فشل الأمم المتحدة في حماية مسلمي الروهينغا يعيد الأصداء المروعة للمجازر في صربيا (مترجم)
فشل الأمم المتحدة في حماية مسلمي الروهينغا يعيد الأصداء المروعة للمجازر في صربيا (مترجم)

الخبر:   نشرت ذي غارديان في 5 تشرين الأول/أكتوبر، مقالة اعتمدت على معلومات من مصادر من داخل الأمم المتحدة ووكالة الغوث، بينت فيها بالتفصيل كيف أن الأمم المتحدة فوّضت ثم كما ورد في التقرير، "أخفت" تقريرا انتقد استراتيجيتها التي تتبعها في ميانمار، والذي حذر من سوء تخطيطها في التعامل مع أزمة الروهينغا القائمة. وقد حذّر التقرير تحت عنوان "دور الأمم المتحدة في إقليم راخان" والذي تمت كتابته على يد ريتشارد هورسي، وهو مستشار مستقل، حيث تم تسليمه في أيار/مايو، حذر من قرب حدوث أزمة كبيرة في إقليم راخان وتوقع "تدهوراً كبيراً" في القدرة على معالجة مسلمي الروهينغا خلال الأشهر الستة التي تلي وقت تسليم المقال،

0:00 0:00
Speed:
October 11, 2017

فشل الأمم المتحدة في حماية مسلمي الروهينغا يعيد الأصداء المروعة للمجازر في صربيا (مترجم)

فشل الأمم المتحدة في حماية مسلمي الروهينغا

يعيد الأصداء المروعة للمجازر في صربيا

(مترجم)

الخبر:

نشرت ذي غارديان في 5 تشرين الأول/أكتوبر، مقالة اعتمدت على معلومات من مصادر من داخل الأمم المتحدة ووكالة الغوث، بينت فيها بالتفصيل كيف أن الأمم المتحدة فوّضت ثم كما ورد في التقرير، "أخفت" تقريرا انتقد استراتيجيتها التي تتبعها في ميانمار، والذي حذر من سوء تخطيطها في التعامل مع أزمة الروهينغا القائمة. وقد حذّر التقرير تحت عنوان "دور الأمم المتحدة في إقليم راخان" والذي تمت كتابته على يد ريتشارد هورسي، وهو مستشار مستقل، حيث تم تسليمه في أيار/مايو، حذر من قرب حدوث أزمة كبيرة في إقليم راخان وتوقع "تدهوراً كبيراً" في القدرة على معالجة مسلمي الروهينغا خلال الأشهر الستة التي تلي وقت تسليم المقال، كما بيّن أن على الأمم المتحدة تبني "مخططات طارئة وجدية" فورا، وأن المنظمة فشلت في القيام بذلك. كما بين أن قوات أمن ميانمار ستكون "خرقاء" و"عشوائية" في تعاملها مع الروهينغا. وهذا بالفعل ما حصل، حيث تم شن حملة تطهير عرقي أدت إلى مقتل المئات وهروب أكثر من نصف مليون مسلم روهينغي إلى بنغلاديش خلال أسابيع قليلة. وقد تمت هذه الدراسة بتفويض من ريناتا لوك ديسالين، وهي المنسقة المقيمة للأمم المتحدة، والمسؤولة الأعلى في المنظمة في ميانمار، والتي تم اتهامها بإخفاء محتويات التقرير. كما قال عمال الإغاثة إن الأمم المتحدة فضلت الحفاظ على علاقات جيدة مع حكومة ميانمار وعلى مبادرات التنمية في إقليم راخان، وذلك على حساب الإنسانية والدعوة لحقوق الإنسان. وقد عكس التقرير وجهة النظر هذه، مبينا أنه كان يوجد "منظور عام" يؤمن بضرورة وجود "مقايضات بين التأييد والتواصل الذي حصل بشكل عملي للتقليل من أولوية حقوق الإنسان والعمل الإنساني، والذي تم النظر إليهم على أنهم موضوع معقد يهدد العلاقات مع الحكومة". كما نقلت البي بي سي عن مصادر في الأمم المتحدة وعمال إغاثة آخرين، أنه في السنوات الأربعة التي سبقت الأزمة الراهنة، حاول قائد الأمم المتحدة في ميانمار إيقاف نشر قضية حقوق الروهينغا لإيصالها إلى الحكومة، كما حاول إيقاف سفر نشطاء في حقوق الإنسان إلى مناطق الروهينغا، وحاول إيقاف محاولات لنشر حقوق الروهينغا على المستوى العام وعزل الموظفين الذين حاولوا التحذير من احتمالية حدوث تطهير عرقي في المستقبل القريب. وقال عضو رفيع المستوى في الأمم المتحدة لبي بي سي: "لقد كنا وسطاء لمجتمع الراخان على حساب الروهينغا". وبين فيل روبيرتسون، وهو نائب مدير آسيا في منظمة مراقبة حقوق الإنسان: "أنه لا بد من تحميل الأمم المتحدة جزءا كبيرا من اللوم بسبب سماحها بتدهور الأمور إلى هذا الحد، وبهذه السرعة".

التعليق:

إن فشل الأمم المتحدة في حماية مسلمي الروهينغا من المجازر وعمليات التطهير العرقي على يد الجيش البورمي تعيد إلى الأجواء أصداء التطهير العرقي في صربيا في تموز/يوليو عام 1995 خلال الحرب البوسنية، وذلك عندما قامت قوات حفظ السلام التابعة للأمم المتحدة والذين كانت تقع عليهم مسؤولية الحفاظ على حياة المدنيين المسلمين في البلدة، بالسماح بحدوث مجزرة راح ضحيتها 8000 مسلم على يد الجيش الصربي أثناء فترة مراقبتهم. حيث إنهم فشلوا في منع القوات الصربية من الاستيلاء على البلدة، على الرغم من قيام الأمم المتحدة بتصنيفها كـ"منطقة آمنة" تقع تحت حمايتها. وبعد هذه المآسي قال المجتمع الدولي والأمم المتحدة إن هذا "لن يحصل مجددا أبدا"، ولكن التاريخ يثبت غير ذلك ويعيد نفسه مرارا وتكرارا. وذلك لأن الأمم المتحدة، والتي ما زال يعتبرها الكثيرون الهيئة التي تمتلك القدرة على منع مثل هذه العمليات من التطهير العرقي، لم تكن أبدا في الحقيقة قد أوجدت لهذا السبب. بل تم إيجادها لتكون أداة لتسهل ببساطة أجندة السياسة الخارجية الرأسمالية لقوى العالم الأساسية، أمريكا وبريطانيا وفرنسا، حيث إنهم لا يهتمون أبدا بحماية النفس الإنسانية ما لم يكن ذلك لمصالح سياسية أو اقتصادية يتم تحقيقها من خلال ذلك. وهذا ما يوضحه جواب مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة حول أزمة الروهينغا خلال جلسته في أيلول/سبتمبر. فعلى الرغم من علمه بعمليات حرق قرى بأكملها، والقتل العشوائي للرجال والنساء والأطفال والرضع، و"عملية التطهير العرقي" وما ترتب على ذلك من نزوح مئات الآلاف من مسلمي الروهينغا اليائسين، فإن مجلس أمن الأمم المتحدة فشل حتى في فرض حظر شامل للأسلحة على نظام ميانمار المجرم.

ويجب علينا الآن كمسلمين أن نقول "لن يحصل ذلك أبدا مجددا!"... "لن يحصل ذلك أبدا مجددا!" بأن نضع آمالنا في منظمة واهنة لحماية دماء هذه الأمة! "لن يحصل ذلك أبدا مجددا" بأن نضع ثقتنا في منظمة فشلت في حماية حياة وحقوق المسلمين في بلاد لا تُحصى ــ بما فيها غزة وكشمير وسوريا وإفريقيا الوسطى! و"لن يحصل ذلك أبدا مجددا" بأن نتخذ طريقا يشتتنا عن الحل الحقيقي لإنهاء هذه المآسي التي تصيب أمتنا. فكما قال رسول الله r: «لاَ يُلْدَغُ الْمُؤْمِنُ مِنْ جُحْرٍ واحد مَرَّتَيْنِ». إن الحل الوحيد لإنهاء إراقة دماء أمتنا هو أن نقوم ببذل كامل جهودنا في العمل لإقامة الخلافة على منهاج النبوة والتي ستمثل بحق مصالح المسلمين والتي ستكون ملزمة من الله سبحانه وتعالى بحماية دمائهم. فوضع آمالنا وثقتنا بأي حكومة أو هيئة أو منظمة غير إسلامية لحماية المسلمين هو أمر محتوم الفشل. فالله سبحانه وتعالى يقول: ﴿مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ﴾.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان