آیا ترامپ از روسیه به تنگ آمده است؟
آیا ترامپ از روسیه به تنگ آمده است؟

زلنسکی بر اهمیت تقویت روابط بین اوکراین و ناتو و افزایش هزینه های دفاعی کشورهای عضو پیمان تاکید کرد. پیشتر، وب سایت آکسیوس فاش کرد که آمریکا قصد دارد در مرحله اول تسلیحاتی به ارزش تقریبی 10 میلیارد دلار به متحدان خود در این پیمان بفروشد و قرار است بعداً این تسلیحات به اوکراین ارسال شود.

0:00 0:00
Speed:
July 21, 2025

آیا ترامپ از روسیه به تنگ آمده است؟

آیا ترامپ از روسیه به تنگ آمده است؟

خبر:

زلنسکی بر اهمیت تقویت روابط بین اوکراین و ناتو و افزایش هزینه های دفاعی کشورهای عضو پیمان تاکید کرد. پیشتر، وب سایت آکسیوس فاش کرد که آمریکا قصد دارد در مرحله اول تسلیحاتی به ارزش تقریبی 10 میلیارد دلار به متحدان خود در این پیمان بفروشد و قرار است بعداً این تسلیحات به اوکراین ارسال شود.

این اطلاعات در پی اظهارات ترامپ در جریان یک کنفرانس مطبوعاتی در کاخ سفید که در آن از مارک روته، دبیرکل ناتو میزبانی کرد، مطرح شد، جایی که او اعلام کرد اگر ظرف 50 روز با اوکراین به توافق نرسد، 100 درصد تعرفه گمرکی بر روسیه اعمال خواهد کرد. (رأي اليوم)

نظر:

مجدداً صحبت از احیای تسلیح اوکراین و حمایت از آن با موشک های دوربرد به میان آمده است، یک مقام اوکراینی به نقل از دولت آمریکا اظهار داشت که اوکراین را ترغیب کرده است تا عمق روسیه را هدف قرار دهد تا روسیه را مجبور به نشستن پشت میز مذاکره و کاهش سقف خواسته های خود کند، که پس از اظهارات دولت ترامپ از زمان به دست گرفتن ریاست جمهوری، مبنی بر اینکه از اوکراین با سلاح حمایت نخواهد کرد و خواهان صلح و پایان دادن به پرونده جنگ روسیه و اوکراین است، بسیار بالا برده بود، بنابراین روسیه از این اظهارات برای اعمال فشار شدید نظامی و سیاسی استفاده کرد و سقف خواسته های خود را تا جایی بالا برد که می خواهد خلع سلاح اوکراین و باقی ماندن آن به عنوان منطقه حائل بین خود و ناتو را به اوکراین تحمیل کند، روسیه با استفاده از سردرگمی دولت ترامپ و غرق شدن آن در پرونده های بزرگ و جهانی، تمام اینها را مانور می دهد، تا به امروز نتوانسته است هیچ یک از آنها را حل کند. جنگ رژیم یهودی علیه مردم فلسطین پیامدهای بزرگی به دنبال داشت که آمریکا را درگیر کرد و به دلیل حمایت مطلق از رژیم، آن را محدود کرد، و آنچه پس از آن از جنگ با ایران و همچنین تجدید داغ شدن پرونده سوریه به دنبال داشت، ناگفته نماند پرونده چین، همه اینها هیچکدام حل نشده است و این چیزی است که روسیه را تشویق می کند تا در موضع قدرت مطالبه کند.

همه این تداخل ها باعث شد دولت ترامپ برای وادار کردن روسیه به منطقی تر شدن و موافقت با پایان دادن به جنگ، به تهدید به فشار نظامی بازگردد.

همچنین مشخص شد که آمریکا از اوکراین با سلاح حمایت خواهد کرد، اما از خزانه اروپا و ناتو، و این یک پیشرفت مهم برای دولت ترامپ و گامی است که آمریکا خواهان آن است.

اما انگلیس از این اقدام به زبان وزیر دفاع خود استقبال کرد و گفت که ما در کنار اوکراین می ایستیم تا پیروزی مطلق بر روسیه را محقق کنیم، یعنی بریتانیا نمی خواهد جنگ پایان یابد، بلکه برای طولانی کردن آن و ایجاد یک رویارویی مستقیم بین آمریکا و روسیه تلاش می کند، شاید چیزی از تاریخ گذشته خود به دست آورد، همانطور که عادتش مکر و فریب و به دام انداختن کشورهای رقیب است.

خلاصه اینکه ترامپ خواهان جنگی فراگیر و قدرتمند بین روسیه و اوکراین نیست، بلکه آن را برای فشار بر روسیه برای مذاکره و پایان دادن به جنگ می خواهد، شاید این اولین دستاورد او در سال اول دوره ریاست جمهوری اش باشد. و سوال این است که آیا روسیه نرم می شود؟ یا به فشار برای تحقق هر چه بیشتر منافع خود ادامه می دهد؟

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد الطمیزی

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان