استقالة رئيس البرلمان التنزاني تفضح كذب وضعف الديمقراطية
استقالة رئيس البرلمان التنزاني تفضح كذب وضعف الديمقراطية

الخبر:   استقال رئيس الجمعية الوطنية التنزانية، جوب ندوجاي، يوم الخميس 06/01/2022 من منصبه نتيجة لانتقاداته العلنية الأخيرة للرئيس بشأن القروض والديون الوطنية المتنامية.

0:00 0:00
Speed:
January 17, 2022

استقالة رئيس البرلمان التنزاني تفضح كذب وضعف الديمقراطية

استقالة رئيس البرلمان التنزاني تفضح كذب وضعف الديمقراطية

(مترجم)

الخبر:

استقال رئيس الجمعية الوطنية التنزانية، جوب ندوجاي، يوم الخميس 2022/01/06 من منصبه نتيجة لانتقاداته العلنية الأخيرة للرئيس بشأن القروض والديون الوطنية المتنامية.

التعليق:

في 2021/12/28، أدلى رئيس الجمعية الوطنية جوب ندوجاي، وهو رئيس البرلمان السابع منذ الاستقلال، ببيان شكك فيه في الاقتراض المستمر من منظمات النقد الدولية حيث ادعى أن تنزانيا تخاطر في مزادات بسبب ارتفاع الدين الوطني.

وقد حصلت تنزانيا مؤخرا على قروض تبلغ قيمتها نحو 3 مليارات دولار منها 2.29 مليار دولار من البنك الدولي، و567 مليون دولار من صندوق النقد الدولي، فضلا عن 256 مليون دولار من بنك التنمية الأفريقي.

وقد قوبلت انتقادات جوب ندوجاي بموجة احتجاج شديدة خاصة من مسؤولي حزبه الحاكم وزملائه النواب ما اضطره في البداية إلى إصدار اعتذار علني، ولكن يبدو أن اعتذاره لم يقبل. وبعد أيام، وبينما كانت الرئيسة سولوهو حسن تلقي كلمة أمام وزراء حكومتها ومفوضيها الإقليميين ورؤساء الأقاليم، أدلت ببيان جاد ضد ندوجاي قالت فيه: "من غير المتصور أن يقف رئيس أحد ركائز الدولة ويقول ما قاله. كل شيء له علاقة بانتخابات 2025".

وفي ظل هذا الوضع، لم يكن أمام رئيس البرلمان ندوجاي خيار سوى الاستقالة.

بالطبع كان تصريح ندوجاي قويا من نوعه على الرغم من أنه كلمة حق من كاذب! وبما أنه من المعروف أن البرلمان يوافق على الميزانية الوطنية والاقتراضات حيث يمكن لرئيس البرلمان التلاعب بحرمان هذه القروض والتأثير عليها من خلال الجمعية الوطنية، إلا أنه وافق هو وأعضاء آخرون في البرلمان على قرار الحكومة بالاقتراض.

وعلاوة على ذلك، يتمتع رئيس البرلمان بوصفه رئيسا لأحد الأذرع الرئيسية للدولة بالوصول والسلطة للبحث عن لقاء مع الرئيس (شخصيا) ومناقشة اتجاه الاقتراض.

مع كل هذا، من الواضح أنه لا يختلف عن السياسيين الديمقراطيين الآخرين الذين يتظاهرون بأنهم يهتمون برفاه المجتمع، لكنهم في الواقع يلعبون بعقول الناس من أجل أجندتهم السياسية الخاصة.

إن هذا السيناريو يعطينا صورة حية بأن فكرة "حرية التعبير" الديمقراطية هي شعار فارغ. ولا يتم الدفاع عنها إلا عندما لا تتعارض مع مصالح الحكومة والسياسيين وتعرضها للخطر. لذا فإن الادعاءات بأن من الحقوق الأساسية للناس بالتعبير عن أي معلومات تتعلق بحياتهم وتلقيها والتماسها وإبلاغهم بها هي أبعد ما تكون عن الحقيقة.

ومن ناحية أخرى، فإنه يصور بوضوح الواقع غير الموجود لمفهوم "الفصل بين السلطات" والاستقلال بين أذرع الدولة الثلاثة وهي السلطة التنفيذية والبرلمان والقضاء. وسيظل هذا الادعاء وهماً وغير واقعي منذ أن أنشأه الفرنسي البارون دي مونتيسكيو في عام 1748 وحتى هذا اليوم.

وفوق كل شيء، فإن الديمقراطية، بما أنها مبنية على مقاييس المنفعة، فإن من شأنها أن تسبب الخلافات، وشد الحبل والاضطرابات، والنزاعات بين الناس وأنصارها الذين يتنافسون دائما ليلا ونهارا في الترويج للسلطة.

ينبغي على الدول النامية، بما فيها تنزانيا والبشرية عموما، أن تلاحظ بطلان النظام السياسي الديمقراطي وعدم قدرته على معالجة المشاكل الإنسانية. وبدلا من ذلك، ينبغي أن يفكروا بأن الإسلام لديه نظام سياسي عادل بديل يرعى شؤونهم وحياتهم وينقذ البشرية من جميع الاضطرابات السياسية والاقتصادية.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

سعيد بيتوموا

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في تنزانيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان