هل تدير أمريكا ظهرها للعلم وتخسر في السباق ضد الصين؟
هل تدير أمريكا ظهرها للعلم وتخسر في السباق ضد الصين؟

الخبر:   يُلقي مقالان هذا الأسبوع من صحيفة "إندبندنت" الضوء بطرق مختلفة على الاتجاه العلمي للولايات المتحدة. ففي الحادي عشر من تشرين الأول/أكتوبر، كتب عنوان رئيسي: (استقال مسؤول البنتاغون زاعماً أن الأمن السيبراني في الولايات المتحدة هو "روضة أطفال مقارنةً بالصين")، وفي 13 تشرين الأول/أكتوبر، كتب عنوان آخر: (يقترح المرشح المؤيد لترامب إخراج جميع القوارب من الماء إلى انخفاض مستويات سطح البحر).

0:00 0:00
Speed:
October 17, 2021

هل تدير أمريكا ظهرها للعلم وتخسر في السباق ضد الصين؟

هل تدير أمريكا ظهرها للعلم وتخسر في السباق ضد الصين؟

(مترجم)

الخبر:

يُلقي مقالان هذا الأسبوع من صحيفة "إندبندنت" الضوء بطرق مختلفة على الاتجاه العلمي للولايات المتحدة. ففي الحادي عشر من تشرين الأول/أكتوبر، كتب عنوان رئيسي: (استقال مسؤول البنتاغون زاعماً أن الأمن السيبراني في الولايات المتحدة هو "روضة أطفال مقارنةً بالصين")، وفي 13 تشرين الأول/أكتوبر، كتب عنوان آخر: (يقترح المرشح المؤيد لترامب إخراج جميع القوارب من الماء إلى انخفاض مستويات سطح البحر).

التعليق:

كان المقال الأول حول استقالة نيكولا تشايلان الذي عمل لمدة ثلاث سنوات كرئيس أول للأمن السيبراني في سلاح الجو الأمريكي. ونُقل عنه قوله إن محاربة الصين في الحرب الإلكترونية مستحيلة وأنه "ليس لدينا فرصة قتالية متنافسة ضد الصين من خمسة عشر إلى عشرين عاماً". نظرته للولايات المتحدة قاتمة: "إنها صفقة محسومة بالفعل؛ لقد انتهت بالفعل في رأيي"، وجهة نظره ليست وجهة النظر القاتمة الوحيدة. ففي عام 2016، تساءل مقال من جامعة هونغ كونغ للعلوم والتكنولوجيا: "الصين كقائد تكنولوجي عالمي في القرن الحادي والعشرين: حلم أم حقيقة؟" ومنذ ذلك الحين، توقف الناس عن استخدام كلمة حلم فيما يتعلق بطموحات الصين التكنولوجية.

وفي عام 2019، نشرت مؤسسة كارنيجي للسلام الدولي موجزاً تنسيقياً للتعاون بين الولايات المتحدة واليابان بعنوان: "التنافس مع الصين في التكنولوجيا والابتكار"، والذي حدد التطورات في "الذكاء الاصطناعي"، والبيانات الضخمة، وشبكات اتصالات الجيل الخامس، وتكنولوجيا النانو والتكنولوجيا الحيوية، والروبوتات، وإنترنت الأشياء (IoT)، والحوسبة الكمومية، كمكونات للثورة الصناعية الرابعة، وحذر من أن "الاختراقات في هذه المجالات يمكن أن تغير التوازن المستقبلي للقوة الاقتصادية والعسكرية".

وفي عام 2019 أيضاً، أكد "تقرير الاقتصاد الرقمي" لمؤتمر الأمم المتحدة للتجارة والتنمية أن قيادة الاقتصاد الرقمي العالمي مشتركة بين أمريكا والصين، وأنهما يتركان بقية العالم وراء الركب: "يمثل هذان البلدان 75٪ من جميع براءات الاختراع المتعلقة بتقنيات blockchain، و50٪ من الإنفاق العالمي على IoT (إنترنت الأشياء)، وأكثر من 75٪ من السوق العالمية للحوسبة السحابية العامة. وربما كان الأمر الأكثر لفتاً للانتباه، أنها تمثل 90 في المائة من قيمة الرسملة السوقية لأكبر 70 منصة رقمية في العالم، حصة أوروبا 4 في المائة".

بما أن هذا السباق بين أمريكا والصين، يجب أن نسأل: أيهما يتقدم؟

في نيسان/أبريل 2020، أشار تقرير معهد بروكينغز بعنوان "الصين العالمية التي تُقيّم دور الصين المتنامي في العالم" إلى التقدم التكنولوجي السريع للصين وحذر من أنه في سياق التوترات بين أمريكا والصين، فإن "الصين قد خسفت أو على وشك القضاء على أمريكا" في عدد من التقنيات، وطرح مقال في هارفرد بيزنيس ريفيو في شباط/فبراير من هذا العام السؤال: "هل تبرز الصين كرائدة عالمية في مجال الذكاء الاصطناعي؟" ووصف التقدم الذي أحرزته الصين في السنوات الأخيرة بأنه "مذهل".

في ضوء مثل هذه الضرورة الاستراتيجية الحاسمة، فإن استقالة وانتقاد الرئيس الأول للأمن السيبراني في سلاح الجو الأمريكي أمر مذهل أيضاً، انتقاداته سياسية بطبيعتها، تستهدف مستوى الالتزام المالي والكفاية الإدارية للمؤسسة السياسية الأمريكية في مواجهة تجاوز الصين لأمريكا في مجال الأمن السيبراني، والذي يُعد جزءاً من الثورة الصناعية الرابعة. إنه يثير بعض الأسئلة المهمة، أحدها: هل تفهم أمريكا أهمية العلم في موقعها الاستراتيجي فيما يتعلق بالصين؟

يعكس العديد من السياسيين الأمريكيين، وخاصةً من أحد أجنحة الحزب الجمهوري، ردّ فعل متزايد ومناهض للعلم من الناخبين الأمريكيين الساخطين الذين قادوا العالم مؤخراً في توليد ونشر نظريات مؤامرة غير منطقية حول كوفيد-19 والتي ساعدت على قتل ما يقرب من مليون أمريكي (740.000) ولا يتوقف الأمر عند هذا الحد. لا يوجد مكان يعتقد فيه الكثير من الناس أن الأرض مسطحة أكثر من أمريكا، والمقاومة الأيديولوجية لتغير المناخ ومخاطره هي أيضاً صرخة حشد شعبية في أمريكا؛ كما يتضح من المقال الإخباري الثاني الذي تمّ اقتباسه من الإندبندنت هذا الأسبوع، حيث اقترح مرشّح تشريعي جمهوري لولاية فيرجينيا على تويتر أنه يمكن إيقاف ارتفاع مستوى سطح البحر بسهولة بمجرد إخراج جميع القوارب من البحر. "لدي فضول، هل تعتقد أن مستوى سطح البحر سينخفض​​، إذا أخذنا كل القوارب من الماء؟" قال المرشح الجمهوري سكوت بيو إنه مجرد فكرة وليس بياناً. ورد بأنه "عمل كمُنظّم في فريق الاستجابة السريعة الدولي التابع للرئيس السابق دونالد ترامب"، وهي قوة مكلفة بحشد الدعم للزعيم الجمهوري عندما يلعب الغولف في فرجينيا. لا ينبغي أن يتفاجأ أحد إذا كانت رسالة ترامب الشعبوية أعادته إلى البيت الأبيض في غضون ثلاث سنوات.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. عبد الله روبين

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان