في موسم الحج: يا عُزى كفرانك لا سبحانك!
في موسم الحج: يا عُزى كفرانك لا سبحانك!

يقبل ملايين المسلمين في هذه الأيام الفضيلة على جبل عرفات لإكمال شعيرة الحج الأعظم، حيث تضج الطرقات المؤدية إلى جبل الرحمة بعرفات بأصوات التلبية ودعاء الحجيج وأنين التضرع إلى ربهم رجاء رحمته ومخافة عذابه. فالبكاء والدموع، والأمل بالمغفرة هي حالة ضيوف الرحمن وهم يؤدون ركن الحج الأعظم، وقوفا على صعيد عرفات الطاهر.

0:00 0:00
Speed:
September 26, 2015

في موسم الحج: يا عُزى كفرانك لا سبحانك!

في موسم الحج: يا عُزى كفرانك لا سبحانك!

الخبر:

يقبل ملايين المسلمين في هذه الأيام الفضيلة على جبل عرفات لإكمال شعيرة الحج الأعظم، حيث تضج الطرقات المؤدية إلى جبل الرحمة بعرفات بأصوات التلبية ودعاء الحجيج وأنين التضرع إلى ربهم رجاء رحمته ومخافة عذابه. فالبكاء والدموع، والأمل بالمغفرة هي حالة ضيوف الرحمن وهم يؤدون ركن الحج الأعظم، وقوفا على صعيد عرفات الطاهر.

التعليق:

يقول رب العزة في كتابه الكريم ﴿وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلْبَيْتِ مَنِ ٱسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًۭا ۚ﴾ [آل عمران: 97]، وهكذا كان المسلمون في كل وقت منذ نزول هذه الآية إلى اليوم يلبون أمر الله سبحانه ويستجيبون لقوله ﴿وَأَذِّن فِى ٱلنَّاسِ بِٱلْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًۭا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍۢ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍۢ﴾ [الحج: 27].


يأتي موسم الحج ليربط الأمة كلها ويُظهر وحدتها وأنَّها ﴿إِنَّ هَـٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمْ أُمَّةًۭ وَ‌ ٰحِدَةًۭ وَأَنَا۠ رَبُّكُمْ فَٱعْبُدُونِ﴾ [الأنبياء: 92]. وترتبط مشاعر المسلمين بهذه الفريضة العظيمة ارتباطاً قوياً تظهر فيه قوة إيمانهم وحبهم لله ولجوؤهم إليه، وتحررهم من عبادة من سواه. فلا عبادة لحجر ولا وثن ولا صنم ولا دنيا زائلة بل هو الله سبحانه، وشريعته التي ندور حيث تدور.

وليس القصد هو الكعبة لبنائها ولا الصفا والمروة لذاتهما ولا الحجر الأسود لنفسه بل هو ما افترضه الله ولله يطوف المسلمون ويلبون ويسعون ويجتهدون في أداء هذه الفريضة.

وتحضر هنا في الذاكرة، وجموع المسلمين تحج لبيت الله الحرام، حجة الوداع لرسول الله eحيث خطب في المسلمين في السنة العاشرة للهجرة حيث خطب فيهم الخطبة المشهورة التي جاء فيها «أيُّها النَّاسُ، إنَّ دماءَكم وأموالَكم عليْكُم حرامٌ، إلى أن تلقَوا ربَّكم كحُرمةِ يومِكم هذا، وَكحُرمةِ شَهرِكم هذا، وإنكم ستلقونَ ربَّكم، فيسألُكم عن أعمالِكم وقد بلَّغتُ» نذكرها ونحن نرى سيل دماء المسلمين تُراق بأيدي بعضهم في أكثر من موطن خدمة لأعداء الله فتتمزق القلوب كمداً.

نذكر قوله e«وإنَّ كلَّ ربًا موضوعٌ، ولكن لَكم رؤوسُ أموالِكم، لا تظلِمونَ ولا تُظلَمونَ قضى اللَّهُ أنَّهُ لا ربًا وإنَّ ربا العبَّاسِ بنِ عبدِ المطَّلبِ موضوعٌ كلُّهُ» لكننا ننظر حولنا فنرى التعاملات الربوية ملأت بلادنا وأفسدت علينا حياتنا، فأصابنا الضنك والشقاء والعنت والبلاء.

يحضرنا قول الله عز وجل ﴿إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ﴾ لكنَّنا نرى حرمات الله استُحِّلت، وحلاله بل والفروض قد حُرمت فمنعنا عن طاعة ربنا وعبادته، وباتت المعصية معروفة مَدعوٌّ لها والطاعة منكرة يُحارب دُعاتها. والأمة تسكت!

رسول الله eقال «فإنِّي قد بلَّغتُ وقد ترَكتُ فيكم ما إنِ اعتصمتُم بِهِ فلن تضلُّوا أبدًا، أمرًا بيِّنًا كتابَ اللَّهِ وسنَّةَ نبيِّهِ». ثم ختم بقوله «هل بلغت» فأجيب بنعم. فقال «اللهم قد بلغت اللهم فاشهد».

فكيف بنا نحن الذين يقول فينا ربُّنا ﴿وَكَذَ‌لِكَ جَعَلْنَـٰكُمْ أُمَّةًۭ وَسَطًۭا لِّتَكُونُوا۟ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ وَيَكُونَ ٱلرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًۭ﴾ [البقرة 143] وقد ضيعنا أمانة رسولنا، وأضعنا مكانتنا بكوننا شهداء على الناس؟

كيف حالنا يوم نلقى ربَّنا فيسائلنا عن تقصيرنا في تبليغ دعوته، بل عن رضانا بالحكم بغير شريعته والاحتكام للنظام الرأسمالي الوضيع حيث الربا والفساد الاقتصادي. وحيث الزنا والخبائث وإهانة النساء وانتهاك حرماتهن، وحيث يُعبد الله في المسجد ولا يُعبد في الحياة والمجتمع!

يصبح الحلال حراماً ويغدو الحرام حلالاً لأجل مصالح سياسية وغايات آنية لا ترضي الله ولا رسول الله؟؟

أليس الواجب أن نحج لله كل السنة ونحج له بالإقبال على شريعته فنقوم لنقيم دولة الإسلام التي تحكمنا بما لا نضل به أبداً "كتاب الله وسنة رسول الله"؟

أليس الحق أن نقول لكل الأصنام الديمقراطية والليبرالية وما يُريدون لنا الاحتكام إليه من أنظمة ومفاهيم غربية كما قال خالد بن الوليد للعُزَّى حين هدمه. أورد ابن كثير في البداية والنهاية ج4 قال: "قال ابن إسحاق: ثم بعث رسول الله eخالد بن الوليد إلى العزى، وكانت بيتا بنخلة تعظمه قريش وكنانة ومضر، قال: فلما انتهى خالد إليها هدمها، ثم رجع إلى رسول الله eوقد روى الواقدي وغيره: أنه لما قدمها خالد لخمس بقين من رمضان فهدمها ورجع، فأخبر رسول الله eفقال: «ما رأيت؟» قال: لم أر شيئا، فأمره بالرجوع فلما رجع خرجت إليه من ذلك البيت امرأة سوداء ناشرة شعرها تولول، فعلاها بالسيف وجعل يقول:

يا عُزَّى كفرانك لا سبحانك * إني رأيت الله قد أهانك

ثم خرب ذلك البيت الذي كانت فيه، وأخذ ما كان فيه من الأموال رضي الله عنه وأرضاه، ثم رجع فأخبر رسول الله eفقال: «تلك العزى ولا تعبد أبدا»

أجل يا أمة محمد eإنه الحق ولا حقَّ سواه: قوموا لهذه الحضارة الوضعية الوضيعة أسقطوها وأسقطوا سدنتها، واقطعوا أذرعها وأذنابها من بلادنا.

قولوها بألسنتكم وأفعالكم "يا ديمقراطية كفرانك، لا سبحانك".

فلا إله إلا الله، وحده لا شريك له، له الملك وإليه يرجع الأمر كله.

لبُّوا نداء الله بتحكيم شريعته وأنتم تحجُّون لبيته، وأعلنوها غضبة على أنظمة الكفر.

فإنَّ الحجَّ شاهدٌ على وحدةِ المسلمين، وهو يَسْتَصْرِخَهُم أن يُعيدوا لُحمَتَهُم، ويُقيموا دَولَتَهُم، ويُبايِعوا خَليفَتَهُم، لِيَعودوا جماعةً متماسكةً قوية، يَقودُهُم خَليفَتَهُم، يُقيمُ فيهِم أحكامَ الله، ويُجاهِدُ بِهِم في سبيلِ الله. ليكونوا شهداء الله على الناس بحق.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أختكم بيان جمال

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان