توافق جوبا تقسیم ناخوشایندی است، و تشویقی برای شورش علیه حاکمیت دولت
و تمرکز نفوذ کفار استعمارگر در کشورمان
خبر:
مصطفی تمبور، والی ایالت دارفور مرکزی، به اظهارات محمد بشیر ابونمو، مذاکره کننده ارشد توافق جوبا برای صلح سودان، وزیر معادن سابق، در خصوص نسبت های تقسیم قدرت پاسخ داد و تأکید کرد که گفته های ابونمو "بر جهل او نسبت به مفاد توافق تأکید دارد"، به تعبیر او، و تمبور گفت: "ما تأکید می کنیم که از کسی هدیه نخواسته ایم و هرگز به دنبال قدرت نبوده ایم. پیمان ما با مردم پایان دادن به شورش و پیروزی اراده آنهاست."
این اظهارات پس از مقاله ای که ابونمو منتشر کرد، بیان شد که در آن به اصطلاح "مفاهیم نادرست" در مورد توافق جوبا را رد کرد و اشاره کرد که جنبش های مسلحانه ای که بعداً به توافق ملحق شدند، از جمله جنبش تمبور، سزاوار سهمی از نسبت تعیین شده (25%) برای تقسیم قدرت نیستند، زیرا آنها از امضاکنندگان اصلی یا عوامل نظامی قبل از امضا نبودند. (روزنامه التیار، 28 ژوئن/ژوئن 2025)
تعلیق:
درگیری ها در سودان تجدید می شود، شکل می گیرد و متحول می شود. از زمان استقلال ادعایی، این کشور از درگیری های فرقه ای، منطقه ای و نژادی عبور کرده است، که برخی از آنها جنگی تحت لوای جهاد مقدس بود، قبل از اینکه به جدایی گنج سودان و یک سوم ثروتمند آن به منابع و ثروت ها پایان یابد، سپس درگیری پس از دولت نجات بین مزدوران آمریکا و مزدوران انگلیس، و از جمله آن جنگ کنونی است، جایی که این درگیری های خونین سبز و خشک را از بین برده است، و بسیاری از توانایی ها و ثروت ها را هدر داده است، چه رسد به ویرانی و خرابی که به تأسیسات و زیرساخت های کشور وارد شده است. اما خسارت بزرگتر جان و حرمت مسلمانان است که نقض شده است، نه برای چیزی جز اجرای دستور کار کشورهای کافر استعمارگر طمع کار در کشورمان، و دردناکتر و بدتر این است که درگیری به دست فرزندانمان رخ می دهد!
پس از اینکه قرار بود سبد غذایی برای جهان شود، سربار کافر استعمارگر شد که منافع خود را به حرکت در می آورد و در مورد مسلمانان سودانی نه عهد و نه پیمانی را رعایت نمی کند، بلکه کافر استعمارگری که از طریق مزدوران خود در کشورهای مسلمان، حاکمیت امت را غصب کرده است، مسئله قدرت و حاکمیت غصب شده را به صحنه درگیری بین المللی تبدیل کرده است، و محافل کافر استعمارگر شورش پشت شورش می سازند، با استفاده از حاکمان مسلمان و کشورهای همسایه مزدور، و بدین ترتیب رایج ترین صنایع در کشورمان صنعت مزدورانی بود که به طور متوالی تکثیر و تناسل می کنند، کت و شلوار و کراوات های شیک می پوشند و بیرون می آیند و در مورد مطالبات حق حاشیه نشینان و مظلومان صحبت می کنند! آنها دروغ می گویند و دروغ های خود را باور می کنند، سفارتخانه ها آنها را اداره می کنند و از شکست حاکمان مزدور تغذیه می کنند، و همه آنها با این کار حاکمیت غصب شده امت را به صحنه درگیری بین المللی تبدیل می کنند که برای مردم کشور هیچ حرمتی باقی نمی گذارد، به خاطر تثبیت نفوذ اربابانشان؛ آمریکا و اروپا.
و بدین ترتیب حاکمیت غصب شده امت به صحنه سهمیه بندی ها و درگیری بر سر وزارتخانه های درآمدزا تبدیل شده است، و آنها با این کار فاسد و دزد هستند، و مطالبه می کنند که به درآمدهای دولت امین باشند در حالی که بر سر آن درگیر می شوند و تهدید می کنند، و پیراهن عثمان را بالا می برند؛ حقوق حاشیه نشینان!
و اینک جنبش های مسلحانه شمشیرهای خود را به روی برهان و نخست وزیرش کامل ادریس می کشند، و تهدید می کنند که از ائتلاف خود با او در جنگش با نیروهای پشتیبانی سریع کناره گیری می کنند، مگر اینکه سهمی در کیک قدرت داشته باشند، که آن را با آنچه در توافقنامه جوبا آمده است، به دست آورده اند!
سهمیه بندی در قدرت و ثروت اساس توافق جوبا است، و این به منظور خشنود کردن شورشیان و اربابان پشت سرشان است، از طریق مشارکت دادن آنها در حکومت، و به همین دلیل 25% از وزارتخانه ها را به آنها دادند؛ یعنی پنج وزیر، و سه عضو در شورای حاکمیت، و نمایندگی آنها به نسبت 25% از مجلس قانونگذاری، که 75 کرسی از مجموع 300 کرسی پارلمان است.
و به همین دلیل توافقنامه جوبا جنبش های مسلحانه را به وزارتخانه هایی مانند وزارت دارایی و وزارت معادن رساند، ارتش هایشان متورم شد، و تجهیزاتشان افزایش یافت و حقوق هنگفتی به آنها پرداخت شد که از خون مردم سودان پرداخت می شود.
و از مهمترین بندهایی که از توافق جوبا اجرا شد، تصدی مناصب در شوراهای حاکمیت و وزرا، و در دستگاه های اجرایی دولت توسط رهبران جنبش های مسلحانه است، اما حقوق حاشیه نشینان به صاحبانش نرسید، بلکه توده حاشیه نشینان متورم شد و بیشتر مردم سودان در اردوگاه های آوارگان و پناهندگان قرار گرفتند، در حالی که آنها بر سر قدرت و ثروت درگیر می شوند!
توافق شومی مانند توافق جوبا، باید لغو شود به دلیل بلا و شر مستطیری که به کشور و مردم وارد کرده است، بلکه افراد مخلص از اهل قدرت و توانایی باید حاکمیت غصب شده را به امت بازگردانند، تا حکم اسلام را برپا کنند؛ خلافت راشده بر اساس روش پیامبری، که مفاهیم صحیح حکومت را در موضع اجرا و پیاده سازی قرار می دهد، و به سهمیه بندی ها در حکومت پایان می دهد و نفوذ کفار استعمارگر را از کشورهای مسلمان ریشه کن می کند.
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
غاده عبد الجبار (ام اواب) - ایالت سودان
