استمرار الربيع العربي (مترجم)
استمرار الربيع العربي (مترجم)

الخبر:   في ذكرى الربيع العربي في تونس في 13 كانون الثاني/يناير 2018، عاد المتظاهرون إلى الشوارع لا ليحتفلوا بالذكرى السنوية وإنما ليحتجوا من جديد على أوضاع البلاد. إن التونسيين في حالة غضب متجددة. فخلال الأيام القليلة الماضية، خرج المتظاهرون إلى الشوارع في جميع أنحاء البلاد حيث تم اعتقال أكثر من 300 متظاهر من قبل قوات الأمن. ولا تزال مطالبهم كما كانت في عام 2011.

0:00 0:00
Speed:
January 17, 2018

استمرار الربيع العربي (مترجم)

استمرار الربيع العربي

(مترجم)

الخبر:

في ذكرى الربيع العربي في تونس في 13 كانون الثاني/يناير 2018، عاد المتظاهرون إلى الشوارع لا ليحتفلوا بالذكرى السنوية وإنما ليحتجوا من جديد على أوضاع البلاد. إن التونسيين في حالة غضب متجددة. فخلال الأيام القليلة الماضية، خرج المتظاهرون إلى الشوارع في جميع أنحاء البلاد حيث تم اعتقال أكثر من 300 متظاهر من قبل قوات الأمن. ولا تزال مطالبهم كما كانت في عام 2011.

التعليق:

في كانون الثاني/يناير 2011 أي قبل 7 سنوات، أوجد انتحار محمد بوعزيزي موجة واسعة عبرت الحدود الوهمية إلى مصر ثم إلى ليبيا واليمن والبحرين إلى أن اجتاحت معظم العالم الإسلامي. ما بدأ مع رجل واحد في أسواق تونس انتشر إلى الآلاف في شوارع القاهرة وتطور إلى مئات الآلاف الذين يطالبون بتغيير سياسي للمنطقة بأسرها. وفي غضون أشهر سقط الحكام الذين كانوا في السلطة لعقود مثل أحجار الدومينو. لقد وقف الغرب في دهشة أمام سقوط وكلائهم واحدا تلو الآخر، وذلك بعد بناء الهيكل السياسي للمنطقة منذ 100 عام تقريبا. وبالنسبة للأمة كان هناك أمل كبير في أن المنطقة كانت على أعتاب التغيير الحقيقي. لكن اليوم بعد سبع سنوات فإن الربيع العربي في تونس كما هو الحال في جميع أنحاء المنطقة قد استنفد طاقته.

وبحلول عام 2014 فإن حركة النهضة التي سيطرت على نظام ما بعد بن علي قد تخلت عن كل مفاهيم الحكم الإسلامي. لقد شعر شعب تونس بالإحباط بسبب التأخير في صياغة الدستور الجديد، إلى جانب الصراعات الاقتصادية التي استمرت منذ رئاسة بن علي. وقد وصلت الأمور إلى نقطة الغليان في شباط/فبراير 2013 عندما تم اغتيال شكري بلعيد وهو زعيم متجدد في المعارضة. وأدى هذا إلى تفاقم الاحتجاجات الجماهيرية وأعمال الشغب عبر تونس. ومع أن الحاكم قد بدأ يسيطر على الحكم، إلا أن قتل النائب محمد البراهمي في تموز/يوليو 2013 أدى إلى إزاحة الجمود السياسي. وأدت المظاهرات الجارية والنقد العام من قبل المعارضة العلمانية إلى إجبار حركة النهضة على التنحي في تشرين الأول/أكتوبر 2013 والسماح لحكومة تكنوقراط بصياغة الدستور الجديد.

شهدت انتخابات 26 تشرين الأول/أكتوبر 2014 انعكاس حظوظ النهضة وعودة الجماعات العلمانية، بما في ذلك العديد من المحافظين من عصر بن علي. اتحد الكثيرون في تونس في عهد ما بعد بن علي. ومع تحول الشهور إلى سنوات لم تتمكن حركة النهضة من التعامل مع أي من القضايا الملحة التي تؤثر على حياة الناس أو الوعود الكاذبة المقترنة باقتصاد متعثر والعنف وما ذلك إلا سخرية بالنهضة. وقد دفعت القضايا اليومية مثل سوء جمع القمامة وانتشار البطالة على نطاق واسع الكثيرين إلى القول بأن الأمور كانت أفضل في عهد بن علي. وعلى الرغم من حصوله على دعم الجماهير قبل بضع سنوات فقط فقد عاد مؤسس حزب نداء تونس إلى السلطة، وهو باجي قائد السبسي ذو الـ 87 عاماً وهو من قدامى المحاربين في كل من نظامي بورقيبة وبن علي. فبالتالي عاد بن علي إلى السلطة.

لكن الحكام العلمانيين أثبتوا أنهم غير أكفاء مثلهم مثل حزب النهضة. فلم يفعل حزب نداء تونس سوى القليل لإعادة هيكلة الاقتصاد الذي يعتمد على السياحة، ويحتجزه الاتحاد الأوروبي كرهينة. ولا يزال البلد مرهونا لصندوق النقد الدولي الذي أجبره على إجراءات التقشف الشريرة، وتجد الحكومة التونسية خياراتها الاقتصادية محدودة. وهذا يترك مجالا ضئيلا للاستثمار في المناطق الوسطى والجنوبية الشاسعة والمتخلفة التي تشكل بؤرة التذمر واليأس. ونتيجة لذلك، فإن الأولوية الاقتصادية في تونس هي خفض العجز في الميزانية بدلا من خلق فرص العمل ورعاية شؤون الناس.

كانت تونس مهد الربيع العربي، وما زالت مطالب التغيير لدى شعب تونس وكذلك المنطقة بأكملها. إن التدخل الأجنبي والحرس القديم في انتظار الحفاظ على الوضع الراهن أعاق التغيير الحقيقي. وفي الذكرى السنوية السابعة، ما هو واضح أن الوضع الراهن يكافح من أجل البقاء، ولم يعد لدينا وقت طويل لكي تعود شعوب المنطقة إلى الشوارع مرة أخرى. ولكن هذه المرة سيكون من الواضح أن التغيير المنهجي ضروري، وليس تغيير الوجوه فقط.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عدنان خان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان