"استقلالها" مُطارد، حكومة إندونيسيا تسعى إلى حل مشكلة بابوا بالمال! (مترجم)
"استقلالها" مُطارد، حكومة إندونيسيا تسعى إلى حل مشكلة بابوا بالمال! (مترجم)

الخبر:   بعد يوم واحد بالضبط من الذكرى الخامسة والسبعين لاستقلال جمهورية إندونيسيا، أنشأت الحكومة صندوقاً خاصاً للحكم الذاتي (Otsus) لمقاطعة بابوا ومقاطعة بابوا الغربية في مشروع ميزانية الدولة لعام 2021، والذي يصل إلى 7.8 تريليون روبية إندونيسية. هذا الرقم هو زيادة عن ميزانية الدولة المعدلة لعام 2020، والتي تبلغ 7.6 تريليون روبية إندونيسية. وفي اليوم نفسه، نظمت مجموعة من الطلاب من غرب بابوا، مظاهرة أمام قصر الدولة، يوم الثلاثاء 2020/8/18. وقد رفعوا ثلاثة مطالب تتعلق بصندوق أوتسوس في منطقتي بابوا وغرب بابوا. أولاً، طالبوا بتحسين اللوائح والحوكمة في صندوق Otsus. وثانياً، طلبوا من الحكومة تقييم صندوق Otsus من خلال إشراك المجتمع والقادة التقليديين وكذلك الطلاب في بابوا وبابوا الغربية. وثالثاً، طلبوا من الحكومة تشكيل منتدى لإدارة الصندوق.

0:00 0:00
Speed:
August 23, 2020

"استقلالها" مُطارد، حكومة إندونيسيا تسعى إلى حل مشكلة بابوا بالمال! (مترجم)

"استقلالها" مُطارد، حكومة إندونيسيا تسعى إلى حل مشكلة بابوا بالمال!

(مترجم)

الخبر:

بعد يوم واحد بالضبط من الذكرى الخامسة والسبعين لاستقلال جمهورية إندونيسيا، أنشأت الحكومة صندوقاً خاصاً للحكم الذاتي (Otsus) لمقاطعة بابوا ومقاطعة بابوا الغربية في مشروع ميزانية الدولة لعام 2021، والذي يصل إلى 7.8 تريليون روبية إندونيسية. هذا الرقم هو زيادة عن ميزانية الدولة المعدلة لعام 2020، والتي تبلغ 7.6 تريليون روبية إندونيسية.

وفي اليوم نفسه، نظمت مجموعة من الطلاب من غرب بابوا، مظاهرة أمام قصر الدولة، يوم الثلاثاء 2020/8/18. وقد رفعوا ثلاثة مطالب تتعلق بصندوق أوتسوس في منطقتي بابوا وغرب بابوا. أولاً، طالبوا بتحسين اللوائح والحوكمة في صندوق Otsus. وثانياً، طلبوا من الحكومة تقييم صندوق Otsus من خلال إشراك المجتمع والقادة التقليديين وكذلك الطلاب في بابوا وبابوا الغربية. وثالثاً، طلبوا من الحكومة تشكيل منتدى لإدارة الصندوق.

الخبر:

لقد اتخذ نظام جوكووي هذا القرار دون سبب. لقد تم تحديد السياسة في نهاية فترة أوتسوس في عام 2021. هذا إلى جانب العديد من الأصوات التي تطالب باستفتاء من سكان بابوا المؤيدين للاستقلال بسبب سياسة أوتسوس التي اعتبروها فاشلة. تم صرف أموال Otsus لبابوا من طرف الحكومة المركزية في جاكرتا منذ عام 2002، بهدف تطوير اقتصاد بابوا. بشكل عام، لوحظ أن الحكومة وزعت ما لا يقل عن 7.4 مليار دولار أو حوالي 105 تريليون روبية لبابوا حتى عام 2020.

ومع ذلك، فشل صرف الأموال من جانب الحكومة في تعزيز النمو الاقتصادي لبابوا الذي ساء في الربع الأخير من عام 2019 حيث انخفض إلى 15.72٪، بما في ذلك نمو الناتج المحلي الإجمالي الإقليمي لبابوا الذي انخفض أيضاً إلى 13.63٪ في الربع الأول من عام 2019. تتصاعد الصرخات عالية لوقف صندوق أوتسوس، والمطالبة بإجراء استفتاء بدلاً من ذلك. في مقال لأسمياتي مالك على The Conversation خلص فيه إلى أن أموال Otsus التي صرفتها الحكومة قد فشلت في دعم التنمية والنمو الاقتصادي في منطقة بابوا.

استغلت جماعات بابوا الانفصالية بدعم من الغرب قضية نهاية أوتسوس (الحكم الذاتي الخاص) لصالح مصالحهم، وهم يواصلون الصيد في المياه العكرة ويصطادون في بحر سلامة إندونيسيا. على سبيل المثال، تم نقل الدعوة أيضاً لرفض أوتسوس ودعم الاستفتاء من جانب رئيس حركة التحرير المتحدة لبابوا الغربية بيني ويندا في منتصف تموز/يوليو، حتى يتمكن شعب بابوا من تحديد رأيهم من خلال استفتاء على تحديد استقلال بابوا الغربية.

يُعد الصراع في بابوا صراعا تاريخيا حقا. حيث بدأت المشكلة بتوقيع اتفاقية نيويورك في 15 آب/أغسطس 1962 بين إندونيسيا وهولندا، وسهّلت ذلك أمريكا التي نصت على تسليم بابوا الغربية من هولندا إلى إندونيسيا. ومع ذلك، لم تكن الحكومة الإندونيسية قادرة أبداً على فك قبضة القوى الأجنبية على أرض جندراواسيه منذ ذلك الحين. تم تسليم منطقة بابوا الغربية بمساعدة الولايات المتحدة التي تبين أن لديها طموحاً خفياً لاستهداف رواسب الذهب والمعادن الهائلة في بابوا. وهكذا لم يكن دور أمريكا مجانياً، بل كان الثمن الواجب دفعه هو الاستغلال. وتدخلت شركة فريبورت للتعدين ببطء لتقويض ثروة بابوا حيث تمت الإطاحة بسوكارنو وحل محله سوهارتو.

إن تعقيد مشكلة بابوا متجذر في تزاوج الرأسمالية مع فكرة القومية. فباسم السيادة الوطنية، أرادت إندونيسيا تحرير بابوا الغربية من الاستعمار الهولندي، لكن أمريكا بعد ذلك حاصرت إندونيسيا بأجندتها الرأسمالية الجشعة التي جلبت عواقب وخيمة على المدى الطويل ولا تزال تطارد "استقلال" إندونيسيا لعقود. إنه ببساطة مثل القفز من المقلاة إلى النار!

ومع ذلك، فمن الواضح أن الحكومة الإندونيسية لم تتعلم أي درس من هذا الوضع، وهي تواصل حل مشكلة بابوا بالمال، تماماً مثل قدوتهم الرأسمالية، الولايات المتحدة، وتواصل غض الطرف عن فشل النظام الاقتصادي الرأسمالي في رفاهية شعب بابوا.

يميل حكام المسلمين اليوم إلى التبعية، وهم يخضعون لسلطة دول الكفر الاستعمارية؛ لذلك، بدلاً من أن تكون لديهم مهمة تحرير البلاد الإسلامية المحتلة مثل فلسطين، على سبيل المثال، نراهم عاجزين عن منع تدخل دول الكفر الاستعمارية. ومن الدروس المهمة التي يجب تعلمها من الحاكم المسلم ألا تطلب المساعدة من القوى الأجنبية في حل مشاكل الأمة. ولنتذكر كلام الله سبحانه وتعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُواً وَلَعِباً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ﴾ [المائدة: 57]

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. فيكا قمارة

عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان