حقوق الحيوان ومعاملته بازدراء، من يحدد ضوابطها؟ (مترجم)
حقوق الحيوان ومعاملته بازدراء، من يحدد ضوابطها؟ (مترجم)

الخبر:   تعرضت حيوانات لسلسلة من الهجمات الوحشية في مزرعة تبيع حليب الماعز لتيسكو وسينزبيري وويتروز ومحلات السوبرماركت الأخرى، كما كشفت لقطات من كاميرات خفية. فقد شوهدت الماعز على شريط فيديو وهي تتعرض للكم والركل والضرب بعصا طويلة والضرب على ظهورها في مزرعة مزودة لمصنع سانت هيلين في شرق يوركشاير. (إندبندنت 2020/07/27)

0:00 0:00
Speed:
August 02, 2020

حقوق الحيوان ومعاملته بازدراء، من يحدد ضوابطها؟ (مترجم)

حقوق الحيوان ومعاملته بازدراء، من يحدد ضوابطها؟

(مترجم)

الخبر:

تعرضت حيوانات لسلسلة من الهجمات الوحشية في مزرعة تبيع حليب الماعز لتيسكو وسينزبيري وويتروز ومحلات السوبرماركت الأخرى، كما كشفت لقطات من كاميرات خفية.

فقد شوهدت الماعز على شريط فيديو وهي تتعرض للكم والركل والضرب بعصا طويلة والضرب على ظهورها في مزرعة مزودة لمصنع سانت هيلين في شرق يوركشاير. (إندبندنت 2020/07/27)

التعليق:

كشفت لقطات فيديو نشرتها منظمة سيرج للحقوق عن معاناة الحيوانات الرهيبة، والتي تظهر المعاملة الوحشية للماعز في مزرعة يوركشاير، المورد الرئيسي لشركة سانت هيلين، شركة حليب الماعز الرائدة في المملكة المتحدة.

ينص قانون رعاية الحيوان لعام 2006 على ضرورة حماية الحيوانات، بما في ذلك حيوانات المزرعة، من الآلام والإصابات والمعاناة والمرض، ولكن لقطات الفيديو التي استمرت لمدة ساعة تظهر عشرات الماعز يتم ركلها ولكمها وضربها بعمود معدني وهن مربوطات من الحلق مع ليِّ ذيولها، لتصبح عرجاء تكافح من أجل الوقوف والمشي، وتصيح من الألم أثناء إمساكها من رقابها. وأظهر الفيديو أيضاً أن الماعز تُلقى بقوة على ظهورها على حزام ناقل قبل أن يتم تقليم حوافرها بقسوة.

لقد أصبح المجتمع ينظر إلى الحيوانات على أنها مجرد موارد استهلاكية، ومصدر للدخل لا كمخلوقات لها الحق في الحياة، وغاية من الوجود وقيمتها الخاصة بها؛ وكدولة مروجة لذاتها على أنها من محبي الحيوانات فسيقوم البعض باستنكار هذه القسوة واعتبارها حالة شاذة. ومع ذلك، فإن سلوك الموظفين يدل على عقلية أيديولوجية أوسع راسخة داخل المجتمع الأوسع في ظل الرأسمالية - تقوم هذه العقلية على فكرة الحصول على أقصى فائدة مالية في كل فرصة، حتى لو عنى ذلك التغاضي عن عشرات الأخلاق والقيم لمجرد أن المساءلة الأخلاقية والهيكلية أمر انتقائي.

لقد شهدت العقود القليلة الماضية هذه العقلية مع انتشار الإفلات من العقاب داخل الدول الغربية والعلمانية على الرغم من المطالبات المتزايدة بحقوق الإنسان والرفاه المجتمعي. كشفت عقود من وحشية الشرطة والتدخلات العسكرية الغربية عن آفاق جديدة مروعة من الانتهاكات والتعذيب، ما يثبت بما لا يدع مجالا للشك أن قيم الحرية والمنفعة تصبح مشوهة في ظل غياب هياكل مؤسسية خاضعة للمساءلة - وأن وجود الحس الأخلاقي المجتمعي والشخصي المتجذر في وجهة نظر العالم المنطلق من مركزية وجود الله وضوابطه أمر ضروري تماماً لعمل مجتمع متحضر وعادل.

في الإسلام، لا يمكن للفرد فصل مسؤوليته المجتمعية عن مساءلته الشخصية، أو حتى عن قوانين الشريعة الإلهية التي تضبط سلوكه داخل هياكل الدولة الإسلامية في أي إطار كان.

تتجلى تقاليد الإسلام في هذه الحادثة عندما تم القبض على مستطلعين قرشيين في طريقهما إلى بدر، وعندما حاول بعض المسلمين ضربهما حتى يكشفا عن معلومات استراتيجية، سارع النبي ﷺ لإنهاء صلاته وإيقافهم قائلا ﷺ: «إذَا صَدَقَاكُمْ ضَرَبْتُمُوهُمَا، وَإِذَا كَذَبَاكُمْ تَرَكْتُمُوهُمَا!». وهذا الأمر ما عبّر عنه الإمام مالك رحمه الله؛ إذ سُئل: أَيُعذَّبُ الأسيرُ إن رُجِيَ أن يدلَّ على عورة العدو؟ قال: ما سمعت بذلك.

هذه هي الرحمة والمعاملة الإنسانية التي تُعد من حقوق أسرى الحرب في الإسلام. وعندما وقع سهيل بن عمرو أسيرا بأيدي المسلمين في غزوة بدر وهو كافر، قال عمر بن الخطاب لرسول الله ﷺ: "يا رسول الله دعني أنزع ثنيتي سهيل بن عمرو حتى لا يقوم عليك خطيبا بعد اليوم"، فأجابه رسول الله: «لَا أُمَثِّلُ بِهِ فَيُمَثِّلُ اللَّهُ بِي» في هذه الرواية عن النبي محمد ﷺ تسليط للضوء على أنه لا توجد سلطة، ولا حتى نبي يتهرب من المساءلة عن تعذيب من هم تحت رعايته.

وبالمثل فإن العادات الإسلامية مليئة بأمثلة على حسن التعامل مع الحيوانات. فهذا النبي ﷺ بنفسه شق ثوبه الخاص، عوضا عن إزعاج قطة كانت نائمة عليه. كما نهى عن ممارسات قطع ذيول الحيوانات، وأعرافها، ووضع السروج على الحيوانات دون داع، وكيّ علامات على الحيوانات بالنار، وتحميل الحيوانات فوق طاقتها.

قال الرسول ﷺ: «اتَّقُوا اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهَائِمِ الْمُعْجَمَةِ» (رواه أبو داود). وقال ﷺ أيضا: «مَا مِنْ إنْسَانٍ يَقْتُلُ عُصْفُورًا فَمَا فَوْقَهَا بِغَيْرِ حَقِّهَا، إلَّا سَأَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَنْهَا». رواه أحمد والنسائي. ومَرَّ عَلَيْهِ حِمَارٌ قَدْ وُسِمَ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ ﷺ: «لَعَنَ اللهُ الَّذِي وَسَمَهُ» (رواه مسلم). ويقول ﷺ: «لَعَنَ اللَّهُ مَنْ مَثَّلَ بِالْحَيَوَانِ» (رواه البخاري).

إلا أن أوضح دليل على الإحسان أو حسن التعامل مع الحيوانات يتجلى في الحكم الشرعي في طريقة الذبح. تراعي آلية الذبح الحالة العاطفية للحيوان من خلال الحرص على عدم شعوره حتى بالخوف، بأن لا نُري الحيوان بهائم أخرى مذبوحة أو رؤية ذبح الحيوانات الأخرى وسماع صوتها وهي تذبح - ولا ينبغي للبهيمة حتى أن ترى السكين. يجب أن يكون الذبح في ذاته شقاً سريعاً وعميقاً جداً في الوريد الوداجي والشريان الكورتيدي بحيث يكون الموت فورياً، دون ألم ومعاناة. وعلى الرغم من ذلك كله، يجب الحفاظ على الحيوانات في ظروف صحية مريحة، لا كمزارع المصانع اليوم... وبالنظر إلى أن استهلاك اللحوم بأية طريقة أخرى غير الذبح غير مسموح بها، فإن هذا يشير إلى الجانب الإلزامي لهذه الممارسة وأحكام الشريعة الرحيمة.

وفي الحديث عن شداد بن أوسٍ رضي الله عنه أن رسول الله ﷺ قال: «إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ، فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَةَ، وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذَّبْحَ، وَلْيُحِدَّ أَحَدُكُمْ شَفْرَتَهُ، ولْيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ» رواه مسلم.. كما روى ابن عمر، أن النبي ﷺ نهى عن المثلة بالبهائم، أي قطع أطرافها أو أي جزء آخر من جسدها وهي لا تزال على قيد الحياة. رواه البخاري

لذلك ونحن ندنو من عيد الأضحى وأيام التضحية في ذكرى إبراهيم عليه السلام وامتحانه في طاعته لله سبحانه وتعالى، يمكننا أن نثير ونواجه قضية حقوق الحيوان في الإطار الإسلامي ونعرض بسهولة ويسر سيادة وتميز مبدأ الإسلام.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

مليحة حسن

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان