استمرار الاحتجاجات الرافضة لنتائج الاقتراع في العراق
استمرار الاحتجاجات الرافضة لنتائج الاقتراع في العراق

الخبر:   أوردت وكالة الأناضول يوم الخميس 2021/10/21 مطالبة رئيس حكومة تصريف الأعمال العراقية مصطفى الكاظمي المعترضين على نتائج الانتخابات بالتزام الطرق القانونية والمسار السلمي، في حين يستمر الاعتصام أمام مدخل المنطقة الخضراء في بغداد لرفض لنتائج الانتخابات.

0:00 0:00
Speed:
October 25, 2021

استمرار الاحتجاجات الرافضة لنتائج الاقتراع في العراق

استمرار الاحتجاجات الرافضة لنتائج الاقتراع في العراق

الخبر:

أوردت وكالة الأناضول يوم الخميس 2021/10/21 مطالبة رئيس حكومة تصريف الأعمال العراقية مصطفى الكاظمي المعترضين على نتائج الانتخابات بالتزام الطرق القانونية والمسار السلمي، في حين يستمر الاعتصام أمام مدخل المنطقة الخضراء في بغداد لرفض لنتائج الانتخابات.

التعليق:

لو كان في أرض الرشيد بقية من حمية لداس الشعب فيها ليس على نتائج الانتخابات فحسب بل وعلى كل بقية من بقايا الاستعمار القديم الذي تولى وزره صدام حسين والاستعمار الحديث الذي نفخ في كيره زعماء الطائفية والعصبية القبلية والقومية النتنة. فمشكلة العراق ليست من يتربع على كرسي في برلمان سقفه بناه بريمر الأمريكي صنو سايكس وبيكو، وأرضه قومية عفنة ممزوجة بطائفية نخرة، وأجواؤه يملؤها نتن الفساد ونهب أموال الناس.

لا يزال العراق يرزح تحت الاحتلال بموجب معاهدات تكريس الاحتلال المتلاحقة، وجنود الجيش الأمريكي الذين يدوسون تراب أرض الرافدين صباح مساء. فأي انتخابات وأي سيادة وأي دولة هذه التي يتقاتل عليها أبناء العراق وهم يعلمون أن الأمر الأول والأخير في بغداد هو لأمريكا منذ أن احتلتها عام 2003؟ وحتى لا يظن السامع بنا ظن السوء، فقبل 2003 لم يكن أمر العراق بأيدي أهلها كذلك بل كان بأيدي بريطانيا إما مباشرة عبر سفيرها أو غير مباشرة من خلال عملائها. وحتى لا يبتعد بمستمعينا الكرام المشهد ويظنون أن العراق أمرها طارئ وغريب على بلادنا، فإننا نقول إن حالها ليس أسوأ ولا أحسن من حال غيرها من دول المنطقة. فما من دولة في المنطقة العربية تحديدا إلا وسيادتها مرهونة لأمريكا أو بريطانيا وأحيانا فرنسا، ويديرها عملاء مأجورون باعوا شعوبهم ودين شعوبهم وحقوق شعوبهم بأثمان بخسة ومع ذلك لم يأمنوا شر أسيادهم ومكرهم. فقد رأينا كيف تخلت أمريكا عن مبارك في مصر، وتخلت بريطانيا عن معمر وزين العابدين وعلي صالح في ليبيا وتونس واليمن.

وما أمر الانتخابات في هذه البلاد إلا ألهية تدفع بها أمريكا وبريطانيا يتلهى بها الشعب المسكين، وتثير بينهم العداوات والنعرات بمختلف أشكالها دون أن يكون لها أي أثر يذكر في حياة الناس أو حتى مصالحهم الآنية البسيطة. ففي الأردن من قبل العراق عملت الانتخابات دوما على تكسير الروابط العائلية بين الناس وإثارة النعرات العشائرية والقبلية، وأبعدت حتى الواعين منهم عن حقيقة التغيير، ومناط التغيير، وطريقة التغيير، وأسس التغيير. ومثلها حصل ويحصل في مصر، ولبنان، وتونس، والجزائر والمغرب والعراق.

فبدلا من أن يتطلع الناس في العراق اليوم إلى التحرير الشامل والذي يحرر الإنسان من ترهات مئة عام من الضياع، تراهم يتطلعون إلى مقعد بال عليه بريمر منذ أن أنشأه، وبدلا من أن ينظروا لإعادة مجد بغداد التي حكمت الدنيا وسادت بقوتها وعزتها وعلومها وأدبها وسياستها وجيشها مئات من السنين، لا يجرؤون اليوم حتى للحديث عن إخراج بساطير أمريكا من أرض الرشيد. وبدلا من أن يطمحوا لإعادة مجد الخلافة الإسلامية يتمنى بعضهم أن يعود لهم صدام بدمويته وصلفه ليدوسهم بدلا من أمريكا وعملائها! لا أجد في هذا المقام إلا أن أقول ما قاله سيدنا لوط لقومه ﴿أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ﴾؟!

وأعود هنيهة إلى مجلس نواب بريمر في العراق وهو المجلس الذي تمت صياغته بناء على دستور يكرس الطائفية والعرقية من جهة، ويؤكد على مدنية الدولة وعلمانيتها بشكل دائم. ولا شك أن مثل هذا الدستور وهذا المجلس يتناقض صراحة مع عقيدة الشعب في العراق بوصفه جزءا من الأمة الإسلامية التي تدين بالإسلام وتعتقد بمعتقداته، وعلى رأس هذه المعتقدات أن الحكم لله، وأنه لا يحق لمسلم يؤمن بالله تعالى أن يحتكم لغير الله تعالى والشريعة التي أنزلها على نبيه محمد ﷺ والله يقول في القرآن الكريم ﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً﴾. فالمسلمون في العراق سواء من أتباع المذاهب السنية أو المذهب الجعفري، لا يجوز لهم بأي حال من الأحوال أن يتحاكموا لغير قوانين وأحكام الإسلام، والأشد من ذلك خاصة لمن يتنطحون للمجلس النيابي ويوشكون على قتال بعضهم بعضا بسببه، هؤلاء ليسوا فقط مطالبين بألا يتحاكموا إلى طاغوت البشر الأمريكي أو الإنجليزي، بل مطالبون ألا يصدروا أي حكم أو تشريع أو قانون لا يستند إلى أحكام الله تعالى مصداقا لقوله عز وجل: ﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعاً بَصِيراً * يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً﴾. وأنتم تعلمون وكل مسلم يعلم أن العدل لا يكون إلا بتطبيق حكم الله. فالله تعالى هو العدل، وحكمه هو العدل هو الذي أرسل الرسل وأنزل معهم الكتاب والميزان ليحقق العدل بين الناس ويعيش العالم والبشرية كلها في عدل تام. وقد ذقتم بأنفسكم خلال سنوات الضياع والاحتلال والاستعمار القديم والحديث ويلات الظلم والطغيان والفساد والدمار. فكيف تتقاتلون على مجلس نواب بني من أول يوم على الظلم، وترسخت فيه أحكام الجاهلية الأولى والجاهلية الحديثة، ولم يقدم لكم منذ 20 عاما إلا الخراب والدمار والقوانين الجائرة التي لا تزيد الشعب إلا ضنكا؟!

فلولا كان منكم رجال يحبون الله ورسوله، ويبغون الخير لشعبهم وأمتهم، ويسعون لاجتثاث الفساد من الأرض، وأن يردوا الحقوق إلى نصابها، لكانت الأمة معكم تشد على أيديكم وتتطلع إلى إعادة مجد أمتنا بعد طول غياب.

﴿لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيز

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. محمد جيلاني

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان