توافقنامه استعماری رو به رشد
(مترجم)
خبر:
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به طور رسمی تعرفه های گمرکی محصولات اندونزیایی را از 32 درصد به 19 درصد کاهش داد. این توافق پس از مذاکرات دوجانبه سریع بین ترامپ و پرابوو سوبیانتو، رئیس جمهور اندونزی، به دست آمد. رئیس جمهور اندونزی نتایج تماس های خود با ترامپ در مورد کاهش تعرفه های گمرکی صادرات اندونزی به آمریکا را در 16 جولای 2025 اعلام کرد و گفت: "من با رئیس جمهور دونالد ترامپ صحبت کردم و خدا را شکر، کار بسیار سختی بود. در نهایت به توافق رسیدیم. ما نیز منافع آنها را درک می کنیم و آنها منافع ما را درک می کنند و اکنون توافق کرده ایم که تعرفه های گمرکی را از 32 درصد به 19 درصد کاهش دهیم." وی افزود: "ما همه چیز را بررسی کردیم، همه چیز را مورد بحث قرار دادیم و موضوع را به خوبی بررسی کردیم. آنچه برای من مهم است مردم من هستند و مهم این است که از کارگران خود محافظت کنیم." وی ادامه داد: "در نهایت، توافقی بین منافع دو طرف وجود دارد. ما همچنین، به عنوان مثال، باید به واردات سوخت، گاز، گندم، دانه های سویا و غیره ادامه دهیم. بنابراین، ما در نهایت می توانیم نقطه ملاقاتی پیدا کنیم."
نظر:
1. توافقنامه تعرفه گمرکی بین اندونزی و ایالات متحده همانطور که برخی از ناظران ادعا می کنند پیروزی نیست، بلکه ظلم است، زیرا اندونزی مشمول تعرفه گمرکی 19 درصدی است، در حالی که ایالات متحده مشمول تعرفه گمرکی صفر درصدی است. این به وضوح ظلم و استکبار آمریکا نسبت به اندونزی را نشان می دهد. متاسفانه، این اغلب به عنوان یک پیروزی تلقی می شود.
2. ترامپ در پستی در پلتفرم تروث سوشیال در روز سه شنبه 15 جولای 2025 نوشت: "اندونزی موافقت کرده است که 15 میلیارد دلار انرژی، 4.5 میلیارد دلار محصولات کشاورزی، 50 فروند هواپیمای بوئینگ 777 خریداری کند و دسترسی کامل به بازار اندونزی را برای کشاورزان و ماهیگیران آمریکایی فراهم کند." این نشان می دهد که توافقنامه تجاری بین اندونزی و آمریکا، اندونزی را در وضعیتی نامتعادل قرار می دهد و به وضوح راه را برای محصولات آمریکایی از بخش های کشاورزی، شیلات، خودرو و انرژی هموار می کند تا بر بازار داخلی تسلط یابند و رقابت پذیری محصولات داخلی را تضعیف کنند. در نتیجه، هنگامی که کالاهای وارداتی به دلیل تجارت معاف از عوارض گمرکی ارزان تر می شوند، شرکت های داخلی با فشارهای زیادی مواجه خواهند شد و فضای تولید داخلی کاهش می یابد. هجوم کالاهای وارداتی این پتانسیل را دارد که صنعت داخلی را تضعیف کند، به ویژه در بخش هایی که هنوز از رقابت پذیری کامل برخوردار نیستند. این فشار می تواند منجر به کاهش تولید، اخراج کارگران و حتی نشانه هایی از رکود تولید زودهنگام شود. در این شرایط، انتظار می رود که به اصطلاح حمایت مردمی کاهش یابد. در نتیجه، آمریکا به طور فزاینده ای بر بازار اندونزی تسلط خواهد یافت.
3. نه تنها این، بلکه این توافقنامه اندونزی را با تعهدات خرید هنگفتی که بیشتر شبیه تعهدات یک طرفه است تا معاملات تجاری متقابل، سنگین می کند. به عنوان مثال، تعهد 15 میلیارد دلاری برای خرید انرژی از آمریکا می تواند منابع انرژی داخلی یا جایگزین از کشورهای شریک دیگر را جابجا کند. از سوی دیگر، واردات 4.5 میلیارد دلاری محصولات کشاورزی، مانند دانه های سویا، ذرت و گوشت گاو، می تواند درآمد کشاورزان محلی را که با حمایت محدودی زندگی می کنند، از بین ببرد. کشاورزان از کمبود بیشتری رنج خواهند برد. علاوه بر این، خرید 50 هواپیمای بوئینگ سوالات اساسی را مطرح می کند: آیا این بخشی واقعی از استراتژی نوسازی بخش حمل و نقل است یا بودجه دولت و شرکت های هواپیمایی متعلق به آن را سنگین می کند؟ بنابراین، این توافقنامه فقط یک توافقنامه تجاری نیست، بلکه یک بسته خرید یک طرفه است که پایه های استقلال اقتصادی اندونزی را تضعیف می کند. در این راستا، اندونزی یک بازار مصرفی منفعل است تا یک شریک تجاری برابر و مستقل. این بدان معناست که این توافقنامه یک توافقنامه استعماری رو به رشد است. این مخالف شریعت اسلامی است، زیرا خداوند متعال می فرماید: ﴿وَلَن يَجْعَلَ اللهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً﴾.
نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع رسانی مرکزی حزب التحریر
محمد رحمة کورنیا - اندونزی