة الهندية والذين عاشوا معهم سوياً منذ مئات السنين. بدأت الحركة من أجل الحرية دون أي خطة لوطن منفصل لأن المسلمين اعتبروا شبه القارة الهندية بأكملها موطناً لهم. بدأ البريطانيون فكرة الفصل هذه وروجوا لها من أجل السيطرة بشكل أفضل على الناس وجعلهم أيضاً منافسين لبعضهم بعضاً ما يجعل من السهل على البريطانيين السيطرة على كليهما.

إذا نظرنا فقط إلى النساء المسلمات اللواتي عملن من أجل حرية شبه القارة الهندية عندما كان الرجال مسجونين، فسنجد العديد ممن عملوا للتو من أجل التخلص من البريطانيين. أشار غاندي إلى عبادي بانو بيغوم باسم بي أما، على الرغم من حالتها المالية السيئة، من 1917 إلى 1921، تبرعت بمبلغ 10 روبية شهرياً للاحتجاج على قانون الدفاع البريطاني، بعد اعتقال ساروجيني نايدو. عملت بيبي أمتوس سلام مع غاندي وفي 9 شباط/فبراير 1947، ظهر تقرير في "ذي تريبيون" يذكر صومها لمدة 25 يوماً من الاحتجاج باعتباره التدخل الأكثر بروزاً. رفضت بيجوم حضرة محل، زوجة نواب واجد علي شاه، حاكم عوض، قبول أي امتيازات أو علاوات من البريطانيين. قاتلت بيغوم، بمساعدة قائدها رجا جلال سينغ، شركة الهند الشرقية البريطانية ببسالة. سلطت محمدي خانم، بفهمها للأدب، الضوء على تدمير شركة الهند الشرقية للمساجد والمعابد لإفساح المجال للطرق السريعة، والتي كانت بمثابة حافز للانتفاضة. سيدة فكرلهاجيان حسن، شاركت في الكفاح الهندي من أجل الحرية وحثت أطفالها على القيام بذلك أيضاً. كانت هي نفسها طفلة من مهاجرين عراقيين وربت أبناءها ليكونوا مقاتلين من أجل الحرية الذين اكتسبوا سمعة سيئة فيما بعد باسم "الإخوة حيدر أباد حسن".

هذه مجرد أمثلة قليلة لنساء مسلمات شجاعات ودورهن ضد الغزو البريطاني. فكيف نقبل هذا الإذلال والوحشية ضد بنات هؤلاء النسوة الرائعات وكيف نتركهن وحدهن يعانين؟ ماذا فعل بنا 75 عاماً من القومية؟ من قتال الرجال واحتجاج النساء تحولنا إلى آلات للكسب والإنفاق. لقد حولتنا الرأسمالية إلى كائنات تهدف للربح وقصرت أنشطتنا على الإنجازات الشخصية والتقدم والترفيه. كيف نفشل في رؤية بناتنا فتيات مثل فانيا؟ لماذا لا نسير على خطا أمهاتنا ونعمل من أجل شيء مهم بالفعل؟ ندعو إخواننا في القوات المسلحة إلى النهوض وإثبات أنفسهم كمسلمين حقيقيين يعيشون فقط لطاعة أوامر الله سبحانه وتعالى. مهما كانت الصعوبة التي يواجهونها بهذه الطريقة ستقودهم في النهاية إلى الجنة التي هي حلم كل مسلم. فقط إقامة الخلافة ستحل مشاكل الأمة الإسلامية. حتى ذلك الحين لدينا خياران، أن نعاني وننتظر المزيد من المعاناة، أو أن نكافح ونكون الأشخاص الذين أحبهم الله سبحانه وتعالى. إن تأخير وإهمال المسلمين الذين لديهم قوة للمساعدة سيؤدي إلى مزيد من الخسارة لهذه الأمة وسيكونون مسؤولين أمام الله سبحانه وتعالى.

روي عن عبد الله بن عمر، عن الرسول ﷺ قال:‏ «الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لاَ يَظْلِمُهُ وَلاَ يُسْلِمُهُ، وَمَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ، وَمَنْ فَرَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرُبَاتِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِماً سَتَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» صحيح البخاري

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إخلاق جيهان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان